Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 60

AD VALVAS — 7 SEPTEMBER 1984

16

Werken onder de allerarmsten „Loop niet met je billen bloot." Dit is, vrij vertaald, de betekenis van „Pandapieri", de naam van een wijk in Kisumu, een grote stad aan de oever van het Victoriameer in West-Kenya. Deze stad heeft een fraaie stadskern met daaromheen een gigantische waaier van duizenden provisorische behuizingen van klei of van blik. Pandapieri is één van die buitenwijken. Als je de wijk bezoekt, lijkt het allemaal wat ruimer en minder armoedig dan wat je je bij een sloppenwijk had voorgesteld. De huizen van klei zien er stevig uit. De duizenden mensen die tussen de huizen lopen, de was doen, aan het timmeren zijn, schoenen reparereren, groente en fruit verkopen, mensen die lachen en luidkeels hun waren aanprijzen, de spelende kinderen die rondrennen en dat alles onder de stralende tropenzon, maken een gezellige en weinig schrijnende indruk. , Toch zie je ook hier de bolle wormenbuikjes, de benen met tropische zweren en de honderden mensen die aan polio geleden hebben en nog lijden. Velen hebben moeite om de naam van h u n wijk eer a a n te doen, met h u n tot op de draad versleten broeken, jurken en omslaglappen. Af en toe zie je iemand in een smetteloos pak, behoedzaam lopend langs de diepe modderpoelen. Hij IS één van de weinigen die in de stad een baan gevonden heeft in een bank of kantoor. De meesten moeten leven van een beetje handelen of wat voedsel verbouwen. Er zijn maar weinig mensen in deze wijk die een shamba (akker) hebben. Een andere

Medische impressies

uit Kenya III door Maarten-Jan Pit bron van inkomsten is het verrichten van hand- en spandiensten, waar en wanneer dat maar mogelijk is. Niet zelden moeten tien of twintig mensen leven van het salaris dat één van de familieleden inbrengt. Aan de rand van deze wijk kom je opeens een bord tegen: „Pandapieri Catholic Mission". Daarachter staan een paar gebouwen die zich alleen daarin van de rest onderscheiden doordat ze van steen gebouwd zijn. Hier wonen, sinds 1979, pater Hans Burgman en zijn Kenyaanse en Europese of Amerikaanse teamgenoten, op een manier die nauwelijks verschilt van de andere bewoners van de wijk. Geen douche, het toilet is een gat in de grond en het

Advertentie

1KUPERUS/BV1 AUTOVERHUUR V. d. Madeweg 1, Amsterdam, telefoon 924755 naast metrostation Duivendrecht Middenweg 175, Amsterdam, telefoon 938790 STUDENTEN 20% KORTING

menu bestaat uit ugali met sukiLma wiki (maïspap met een soort andijvie). Net als in de andere huizen van de wijk ook hier nauwelijks privacy voor de bewoners. Iedereen loopt maar in en uit. Ook hier ontmoet je de grote Kenyaanse gastvrijheid. In en vanuit dit centrum zijn allerlei activiteiten gaande, die er op gericht zijn om de mensen van deze sloppenstad, door kennismaking met het Evangelie en door het gezamenlijk werken aan de praktische problemen van alledag, meer weerbaar te maken in de strijd om het bestaan die hier dagelijks gevoerd moet worden.

Tussen de mensen De eerste daad van Hans Burgm a n en de zijnen om tussen de mensen te willen wonen en één van hen te willen zijn, was waarschijnlijk meteen de belangrijkste. Het was ongehoord in missieland anno 1970-'80. De missionaris in Kenya leeft vaak in een zeer comfortabele woning, omgeven door een groot hek, gelegen in de betere buurten en is nu niet bepaald de man waar je als bewoner van een sloppenwijk meteen met je problemen n a a r toe stapt. Hoewel je er waarschijnlijk wel van harte welkom bent. Iemand als Hans Burgman is uniek. Opeens is daar een pater die begrafenissen leidt voor de allerarmsten, die mensen thuis bezoekt en op h u n feesten verschijnt. Een pater die in een huis vlakbij woont, waar je zomaar binnen kan stappen, met problemen, of voor een kopje thee. Het geloof binnen handbereik. Veel van de dagelijkse energie van de teamleden wordt besteed a a n kleine, maar voor ongeletterde, onmondige mensen vaak gigantische problemen. Een kind moet naar het ziekenhuis, maar er is geen geld. Wat nou? Een zoon zit vast op het politiebureau, omdat hij dronken is opgepakt. Hoe krijgen we hem vrij als er geen geld voor steekpenningen is? Een oude vrouw heeft geen kinderen die voor haar zorgen, hoe lossen we dat op? etc. etc. Toch is het niet allemaal ellende

waar ze daar in Pandapieri dagelijks in leven. „Fascinerend is het," zegt Hans Burgman, „om kennis te maken met de kracht van de mensen, met h u n vermogen om tegenslagen te verwerken, met h u n wijsheid en met h u n enorme belangstelling voor goede persoonlijke relaties. Als je erkent dat goede relaties tussen mensen belangrijker zijn dan technische vooruitgang, dan moet je de ideeën over 'onder-ontwikkeld' zijn herzien. Waarschijnlijk is het Europa van vandaag, meer een rampen-gebied dan Afrika." Toch gaat Hans Burgman voorlopig nog door met de diverse projecten in Pandapieri. Een belangrijke activiteit is het Health-Care project. Onder leiding van een Kenyaanse en een Nederlandse verpleegkundige werden tientallen vrijwilligers opgeleid om door huisbezoeken en voorlichtingsbijeenkomsten wat kennis over ziekten, hygiëne en voeding te verspreiden. Op kleine schaal wordt er curatieve gezondheidszorg bedreven. Dit vooral ook om de geloofwaardigheid van de health-workers te verhogen.

Streetboys Een ander project is er op gericht om de talloze z.g.n. street-boys die door Kisumu zwerven, onderdak en voedsel te geven en een mogelijkheid te bieden om letterlijk uit het slop te geraken. Als de jongens bereid zijn om de lessen te volgen, niet stelen, niet vechten en geen bhang (opium) roken of benzine snuiven, kunnen ze een basis-schoolprogramma volgen. De opzet van dit project is, dat de jongens weer teruggaan n a a r het dorp waaruit ze om de een of andere reden zijn weggelopen. De Pandapieri-medewerkers proberen met zo'n jongen de problemen thuis op te lossen en het contact met de familie te herstellen. Sommige jongens kunnen in het centrum een twee-jarige opleiding tot timmerman volgen. Ook hier is het de bedoeling dat zij nadat ze in Pandapieri geld voor eigen gereedschap hebben ver-

iGalgala

WEER EEN fcLEiN j m R _ COLLEGAE: , O M U

IS UJ£ER 6rE0pEND .

[riet^HTiG-]

V

TE

BUlFN OVER DE VRflflG:;

diend, teruggaan n a a r het dorp van herkomst. Hier kunnen ze dan zelf een timmerwerkplaats beginnen. Er zijn nog vele andere projecten, die alle gekenmerkt worden door kleinschaligheid. Een typisch Pandapieri-project bestaat uit drie manden. Die manden zijn gevuld met tien verschillende artikelen. Als nu mensen komen klagen omdat ze geen geld hebben, kunnen ze een mand meenemen. Ze moeten dan proberen om de inhoud van de manden te verkopen, 's Avonds wordt de mand weer ingeleverd en de verkochte produkten aangevuld. De inkoopprijs van de verkochte artikelen moet door de venter worden betaald. De winst, waarvan de grote afhangt van zijn verkoop-techniek, is geheel voor de venter. Pandapieri levert het kapitaal, maar het werk moetje zelf leveren. Dit is de werkwijze van het Pandapieri-centrum. Naast de mensen gaan staan. Hier en daar wat mee helpen en de mensen bewust maken van de geweldige kracht en piogelijkheden die in hen schuilen. Wie ooit in de gelegenheid is om het centrum in Pandapieri te bezoeken, zal ervaren dat dit geen eiland van Westerse beschaving in duister Afrika is. Het is een plaats waar mensen in vriendschap samen leven en samen werken en waar zwarte en witte mensen samen b o u t e n aan een' toekomst en zoeken n a a r waarden

die niet alleen voor Pandapieri, maar voor ons allemaal, van belang zijn. Een centrale figuur in Pandapieri is Hans Burgman, een zeer sympathiek mens, die in zijn strijd voor een hoopvolle toekomst, een groot voorbeeld is. Wie nu eens een project zoekt om geld aan te geven, waar niets aan de strijkstok blijft hangen, waar het geld niet in een bodemloze put verdwijnt, heeft hier een unieke kans. Hoewel men in Pandapieri in principe volledig self-supporting wil zijn, is er voor de verschillende projecten nog steeds geld van buitenaf nodig. Zo kost de opleiding en het levensonderhoud van een street boy ongeveer ƒ 100 per maand. Het liefst heeft Hans Burgman mensen of groepen van mensen, die zich voor langere tijd garant willen stellen voor een bepaald bedrag en die ook een „schriftelijke" relatie met Pandapieri willen opbouwen. Pandapieri s t u u r t vier maal per jaar een nieuwsbrief. Voor mensen, vakgroepen, verenigingen etc. aan de VU die geïnteresseerd zijn in een dergelijke relatie volgt hier het adres van Fr. Hans Burgman MHM (Mill Hill Missionary), Pandapieri Cathohc Mission, P.O. Box 795, Kisumu, Kenya. Dit is het laatste artikel van een serie van drie. De eerste twee artikelen verschenen in resp. Ad Valvas van 17 en 31 augustus j.1.

Advertentie

(bijna) afgestudeerd?

leer sollicitereni

Sollicitatietraining

aan de VU voor (a.s.)

BEL VOOR INFORMATIE: na 17.00 uur

academici

Frank van Luijk 020-822648 Ron Witjas 020-761881 arb. org. psychologen.

vjf\r IS DE Z-IN VAN HET BE5rrtf=iN ^

B-hl DEZE. lEOERE MoiZEM TB E£P\nT<^ooliOEN l^ET: \K HEB O-BEN ZIM OM

Of re

sTMhj,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen