Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 324

AD VALVAS — 15 FEBRUAR11985

12

Regen in Zaltbommel herdruk zou op 25 november 1981 in Zaltbommel gepresenteerd worden en uw Bracchus kreeg een uitnodiging om daarbij tegenwoordig te zijn. De enige reden, waarom hij terstond ging, was de hoop op een gratis exemplaar. De treinreis kostte / 26,50, het regende hard, het station lag ver buiten de „stad", maar in het Maarten van Rossum Museum was het droog en warm. Te midden van de fijnbesneden gelaten der aanwezige sibbelingen, die zich op gedempte toon beschaafd met elkander onderhielden, ontwaarde ik iemand die ik vaag kende. Hij bleek in een Cultureel Beleidsorgaan te zitten, was eigenlijk ook een verwant en van de remonstrantse levensovertuiging. Keurige jongen dus. We zakten neer op de ongemakkelijke antieke eiken stoelen en de directrice van de „Europeesche", een voorname mevrouw in stemmig zwart, ving een luUepot aan. Familielid Bruins, die de registers en de uitslaande stambomen achterin de herdruk had gemaakt, zei ook nog wat en ' kreeg één exemplaar overhandigd. Hü had er ook wel voor

Veel mensen zijn gauw blut, sommigen hebben wat geld, weinigen hebben veel geld en een kleine elite is steenrijk. In de vorige eeuw was dat pijnlijk duidelijk en tegenwoordig blijkt dat alleen na kruisverhoren van de RSV-leiding. De familie Hooijer is een fraai voorbeeld van negentiende-eeuwse welstand. Eén h u n n e r telgen was dominee Hooijer - vrijzinnig hervormd, zoals dat zijn stand betaamde - getrouwd met Keetje Bruins. JCeetje was een levenslustig meisje, op wie de doodernstige L. G. C. Ledeboer nog verliefd is geweest; het werd niks en hü zag zijn verdere leven donker in. Keetje heeft h a a r memoires geschreven en die werden ook gedrukt in een boek, door h a a r zelf geïllustreerd met houtsneden. Het boek verscheen in Batavia (1884) in slechts 12 exemplaren. Alleen voor de familie! Geld speelde voor die mensen geen rol. De familie bestaat nog steeds en de meeste exemplaren zijn verknoeid door intieme gegevens, in de marges bijgeschreven. Eén exemplaar is nog postfris en de Europese Bibliotheek heeft daar een herdruk van gemaakt. De

gewerkt. Een paar burgemeesters kregen nog wat en toen kwam het moment der waarheid: de pakken in de hoek van de zaal gingen open en de boeken werden verkocht a a n de familieleden. Je kreeg dus niks cadeau; alleen mr D. Bruins had wat gekregen. Ik slikte iets weg en n a m me voor straks op de borrel nog wat meer weg te slikken. De boeken vlogen weg, want iedereen wilde wel een boek hebben met zijn naam afgedrukt op uitslaande bladen. „Verrek, zeg kerel, ben ik dat?" Dan speelt geld geen rol. Ik heb stiekem geschat hoeveel er verkocht werd en kwam op een totaalbedrag dat de aanmaakkosten van de hele voorraad misschien best gedekt heeft. Maar toen begreep ik ook de strengheid van de zwarte mevrouw en voelde begrip in me opkomen. Ondernemers moeten ook leven en het enige gemotiveerde, kooplustige publiek voor dit boek zat hier en nergens elders. Hier moest de slag geslagen worden; over enige jaren kon met de restanten bij De Slegte nog wel een extraatje bijverdiend worden. Elke week kijk ik dus bij De Slegte of het boek van Keetje Hooijer-Bruins er al ligt, al jaren lang. En waratje, verleden week zag ik het liggen! „Van ƒ 85,50 voor ƒ 29,50". In Zaltbommel werd ƒ 30 betaald, geloof ik. Tel uit je vijftig cents winst. BRACCHUS

De vijftigers van de Vereniging „A propos", - Ik wist niet dat die uitdrukking nog gebezigd werd - „Maar was Uw vader niet..." Een krakende stem met een Haags accent dat alleen oude garde politici als De Gaay Portman voorbehouden lijkt, antwoordt: „Ja ik herinner mij, dat was in de vorige oorlog, nee, de eerste geloof ik, toen was ik net burgermeester van Ouderkerk aan den IJsel geworden. Het eerste wat ik daar hoorde was een enorme teleurstelling. Ik heb het daar nog eens met minister Colijn over gehad..." „Zo'n avond als deze vind ik overigens midden in de roos." Wij bevinden ons op een bijeenkomst van de Vereniging voor Wetenschappelijk Onderwijs op Gereformeerde Grondslag, waarde lezer, en daar is enige eerbied gepast. Ook al hebben de gesprekken in de pauze weinig substantie, het feit alleen al dat het de leden van de Vereniging zijn die hier spreken wekt voldoende erudiete sfeer op. De lokatie is Hoog Catharijne te Utrecht, het zalencomplex Hoog Brabant, het tijdstip donderdagavond 7 februari en aanleiding is de statutaire bijeenkomst van het Regionaal Verband Utrecht. De veertien regio's van de Vereniging hebben er in ieder gevaal één per jaar voor eventuele bestuursverkiezingen, een praatje van het bestuur van de Vereniging aan te horen en, het zwaartepunt, een lezing van één der geleerden aan de Vrije Universiteit. Vanavond is het prof. dr. ir. J. H. van Bemmel die oreert over „Maatschappelijke veranderingen als gevolg van de automatisering." Professor van Bemmel is hoogleraar Medische Informatica en oogt jong voor zijn functie. Bovendien heeft hij een heel eigen manier van redeneren: „Goed automatiseren, waarbij mensen tot h u n recht komen, is duurder maar loont meer, omdat mensen tot h u n recht komen." Of over computers: „Wij gaan ze allerlei eigenschappen toedichten die wij ze toedichten, m a a r ze hebben ze niet." Aan het eind van zijn verhaal haalt hij Psalm 115 vers 4-8 aan: „Zij hebben een mond maar spreken niet," valt daar te lezen en Van Bemmel heeft daar veel aan: „Ik moet U zeggen, ik kan niet anders. Want ik sta achter de doelstelling van de Vrije Universiteit. In de Medische Informatica ben ik zowel met de arts als met de patiënt bezig en ik kan daarom niet om het vormen van mensen heen." Het is pauze en de koffie a / 2,15 kan geserveerd worden.

kalende grijsaards te tellen en wanneer ik n u samen met De Vries een blik op de aanwezigen werp is het duidelijk dat er nauwelijks iemand onder de vijftig is. De Vries onderkent het probleem van de vergrijzing: „Soms denk ik, om mij heen ziend, ik lijk wel de jongste van het gezelschap." Hij is een grijzende veertiger. Geconfronteerd met de wat conservatieve opvattingen die ik onder de aanwezigen bespeur, weet De Vries: „Juist omdat er zo veel oudere men-

sen in de Vereniging zitten wordt er nog veel volgens de oude tradities gedacht. Men heeft vaak moeite met nieuwe ontwikkelingen aan de VU." Toch werft de Vereniging actief onder afgestudeerden van de VU. Heeft een student op het aanmeldingsformulier in het eerste jaar aangegeven dat hij of zij een bepaalde godsdienst aanhangt, dan is na afstuderen een bezoek van de buitendienst m a n het gevolg. Deze tracht de overtui-

Tegenvaller

De terugtredende voorzitter van het Regionaal Verband Utrecht, de heer J. H. de Vries, vindt de opkomst van vanavond tegenvallen. Slechts 37 van de 1280 leden in zijn afdeling zijn naar Hoog Brabant gekomen. Achter in de zaal gezeten weet ik elf

Advertentie

KUPERUS/BV AUTOVERHUUR V. d. Madeweg 1, Amsterdam, telefoon 924755 naast metrostation Duivendreclit IVliddenweg 175, Amsterdam, telefoon 938790 STUDENTEN 20% KORTING

Galgala

(Foto AVC/VU)

VOOR,

peuNiuERiiTEir

^NU juLiiE

DE

DOOR. Mts UlTÓ-EZOCHtE, K o j r u u M S flflN HEBB'ENJ.KUNNE.N : ) u L L i E GRAM E N STMU

WAAI^

]

ging over te brengen dat het goed is om betrokken te worden bij de Vereniging die „het bijzondere karakter van deze universiteit in stand houdt". Bovendien dragen de leden door h u n contributie, minstens twaalf gulden per jaar, eraan bij dat bijzondere taken van de VU door kunnen gaan. Zo financiert de Vereniging diverse pastoraten aan de universiteit, en de bijzondere leerstoelen, en heeft zij een aandeel van zo'n drie ton in de internationale samenwerkingsprojecten. De buitendienstman die vanavond aanwezig is, de heer F. Kampherbeek, kan buitengewoon enthousiast raken over dit onderwerp. „Bovendien: de ruim 60.000 spaarsters van Vrouwen-vu-hulp brengen jaarlijks zo'n vierhonderdduizend gulden op. De vereniging heeft ook nog een inkomen uit h a a r kapitaal, vijftien miijoen." Het groene VU-busje, dat voorheen vast onderdeel in het interieur van iedere gereformeerde was, heeft dan wel aan populariteit ingeboet, de spaargelden van Vrouwen-VU-hulp worden nog steeds persoonlijk opgehaald. Daarvoor zijn omstreeks de zesduizend medewerksters in touw. „Ik kan U wel zeggen, over aanpassing van de naam van de vereniging wordt wel eens gedacht," drukt Kampherbeek zich voorzichtig uit, want ook binnen de „Vereniging voor Wetenschappelijk Onderwijs op Gereformeerde Grondslag" ligt een aantal zaken wat gevoelig. Dat is jammer, want nu kan de vraag n a a r wat gereformeerde wetenschap inhoudt niet gesteld worden. Kampherbeek vervolgt: „In 1971 heeft de grondslag een andere formulering gekregen. In plaats van de gereformeerde beginselen is het evangelie van Jezus Christus gekomen. Maar de oude naam is gebleven en dat kan vragen oproepen of mensen verhinderen lid te worden." Zonder de Vereniging had de Vrije Universiteit nooit bestaan, m a a r men doet er alles aan om meer dan slechts een antiquarische waarde te hebben. Nu wordt de club gaande gehouden door het idee dat het wel aardig is wanneer er op de universiteit van alles bedacht en gedacht wordt, maar dat dat zonder werkelijke waarde is wanneer er geen contact is met de maatschappij. Vandaar ook dat de VUSA-cursussen veel aandacht krijgen vanuit de Vereniging. Deze brengen die gedachte in praktijk en zijn „in het land" behoorlijk populair. Echter niet genoeg om de Vereniging aan voldoende nieuwe, jonge leden te helpen. Zo tegen elven zitten de heer Kampherbeek en ik in een uitgedacht gezellig hoekje van het zalencomplex Hoog Brabant. Hij heeft mij net zijn werkdag uit de doeken gedaan en de structuur van de Vereniging uitgelegd. Er valt een stilte en de buitendienstman nipt aan zijn glaasje: „Ach ja, het is wel eens moeilijk om uit te leggen dat de Vereniging er is voor allen die zich verwant voelen met de Vrije Universiteit." En, even later: „Je zit met een verkeerd image." Ik kan nog net de trein van drie over elf halen. (A.B.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen