Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 485

24 MEI 1985 Voor de rectoren was deze verga­ dering van belang om nogmaals te spreken over hun functie in het onderwijs. Nog maar kort geleden dreigde de Kamer de rectoren uit de colleges van bestuur te stoten. Rector magnificus van de VU, prof. dr. P. J. D. Drenth was een van degene die zijn functie fel ver­ dedigd heeft. Tijdens de confe­ rentie lichtte hij zijn standpunt toe. Volgens Drenth vervullen hij en zijn collega's een belangrijke scharnierfunctie in het bestuur van de universiteiten. Ze zijn na­ melijk tegelijkertijd voorzitter van het college van decanen, waarin de faculteiten zijn vertegenwoor­ digd, en lid van het college van bestuur. Drenth: "Zonder de rector zou de verhouding tussen het college en de faculteiten gaan lijken op de verhouding tussen de universitei­ ten en Den Haag." In een interview in Trouw (22­2­ '85) uitte Drenth zijn bezwaren te­ gen de verwijdering van de rector uit het college van bestuur. Dit was voor het CDA mede de aan­ leiding om van mening te veran­ deren, waarna ook de W D omz­ waaide. Binnen de colleges bezitten de rectoren hun eigen portefeuilles, waaronder doorgaans in ieder ge­ val die van onderwijs en onder­ zoek hoort, en volgens Drenth moet dit zo blijven: "Als de rector geen bestuurlijke verantwoorde­ lijkheid meer zou dragen en al­ leen nog adviserend lid van het college zou zijn, dan zou er niet veel anders meer overblijven dan wat ceremoniële, rituele zaken. Het verkeerde beeld dat men van de rector heeft zou een self fullfil­ ling prophecy worden." Enkele voorzitters van de colleges van bestuur waren volgens Drenth wel voor het vertrek van de rectoren, die niet als beroepsbe­

Studenten blokkeren i n g a n g conferentiegebouw

Rectoren vieren behoud van positie De rectoren van de Nederlandse universiteiten hielden afgelopen woensdag in Tilburg voor de eerste maal een openbare jaarvergadering. Van die openbaarheid hebben actievoerende studenten gebruik gemaakt om te protesteren tegen de verhoging van de college gelden. stuurders a a n de universiteiten zijn aangesteld, maar daarente­ gen uit de faculteiten komen: "We hebben in Nederland een uniek systeem. Een college wordt voor­ gezeten dooreen full­time voorzit­ ter, die echter geen bevoegdhe­ den heeft in wat de Amerikanen noemen: 'academie affairs', laten we zeggen promoties, het verle­ nen van graden en dergelijke za­ ken. Dat is helemaal voorbehou­ den a a n het college van decanen. Het is een systeem, waarbij het sociaal­psychologisch gezien goed denkbaar is dat er enige ri­ valiteit of wrijving ontstaat tus­ sen een voorzitter en een rector." Het onderwerp van de jaarverga­ dering van afgelopen woensdag sloot aan bij de bestuurlijke be­ trokkenheid van de rectoren bij het onderwijs. Men confereerde over de steeds uiteenlopender wordende wensen van de samen­ leving bij de samenstelling van universitaire opleidingen. Eén van de problemen daarbij is de bewaking van de kwaliteit bij algemene opleidingen, of—zoals de uitnodiging luidde—"hoe men breedte a a n diepgang paart". Aan de vergadering namen niet

Studentenpastor Sonny Hof Vervolg van pag.

3

worden. De mensen leven on­ der e e n veel grotere studiedruk bijvoorbeeld. Vroeger h a d je in VÈ 90 m e n s e n die n a e e n groep nog d e hele a v o n d a a n d e b a r bleven h a n g e n . D a n sprak je ze nog. Nu p a k k e n mensen om ne­ gen uur als d e gesprekskring af­ gelopen is hun tas e n zeggen: ik ga nog wat studeren of ik moet vroeg n a a r bed, want morgen heb ik college. Het wordt d a a r d o o r voor men­ sen moeüijker om bij ons groe­ pen te lopen. Ze moeten d a a r naast hun studie e e n avond in de week voor uittrekken. Het op­ vallende is dat d e m e n s e n die hier komen ook v a a k nog a n d e ­ re dingen doen buiten hun stu­ die. Het zijn heel actieve e n te­ genwoordig druk bezette men­ sen."

Persoonlijk Het studentenpastoraat heeft de roep een soort,, tweede studen­ tenpsychologen" te herbergen. Voel ji j je i emand id e steeds weer mensen met problemen moet opvangen? ,,Natuurlijk komt het voor dat er mensen a a n d e deur komen of opbellen e n dat die zeggen: ik wü je spreken, je moet me r a a d geven. Dat heeft iedere predi­ kant, niet alleen diegenen die werkzaam zijn in het studenten­ pastoraat. Ik h e b echter wel het gevoel dat dat vroeger meer voorkwam dan tegenwoordig. Nu worden de problemen vaker in d e groe­

p e n besproken e n nog m a a r e e n enkele keer in een persoon­ lijk gesprek. Het 'problem shoot­ ing' komt minder voor bij ons, m a a r natuurlijk zal het altijd blijven b e s t a a n . Het is e e n v a n onze taken." Als je terugki jkt i s dat dan i n verwondering, met tevreden­ heid of is het een onafgemaakte job? ,,Ja, het werk g a a t door e n zal d e komende jaren door d e be­ zuinigingen waarschijnlijk moeilijker worden. Ik vind het niet prettig om mijn collega's nu achter te laten. Dit soort werk is nooit af. Ik kijk echter toch wel terug met enige tevredenheid. Je moet met ons werk g e e n onmogelijke din­ g e n verwachten. De m e n s e n zijn m a a r e e n korte tijd in je omgeving. Het is e e n ontmoe­ ting voor korte duur. De wijze w a a r o p wij d a n met elkaar om­ g a a n , ik geloof dat w e op die manier er het maximale uitha­ len." Sonny Hof leunt achterover. De interviewer knikt geruststellend: ja, het is klaar. M a a r net als ze d e cassetterecorder wü uitzet­ ten, veert d e dominee op: ,,Ei­ genlijk is het ook zo'n ondank­ b a a r werk, in d e g o e d e zin des woords, dat wel. M a a r je kunt d e m e n s e n in die korte tijd zo weinig meegeven." De sfeer in d e k a m e r lijkt ineens op te klaren. Het is dus toch een gewoon mens, die Sonny Hof. Niet alles is prachtig, e e n uitda­ ging, s p a n n e n d e n verbazing­ wekkend. Studentenpastor zijn is ook wel eens o n d a n k b a a r werk.

gebrek aan solidariteit verweten. Deetman nam een zij­ingang. In zijn rede beperkte hij zich tot de probleemstelling van de dag. In verband met de vraag naar hoger onderwijs merkte hij op dat het aantal studenten dat ouder is dan 25 jaar stijgt: "Dit duidt op het toe­

nemende besef dat hoger onder­ wijs ^niet meer exclusief bestemd is voor jongeren, maar dat ook volwassenen eraan kunnen en moeten deelnemen." Hij wees daarbij ook op de deeltijdoplei­ dingen. Later merkte hij echter op dat niet alle onderwijsvoorzieningen gefi­ nancierd kunnen worden uit de openbare middelen. De kosten van het onderwijs na de eerste fa­ se en het onderwijs a a n studeren­ den die voor de tweede maal een hogere opleiding volgen, moeten volgens Deetman in de regel wor­ den gedekt door bijdragen van be­ langhebbenden.

Johan de Koning alleen rectoren deel, maar ook de­ canen en andere belangstellen­ den, waaronder minister Deet­ man die de eerste rede verzorgde. Zijn aanwezigheid gaf aanleiding tot acties van studenten tegen zijn studiefinancieringsplannen, waardoor de vergadering ander­ half uur later begon dan was ge­ pland. Om deze acties te voorkomen was één dag van tevoren besloten om de vergadering niet op de univer­ siteit te laten plaatsvinden, maar in het restaurant "'t Wit Paardje". Dit was de studenten echter niet ontgaan. Zij eisten spreektijd tij­ dens de vergadering, wat werd toegestaan, maar doordat ze het met de Tilburgse rector, prol. dr. R. A. de Moor niet eens konden worden over het aantal studenten dat naar binnen mocht en de hoe­ veelheid spreektijd liep de zaak uit op een politie­optreden. Toen de belangstellenden uit­ eindelijk het gebouw binnen kon­ den werd hen door de studenten

Democratie in wet deels gered Als d e Wet op het Wetenschap­ pelijk onderwijs door d e Kamer zal worden a a n g e n o m e n , heeft hij op verschillende punten e e n heel a n d e r gezicht d a n a a n v a n ­ kelijk d e bedoeling v a n d e mi­ nister w a s . Met n a m e op het gebied v a n d e democratie zijn door a m e n d e m e n t e n enkele es­ sentiële wijzigingen aange­ bracht. Het meest in het oogspringend is d e samenstelling v a n d e fa­ culteitsraden. Wüde d e minister eerst d e helft v a n d e r a d e n laten b e s t a a n uit het w e t e n s c h a p p e ­ lijk personeel in vaste dienst, nu

Prof. Drenth, tweede van links, wacht temidden van enkele collega's op toegang tot de jaarvergadering. (Foto Rien Sieris)

zal dit deel v a n d e r a a d s l e d e n gekozen worden uit aUe weten­ schappelijk medewerkers, in­ clusief wetenschappelijk assis­ tenten en d e toekomstige assis­ tenten in opleiding (aio's). Dat betekent dat er meer ruimte is voor vertegenwoordiging v a n TAS en studenten, die immers nu d e a n d e r e helft v a n d e zetels m o g e n bezetten. Faculteitsbesturen zullen groter m o g e n worden d a n in d e oor­ spronkelijke plannen. Ze krijgen vijf leden en in sommige geval­ len kunnen zelfs zeven bestuurs­ leden worden benoemd. Nieuw is voorts dat hoogleraren door het college v a n bestuur en niet meer door d e Kroon worden benoemd. Onder d e nieuwe wet zullen ook universitaire hoofd­ docenten deel kunnen uitmaken v a n promotiecommissies. Tot nu

toe w a s dit recht uitsluitend voorbehouden a a n hooglera­ ren. De zittingsduur v a n studenten in d e universiteitsraad wordt twee j a a r . De toehoorder in d e stijl zoals die ingevoerd is in d e tweefasenstructuur, blijft ge­ handhaafd. De Kamer zal 29 mei stemmen over deze geheel herziene wet o p het wetenschappelijk onder­ wijs. Vast staat dat d e wet a a n ­ g e n o m e n wordt. Overigens is het opvallend dat d e W D zich tegen ieder a m e n d e m e n t heeft gekeerd dat e e n vergroting v a n het democratisch gehalte v a n d e wet tot doel h a d . Deson­ d a n k s zijn nu een a a n t a l a a n ­ vullingen v a n dit soort op d e wet g e d a a n . P vdA en CDA h e b b e n deze gesteund.

(UP, Bert Bakker)

Haagse journalistiek Vervolg van pag.

5

Hd zijn v a n e e n partij uit het centrum of ter rechterzijde d a a r ­ v a n in het politieke spectrum m a k e n liever gebruik v a n d e w a n d e l g a n g e n v a n d e Tweede Kamer om met d e pers te spre­ ken. Over het a l g e m e e n zijn journa­ listen zelf tamelijk tevreden over d e wijze w a a r o p zij hun t a a k vervullen. P arlementariërs ge­ loven echter in veel gevallen dat d e pers partijdig is. Journa­ listen op hun beurt vinden veel politici hinderlijk belust op publi­ citeit. Zij vertelden Kaiser dat politici h e n regelmatig b e n a d e ­ ren om b e p a a l d e zaken al d a n niet in d e krant te krijgen. De journalisten m e n e n dat zij meer invloed op d e politiek h e b b e n d a a r d o o r d a n veel leden v a n d e Tweede Kamer zich realiseren. De politici ontkennen dat zij zich laten beïnvloeden. Het feit ech­ ter dat zij bij hun interpellaties

veelvuldig artikelen v a n journa­ listen citeren, geeft te denken. Het b e w a r e n v a n d e eigen onaf­ hankelijkheid is voor kamerle­ d e n e n journalisten moeüijk. Uit enquêtes blijkt dat beide groe­ p e n zich d a a r goed v a n bewust zijn en behoud v a n onafhanke­ lijkheid zien als e e n voorname v o o r w a a r d e voor het goed uit­ voeren v a n hun werk. Vriend­ schappelijke verhoudingen tus­ s e n d e twee groepen worden v a n d e h a n d gewezen e n veel journalisten zeggen g e e n lid v a n e e n politieke partij te wülen worden, om dat dat hun onaf­ hankeUjkheid in g e v a a r zou kurinen brengen. In d e conclusie v a n h a a r boek wijst Addy Kaiser n o g op e e n a n d e r gevaar: door het voortdu­ r e n d e o m g a a n met elkaar, b r e n g e n journalisten e n kamer­ leden e e n communicatie tot stand die n a a r hun eigen idee bevredigend werkt. A a n d e rest v a n het land g a a t dit ,,politiek

kleedkamernieuws" voorbij.

echter

Het boek is heel wat leesbaar­ der d a n menige dissertatie. Wie belangsteUing heeft voor het on­ derwerp leest het in e e n a d e m uit. Hinderlijk is wel d e hier e n d a a r betuttelende toon v a n d e auteur. In d e loop v a n het ver­ h a a l krijgt bijna iedereen wel wat g o e d e r a a d toegevoegd, w a a r hij misschien h e l e m a a l niet om g e v r a a g d heeft en ter­ wijl d e schrijfster v a n tevoren niet a a n g e g e v e n heeft dat zij zich met dit boek tot b e p a a l d e groepen wü richten. Dit zijn kleine kritiekpunten op e e n overigens informatief boek d a t zeker in e e n behoefte a a n achtergrondinformatie zal voor­ zien.

Addy Kaiser, H a a g s e journalistiek. Een empirisch onderzoek n a a r d e relatie tus­ sen journalisten en parlementariërs. {VU uitgeverij Amsterdam, 1985) 32 gulden 50.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen