Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 451

Verkiezingskatern 5

AD VALVAS — 26 APRIL 1985

Verkiezingsstrijd op de rechtenfaculteit

„In de raad wordt in ieder geval je stem gehoord" De verkiezingsstrijd is in volle gang, in ieder geval binnen de studentengeledingen. Op de juridische f akulteit vecht de studentenvereniging QBD om de vorig jaar verloren fakulteitsraadzetel weer binnen te halen. Het wetenschappelijk personeel heeft achter de coulissen de zetels al verdeeld en de benodigde handtekeningen binnen. Het enthousiasme voor het raadswerk blijkt dit jaar groot onder het TAS-personeel. Voor het eerst moet hier gestemd worden omdat drie kandidaten naar twee raadszetels dingen. De rechtenfakulteit heeft negentien zetels in de raad te vergeven. Tien plaatsen worden door het WP bezet, twee door de TAS en zeven zetels staan de studenten ter beschikking. Dit jaar telt de raad echter maar zeventien leden. De TAS heeft een zetel laten vallen bij gebrek aan animo om een jaar lang in de papierkraam van de raad te duiken. De studentenvereniging rouwt over het verlies van een belangrijke stem, die de studentengelederen in de raad zou kunnen versterken. Bij de vorige verkiezingen n a m minder dan 35% van de rechtenstudenten de moeite het stembiljet in te vullen. En dat terwijl het lijstenstelsel veel gemakkelijker is in te vullen dan het op de meeste andere fakulteiten gehanteerde EOS-systeem (enkelvoudig overdraagbare stem), waarvan men eerst de handleiding moet doorploegen alvorens een geldige stem te kunnen uitbrengen. QBD, de grootste studentenvereniging bij rechten, heeft niet alleen om het gemak te dienen enkele jaren geleden het lijstenstelsel helpen invoeren. „Het EOS-systeem stemt op mensen," legt een bestuurslid uit, „wij willen dat er op partijen gestemd wordt. Je moet in de raad als partijfraktie zitten. Wij zou-

Carolien Stam den graag zien dat ook de docenten f rakties vormen, maar dat zit er niet in. Die mensen zitten er als vertegenwoordiger van h u n vakgroep en letten er goed op dat h u n belangen niet in de knel komen." Op stemmen komt het bij het W P meestal niet aan. De verkiezingsgedelegeerde van de fakulteit gaat op onderzoek uit n a a r eventuele kandidaten en zorgt voor de benodigde handtekeningen, die de kandidaten als verkozen verklaren. Sjoerd Faber is verkiezingsgedelegeerde van de juridische fakulteit. Hij zoekt de kandidaten onder het W P aan. „Ik kan mijzelf daarbij natuurlijk niet helemaal uitschakelen, maar ik ga vooral af op de adviezen van verschillende medewerkers en de voorstellen van de vakgroepen. Men staat niet te springen om in de raad te komen, maar er bestaat geen onwil. Het bestuurswerk wordt beschouwd als een taak die er nou eenmaal bij hoort." Het hoort er zeker bij, bestuurlijk werk bevat namelijk een deel van de taakomschrijving van het WP. Voor veel wetenschappelijk me-

Medische faculteit Vervolg vanpag. 3

de raad zelf. Dat gebeurt overal, dus hier ook." Hoefsmit: „Nou, eh, een voorzitter zal zelf niet zoveel aan het lobbyen doen. In het fractieoverleg komen de op- en aanmerkingen die de mensen in de wandelgangen hebben gehoord wel naar voren. De anderen hebben het er dus drukker mee dan ik." En aanvullend: „Er wordt zeker door studenten vaak gebruik van gemaakt en dat vind ik ook een goede zaak. Met name met betrekking tot het onderwijs wordt ons dan gezegd van, hebben jullie daar en daar wel aan gedacht. Het functioneert dus goed." De belangstelling voor het raadswerk of faculteitsniveau onder w.p. en TAS is de laatste tijd weer wat aan het toenemen. Verbeek: „De taakaanpassing speelt daar een rol in. Ik word steeds weer benaderd over wat er aan de hand is geweest. Terwijl het in het algemeen zo is dat de mensen alleen maar geïnteresseerd zijn in h u n eigen vakgroep. Ik vergelijk de faculteit wat dat betreft ook wel eens met een groot handelsgebouw: Alle vakgroepen zijn autonome bedrijfjes zonder veel belangstelling voor wat er bij de ander gebeurt. Maar die taakaanpassing, die raakt iedereen direct." Met betrekking tot de wetenschappelijke staf is er wat dit be-

treft nog een eigenaardigheid die alleen voor geneeskunde opgaat. Hoefsmit: „Het gedeelte van de staf dat in het ziekenhuis werkt, assistenten in opleiding, is hoegenaamd niet geïnteresseerd. Die hebben een dag- en nachtdienst en willen in vier jaar klaar zijn met h u n opleiding om op zichzelf te kunnen beginnen. Maar ook dat is n u wat a a n het veranderen." Tom Dhont van de MFVU, de grootste van de twee studentenfracties, is daarentegen alles behalve positief over de belangstelling voor de faculteitsraad onder de studenten: „We hebben vreselijk veel moeite moeten doen om kandidaten bij elkaar te krijgen. Nu hebben we er gelukkig acht, wat ons streven ook was." Ten aanzien van de belangstelling hanteert hij de bezetting van de publieke tribune tijdens raadsvergaderingen als graadmeter: „Die was alleen bij de behandeling van het examenregelement overvol. Toen stonden de mensen zelfs in de gangen". De hervorming op het wetenschappelijk bestuursapparaat, de WWO'84, wil de invloed van de studenten in de diverse raden terugbrengen. Dhonts visie daarop: „Ik hoop nog steeds dat het gunstig voor ons uitpakt. Het is nog maar de vraag of de plannen van Deetm a n wel helemaal doorgevoerd zullen worden. Binnen de faculteit breidt de invloed van de studenten zich in ieder geval uit: we zullen het komende jaar waarschijnlijk ook in de wetenschapscommissie komen te zitten. Dat

dewerkers is dat raadswerk een verplicht nummer. Mr. J. T. van der Ploeg zit anderhalf jaar in de raad: „Het kost tijd en dat is wat velen van ons niet hebben. Het W P staat op dit moment enorm onder druk. De te behalen eer in de raad is ook maar betrekkelijk. Het is vaak niet meer dan een kontrolerend en goedkeurend orgaan. Het kan besluiten nemen en voorstellen doen, maar de initiatieven komen toch meer vanuit het bestuur." Het fakulteitsbestuur is de spil waar de fakultaire ontwikkelingen bij elkaar komen en van waaruit de voorstellen naar de raad gedestilleerd worden. Het bestuur bestaat uit een dekaan (hoogleraar), een abactus (WP-er), een studentlid en een sekretaris. Vooral de laatste neemt een invloedrijke positie in. Het is een ambtenaar in vaste dienst en zit al jaren op dezelfde plaats. Zijn ervaring en inzicht reiken verder dan alle andere bestuursleden, die regelmatig van plaats verwisselen. QBD en „Rechten '80" gaan als twee partijen de verkiezingen voor de studentleden van de fakulteitsraad in. Zij bezetten n u respektievelijk vier en twee zetels. Het kontakt met de studenten wordt door QBD onderhouden door het organiseren van verschillende aktiviteiten op de fakulteit en via beleidsraden. Rechten '80 onderhoudt naar eigen zeggen kontakt met de achterban via „informele gesprekken". Peter de Baat, ooit UR-lid en n u zittend lid in de fakulteitsraad, staat ook dit jaar weer op de verkiezingsHjst voor Rechten '80. In een gesprek blijkt hij van de verschillende formele bestuurstaken goed op de hoogte. Zijn parool luidt: „Je moet werken op kracht van argumenten, alleen zo wordt er rekening gehouden met je standpunten."

V.l.n.r. Moniek v.d. Raapkamp, Winkster (Foto AVC/VU)

Loeki v.d. Heyden en Jacqueline

„Wij willen zoveel mogelijk behouden van wat er nog van het onderwijs voor studenten over is. De hete hangijzers op dit moment liggen meer op onderzoeksgebied. De formatieplannen zijn aan de orde van de dag en het onderwijs dreigt zo het ondergeschoven kind te worden. Wij willen graag dat ook de stafleden inzien dat goed onderwijs belangrijk is voor het behoud van de fakulteit."

Marginaal

De invloed in de raad wordt door de studenten marginaal geacht. Monique van de Raapkamp zittend lid van de fakulteitsraad, heeft er een beetje een kater van overgehouden: „Je zit er voortdurend compromissen te sluiten om niet uit de boot te vallen. Dat staat me een beetje tegen, maar wil je énige invloed hebben, moet je als student in de raad zitten. Je stem wordt in ieder geval gehoord." De nieuwe kandidate Loeki van der Heyden is hoopvol: „Ik wil in die raad iets gaan doen. Ik denk dat als je maar lang genoeg weerstand biedt, je altijd wel iets gedaan krijgt. Belangrijk op dit ogenblik is dat we genoeg mensen op de been krijgen om te stemmen. We moeten dit jaar de 35 % kiezersopkomst halen om de vorig jaar verloren zetel weer terug te krijgen."

tieke interesse onder de studenten. „Voor een aantal mensen is het invullen van het verkiezingsformulier gewoon te veel werk. Bovendien weten velen niet wat die raad nou eigenlijk voorstelt. Men ziet het bestuurlijk werk als het onderdeel van een log universitair apparaat, waarbij men absoluut niet betrokken is." Positieve ontwikkelingen zijn er onder het TAS-personeel op de rechtenfakulteit te ontwaren. De personeelsleden bezetten twee zetels en er zijn drie kandidaten die graag in de raad willen. Dominique Nieuwenburg is er een van: „Ik ben in mijn werk onder andere bezig met de financiële administratie. Ik krijg stukken op tafel zonder dat ik weet wat daar n u aan vooraf is gegaan. Ik zou graag wat meer betrokken willen zijn bij datgene waarmee ik me bezighoud en daar ook mijn eigen mening in de raad over kwijt willen."

QBD profileert zich in de raad met name op onderwijszaken.

Het gebrek a a n animo om te stemmen komt volgens QBD niet alleen door het verminderde poli-

Op ruggespraak hoeven TASraadsleden niet te rekenen. Volgens Dominique is de belangstelling voor raadswerk toch erg gering. Men zit er d titre personel. Een euvel waaronder overigens ook het W P lijkt te lijden. Alleen de studentenf raktie, en dan met name QBD, profileert zich als één party in de raad. Voor de studenten is de raad een niet te verwaarlozen plaats om h u n stem te laten horen en voeling te houden met wat er op de fakulteit gebeurt.

gaat dan wel ten koste van een studentenplaats in de onderwijscommissie". Gevraagd naar ziJn oordeel over de faculteitsraad geneeskunde als democratisch orgaan: „Het is geen democratisch systeem. De wetenschappelijke staf is ver oververtegenwoordigd. Er zouden beslist meer studenten in moeten. Je hebt in feite twee partijen in de faculteit: docenten en studenten, en die moeten gelijk behandeld

worden. Dat lijkt mij een aardig democratisch uitgangspunt." Waarbij hij een kiesdeler, een evenredige vertegenwoordiging, echter uitsluit. Dat zou een irreële verhouding opleveren met de tweeduizend studenten ten opzichte van de vijfhonderd m a n wetenschappelijk personeel. Tot slot de heer Verbeek van de TAS: „Kijk, onder een hele vloed van woorden k u n je van alles vertellen, maar dan heb je nog niets

gezegd" - een hint n a a r bepaalde leden van het wetenschappelijk personeel - „En dat kan een TAS'er niet. Die is meestal to the point. „Volgens Verbeek is het minderwaardigheidscomplex van veel TAS'ers ten aanzien van bijvoorbeeld hoogleraren in veel gevallen een reden om zich niet kandidaat te stellen. Helemaal niet nodig vindt hij: „Ach, iemand met een helder boerenverstand komt net zover."

De raad van de medische faculteit in vergadering bijeen (Foto Bram de Hollander)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen