Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 426
CULTUUR I—I
El Norte, de reis naar een droom
Enkele j a r e n terug d r a a i d e in Nederland d e füm Alambrista. Regisseur Robert Young schet ste e e n onthullend beeld v a n d e leef e n werkomstandigheden v a n Ulegale arbeiders in het grensgebied v a n Mexico e n d e Verenigde Staten. Eenzelfde problematiek wordt ook m a a r o p e e n heel a n d e r e manier, be h a n d e l d in d e onlangs uitge b r a c h t e füm El Norte v a n Gre gory Nava. Terwijl Alambrista e e n bijna documentair karakter heeft, is El Norte veel meer e e n w e e r s l a g v a n d e subjectieve er varingen v a n d e immigranten uit LatijnsAmerika. Van Alam brista blijven vooral d e m a a t schappelijke toestanden in d e heriimering achter, v a n El Norte vooral het persoonlijk wel e n w^ee v a n d e personages. In e e n interview zegt Gregory N a v a d a t h i j , zeU w o n e n d in S a n Die g o a a n d e noordkant v a n d e grens, zich altijd afvroeg w a a r a l die mensen in d e sloppenwij ken v a n Tijuana, a a n d e Mexi c a a n s e kant, v a n d a a n k w a m e n e n n a a r t o e gingen. Net als WestEuropa voor veel Noordafrikanen e n Turken, met n a m e voor d e g e n e n die er nog nooit geweest zijn, het paradijs is, zijn d e Verenigde Staten d e droom v a n velen uit d e Latijns Amerikaanse landen. El Norte beschrijft d e reis v a n e e n indi a a n s e broer e n zus v a n Guate m a l a via Mexico n a a r d e Ver enigde Staten. De film bestaat uit drie nogal los v a n elkaar s t a a n d e delen. Het eerste deel vertelt h o e Rosa e n Enrique tot hun besluit ko
M M
K
m e n om n a a r het noorden te g a a n . De film opent met prachti g e idyllische beelden v a n hun geboortedorp in Guatemala. De verhoudingen in het dorp wor d e n echter b e p a a l d door e e n grootgrondbezitter, die d e india n e n als zijn v e e beschouwt. Warmeer d e v a d e r v a n Enrique e n Rosa met a n d e r e n e e n ver g a d e r i n g belegt om voor hun rechten op te komen, wordt hij door soldaten vermoord. De m o e d e r wordt weggevoerd. En rique g a a t praten met iemand die ooit in „Het Noorden" ge weest is. Rosa herinnert zich d e plaatjes uit Good Ho u sekeep ing, die h a a r tante b e w a a r d e : in ,,Het Noorden" h e b b e n zelfs d e armsten e e n auto e n e e n spoel w.c. S a m e n g a a n ze op weg. In het t w e e d e d e e l reizen broer e n zus door Mexico. De kleuren zijn minder warm, d e wereld is harder: ieder moet voor zich zien te overleven. Enrique leert dat hij, om niet als ülegaal ont dekt te worden, moet vloeken als e e n Mexicaan. Rosa zien w e op e e n g e g e v e n moment op d e markt koeken stelen. In Tijuana a a n g e k o m e n , blijkt dat ze slechts enkelen v a n d e vele tienduizenden zijn. Ze zijn af hankelijk v a n e e n „coyote", ie m a n d die m e n s e n tegen beta ling d e grens over helpt, om ver der te komen. De eerste is alleen op hun geld uit, zodat ze al snel door d e grenspolitie terugge bracht worden. De t w e e d e keer
" * ' « ^ ^
David Villapando als Enrique en Zaïde Silvia Gutierrez als Rosa.
lukt het wel, zij het n a e e n uren l a n g e tocht door e e n rioolpijp. A a n het einde v a n d e pijp zien ze in d e verte d e duizenden lich ten v a n S a n Diego: d e droom lijkt werkelijkheid te worden. Het laatste deel v a n d e film is verreweg het leukst, omdat het
levendiger is d a n het v o o r g a a n de. De acteerkwaliteiten v a n d e hoofdpersonen komen hier het best tot h u n recht. Enrique e n Rosa zijn g a a n w o n e n in e e n sloppenwijk v a n Los Angeles, w a a r ze i n d e r d a a d stromend water e n elektriciteit h e b b e n .
El Norte draait nog steeds in d e bioscoop e n op vrijdag 25 april in Filmhuis Uilen stede, telefoon: 548 80 76, a a n v a n g ; 21.00 uur.
Lola Blau op toneel voor dichteressen
De festivals zijn niet v a n d e lucht. In d e organisatie leven velen zich uit om het b e d a c h t e feestelijk te verpakken. Zo ook d e Stichting Amazone, zij orga niseert s a m e n met het Vlaams Cultureel Centrum e e n dichte ressenfestival in d e Brakke Grond. Dit festival wü e e n beeld g e v e n v a n d e dichtkunst zoals die op dit moment in het Neder l a n d s taalgebied door vrouwen w^ordt bedreven. Naast het twin tigtal Nederlandse dichteres sen, bijeengebracht door het fe ministisch kunstcentrum Ama zone, heeft het Vlaams Cultureel Centrum e e n zevental Vlaamse dichteressen weten te vinden a l s m e d e e e n opmaat voor het festival door d e actrice/zange r e s Anne Mie Güs. Zij speelt a a n het begin v a n het festival d e éénvrouws musical „Lola Blau", e e n première voor Nederland. ,,Lola Blau", geschreven door d e Oostenrijkse musicus Geor g e K reisler, vertelthet v e r h a a l v a n e e n Joods zangeresje uit W e n e n in d e periode 19381945. Evenals George K reisler zelf vertrekt Lola in 1938 noodge d w o n g e n (de nazi's) n a a r Ame rika. Lola wü d e politiek buiten het theater houden, m a a r komt in problemen als m e n d e w a a r heid niet blijkt te kunnen ver
m
Dick Roodenburg
D a a r is d a n ook alles m e e ge zegd. Toch r e d d e n ze zich, ze leren Engels, "it is usually very smoggy", e n vinden zelfs e e n baantje. O n d a n k s hun slechte m a a t schappelijke positie heeft d e re gisseur zich niet laten verleiden tot e e n karikatuur v a n zielige illegalen e n uitbuitende blan ken. Hij blijft kijken met d e o g e n v a n Rosa e n Enrique e n die ver b a z e n zich: over d e rijke lui in het restaurant w a a r Enrique werkt e n over d e computerge stuurde w a s m a c h i n e in het huis w a a r Rosa dienstmeisje is. Hun droom heeft nu m e e r betrekking op d e herinneringen a a n Gua temala, net als voor veel buiten l a n d s e werknemers üa WestEu r o p a het l a n d v a n herkomst het paradijs geworden is. Gregory N a v a heeft het per soonlijk d r a m a verkozen boven e e n b e n a d e r i n g w a a r i n alle po litieke e n sociale aspecten uit gebreid a a n d e orde komen. Toch k a n El Norte ook als een epos beschouwd worden, in die zin dat Enrique e n Rosa het lot vertolken v a n d e honderddui zenden die hetzelfde m e e m a ken. Dat d e film d a a r i n slaagt, komt niet aUeen door d e hoofd rolspelers, Zaide Silvia Gu tier rez als Rosa e n David Villalpan do als Enrique, m a a r ook door d e uitstekende bijrollen, onder a n d e r e n Trinidad Silva als Monty, die Enrique leert te over leven e n Lu pe Ontiveros als Na cha, die Rosa zegt dat ze ge woon moet blijven glimlachen als ze „ d e gringo's" niet begrijpt e n die, a a n het eind v a n d e film, Enrique duidelijk m a a k t dat d e ziekte v a n zijn zus belangrijker is d a n d e nieuwe b a a n die hij via Monty k a n krijgen.
Ad de Ruyter d r a g e n . Ze verlaat met gemeng d e gevoelens h a a r l a n d e n pro beert in het Amerikaanse nacht clubleven e e n carrière op te bouwen. Dat lukt heel a a r d i g e n d e voorstelling komt goed op dreef als ze d e vedette m a g spe len. Een telefoontje v a n e e n o u d e vriend brengt h a a r in ver warring. Na enig aarzelen be sluit ze terug te g a a n : „Het va d e r l a n d heeft u n o d i g . . . " O p d e terugweg tijdens d e lange boot reis ontdekt ze reeds w a a r ze thuis m e e te k a m p e n zal krijgen. Ze ontmoet e n e heer Schmidt met uitspraken als „ . . . het is niet onze schiüd dat het zo is gelopen" e n „ z a n d erover". Terug in W e n e n bereikt d e voor stelling h a a r hoogtepunt in lied jes als „Het theater leeft niet meer", e n „Als je d e moed h a d te veranderen". Het v e r h a a l wordt verteld in zestien liedjes, in e e n Neder l a n d s e bewerking v a n Willem Wümink. De liedjes worden af gewisseld door niet altijd duide lijke speelscènes en diaprojec ties met v a a k historisch geluids materiaal. Het is d a n ook vooral e e n tour d e chant g e w o r d e n langs verschülende muzikale genres w a a r m e e Anne Mie Güs
stevig k a n uitpakken. H a a r stem leent zich voor e e n gevoelig luisterlied, m a a r ook voor het grote showwerk in d e erotisch g e l a d e n nachtclubscènes. Op merkelijk is d e vertolking v a n e e n muziekstuk v a n Mozart, in genieus v a n e e n tekst voorzien w a a r i n d e verdringing v a n het oorlogsverleden wordt g e h e keld. Lola Blau, die a a n v a n k e lijk d e politiek buiten d e theaters wüde houden, k a n dat nu niet meer volhouden. In e e n prachti g e potpourri hekelt ze d e thea terdirecteuren, die het theater monddood maken. In het slot Hed kiest ze voor het c a b a r e t in d e kleine rokerige zaaltjes, „ . . . Omdat ik slecht stilzitten kan, doe ik a a n cabaret." Amazone e n Vlaams Cultureel Centrum h e b b e n met „Lola Blau" i n d e r d a a d iets feesteUjks a a n het festival toegevoegd. Het Nederlandse publiek k a n ken nis m a k e n met e e n groot Vlaams talent, Anne Mie Güs, die e e n plaats verdient op e e n groot a a n t a l podia birmen het Nederlandse taalgebied.
,,Lola Blau" door Anne Mie Gils v a n Theater Paljas speelt op vrijdag 25 april in d e Expozaal v a n De Brakke Grond. A a n v a n g 20.30 uur. Het dichteressenfes tival vindt e v e n e e n s in De Brakke Grond p l a a t s op z a t e r d a g 26 e n z o n d a g 27 april. Informatie over het festival: De Brakke Grond, Nes 45; tel. 020240394.
A n n e Mie Güs: Omdat üi slecht stüzitten kan, doe ik a a n c a b a ret...
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 augustus 1985
Ad Valvas | 568 Pagina's