Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 367
7 MAART 1986
I
O p 7 juni 1985 besluit het colle g e v a n bestuur vier studenten d e t o e g a n g tot d e gebouwen te ontzeggen e n hun het k o m e n d e studiejaar d e inschrijving te weigeren. Hun n a m e n worden doorgegeven a a n d e a n d e r e universiteiten. De studenten h e b b e n zich volgens het college als groep schuldig g e m a a k t a a n ongewenste intimiteiten: onge wenste a v a n c e s , aanrakingen, seksistische uitlatingen bij kof fiepunten, in studiezalen e n d e mensa. Eén v a n d e geschorste studen ten, d e psychologiestudent R. v.d, N., vindt dat hij als individu en niet als lid v a n e e n groep beoordeeld moet worden en dat hij het recht heeft v a n d e n a m e n van d e klaagsters e n d e inhoud van d e klachten op d e hoogte te worden gebracht. Het college van bestuur heeft a a n d e klaag sters echter beloofd om n a m e n en klachten geheim te houden, omdat d e klaagsters repressail les vrezen. R. v.d. N. stapt n a a r de rechter, die hem e e n gewülig oor leent, m a a r oordeelt dat er voordat hij e e n uitspraak zou kunnen doen, eerst d e interne beroepsprocedure gevolgd moet worden, w a a r d e statuten van d e VU d e mogelijkheid toe bieden. Die procedure zou, al dus wordt met het coUege over eengekomen, voor half oktober kunnen zijn afgerond. Zo snel blijkt het echter niet te g a a n . Drie v a n d e geschorste studen ten d e vierde bleek in het ge heel niet a a n d e VU te studeren tekenen b e r o e p a a n bij d e uni versiteitsraad. Eind augustus besluit d e r a a d om het a g e n d a punt te laten voorbereiden door een commissie v a n deskundi gen, d e commissieM ijnssen. Tot verdriet v a n d e universiteits r a a d oordeelt d e commissie dat de bewijslast tegen R. v.d. N. te gering is e n ze acht het tevens mogelijk dat d e a n d e r e twee studenten, die al vergevorderd zijn in hun studie, deze onder beperkende v o o r w a a r d e n af kurmen maken, zonder d e orde en rust op d e VU in g e v a a r te brengen. Aangezien d e m a a t r e gel v a n het college v a n bestuur een ordemaatregel w a s e n geen strafmaatregel, vindt d e commissie dat ook met d e be langen v a n d e drie studenten rekening moet worden gehou den. Het advies v a n d e commissie Mijnssen is m e d e g e b a s e e r d op een compilatie die het coUege van bestuur uit d e klachten heeft samengesteld e n w a a r i n R. v.d. N. vrijwel niet voorkomt. De commissie stelt dat ze g e e n rekening k a n houden met klach ten die het college in bezit zegt te hebben, m a a r niet bekend maakt.
Waarheid Inmiddels is echter het begin van e e n stroom v a n pubUkaties in de media ontstaan. Het e n e blad n a het a n d e r e probeert d e waarheid omtrent d e VUaffaire a a n het licht te b r e n g e n e n er verschijnen interviews met d e klaagsters, w a a r i n ze telkens een tip v a n d e sluier oplichten. „Het is slopend om elke keer opnieuw te moeten uitleggen hoe ernstig het was," zal later één van h e n in HP verzuchten. Een v a n d e eerste interviews verschijnt in De Waarheid. „Je wordt werkelijk overal ge volgd," verklaart e e n v a n d e klaagsters. Ik durfde op e e n ge geven ogenblik niet eens meer naar b e p a a l d e afdelingen v a n de VU. Steeds weer werd je ge confronteerd met die jongens. En altijd m a a r vervelend doen. Tegenover je g a a n zitten als je a a n het eten bent in d e m e n s a en dan smerige opmerkingen maken. Ze proberen je steeds weer te versieren, terwijl je ze al
Het recht op klagen a a n de VU
De zaak van de tampon a a n de deurknop De vrouwen die in april vorig j a a r hun klachten tegen seksuele intimidaties indienden zijn teleurgesteld over d e manier w a a r o p d e kwestie is behandeld. Ze h e b b e n n a a r eigen zeggen geleerd dat het indienen v a n e e n klacht e e n ,,psychologische martelgang" met zich meebrengt. Hoe verliep d e procedure? En blijkt het indienen v a n e e n klacht nu zinloos te zijn? Een overzicht v a n d e slepende kwestie v a n d e VU.
Johan d e Koning blijven e n niet m e e willen hel p e n a a n d e oplossing v a n het conflict verliezen eigenlijk het recht op klagen." Er wordt besloten dat medicijnenstudent N. K. g e e n gelegenheid krijgt om zijn co s c h a p p e n af te ronden, omdat d e medische faculteit g e e n ver antwoordelijkheid meer wil ne
De vertrouwenspersonen. Links Lies Jansen e n rechts M arina B a a n d e r s . h o n d e r d e n keren hebt afgewe zen. En d a n krijg je te horen dat je e e n geile hoer bent met spin r a g voor je kut." Ook met d e geschorste studen ten zeU verschijnen interviews. Trouwjournalist Bram Pols te kent ,,een w r a n g r e l a a s zonder s c h a a m t e of spijt" op. M edicij nenstudent N. K. zegt over d e vrouwen die e e n klacht tegen h e m indienden: ,,Ik h e b het idee d a t dit patiëntes zijn, die opge n o m e n moeten worden. Laten w e wel wezen, als je zit te vertel len dat je met je o m a of je gfroot moeder n a a r b e d bent geweest, is dat gewoon humor." Psycho logiestudent M. L, die n a a r ver wachting cum laude zal afstu deren, stelt e e n a n d e r e diagno se: ,,Dit is e e n schoolvoorbeeld v a n e e n manifeste vorm v a n 'penisnijd'. Zij h e b b e n verlan g e n s n a a r fysiek contact met ons. Dat ze dat niet krijgen roept e e n tegengestelde reactie op, e e n bekend psychologisch feno meen." Verder spreken d e studenten v a n 'kwajongensstreken' e n M . L. zal er verschillende m a l e n op wijzen, dat hij nooit e e n vuil m a a n d v e r b a n d in e e n studie boek heeft gelegd, m a a r slechts voor d e g r a p e e n ongebruikte t a m p o n a a n e e n deurknop heeft gehangen. De universiteitsraad besluit op 8 oktober het advies v a n d e com missieMijnssen n a a s t zich neer te leggen. De commissie b a s e e r t zich slechts op juridische argu menten e n volgens d e r a a d die n e n ook andere, beleidsmatige, e e n rol te spelen. Onder a n d e r e het,,vrouwvriendelijke gezicht" v a n d e VU komt tijdens d e ver trouwelijke besluitvorming a a n d e orde.
Grootheid De volgende stap is het college v a n geschillen, d a t op 13 de cember e e n o p e n b a r e hoorzit ting houdt. Over d e argumenta tie v a n d e universiteitsraad zegt
Foto Kees Keuch, AVC/VU
d e a d v o c a a t v a n R. v.d. N.: „Juist in e e n geval w a a r i n e e n student zijn meest essentiële rechten worden ontnomen, kijk je toch uitsluitend n a a r juridi sche argumenten. Persoonlijke b e l a n g e n m o g e n niet onderge schikt worden g e m a a k t a a n be leid." En hij doet er n o g e e n schepje bovenop: „De grootheid v a n e e n instelling is af te lezen a a n het respect voor persoonlij ke belangen." De a d v o c a a t v a n N. K. bekritiseert d e rol v a n d e pers, met n a m e die v a n Bram Pols, die het gesprek met d e stu denten onjuist zou h e b b e n
m e n voor contact met patiënten. Psychologiestudent M . L. m a g wel zijn studie afmaken, echter zonder d e gebouwen v a n d e VU te betreden. R. v.d. N. m a g zijn kandidaatsdiploma h a l e n e n zich alleen als het nodig is in d e VUgebouwen begeven. Vol gens het universiteitsblad Folia besluit d e a d v o c a a t v a n N. K. om gerechtelijke s t a p p e n te on dernemen, m a a r d e a d v o c a a t ontkent dat hij dit heeft m e e g e deeld, a l overweegt hij alles. Voorlopig wacht hij echter op ants70ord o p e e n brief die hij 14 januari a a n d e medische facul
weergegeven: „Er zijn d e heer K. dingen in d e mond gelegd, die hij niet gezegd heeft." De uitspraak v a n het college v a n geschülen Ugt in het ver lengde v a n die v a n d e commis sieMijnssen. De drie studenten moeten onder b e p e r k e n d e voor w a a r d e n weer worden toegela ten. In januari voeren studenten actie tegen die uitspraak e n h a len 2500 handtekeningen op. Ju riste Heikelien Verrijn Stu art b e treurt het in Ad Valvas dat d e klaagsters niet openlijk n a a r buiten treden. Prof. H. Bianchi, criminoloog a a n d e VU, stelt: „Klaagsters die anoniem wülen
teit heeft verzonden e n w a a r i n hij om opheldering vraagt. Ook d e klaagsters blijven b e z w a r e n hebben. De maatregelen w a a r toe nu is besloten bieden vol g e n s h e n te weinig bescher ming. Ook zij h e b b e n overwo g e n om n a a r d e rechter te stap pen, m a a r ze zien er v a n af om dat ze h u n n a m e n uit angst n o g steeds niet prijs willen geven.
Vertrouwens personen In hun verslagenheid stellen d e klaagsters e n d e actievoerders
d a t d e vertrouwenspersonen, die als gevolg v a n d e affaire in september w e r d e n ingesteld, hun w e r k z a a m h e d e n bijna wel weer kunnen staken, want wie zal het n o g in zijn hoofd h a l e n om e e n klacht in te dienen? „Ik begrijp d e gevoelens v a n d e klaagsters e n d e actiegroep Vrouwenvuist," zegt Lies Jan sen, vertrouwenspersoon voor d e studenten, „omdat ik h e b ge zien dat d e procedure die nu is gevolgd, voor h e n ongelooflijk moeizaam e n frustrerend is. Het w a s ook eigenlijk g e e n proce dure, m a a r e e n stap voor stap uittesten v a n d e mogelijkheden die e e n universiteit heeft om iets te doen. En telkens ervoeren zij e e n grote m a t e v a n afhankelijk heid. Ik vind het echter jammer dat er nu in d e kring v a n vrou w e n en actievoerders zo'n w a n trouwen heerst over d e moge lijkheden om iets te doen. Ik hoop niet dat dat wantrouwen blijft b e s t a a n en dat w e n a a r aanleiding v a n deze z a a k over al cynisme overhouden. Er is op het terrein v a n d e seksuele ver houdingen zoveel a a n d e hand, wat niet allemaal, zoals deze zaak, in d e sfeer v a n v e r g a a n d e bestraffing zal liggen." H a a r collega, Marina Baan ders, die e e n v a n d e twee ver trouwenspersonen voor hét per soneel is, stelt: „Ik h e b als slo g a n : 'Denk niet dat er niets a a n te doen is'." De vertrouwens vrouwen zijn op grond v a n er varingen hun methodiek n o g a a n het ontwikkelen e n deze zal n a e e n j a a r worden g e ë v a lueerd. De n a a m v a n iemand die e e n klacht indient k a n tij d e n s d e behandeling als het no dig is a a n d e betrokkene wor d e n bekendgemaakt, m a a r dat gebeurt alleen als d e klager d a a r m e e instemt. Beiden h o p e n dat d e a a n d a c h t zich niet uitsluitend zal blijven richten op d e kwestie die d e af gelopen m a a n d e n heeft ge speeld, m a a r zich zal uitbreiden tot w a t in d e woorden v a n Lies Jansen „dichter bij d e normale sekseverhoudingen ligt, m a a r wel belenmierend werkt." Lies Jansen: „Ik h e b wel e e n s ge zegd: dit wordt n o g d e z a a k v a n d e tampon a a n d e deurknop. De a a n d a c h t moet d a a r niet bij blij ven hangen." Ze constateert echter tevreden dat vrouwen üimiddels d e w e g n a a r d e meldpost kunnen vin
den. „ D a a r m e e doe ik echter g e e n enkele uitspraak over of er nu weinig of veel a a n d e h a n d is, want ik weet niet wat weinig of veel is, m a a r ik h e b het er b e p a a l d niet alle d a g e n druk m e e . Belangrijker is d e v r a a g of het zal lukken om d e kwesties die zich voordoen op e e n g o e d e manier a a n te pakken." M arina Baanders zegt dat er e e n p a a r weken n a d a t ze benoemd w a s e e n klacht over e e n ongewenste intimiteit binnenkwam: „Dat is in onze ogen ontzettend snel. M a a r verder is het afwachten, ik durf niet te zeggen dat het een stroom wordt."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 augustus 1985
Ad Valvas | 568 Pagina's