Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 332

AD VALVAS — 22 FEBRUAR11985

8

Studeren aan een Vlaamse universiteit

„Kunnen die Hollanders op de achterste rij misschien hun mond even houden?'' De Nederlandse student is van harte welkom in België. Als zijn pa tenminste kapitaalkrachtig genoeg is. Meer dan duizend Nederlanders waagden de oversteek naar de Vlaamse universiteiten. Hoe bevalt dat? Het Belgische studentenleven kent talloze verlokkingen. 25 Franks voor een groot glas bier en kroegen die tot vijf uur 's morgens open blijven. De studieprestaties zijn dan ook vaak niet om over naar Nederland te schrijven. En niet alle zuiderburen zijn even blij met de buitenlandse toeloop. Diergeneeskunde in Gent deed de knip op de deur en voor andere studierichtingen dreigt eenzelfde maatregel. Een reportage over het universitaire onderwijs in België, doorspekt met luisterrijke citaten waarop Nederlandse wetenschappers zich helaas zo zelden laten betrappen. „Ik zal dat bandrecordertje toch niet doen springen, hè?" „Moet je luisteren. Ik zal jou dat uitleggen. Ik ga je een voorbeeld geven. Op de parkeerplaats van de collegezalen komt een Nederlandse of Duitse student aanrijden in een splinternieuwe Saab Turbo of BMW die hij van zijn ouders heeft gekregen toen hij voor zijn eerste jaar slaagde. Hij zet z'n auto neer, laat de electrisch bediende ruiten omhoog komen en stapt uit. Op datzelfde moment arriveert een Belgische student op een oud fietsje met zo'n belastingplaatje van OostVlaanderen op de voorvork geklemd. Dat wil wel schele ogen geven, natuurlijk." Aan het woord is Alex-Jan Wagteveld, 20 jaar oud. Een zeer zelfbewuste, u i t Groningen afkomstige, Nederlandse student. Hij maakt er absoluut geen geheim van: „Als je hier k u n t komen, dan hebben je ouders poen. Dat is duidelijk. Mijn pa betaalt zo'n 23.000 gulden per jaar voor mijn studie. Dat is voor mijn vader geen enkel probleem, hij is directeur van een fabriek in Groningen met ongeveer 150 m a n personeel." Alex-Jan is één van de ruim 12.000 buitenlandse studenten in België. Te zamen vormen zij zo'n 12 procent van het totaal aantal studenten in België. Meer dan 1000 studenten komen uit Nederland. Het merendeel daarvan studeert diergeneeskunde, medicijnen of tandheelkunde aan één van de Vlaamse universiteiten. De in Nederland geldende numerus clausus voor deze studierichtingen IS de belangrijkste oorzaak voor de exodus naar de zuiderburen.

Bijverdienste

Alex-Jan werd in Nederland drie keer uitgeloot voor de geneeskundestudie. Hij waagde in arren moede een telefoontje naar de Rijksuniversiteit Gent (RUG) en kreeg daar te horen dat hij de inschrijvingsformulieren per kerende post thuis kon verwachten. De buitenlandse student is in België van harte welkom. Als hij tenminste in staat is een forse, financiële, barrière te nemen. Van regenngswege is namelijk bepaald dat het totale aantal ingeschreven buitenlandse studenten niet hoger mag zijn dan twee procent van de gehele Belgische studentenpopulatie. Maar iedere Belgische universiteit die dat wil mag meer buitenlanders inschrijven als die studenten zélf de helft van de werkelijke studiekosten voor h u n rekening nemen. In de «-be.ur'Hj'r^praktijk komt het erop neer dat

UP/Twan Geurts, Harry Theirlynck de buitenlandse student, bovenop het voor iedere student geldende inschrijfgeld van 11.350 frank (650 gulden), nog eens 145.000

frank (ruim 8300 gulden) extra moet betalen. Een aardige bijverdienste voor de Vlaamse universiteiten, zou je zo denken. Ma^r de meningen daarover lopen sterk uiteen. Van al degenen die we voor dit verhaal gesproken hebben kon niemand ons de definitieve rekensom voorleggen waaruit blijkt dat België verdient aan al die buitenlandse studenten, of dat men erop toelegt. Iemand die zonder veel scrupules die mogelijke geldbron heeft afgesloten is de rector van de Gentse Rijksuniversiteit, prof. dr ir A. Cottenie. België kent zoals gezegd geen n u merus clausus, maar Cottenie waagde het dit bijna heilige principe te schenden toen hij in augustus 1984 de inschrijving van buitenlandse studenten zonder studiebeurs voorlopig opschortte. Die maatregel is vooral gericht tegen de vele Nederlanders en Duitsers die in eigen land niet aan de bak komen - bijvoorbeeld door uitloting - en n a a r Belgié uitwijken. Dat heeft geleid tot een overschot aan buitenlanders. Vooral de studie Diergeneeskunde klaagt over een noodsituatie n u een kwart van de studenten uit Nederlanders en Duitsers bestaat.

Vuilbak

De decaan van de Gentse diergeneeskundefaculteit xrrof. dr M. Debackere, riep al eerder verontwaardigd tegen een verslaggever van de Haagse Post dat de Vlaamse universiteiten „de vuil-

De rector van de Gentse universiteit prof dr. ir. A. Cottenie: „Wij sijn bijsonder gastvrij" (Foto Rien Siers) bak" van Europa zullen worden als dat zo doorgaat. Debackere: „We kunnen de kwaliteit niet meer waarborgen. We hebben te veel studenten en te weinig personeel. De klinische opleiding komt in het gedrang. Zeker als ge weet dat mijn faculteit voor 20 tot 25 procent u i t Nederlanders bestaat die ook in de practica een plaatsje moeten vinden. Dank zij uw landgenoten kunnen onze Vlaamse studenten slechts drie, in plaats van vier weken klinische oplei-

ding genieten." En de decaan vervolgt toornig: „Ik zou graag zien dat de poort voor uw landgenoten definitief dicht ging. We moeten consequent zijn en zeggen: we zijn er in de eerste plaats om Vlaamse studenten op te leiden. Niet om als doorgeefluik voor buitenlanders te dienen."

Numerus clausus

Zijn secretaresse had gezegd dat we na vijven wel een kans hadden om rector Cottenie in zijn werkkamer a a n te treffen. Dat proberen we. Het pontificale rectoraatsgebouw aan de Sint Pietersnieuwstraat is rond deze tijd helemaal uitgestorven. Ook de secretaresse is al n a a r huis. We kloppen a a n bij Cottenie. Een verbaasde en verstoorde rector steekt een van kwaadheid rood aangelopen hoofd om de deur: „Wie heeft jullie hier binnengelaten? Dat kan toch niet! Dit heb ik nog nooit meegemaakt!" Hij is nog bezig, we moeten maar wachten. Na een half u u r mogen we binnen in de zeer ruime en riant ingerichte rectorskamer. Als rector aan een Belgische universiteit stel je nog iets voor. Cottenie is plotsklaps uiterst welwillend en charmant tegen de heren van de Nederlandse Universitaire Pers. Wat jammer nou dat de secretaresse al n a a r huis is, anders hadden we samen koffie kunnen drinken. Waar zullen we het over hebben? Over de studentenstop bij diergeneeskunde? Nou, heel kort dan. Daar is al genoeg onzin over geschreven, het gaat echt om een storm in een glas water. Cottenie: „Ik wil daar niet te lang over praten anders krijgt het te veel belang. Om hoeveel studenten gaat het n u helemaal? Dat is maar een fractie van al de buitenlanders die we hier hebben. Maar ik zal in telegramstijl antwoorden op uw vraag. Kijk, in Nederland kent men de numerus clausus, in België met. Met als gevolg dat er heel wat Nederlandse studenten n a a r ons komen. Plots schrijft de decaan van de diergeneeskundefaculteit in Utrecht: Nederlandse studenten die in België hebben gestudeerd kunnen voortaan h u n opleiding niet meer bij ons afmaken. Hetgeen betekent dat de mensen die wij hier bij het begin van h u n studie u i t vriendelijkheid hebben opgenomen, dat die hier tot het bittere einde moeten blijven. Maar het is precies in die latere jaren dat wij een gebrek hebben a a n plaats, omringing en

Het rectoraatsgebouw van de Gentse universiteit (Foto Rien Siers) -J^^MP^

M^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen