Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 174

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 174

8 minuten leestijd

AD VALVAS — 9 NOVEMBER 1984

10

Dit is een Info-pagina. Infopagina's kunnen door VU-instanties tegen betaling worden benut voor püblikatie van informatie die wegens uitvoe-

riglieid en gedetailleerdheid niet in de Mededelingenrubriek thuishoort. Püblikatie geschiedt buiten verantwoordeiijheid van de redactie voor

de inhoud. De voorwaarden waaronder van Info-pagina's gebruik kan worden gemaakt zijn ter redactie verkrijgbaar.

Aanvragen voor Info-pagina's (minimaal halve pagina) richten aan: Redactie Ad Valvas. Hoofdgebouw kamer OD-01. Tel. 4330 of 6930.

Komend Studium Generale over ,Kwaliteit van het leven' Onder auspiciën van de Commissie voor het Studium Generale wordt in de maanden november, februari en maart van het lopende cursusjaar een lezingencyclus georganiseerd over het thema KWALITEIT VAN LEVEN. Dit thema is opgesplitst in een drietal subthema's. In november 'de verzorgingsmaatschappij en de kwaliteit van het bestaan'. In februari 'gezondheid(szorg) en kwaliteit van leven'. In maart 'de kunst van leven'. Deze onderverdeling is zeer bewust gekozen. Het eerste subthema stelt (de grenzen aan de) verantwoordelijkheid van staat en samenleving voor het welzijn van de burgers aan de orde. Bij het tweede subthema komt naar voren dat kwaliteit van leven méér is dan welzijn en ook afhankelijk is van de mate waarin iemand erin slaagt de doelen die hij zich in het leven gesteld heeft, te realiseren. Het derde subthema wil tot uitdrukking brengen dat voor de kwaliteit van het leven niet alleen het hebben en het nastreven van doelen relevant is, maar ook de wijze waarop men dat doet. PROGRAMMA I De verzorgingsstaat en de kwaliteit van het bestaan donderdag 15 november, 16.30 uur, zaal 2A-00, Hoofdgebouw de Boelelaan Prof. dr. P. E. Kraemer "De verzorging vóór de verzorgingsstaat" woensdag 21 november, 16.30 uur, zaal 2A-00, Hoofdgebouw de Boelelaan Dr. P. Schnabel "Kwaliteit van het bestaan: een zorg voor de overheid of de overheid een zorg?" Dinsdag 27 november, 16.30 uur, zaal 4A-00, Hoofdgebouw, de Boelelaan Dr. H. 3. Achterhuis "Minder verzorging, meer welzijn?" II Kwaliteit van het leven in de gezondheidszorg Donderdag 7 februari, 16.30 uur. Prof. dr. L. J. Menges "Gezondheid, wat is dat?". Woensdag 13 februari, 16.30 uur. Dr. J. Stolk "De kwaliteit van het leven met (lichamelijke of geestelijke) handicaps". Dinsdag 19 februari. Mevr. dr. H. Dupuis „Over kwaliteit van leven als maatstaf voor beslissingen over leven en dood". III De kunst van leven Donderdag 14 maart, Pater J. van Kilsdonk s.j. Woensdag 20 en dinsdag 26 maart. Voor deze laatste twee lezingen zijn nog geen sprekers bekend.

Kwaliteit van leven

Heilloos, verdwaald en vergeten op geluk niet voorbereid moet ik mijselve wel weten een offer der dodelijke vete tuisen droom en werkelijkheid

Zo dicht Campert. Leven tussen droom en werkelijkheid, tussen verlangen en alledag. Is de afstand te groot dan heet het 'dat is geen leven meer'. Wie dat constateert van eigen of andermans leven, heeft een idee over wat 'leven' zou moeten zijn. Soms bericht een krant zwartomrand over iemand 'die geen leven meer had'. Ook hij had een idee, een verlangen, maar de kloof tussen droom en werkelijkheid was hem te diep. Men moet het leven nemen zoals

het is, zegt men. Maar is het zoals het is? Is het noodlot? Is het alleen maar werkelijkheid? 'Grauw sijn de huisenblokken - kooien van steen en cement waar de sterfelijken samenhokken bederf de adem doet stokken en élk geheim wordt gekend' Als het geheim gekend is, stokt de adem. Stokt de adem, dan houdt het leven op. Men legt zich neer bij de werkelijkheid, in een kooi van steen en cement. De droom is uit: De loden hemel daarboven boven misère en sleur die ons de dromen ontroven, geen hart om aan te geloven geen son, geen warmte, geen kleur. Maar nogmaals: wat zijn die dromen, die verlangens, of anders gezegd: wat geeft het leven kwaliteit. Mensen hebben daar individueel en collectief h u n gedachten over. Soms klinken ze goed. De Franse psychoanalyticus Lacan schrijft: 'Ie dèsir de l'homme, c'est Ie dèsir de 1'Autre. Vertaald: 'het verlangen van een mens is het verlangen naar en van de Ander', dat wil dus ook zeggen: het verlangen, verlangd te zijn. Paul Tillich omschrijft 'de moed om te zijn' als 'de moed om te aanvaarden dat men aanvaard wordt'. Schopenhauer was wat minder hoopvol gestemd: 'tussen willen en bereiken stroomt het leven van ieder mens onherroepelijk voort. Het verlangen is n a a r zijn ware aard verdriet, de bevrediging ervan brengt al gauw een

gevoel van verzadiging teweeg; het einddoel was slechts illusie'. En verder: 'als doel van het bestaan valt niets anders te noemen dan het inzicht dat wij er maar beter niet konden zijn'. Mensen hebben als groep en als enkelingen getracht h u n leven kwaliteit te geven, h u n verlangens te vervullen. Collectief hebben wij systemen ontwikkeld die het mogelijk moeten maken dat voor een ieder een aantal bestaansvoorwaarden vervuld worden. Daarin dragen we als een collectief zorg

voor eikaars overleven. Onze staat is een verzorgingsstaat geworden. Het eerste blok van lezingen zal betrekking hebben op dit thema. __ Als collectief en als enkeling worden we geconfronteerd met situaties waarin het leven kwalitatief beneden de maat lijkt. Onze gezondheidszorg, zeker ook gezien de toenemende mogelijkheid om het leven naar onze hand te zetten, ontkomt niet aan de vraag wat het leven leefbaar maakt, wat kwaliteit is en wat niet. Aan dit thema zal een tweede lezingencyclus gewijd zijn. Als enkeling ervaren we, dat we met onze verlangens van ons leven iets moeten maken. Dat is een kunst, savoir vivre. Het leven laat zich niet in alle opzichten n a a r onze hand zetten. Bestaan is er eigenlijk pas als we het zelf be-leven, er een leven van maken. Waar haalt men de inspiratie vandaan? Misschien laten we ons in laatste instantie wel het meest inspireren door mensen om ons heen. In dit blok lezingen willen we daarom mensen laten vertellen over h u n eigen levenskunst. PROF. DR. P. E. KRAEMER studeerde sociologie te Leiden en Ann Arbor (University of Michigan), thans hoogleraar andragologie aan de VU. Hij werkte voordien bij het Sociologisch Instit u u t der N. H. Kerk, het Urban Training Centre (Chicago) en het Interuniversitair Instituut Normen en Waarden in de Samenleving (Rotterdam). Publicaties (en maatschappelijke activiteiten) op het terrein van verzorgingsstaat, emancipatiebewegingen, racisme en ontwikkelingssamenwerking, stadsproblematiek, - welzynsvraagstukken.

zijn de alternatieven voor statelijke verzorgingsarrangementen? Over (de grenzen van) de verantwoordelijkheid van de overheid voor het welzijn van de burgers. DR. H. ACHTERHUIS is als docent filosofie verbonden a a n de UvA. Een belangrijk deel van zijn taak ligt in de subfaculteit Andragologie. Veel bekendheid heeft hij verworven met zijn boek 'De m a r k t van welzijn en geluk' (1979). Recent verscheen van zijn hand 'Arbeid, een eigenaardig medicijn' (1984), eveneens uitgebracht door Ambo.

Dr. P. Schnabel

MINDER VERZORGING, MEER WELZIJN? Voor meer informatie zie Ad Valvas van 23 november.

zondheidszorg en volksgezondheid. Van hem verscheen een artikel over de nadagen van de verzorgingsstaat (red. Ph. A. Idenburg, Meulenhof, 1983) waarin de verhouding burger en staat in de verzorgingsstaat wordt behandeld.

Kwaliteit van het bestaan.

Prof. dr. P. E. Kraemer Een schets van de verzorging vóór de verzorgingsstaat komt neer op een schets van de geleidelijke groei naar de verzorgingsstaat zoals die n a 1945 in ons land gereahseerd is. Deze groei - met daarin twee essentiële welzijnselementen is wisselende sterkteverhouding: 'zorg' (minimum) en 'ontwikkeling' van kansen 'optimum' - wordt historisch toegelicht en geanalyseerd aan het ontstaan van welzijnsvoorzieningen in met name steden als Rotterdam en Amsterdam tussen ca. 1850 en 1940. Bij de waarneembare verschuivingen van doeleinden op weg naar de verzorgingsstaat van 'zorg' naar 'ontwikkeling' wordt speciaal aandacht besteed a a n interpretaties van motieven die achter de doeleinden zouden steken. Er is in recente literatuur een diversiteit van zulke interpretaties te vinden (Michielse, Achterhuis, Stuurman, de Regt e.a.). DR. P. SCHNABEL studeerde sociologie in Utrecht en Bielefeld (BRD). Hij is werkzaam als wetenschappelijk medewerker bij het Nederlands Centrum voor Geestelijke Volksgezondheid. Dit is een landelijk instituut voor wetenschappelijk onderzoek n a a r en informatie over geestelijke ge-

EEN ZORG VOOR DE OVERHEID OF DE OVERHEID EEN ZORG? Hoe ver reikt de statelijke bemoeienis met welzijn op dit moment? Hoe ziet de staalkaart van statelijke en niet-statelijke verzorgingsarrangementen eruit? In hoeverre is de kwaliteit van het bestaan van mensen door overheidsbeleid te beïnvloeden? Hoe ver reikt de collectieve verantwoordelijkheid voor het welzijn van de individuele burgers? Wat

OPROEP-OPROEP-OPROEP-OPROEP-OPROE Het Vormingscentrum van de VU organiseert samen met en in het kader van de cyclus van het Studium Generale "De kunst van het leven" in maart 1985 een verhalen wedstrijd over hetzelfde onderwerp. Alle VU-studenten worden hierbij uitgenodigd om verhalen in te leveren over h u n kijk op het leven. Hoe functioneren persoonlijke idealen in het leven van alle dag? Wat doe je met je levensfilosofie in het 'overvolle' studieprogramma! Blijven je idealen nog overeind als alleen nog maar echte 'bollebozen' een baan krijgen? Of heb je helemaal geen tijd om een verhaal te schrijven, omdat je in de tweefasenstructuur zit? Het gaat om verhalen over hoe studenten aankijken tegen de universiteit en studeren, over wonen, over de toekomst, over de mogelijke rol die voor wetenschappers is weggelegd bij het oplos- • sen van wereldproblemen, over idealen en het leven van alledag als student, etc. Onderwerpen waar iedereen wel eens over zit te filosoferen. Schrijf ze eens op! De ingezonden verhalen worden beoordeeld door een deskundige jury, bestaande uit gevestigde literatoren, waaronder Marijke Höweler en Mensje van Keulen. Bij voldoende inzendingen zal een verhalenbundel worden samengesteld. De presentatie daarvan zal dan in maart 1985 plaats vinden. Verhalen van maximaal 5000 woorden kunnen tot begin januari worden ingezonden naar Vormingscentrum VU, Uilenstede 108, 1183 AM Amstelveen, tel. 5484524, onder vermelding van 'verhalen'.

OPROEP-OPROEP-OPROEP-OPROEP-OPROE

Met deze dlap<%itieve regel wordt het Info-deel in deze krant afgesloten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 augustus 1984

Ad Valvas | 544 Pagina's

Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 174

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 augustus 1984

Ad Valvas | 544 Pagina's