Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 379

AD VALVAS — 15 MAART 1985

11

Forum over drugsverslaving bij sociale geneeskunde

Bestrijden of gedogen van gebruik van drugs blijft vraagstuk Artsen worden direkt bij de drugsproblemen betrokken. Zij schrijven bijvoorbeeld methadon voor aan drugsverslaafden en ook de omstreden heroïneverstrekking zal voor rekening van de arts komen. Ter afsluiting van een themagroep „drugsverslaving" van de vakgroep sociale geneeskunde, werd 5 maart een forum georganiseerd, samengesteld uit mensen die in de praktijk nauw betrokken zijn bij het junkieprobleem. Zowel de medische- als de maatschappelijke problematiek zou worden belicht. Het forum bleek vooral van voorlichtende aard, waarbij af en toe de diskussie opgerakeld werd door August de Loor, vertegenwoordiger van de j unkie-(vak)bond. „Wij willen het drugsprobleem niet als ziekte, eerder als een verschijnsel onder de aandacht brengen," vertelt Nico Plomp, docent sociale geneeskunde en voorzitter van het forum. „Drugsverslaving is niet alleen een medisch probleem, er zijn ook vele psychische, sociale en maatschappelijke aspekten aan verbonden. Een arts moet op de juiste wijze met deze problemen om kunnen gaan. Daarvoor is inzicht in al die verschillende facetten van het drugsprobleem nodig. Met de opzet van dit thema-onderwerp beogen wij dat de studenten een eigen visie vormen over die problemen." vier groepen gingen tevoren aan het werk met verschillende onderwerpen: politie- en justitiebeleid; de omgeving van de gebruiker; heroïneverstrekking en geïntegreerd druggebruik. Hieruit rolden enkele stellingen die aan de forumleden werden voorgelegd. Opvallend was dat het forum zich voornamelijk uitliet over de bestrijding van de symptomen van het junkieprobleem. Arno Julsing van de narcoticabrigade, Sjaak Willemse en Willem Meurs van het wijkcentrum D'Oude Stad, Leen Braber van de GG en GD en de huisarts Douwe de Vries hielden allen een verhaal over de aanpak van het drugsprobleem binnen h u n eigen werkter-

Advertentie

moedigingsbeleid" noemde Julsing het, maar het is de vraag of een verslaafde te ontmoedigen is; voor elke opgepakte junk tien andere!

Generatieverschijnsel August de Loor van de junkiebond vroeg zich af waar al die repressie voor nodig was. Hij schetste het publiek een beeld van het ontstaan van de drugscultuur als een generatieverschijnsel. Jongeren begonnen in de jaren zestig te experimenteren met een nieuw verschijnsel: drugs. De maatschappij, die deze ontwikkeling niet begreep, reageerde zeer negatief en verwees de nieuwe trend n a a r de illegaliteit en n a a r de hulpverlening. De problemen die de nieuwe drugscultuur met zich mee-

orde werden als tegenargumenten aangedragen.

Grens Leen Braber, arts bij de GG en GD, ging op de problematiek van de heroïneverstrekking in. Hij verklaarde dat de grens voor het wel of niet verstrekken moeilijk te bepalen was, bovendien door de artsen zélf vastgesteld wordt. Er is niet alleen een medische indicatie om heroïne te verstrekken (pijnbestrijding), maar er zijn ook sociale indicaties, bijvoorbeeld als de verslaafde volkomen geïsoleerd is van de maatschappij en heroïne de enige bestaansreden is. In zo'n geval is de verslaving ook nauwelijks meer te beïnvloeden volgens Leen Braber. Braber benadrukte dat het stereotype van de verloederde

classering. De hulpverlening tilt zichzelf boven de gebruikers uit, wil slechts op h a a r eigen mapier succes boeken en houdt geen rekening met de sociale context waarin de gebruiker zich bevindt. De vertegenwoordiger van de junkiebond wees het verstrekken van heroïne binnen het kader van deze opgelegde hulpverlening resoluut af. De junkiebond maakt zich sterk voor de maatschappelijke acceptatie van het drugsgebruik. Op legale wijze moet een bepaald gebruikersniveau geduld kunnen worden. Het laatste onderwerp „geïntegreerd druggebruik" kwam eigenlijk niet zo uit de verf. Het werd door de studenten omschreven als het gebruik van drugs gedurende een langere periode zonder dat er ernstige lichamelijke, psychische of sociale storingen optreden. Van de mensen die van tijd tot tijd hard drugs gebruiken is weinig bekend. De illegaliteit en de maatschappelijke lading die het dopegebruik met zich meebrengt hult de geïntegreerde gebruiker in zwijgen. In h u n stellingen poneerde een groep studenten dat het verantwoord leren omgaan met hard drugs een betere preventie zou zijn dan het vervolgingsbeleid van de politie. Een gerichte uitspraak over geïntegreerd drugsgebruik deed het forum niet. De

Carolien Stam rein. Niemand waagde zich publiekelijk binnen de grenzen van de ander en dat kwam de diskussie niet ten goede. Alleen de vertegenwoordiger van de junkiebond MDHG (Medisch Sociale Dienst Heroïnegebruikers) August de Loor kon met zijn semi-nonchalante, maar controversiële uitspraken af en toe wat hout op het smeulend vuur gooien.

Leefklimaat De afgevaardigden van het wijkcentrum D'Oude Stad kwamen als eersten aan het woord. Het wijkcentrum werd in de jaren zeventig door de buurtbewoners van de Zeedijk ingeschakeld toen de overlast door de drugscultuur voor hen niet meer te harden was. De handel in verdovende middelen overwoekert alle buurtfunkties. Winkels en horeca bijvoorbeeld worden verdreven, zo verduidelijken de wükwerkers. Het wijkcentrum zet zich in voor de decentralisatie van de drughandel. Verder wil zij het kontakt en het overleg tussen de b u u r t en de drugsgebruikers tot stand brengen om het leefklimaat op peil te houden. Het antwoord op de vraag of decentralisatie van de drugshandel de verspreiding van de problemen niet zou bevorderen, liep vast op een keuze tussen twee kwaden. De buurtwerkers, die zich vooral met de Zeedijk bezighouden en daar ook wonen, brachten herhaaldelijk de noodzaak van legalisering van de drughandel onder de aandacht. Dit zou de criminaliteit en de daarmee samenhangende overlast voor een groot gedeelte kunnen terugbrengen. De zuigkracht die de legalisering tot gevolg zou kunnen hebben, werd slechts door Arno Julsing van de narcoticabrigade n a a r voren gebracht. Hij zei verheugd te zijn over iedere prijsverhoging van drugs, omdat Amsterdam toch al genoeg junks en dealers aantrekt die hier goedkoop dope komen kopen. Dat zette enig kwaad bloed bij de rest van het forum, die door de hogere prijzen de verloedering en de criminaliteit onder de junks alleen maar zagen toenemen. Uit het verhaal van Arno Julsing werd duidelijk dat de rol van de politie in het drugsdoolhof zich beperkt tot de handhaving van de orde. Zijn kenschetsing van het politieoptreden was een toonbeeld van symptoombestrijding. De politie is uit op de drugshandel, niet op de junk. Het politiebeleid was tot een jaar geleden gericht op het aanpakken van de kopstukken in het dealerschap. Het effekt was niet navenant, steeds meer junks ontpopten zich als kleine dealers. De huidige aanpak van het drugprobleem door de politie is dan ook juist op die kleine dealers gericht. „Ont-

De Amsterdamse Zeedijk, waar de heroïnehandel welig tiert. (Foto Bram de Hollander). brengt zijn echter niet enkel van justitiële en maatschappelijke aard. De verslaving is zowel psychisch als lichamelijk. Daarbij zijn verslaafden vaak sociaal gebonden aan de zogenaamde ,,drug-scene", waar bijvoorbeeld de spanning en de sensatie, maar ook het saamhorigheidsgevoel van de onderdrukte groep een enorme aantrekkingskracht heeft voor met name jongeren. Het is voor een gebruiker niet zo gemakkelijk deze hele orngeving achter zich te laten, afgezien van de verschrikkelijke psychische en lichamelijke geselingen die het afkicken met zich meebrengen. Een vervangend middel om de pijn en de afhankelijkheid van heroïne te verminderen is methadon. Het is net als heroïne lichamelijk verslavend, maar kent niet de roeswerking en kan mogelijk de psychische verslaving afbouwen en het gebruik binnen de perken houden. Methadon wordt door huisartsen verstrekt. Het geeft de verslaafde de mogelijkheid een rustiger en stabieler leven te leiden, zonder steeds op strooptocht naar heroïne te moeten. Het plan van de gemeente Amsterdam om heroïne te verstrekken aan zwaar verslaafde drugsgebruikers heeft veel stof doen opwaaien. In de door een groep studenten opgestelde stellingen over dit onderwerp werden stabilisering van het gebruik, overlastbeperking en sociale acceptatie vóór de verstrekking n a a r voren gebracht. Een stijging van het aantal verslaafden en de geringe uitwerking op de openbare

drugsverslaafde slechts op een klein gedeelte zwaar verslaafden van toepassing is. De gebruiker zit naast je in de tram. Ook Douwe de Vries, huisarts in Amsterdam die onder zijn patiënten een vijftigtal drugsverslaafden telt, betoogde dat men als gebruiker goed in de maatschappij kan funktioneren. Onder „zijn methadongebruikers" zijn ook mensen die bijvoorbeeld studeren of werken. August de Loor kon het zeer eens zijn met de hulp voor junks via de eerstelijns gezondheidszorg (huisartsen). Hij n a m de gelegenheid waar om zijn gal te spuien over de professionele hulpverlening aan drugsverslaafden. De Loor verweet de officiële hulpinstanties een zeer hard beleid te voeren (afkickboerderijen) en de hulp aan de gebruikers op te dringen, bijvoorbeeld via de re-

huisarts Douwe de Vries verduidelijkte dat het onderwerp te ingewikkeld was om er gewoonweg , j a of nee" op te zeggen. Hij trok wel een vergelijking met het alcoholgebruik dat wél geïntegreerd is, zelfs veel legaal belastinggeld opbrengt en zodoende een effektieve bestrijding tegenhoudt. De forumleden hielden zich tijdens het debat eigenlijk uitsluitend bezig met de problemen die verdovende middelen met zich meebrengen. Alleen August de Loor belichtte de problematiek vanuit de positie van de junk. Zijn benaderingswijze: „Weg vooroordelen, reageer nou eens normaal op het verschijnsel drugs", vond slechts bij de artsen Douwe de Vries en Leen Braber weerklank. H u n slotzin: „Wij druggebruikers..." ontving instemmende reakties vanuit het publiek.

Advertentie

Adverteren in Ad Valvas is adverteren voor een herltenbare groep en dus gericht adverteren Advertenties opgeven bij:

Bureau Van Vliet B.V. Tel.: 02507-14745

LIJSTJE.

gratie

\ 12,50 Inhoud L G 5 Renee Steenbergen: Een Ki]kptoces ovet de schildenien van Romame Brooks lessayi Meryl Altman, de dchieres Hilda Doolittle lessay) Annetje Huizfnga: Ciearcul Shodcul igedichl) Gertrude Stem: tragmenl uil O E D inleiding Martha Voeren Jules Deckwilz: De ballade van een huweli]k Carla Brunott: Is A Meulenbeil s roman AIba do schaanne voorbij'' Neeni een abonnement Jaargang 1985 (nrs 5 1 ni 81 kost I 44,— Slori het bedrag oü postgiro 378641 O 1 n v Lust en Gratie, postbus4098.1009 AB Amsterdam, tel. 020-925813

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen