Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 479

24 MEI 1985 Onder d e zielzorgers op d e VU valt hij op. Niet aUeen w a s hij, tot d e komst v a n ,,het stuk" p a ter-jezuiet De Vilder d e knapste o p het studentenpastoraat. Ook tegen d e hoffelijkheid v a n Hof kunnen slechts weinigen op. ,,lk g a niemand bekeren. Niet geloven, dat moet kunnen," luidt é é n v a n zijn uitspraken. Zijn visie is niet gekneusd door het toen e m e n d conservatisme in sommige delen v a n d e kerk. In tegendeel, het blijft een blijde e n vooral ruim op te vatten boods c h a p die Sonny Hof m e n s e n wil meegeven: ,,Dat geloof g a a t immers over hoe we het wat leuker, wat mooiewmet elkaar kunn e n maken." Wie Sonny Hof n a d e zomervakantie nog wü horen, zal theologie moeten g a a n studeren a a n d e Universiteit v a n Amsterdam. D a a r wordt hij hoogleraar christelijke ethiek. Het studentenpastoraat laat hij intussen vol zorg e n achter. De studentenvoorzieningen s t a a n op d e tocht e n d a a r m e e komt ook het pastor a a t op d e helling. Hijzelf g a a t nu n a a r e e n b a a n die meer zekerheid biedt, m a a r dat maakt zijn betrokkenheid niet minder bij d e studenten e n zijn coUega's die straks misschien in d e kou staan. Het studentenpastoraat in Amsterdam verkeert eigenlijk in een vreemde positie. Het moet twee, zeker in kerkelijk opzicht, totaal verschillende universiteiten bedienen. ,,Ja, dat is zo. Ik moet tot mijn spijt ook zeggen dat wij op d e Universiteit v a n Amsterdam er niet altijd in slagen mensen te bereiken. Het is zo'n a-kerkeUjke universiteit dat mensen die d a a r studeren er veel moeite m e e h e b b e n e e n b a n d met d e kerk te leggen. Indertijd h e b b e n w e het p a n d a a n d e Yan Eeghenstraat speciaal gezocht omdat w e niet langer alleen op d e VU onze kamer wilden hebben. We h e b b e n e e n stek gekozen die tussen d e twee universiteiten in hgt. Toch is onze b a n d met d e VU n o g steeds sterker. Studenten d a a r komen voor e e n groot deel uit duidelijk kerkelijke milieus e n soms h e b b e n ze juist d a a r o m voor d e VU gekozen." /' Op de Vrije Universiteit zie je' nog al een veelheid aan voorzieningen op kerkelijk gebied. Zou dat niet meer gebundeld moeten worden? ,,Ja, d e VU is e e n confessionele universiteit. Dat wü men weten ook. Dan krijg je dat e e n a a n t a l groepen zich opwerpt als 'het christelijke element'. Je hebt d e Vereniging, het Bezinningscentrum, d e Vrouwen-VU-Hulp en ook het studentenpastoraat. Wat ik jammer vind is dat er e e n steeds groter onderscheid gemaakt wordt tussen d e studenten enerzijds en d e TAS en het WP a a n d e a n d e r e kant. Wij krijgen bijvoorbeeld d e n a m e n v a n hervormde personeelsled e n niet meer door d e laatste jaren. Ik zou g r a a g contact h e b -

Advertentie

* • • • • • • • •

Wolters-Noordhoff Opleiding Tolk-Vertaler Vraag voor informatie de gratis broctiure aan Postbus 58 9700 MA Groningen Telefoon (050) 226 202

• • * • • • • •

Sonny Hof verlaat VE 90

'Studenten zijn tegenwoordig heel spits' Ds. S. E. Hof was twaalf jaar lang verbonden a a n het Amsterdams studentenpastoraat. Als hervormd predikant maakte hij het mee, de ontkerkelijking, de reactie op de snelle veranderingen in de jaren zestig en de elkaar steeds vlugger opvolgende generaties met ieder weer een ander probleem. Wat bezielt een mens, die zelf de studentenleeftijd ruimschoots achter zich heeft gelaten om elk jaar een nieuwe groep studenten te wiUen bijstaan in hun eerste geloofscrisis? „Nieuwsgierigheid," lacht Sonny Hof onbeschaamd en loopt naar boven om voor de journalist nog een glaasje cola te halen. b e n met zowel studenten als werknemers. Van onze kerk h e b b e n wij ook d e opdracht om er te zijn voor d e hele universitaire bevolking. De scheiding tussen studentenpastoraat e n d e universiteitspastor is in feite h e l e m a a l v a n uit d e academische wereld beredeneerd."

Progressief Vergeleken met alle voorzieningen die je net noemt, is het studentenpastoraat de progressiefste groep. Zijn jullie de laatste jaren meer van de rest weggegroeid? „Eind jaren zestig is het studentenpastoraat meer m a a t s c h a p pelijk g e ë n g a g e e r d geraakt. Het duidelijkst zichtbaar is die ontwikkeling geweest bij d e e c clesia, d e katholieke loot v a n het studentenpastoraat. In die tijd is er e e n verwijdering ontstaan met enkele a n d e r e groeperingen. Wij h e b b e n ons sindsdien steeds betrokken gevoeld bij dingen die studenten bezighielden. We w a r e n a a n wezig bijvoorbeeld bij bezettingen. Ik k a n me wel herinneren d a t w e in die tijd bij het coUege v a n bestuur op het matje geroep e n zijn. Wij h e b b e n bijvoorbeeld d e actie ondersteund v a n studenten die weigerden d e doelstellingen te onderschrijven e n die toch bestuurstaken op zich wensten te nemen. Sommig e mensen b e g r e p e n niet d a t wij dat deden." M a a r ook op d e Vrije Universiteit is d e laatste decennia d e betrokkenheid bij d e kerk afgenomen. Sonny Hof reageert een beetje getroffen als hem gev r a a g d wordt n a a r d e deelnam e v a n studenten binnen het pastoraat. Ineens spreekt hij zachter als hij zegt: ,,De ontkerkelijking is natuurlijk in heel Nederland e e n feit. D a a r is het studentenpastoraat ook niet a a n ontkomen. Vroeger, m a a r d a n spreek ik n o g v a n vóór mijn tijd, w a r e n er diensten v a n alle protestanten s a m e n in d e Pabnkerk. O p e e n g e g e v e n moment w e r d e n die zo druk bezocht dat w e zelfs een tweede preekpunt kregen op Uüenstede. D a a r zaten d a n ook nog eens iedere z o n d a g e e n honderd mensen, terwijl Uüenstede toen kleiner w a s d a n nu. D a a r n a a s t h a d je d a n d e ecclesia, die wekelijks afgeladen w a s . Niet alleen katholieke stu-

Karin van Lierop d e n t e n k w a m e n d a a r , ook veel a n d e r e n . Door het specifieke karakter v a n d e ecclessia zijn w e er nooit toe gekomen oecumenische diensten voor protestanten e n katholieken s a m e n te organiseren. Bij d e ecclessia kom e n nog steeds redelijke a a n tallen mensen. Onze diensten worden heel slecht bezocht. Het zal je misschien verbazen, m a a r d e d e e l n a m e a a n groep e n en a n d e r e activiteiten op VE 90 is door d e jaren eigenlijk gelijk gebleven. W a a r mensen zich nogal eens op verkijken is het feit dat je bij ons een geweldige doorstroming hebt. ledere twee j a a r zit je weer met e e n totaal a n d e r e groep mensen. Dus ook al komen er in een j a a r m a a r e e n p a a r honderd d a n bereik je in hun totale studietijd n o g heel wat studenten."

Sonny Hof: „Ik kan me herinneren dat we bij het college op het ii'ctjo

g e r o e p e n zijn."

,,Ik denk d a t d e m e n s e n op e e n a n d e r e manier d a n vroeger met het geloof bezig zijn, m a a r ook voor d e rest m a g je niet teveel conclusies trekken uit het l a g e kerkbezoek. In Amsterdam kunn e n mensen wat dat betreft op zoveel plaatsen terecht dat ze niet per se n a a r het studentenpastoraat hoeven te komen. G a je ook op zondag n a a r d e Westerkerk, d e AmsteUcerk, d e Duif, noem m a a r op, d a n kom je overal studenten tegen. In d e kleinere studentensteden ligt d a t heel a n d e r s . Daar zullen d e studenten zich eerder tot d e studentenkerken wenden."

ze zich afvragen: dat geloof, wat k a n ik d a a r eigenlijk mee? En d a n probeer ik ze, voorzover ik wat k a n doen, te laten zien dat dat geloof e e n g o e d e manier is om je leven zinnig in te richen. Dat k a n d a n zowel op m a a t schappelijk gebied als in je privé-le-ven. Ik wil die m e n s e n helpen om over die drempel v a n enorme twijfel h e e n te komen. Twijfelen m a g . Ik twijfel zelf ook. M a a r op het moment dat mensen in a b solute twijfel blijven steken, d a n zullen ze nooit met het geloof uit d e voeten kunnen. Ik geloof in die traditie v a n christelijke religie. Dat is mijn uitgangspunt als ik b e p a a l d e beslissingen in mijn leven neem. Zoiets wü je g r a a g op mensen overdragen. Ik vind dat iedereen zich rekenschap moet g e v e n v a n d e keuzes die hij in het leven maakt. Voor mij is het het beste die keuzes te m a k e n a a n d e h a n d v a n mijn geloof. Is er iemand die d a t om w a t voor reden d a n niet wU, ook best. Ik g a niemand bekeren. Voor mijn werk b e n ik afhankelijk v a n het tot stand komen v a n e e n wisselwerking. Ik h e b a n deren nodig. Natuurlijk, ik ben e e n stuk ouder d a n d e meeste studenten e n ik h e b theologie gestudeerd. Maar ik h e b toch in het pastoraat die a n d e r e n nodig, met hun v r a g e n e n twijfels. Dat zijn dus d e dingen die je b e w e g e n in je werk. D a a r d o e je het voor."

Je zegt: iedere twee jaar is de groep studenten die voor kringen of leerhuizen naar het studentenpastoraat komen vernieuwd. Wordt het nooit vervelend om steeds weer met nieuwe mensen te maken te krijgen. Wat wil je in die korte tijd de mensen eigenlijk meegeven? Even blijft het stil. Sonny Hof h a a l t even d e schouders op e n begint te plukken a a n het b e h a n g . Nadenkend komt dan: ,,Ik wü mensen laten zien dat je a a n zaken v a n geloof e n kerk verd o m d e veel kunt hebben. Negenennegentig v a n d e hond e r d mensen die bij ons komen, heeft het geloof thuis met d e paplepel ingegoten gekregen. Juist als ze g a a n studeren kom e n ze v a a k in e e n fase w a a r i n

Krijg je na twaalf jaar niet een beetje een ,,déja-vu" gevoel. Je bent steeds met mensen bezig die in een bepaalde leeftijdsfase verkeren. Heb je nooit een gewone gemeente willen hebben, waar je ook met mensen van je eigen leeftijd kan omgaan? ,,Soms wel. Er zijn momenten w a a r o p ik dat h a d . In het begin v a n mijn werk h a d je bijvoorbeeld e e n item dat steeds weerkeerde. Het gaf niet met welke groep je bezig was, over welk onderwerp. Steeds weer kwam er d a n e e n punt w a a r o p d e m e n s e n zeiden: ik wü over v a n aUes met je praten, hoor, m a a r ik wü nu eerst weten of God n o g wel bestaat. ledere keer kwam e n ze met dat probleem. Toen

Twijfel

Foto Bram de Hollander

h e b üc v a a k gedacht: die v r a a g h e b b e n w e a l g e h a d . Ik hoef niet meer te praten of God wel bestaat. Maar d a n zei ik tegen mezelf, e n dat is mijn behoud geweest: jij hoeft niet, m a a r zij wel."

Snel

„ O p ziüke momenten h e b üc me steeds gerealiseerd: zij zijn op d a t punt. Ik moet nu m a a r even terug g a a n en d e d r a a d met h e n oppikken. Vergis je overigens niet; ook in e e n g e w o n e gemeente kom je met dat soort dingen in a a n r a k i n g e n krijg je wel eens een déja-vu. Een a n d e r e kant v a n d e z a a k is, d a t er d e laatste jaren minder v a n die vaste problemen zijn. Misschien komt het omdat ik zelf over e e n dood punt gekomen ben. Ik vind d e generaties die nu kom e n veel minder op elkaar lijken. Hard m a k e n k a n üc dat niet, m a a r het is mijn steUige indruk. Het g a a t razendsnel. Je merkt het in d e groepen. Het is v a a k bijna niet mogelijk om jongere en oudere jaars s a m e n in e e n groep te zetten. Ze zijn met heel a n d e r e problemen bezig." Sta je nooit versteld wat ze „nu weer verzonnen hebben?" „Nee, ik voel me ook nooit overspoeld door hun vragen. Ik vind het s p a n n e n d . Studenten zijn tegenwoordig heel spits. Ik sta soms versteld hoe mensen op heel moeüijke materie analytisch, m a a r ook terugkoppelend n a a r hun persoonlijke ervaring e n kunnen reageren. Onlangs h e b ik bijvoorbeeld gesproken met e e n groep over 'het hjden'. Het bleek dat mensen v a n achttien, negentien j a a r in staat w a ren om d a a r heel persoonlijk over te praten. Het heeft mij toen v e r b a a s d hoe ver mensen op die leeftijd b e p a a l d e gevoelens rond het lijden al verwerkt h a d d e n en d a a r openlijk over kond e n praten." Zijn de studenten tegenwoordig vroeg oud? ,,Nee, zeker niet. Ze h e b b e n wel minder tijd om volwassen te

Vervolg op pag.

9

B

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen