Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 383
CULTUUR w w
Brigitte K aandorp: verzorgde chaos
In hoeverre spelen theatermen sen zichzelf? Het handelsmerk v a n Br igitte Kaandor p is h a a r onhandigheid. Afgaande op d e presentatie v a n h a a r nieuwe p r o g r a m m a in Schiedam k a n verondersteld worden, dat per soon e n p e r s o n a g e op z'n minst overeenkomsten vertonen. Het eerste optreden ging niet door omdat d e cabaretière nog m Turkije vertoefde: paspoort kwijt. De d a g d a a r o p liep d e voorstelling zo uit, dat d e ver slaggever om d e laatste trein te h a l e n het eind miste e n het be oogde interview moest laten schieten. Brigitte Kaandorp, vol g e n d e w e e k in Amsterdam. Enigszms schuchter komt ze het toneel op, m a a r met h a a r ver h a a l hoe ze met tien koffers op het station in Schiedam a a n kwam e n er nu nog m a a r twee heeft, krijgt ze binnen vijf minu ten d e z a a l plat. In hoog tempo volgen v e r r a s s e n d e clichés el k a a r op, valt ze zichzelf in d e rede, begeleidt ze zichzelf op d e ukelele, kortom, laat ze zien dat ze zeer komisch is. En e e n vak vrouw, ondertussen op d e meest stuntelige manier h a a r koffers uitpakkend. Niet alle g r a p p e n zijn even geslaagd. Over Istan bul vertelt ze hoe ze met e e n fietstaxi n a a r het Nederlands consulaat vervoerd wordt. N a a r aanleidmg v a n Turkije zijn toch doeltreffender clichés denk baar.
5
Het lijkt erop dat Brigitte K aan dorp in Laat mij maar even pro beert meer afstand te scheppen tussen haarzelf e n h a a r perso n a g e s . De rol v a n truttige debu tante is overgenomen door h a a r buurvrouw, die bijna d e helft v a n het p r o g r a m m a vult. De ca baretière zeU is nu beroemd, e e n diva, wat met wil zeggen dat alles ook ineens n a a r w e n s verloopt. De voorsteUing g a a t vooral over h o e mooi d e voor steUing h a d kunnen zijn. A a n d e e n e kant krijgt het ge heel d a a r d o o r iets haUslachtigs, a a n d e a n d e r e kant laat Bngitte Kaandorp zien, dat h a a r carriè re zich in e e n overgangsfase bevindt. Er is e e n verschuiving zichtbaar v a n een, weliswaar ingestudeerd, amateurisme
Dick Roodenburg Naast d e twee koffers heeft ze ook e e n schoenendoos, w a a r e e n vogeltje in blijkt te zitten. De ontroerende dood v a n het vo geltje is voor d e cabaretière re d e n zich a a n g e s l a g e n terug te trekken in d e kleedkamer. O p het podium verschijnt 'de buur vrouw v a n mevrouw K a a n dorp', die beschouwd k a n wor d e n als e e n afrekening met het beginnersverleden v a n Brigitte Kaandorp. Ze babbelt er lustig o p los, wü ook wel eens e e n liedje zingen e n ontvouwt h a a r buurvrouwentheorie: iedereen is eikaars buurvrouw, gezellig h è . Ja, ook m a n n e n h e b b e n te genwoordig een buurvrouwen bewustzijn. In dit v e r b a n d is het trouwens opvallend dat het feit dat het toevallig Vrouwendag w a s , met a a n d e orde kwam. Misschien is het wel tekenend voor het vrij blijvende karakter v a n d e avond, want v a n e e n zo alerte cabaretière, die bovendien met veel succes optrad tijdens het Vrouwenboekenbal, h a d ik er o p z'n minst e e n opmerking over verwacht. De buurvrouw slaagft erin d e zaal tot e e n samen s p r a a k te krijgen: 'K opje koffie buurvrouw?' 'Graag buur vrouw'. Pauze dus. Het p r o g r a m m a d a a r n a laat weer d e cabaretière zelf zien.
Fotografie op klompen
In het Cultureel Centrum te Am stelveen wordt v a n 8 m a a r t tot 17 maart d e fototentoonstelling Dutch photogr aphy gehouden. Zij is het geesteskind v a n Govert de Roos, bij wie zich alras Emile Meijer , Paul Hui e n joop Alblas voegden. Vanaf 1982 probeerden zij e e n instelling op te zetten om d e meest b e k e n d e Nederlandse foto's a a n deskun digen e n metdeskundigen te to nen. De Engelse n a a m v a n d e tentoonsteUmg geeft al a a n dat men poogt d e Nederlandse foto grafie ook internationaal onder d e a a n d a c h t te brengen. Hoe wel er misschien op den duur een fotografiemuseum e n e e n centraal fotoarchief zullen ko men, hopen d e initiatiefnemers reeds nu e e n lans te breken voor het integreren v a n d e foto grafie in het geheel der beel dende kunsten. Op z a t e r d a g m i d d a g tien over vijf opent burgemeester Van Diepen v a n Amstelveen d e ten toonstelling met d e woorden: "Kunst bepaalt d e kwaliteit v a n de maatschappij." Van onder meer d e a a n w e z i g e r a a d s l e d e n ontvangt hij applaus. In hoever re deze instemming m a a t g e vend IS voor het gemeentelijk dan wel landelijk beleid zal vooralsnog in het ongewisse blijven. Feit is wèl dat d e exposi tie slechts v a n d e grond is kun nen komen door d e hulp v a n het Cultureel Centrum en het be dnjfsleven, te weten DunhUl, ta baksfabrikant, Nikon, c a m e r a
Francis Lesman gigant en Alulijst, dat zich onder a n d e r e bezig houdt met fotolij sten. Omdat d e volledige n a a m Dunhill pr esents Dutch Photography is zal d e z e er ook wel het meeste geld in gestoken h e b ben. Van d e gezichten v a n d e geno digden is af te lezen, dat d e opening in ieder geval groots is opgezet. Fotografen, artiesten, p e r s m e n s e n e n gemeentepoUti ci verdringen zich voor d e bar. Een enkeling bekijkt ook a a n dachtig d e foto's, zoals Simon v a n CoUem. De tentoonstelling heeft d e omschrijving m e e g e kregen v a n „eragalerij in op b o u w v a n d e Nederlandse foto grafie". Voorwaar, e e n preten tieuze n a a m , w a a r a a n tenmin ste d e sjieke kleding v a n d e g a s t e n g e e n afbreuk doet. In opzet willen d e initiatiefne mers e e n groeiende, p e r m a n e n te e n wisselende expositie hou d e n . In 1982 werd met dit doel voor o g e n e e n ruimte bij Füm house a a n d e Prinsengracht be trokken, een p a n d dat twee j a a r later h e l a a s weer ontoeganke lijk werd. Nu is d a n tot 17 a p n l d e foyer v a n het Cultureel Cen trum ter beschikking gesteld. Di recteur Wim Bar y oppert deze openingsmiddag d e mogelijk heid om een ruimte in d e nieuw g e r e e d gekomen AemsteUe in te richten. Omdat minister Brink
Foto: Xys Mul
m a a r zo lijkt het, iets volwasse ner. Niet meer d e o n h a n d i g e Brigitte Kaandorp, m a a r Brigitte Kaandorp d e vertelster. Het ver h a a l over d e Italiaanse jongen, wiens m o e d e r sterft, wiens v a der ook vast al dood is e n die
misschien ook g e e n vrienden meer heeft is prachtig. De her h a a l d e harmonicamuziek tus sendoor ontroert steeds meer. Het p r o g r a m m a Ujkt tot rust ge komen e n is evenwichtiger d a n voor d e pauze.
m a n d e komst v a n e e n fotomu seum toejuicht, m a a r nog niet wü subsidieren, w e n s e n d e initi atiefnemers alvast e e n proeve v a n d e 'goede' Nederlandse fo tografie tentoon te stellen.
m e n deze bestellen bij d e foto grafen zelf. Zij blijven namehjk e i g e n a a r v a n d e foto's. Dutch Photography voert g e e n a a n koopbeleid e n werkt zonder za kelijk oogmerk. Tevens probeert zij zich niet o p te werpen als jury, m a a r m e n g a a t er v a n uit dat d e 'klassieke' foto's reeds door 'de tijd' zijn geselecteerd.
Derhalve kreeg iedere deelne m e n d e fotograaf, 28 in totaal, e e n lijst v a n 70x 100 cm tot zijn of h a a r beschikking, welke n a a r eigen inzicht kon worden inge vuld. Anders d a n bij e e n gewo n e galerie worden d e getoonde foto's niet verkocht, m a a r kan
Voor nieuw talent wü m e n zono dig e e n jury a d hoc instellen. Zoals gezegd heeft d e expositie g e e n a n d e r doel d a n een keuze
n a a r e e n meer professionele a a n p a k . Terecht, want je kunt natuurhjk niet jarenlang volhou d e n dat je e e n beginnelinge bent. Op h a a r best is Brigitte K aan dorp w a n n e e r ze schijnbaar moeiteloos d e meest ontroeren d e fantasieën uit h a a r mouw schudt e n daarbij bijzonder ko misch blijft, zoals m het genoem d e v e r h a a l over d e Italiaanse jongen, of in het v e r h a a l dat ze in d e trein zit, bij e e n overweg e e n auto ziet s t a a n e n g a a t be denken wat voor mensen er in d e auto kunnen zitten. Op e e n g e g e v e n s moment hoort ze d e inzittenden zelfs met elkaar p r a ten. Een subtiele b a l a n s tussen ernst e n humor.
Bngitte K aandorp is met h a a r program m a 'Laat mi) maar even' v a n 19 t / m 22 m a a r t te zien in De K leme K omedie, Am stel 56, Telefoon 240534
uit d e Nederlandse fotografie te geven. Zodoende is zij niet vol ledig e n is er g e e n 'rode draad'. Om enigszms het overzicht te b e h o u d e n h a d men er echter goed a a n g e d a a n in ieder geval e e n chronologische volgorde te h a n d h a v e n . Omdat voorts d e foto's te dicht op elkaar h a n g e n , g a a t v a n sommige iets v a n d e zeggmgskracht verloren. Buiten kijf staat zonder meer d e tech rusch h o g e kwaliteit v a n d e af drukken. Opvallend is wèl, dat d e 'experimentele' foto n a u w e lijks a a n bod komt. Eén a a n t a l werken valt onmiddellijk op. De kleurenfoto v a n Boudewyn Neu teboom v a n e e n "oorsieraad' v a n Hans AppenzeUer oogst veel w a a r d e r i n g bij het ope ningspubliek, "Vrouwenportret" v a n Cor v a n Weele (zie foto) is zeer treffend. Ook Sem Presserg "Zonder Titel", een zwartwit ta fereel met twee g e a m u s e e r d discussierende, in lompen ge hulde kleuters op d e hoek v a n e e n straat in Rome, m a a k t door zijn eenvoud e e n sterke indruk. Datzelfde geldt voor Eva Bes nyo's "Zigeunerjongen" die e e n jongetje toont v a n op d e rug ge zien, dat e e n enorme contrabas loopt te sjouwen. Of Dutch Photogr aphy zelf in staat IS d e gehele Nederlandse fotografie te torsen is iets wat d e toeschouwer zelf moet g a a n uit maken. Een unieke kans om kennis te m a k e n met e e n ge deelte v a n d e gevestigde Ne derlandse fotografen is het m ieder geval wel. _
Foto Cor v a n W e e l e
Dutch Photography is te zien v a n 8 maart tot en met 16 a p n l m d e bovenfoyer v a n het Cultureel Centrum, Plem 1960 te Am stelveen op d m s d a g t / m zondag tussen 11 00 en 23 00 uur T o e g a n g is gratis
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 augustus 1985
Ad Valvas | 568 Pagina's