Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 520

Enkele bestuursleden v a n het Amsterdams Studenten Golf Genootschap (ASGG) leiden mij rond over d e Golfbaan S p a a m ­ woude. "Nee, w e zijn g e e n club m a a r een genootschap, want wij wU len iets bevorderen," drukt Ron Wirahadiraksa, de penningmeester v a n het ASGG, mij op het hart. De statuten ver­ tellen dat het doel v a n het golf­ genootschap is: d e golfsport on­ d e r e e n breder publiek te intro­ duceren. "De meeste golfclubs zijn besloten," licht bestuurslid Wim Gaüee toe. "Die zijn ver­ schrikkelijk duur e n je moet con­ tacten binnen d e club hebben.

De sport om het balletje in het gaatje te slaan

Er is een zware baU otagecom­ misssie, die je eerst doorlicht of je wel past bij het gezelschap. Wij zijn d e enige club die echt h e l e m a a l open is. Je betaalt per j a a r e e n contributie v a n nog g e e n vijftig gulden e n je kunt g a a n golfen w a n n e e r je m a a r wilt." Het gebruik v a n d e golfbaan is niet gratis, m a a r b e t a a l b a a r . Natuurlijk h e b je wel e e n uitrus­ ting nodig. Golfen doe je niet é é n club of stok. ledere golfer trekt e e n (kunst­) lederen club­ t a s op wieltjes achter zich a a n , gevuld met diverse soorten stok­ ken. Afhankelijk v a n d e afstand e n d e hindernissen die het bal­ letje moet overbruggen, trekt m e n d e geschikte club uit d e tas. Het verschil zit 'em in d e stand v a n het blad v a n d e club. Hoe schuiner het b l a d n a a r achteren staat, hoe hoger m e n d e bal k a n s l a a n e n des te korter d e af­ stand die d e bal aflegt. Wan­ n e e r d e bal d a n op enkele me­ ters afstand v a n d e hole op d e kaalgeschoren green is a a n g e ­ komen, pakt d e golfer zijn putter om in uiterste concentratie met e e n zacht tikje het balletje m het gaatje te mikken. Tijdens onze golfexcursie ko­ m e n w e a a n bij het oefenveldje, d a t is bezaaid met kleine gele stippen. Een groep studenten krijgt e e n eerste proefles. Tegen gereduceerd tarief geeft het ASGG studenten zo d e moge­ lijkheid kennis te m a k e n met d e golfsport. Een zongebruinde oe­ fenmeester in r e g e n p a k legt uit hoe je d e ideale swing uit je lichaam kunt halen. Schouders

"Joke is studiebegeleidster bij Nederlands."£'va, eU j a a r oud, steekt direct v a n wal als ik h a a r v r a a g wat h a a r moeder op d e VU doet. Ze nestelt zich in kleer­ makerszit in e e n rieten stoel op h a a r v a d e r s studeerkamer. "Wil je weten wat ze allemaal doet?" v r a a g t ze terwijl ze besluit h a a r b e n e n m a a r tot a a n h a a r neus o p te trekken. "Nou ja, ze zegt t e g e n studenten wat ze moeten d o e n e n een keer per j a a r geeft ze een studiegids uit. Verder ^veet ik het niet zo goed hoor, w a n t als ik op d e VU ben, n e e m ik altijd spullen v a n thuis mee, e e n boek of tekenspullen. D a n let ik niet op wat Joke doet." G e e n kind komt op d e VU zon­ der langs het krokettenparadijs te zijn geweest. Heeft Eva wel e e n s in d e m e n s a gegeten? "Mensa?" Ze kijkt me v e r b a a s d a a n . "Het restaurant op d e VU ," verbeter ik. "O jaaa'" begnjpt Eva nu snel, "dat vind ik heel leuk, vooral als er kroketten zijn w a n t d a a r b e n ik dol op." Eva vertelt dat ze soms wel e e n s e e n middagje bij h a a r moeder o p d e VU op bezoek komt. Ze g a a t d a n bordjes zitten maken, w a a r o p staat dat h a a r moeder het n a a m p l a a t j e o p 'afwezig' moet zetten als ze w e g g a a t .

ni

"^^^

v* Foto Bram d e Hollander

De druilerige regen k a n d e golfers niet v a n het Spaarnwouder golfterrein verjagen. Golf is e e n all weather sport. Onder grote gekleurde paraplu's, soms voorzien v a n d e n a a m v a n e e n b a n k of bedrijf, s l a a n d e a sportlieden zich e e n w e g v a n hole tot hole. e n bovenlichaam n a a r achte­ ren gedraaid, a r m e n ontspan­ n e n e n d e club prikt achter het hoofd in d e lucht. Met e e n ele­ g a n t e zwaai veegt d e trainer het gele balletje v a n d e tee, het pinnetje w a a r o p d e b a l rust voor d e eerste afslag. Zijn door­ g e z w a a i d e club blijft voor hem in d e lucht steken e n terwijl het puntje v a n zijn achterste inge­ d r a a i d e voet als die v a n e e n balletdanser a a n d e grond

plakt, tuurt d e golfmeester nauwlettend d e vlucht v a n het gele balletje n a . Dat k a n niet moeüijk zijn, zie ik d e pupillen denken. Even later vliegen m e d e stukjes g r a s om d e oren. "Ja, het duurt wel e e n jaartje of twee voor je d e tech­ niek e e n beetje onder d e knie hebt," wordt mij toegefluisterd. "Het is e e n kwestie v a n feeling e n concentratie. Je moet d e b a l op d e juiste plek kimnen raken

Carolien Stam om h e m d e richting te g e v e n die je wil." "Het is altijd weer s p a n n e n d om d e b a l n a d e eerste afslag weer terug te vinden," vertelt Wim GaDee. "Elke hole heeft zijn hin­ dernissen, e e n sloot, zandbun­ kers of e e n hele bomenrij. Soms Ugt­ie tussen d e struiken of in d e sloot. Je m a g het balletje niet oppakken e n weer op d e b a a n leggen, je moet h e m s l a a n van­ af het punt w a a r die is n e e r g e ­ komen. Ik h e b al in d e meest v r e e m d e houdingen gelegen om e e n b a l bijvoorbeeld onder d e struiken v a n d a a n te slaan. Op e e n groot prof­toernooi is het wel e e n s voorgekomen dat e e n

Sextant: een tand met borstj es m e n s e n tegenkomen, zo van: h é Sjaak, hoe g a a t 't ermee? Saai? Die g a n g e n zijn wel leeg ja. M a a r och, je kunt es ergens h e e n g a a n w a a r veel mensen zijn, d a n is het niet meer s a a i . De koffiepunten zijn wel gezel­ lig. Wat ik komisch vind is dat d e thee d a a r zo heet is, dat d e le­ peltjes er krom v a n trekken."

Carolien Stam "Dat vergeet Joke altijd," ver­ klapt Eva. "We plakken het bordje in d e kast w a a r Joke h a a r jas ophangt. Als ze d a n vyeggaat, wordt ze e r a a n herin­ n e r d dat ze h a a r n a a m p l a a t j e moet verschuiven. Vroeger h a d ze zelf e e n s zo'n bordje ge­ maakt, m a a r ze vertelde dat ze d a t aU ang niet meer zag. Toen dacht ik: nou, d a n m a a k ik toch regelmatig e e n nieuw bordje. Dat doe ik d a n heel flitsend, met veel kleuren zodat het goed op­ valt." Eva's vader. J a a p v a n Moolen­ broek, is docent Middeleeuwen a a n d e VU . Weet Eva iets af v a n d e Middeleeuwen? "Ja, we heb­ b e n wel geschiedenis op school, m a a r dat g a a t meer over onder­ werpen, zoals hoe zich d e tech­ niek ontwikkelt e n d e uitvinding v a n het wiel. Het g a a t niet zo­ zeer via jaartallen. Ik vind het o p school best leuk e n het g a a t wel goed ja, m a a r ik weet nog

Eva

Foto Bram d e Hollander

niet wat ik later zal g a a n doen, hoor. Ik denk dot ik liever e e n b e r o e p g a leren, m a a r als dat niet liokt k a n ik nog altijd g a a n studeren." "Ik zou wel e e n baantje op d e VU willen hebben. Dat U jkt m e gezellig, d a a r rondlopen e n

De t w e e d e kamerverkiezingen zijn net geweest e n ook a a n Eva niet h e l e m a a l onopgemerkt voorbij g e g a a n . Hoewel ze tot voor kort niet eens wist dat d e W D met het CDA s a m e n re­ g e e r d e , heeft Eva nu toch wel e e n beetje inzicht gekregen in h o e die politieke partijen in el­ k a a r zitten, zegt ze. "Ik h e b w o e n s d a g a v o n d e e n stiikje op d e teevee gezien. Ik h e b m e er nooit zo voor geinteresserd, m a a r nu vond ik het wel leuk om te zien. Die jolige W D ­ e r s , m a a r bij d e PvdA w a r e n ze h e l e m a a l niet zo blij. En die Ed Nijpels met zijn duimpje. Ja, hij stak d e hele tijd zijn duim omhoog, zo van: w e g a a n er wel e e n s even wat v a n m a k e n met het CDA. En zo

golfer zijn b a l boven in een boom sloeg. Nou, hij klom er ge­ woon in hoor." "Wat er leuk is a a n golfen?" Claudia, die als commissielid v a n het ASGG d e introducties v a n nieuwe leden.verzorgt, kijkt m e lachend a a n . "Het is een combinatie v a n kracht, concen­ tratie e n techniek. Je kunt het heel relaxed doen, m a a r ook heel fanatiek. Golf is e e n mdivi­ duele sport, je speelt tegen je­ zelf. Je krijgt e e n kaart w a a r o p voor elke hole, afhankelijk v a n je niveau, het gemiddelde a a n ­ tal slagen staat. Het is d a n de kunst niet boven dat gemiddel­ d e uit te komen. Zit je er e e n slag onder, d a n h e b je e e n birdy ge­ slagen. Ook voor gehandicapte m e n s e n is het e e n heel geschik­ te sport. Ik h e b e e n s e e n blinde m a n gezien die werkelijk fan­ tastisch sloeg, h e l e m a a l op zijn gevoel." Over het ontstaan v a n d e golf­ sport d o e n verschillende verha­ len d e ronde. Een e r v a n is het v e r h a a l v a n d e herder, die met zijn herdersstok e e n steentje 'n eindje verderop in e e n konijne­ hol sloeg. Wij k e n n e n golf alleen als e e n sport voor eliten. Vol­ gens Dick Trap, secretaris v a n het ASGG, is dat steeds minder het geval. "Wij zijn in 1983 met tien m e n s e n begonnen. Tijdens d e Sociale Introducties hebben w e geprobeerd golf onder de studenten te promoten. Binnen e e n j a a r h a d d e n w e zeventig leden. O p dit ogenblik h e b b e n w e er a l honderd­dertig. Wij wil­ len d e populariteit v a n d e golf­ sport onder studenten bevorde­ ren. We zorgen voor golflessen, toernooien, m a a r ook voor ge­ zelligheid. Daarom organiseren w e ook borrels e n uitstapjes." De oprichting v a n e e n open stu­ dentengolfclub doorbreekt nog niet d e gevestigde golforde. Golf wordt nog steeds voorna­ melijk in z w a a r geballoteerde besloten clubs gespeeld. Op professioneel gebied g a a t er enorm veel geld om in het golf­ circuit. Op grote internationale toernooien delen vette sponsors spectaculaire geldprijzen uit . De golfer die e e n hole-in-one slaat, in e e n m e p direcht in het gaatje, krijgt e e n BMW of een heel flatgebouw als extraatje cadeau. B

v a n : joepie, hier b e n ik weer. Op het journaal lieten ze zien hoe hij zijn stem in d e bus liet glij­ d e n . D a a r staat­ie d a n weer v a n : zien iuU ie me wel, fotagra­ feren jullie me ook?" "Ed Nijpels vind je niet aardig?" "Nee, het is e e n kwal. Misschien is­ie wel aardig, m a a r het is een kwal." Als ik tenslotte e e n beetje door mijn vragenuurtje h e e n b e n en w e ondertussen allebei wel zin h e b b e n gekregen in d e koekjes die a l geruime tijd voor onze n e u s staan, v r a a g ik nog a a n Eva of ze zelf n o g iets leuks weet te vertellen. Ze denkt even n a en lacht d a n : "O ja, laatst waren w e weer e e n s stout geweest en moesten w e nablijven. We kre­ g e n e e n kleine overhoring, die ging over ruimtevaart. De le­ r a a r vroeg toen a a n ons enkele instrumenten w a a r m e e je ster­ ren kunt meten enzo. Toen vroeg­ie of w e wisten wat een sextant w a s . Eentje riep d a a r ­ op: 'Dat is e e n t a n d met bors­ tjes.' Ik zie het alvoor me, een t a n d in je mond met bobbeltjes erop. We mochten toen wel met­ e e n weg. De meester moest er zelf ook heel erg om lachen. Hij zei dat w e m a a r heel snel weg moesten g a a n , a n d e r s moesten w e toch nog nablijven." B

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen