Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 103

4 OKTOBER 1985 Elly Pauélsen, al 13 j a a r tand­ artsassistente bij tandheelkun­ d e e n vanaf d e oprichting aktief betrokken bij het TAS­vrouwen­ overleg, w a s e e n v a n d e vele VU­vrouwen die te l a a g w a s in­ g e s c h a a l d . Voor h a a r beroep volgde ze e e n middelbare be­ roepsopleiding, m a a r ze werd ingeschaald op Ibo­niveau. Door zelf initiatief te n e m e n is d a a r nu verandering in geko­ men. De taakomschrijving moest a a n g e p a s t worden om in e e n hogere salarisschaal te kunnen komen. Veel TAS­vrouwen zijn beter op­ geleid d a n noodzakelijk is voor d e funktie die ze vervullen, zo blijkt uit het onderzoek. On­ d a n k s deze relatief hoge oplei­ d i n g s g r a a d werken ze voorna­ melijk in d e lagere funkties en zijn ze oververtegenwoordigd in d e lagere salarisschalen. Het soort funkties w a a r i n veel vrou­ w e n terechtkomen als secreta­ resse en bibliothecaresse, d e z o g e n a a m d e fuikfunkties, ken­ nen weinig doorstromingsmo­ gelijkheden. In a n d e r e funkties zitten vrou­ w e n jaren op dezelfde plaats zonder te worden bevorderd. De vrouwen die zelf initiatief ne­ men en een verzoek tot bevor­ dering indienen, wülen nog wel eens succes hebben, mits zij door hun chef ondersteund wor­ den. Vooral uit d e onduidelijk­ heid rond promoties e n bevor­ deringen en uit d e m a t e v a n overscholing blijkt dat er g e e n loopbaanbeleid bestaat gericht op TAS­vrouwen, concluderen d e onderzoeksters. „De deskun­ digheid v a n d e werknemers e n d e behoeften v a n d e organisa­ tie zijn niet op elkaar afgestemd. Veel TAS­vrou^)yen zouden meer voor d e VU kunnen en moeten betekenen q u a deskundigheid en opleiding e n omgekeerd d e VU meer voor hen."

O n d e r z o e k o p VU b e v e s t i g t v e r m o e d e n

TAS­vrouw qua scholing vaak in te lage funktie Bestond al jaren het vermoeden dat veel vrouwen v a n het technisch administratief personeel in e e n funktie zitten die te l a a g is voor hun opleiding, met n a g e n o e g g e e n doorstromingsmogelijkheden, nu is dit met cijfers aangetoond. Uit e e n onderzoek n a a r d e arbeidsomstandigheden v a n TAS­vrouwen a a n d e VU, dat op initiatief v a n het TAS­ vrouwenoverleg werd uitgevoerd, komen deze g e g e v e n s n a a r voren. Van het onderzoeksverslag is onlangs e e n korte samenvatting in brochurevorm uitgebracht. Binnenkort zal d e brochure door d e Emancipatie Commissie worden a a n g e b o d e n a a n Personeels Zaken, het College v a n Bestuur e n a a n alle TAS­vrouwen. Ad Valvas sprak met d e onderzoeksters en met twee vertegenwoordigsters v a n het TAS­ vrouwenoverleg.

h e d e n wel bestonden. ,,Die on duidelijkheid leidt tot enorme onzekerheid," legt Ines Orobio d e Castro uit,,,gebrek a a n infor­ matie heeft veel te m a k e n met het feit dat veel vrouwen een l a g e funktie innemen. Hoe lager d e funktie, hoe minder informa­ tie er terechtkomt. Zo bleef e e n folder over het organiseren v a n w^erkoverleg in veel gevallen h a n g e n in hogere regionen." Marije van Ur k, werkzaam bij het bureau Congreszaken, noemt vooral het slecht door­ spelen v a n informatie e e n pro­ bleem. „J e hoort zoveel dingen in d e w a n d e l g a n g e n die recht­ streeks met je werk te m a k e n h e b b e n . Zaken die echt belang­ rijk zijn, zoals e e n reorganisatie

:^Mf* "

Weg In n a u w overleg met het TAS­ vrouwenoverleg werd het on­ derzoek ­opgesteld e n uitge­ voerd door Car olien van DuUemen, sociologe en Ada Odijk en Ines Or obio de Castr o, beiden sociaal­psychologen. Ongeveer d e helft v a n d e a a n g e s c h r e v e n TAS­vrouwen n a m d e moeite d e dertien pagina's l a n g e vragen­ lijst ingevuld te retourneren. Het merendeel v a n deze vrouwen werkt tussen d e 5 e n 10 j a a r op d e VU e n meer d a n e e n vijfde zelfs langer d a n 10 jaar. Het verloop onder d e TAS­vrouwen is dus zeer klein. Toch g a v e n veel vrouwen a a n w e g te willen uit hun huidige funktie e n 25% zoekt aktief n a a r iets a n d e r s . Daarom w a s d e uitkomst dat het merendeel v a n d e vrouwen te­ vreden is met h a a r werkkring des te opmerkelijker. Hoe valt dat te verklaren? Caro­ lien v a n Dullemen: ,,Als je niet tevreden bent met je werksitua­ tie is dat voor jezelf heel moeilijk toe te geven. Met het idee dat je je werk vreselijk vindt kun je met leven, dus p a s je die gevoe­ lens a a n . Uit d e controlevraag over het willen v e r a n d e r e n v a n werkkring blijkt dat er toch grote

» 4.i 'K'

2

universiteit als t w e e d e doel d e research hebben. Deze moet worden ondergebracht in het Informaties Institute. Dit instituut, dat n a u w wü sa­ menwerken met zowel binnen­ landse als buiterdandse onder­ zoeksinstellingen, zou d e a a n d e informatica­universiteit b e ­

.fH

V.l.n.r.: Marije v a n Urk, Elly Pauëlsen, Carolien v a n Dullemen, A d a Odijk e n Ines Orobio d e Castro. Foto AVC/VU

gevoelens v a n onvrede moeten zijn." Een groot punt v a n ontevreden­ heid vormen blijkens het onder­ zoek d e financiën. Bijna aUe vrouwen zijn ontevreden over d e financiële beloning: d e e n e helft vindt het salaris te l a a g voor het soort werk, d e a n d e r e helft voor d e hoeveelheid werk. ,,Vrouwen worden lager ge­ vyaardeerd e n beloond," aldus d e onderzoeksters, ,,dat zie je ook bij het funktiewaarderings­ systeem v a n d e VU. Zo zitten

Informatica­universiteit Vervolg van pag.

Loes Singels

s t a a n d e kennis moeten g a a n verkopen a a n bedrijven en in­ stellingen die d a a r o m vragen. Het onderzoek zal d a a r o m toe­ passingsgericht zijn. Met deze mogelijkheid v a n re­ s e a r c h wordt voldaan a a n e e n belangrijke v o o r w a a r d e om do­ centen v a n voldoende niveau a a n te trekken. Deze docenten zijn in d e gelegenheid om 20% v a n hun tijd te besteden a a n

bijvoorbeeld e e n mondhygië­ niste e n e e n chauffeur in dezelf­ d e salarisschaal terwijl zowel d e opleidingseisen als d e taak­ inhoud v a n e e n mondhygiëniste hoger liggen."

Gebrek a a n informatie Ook over het gebrek a a n moge­ lijkheden om vooruit te komen w^aren veel vrouwen ontevre­ d e n . Voor velen w a s het boven­ dien onduidelijk of die mogeUjk­ r e s e a r c h e n consultancy ten b e ­ h o e v e v a n bedrijven. Docenten voor d e informatica­ universiteit zouden gerecru­ teerd moeten worden langs 3 w e g e n : uit het buitenland, uit d e b e s t a a n d e Nederlandse instel­ lingen voor W.O., e n uit het Ne­ d e r l a n d s e bedrijfsleven. In to­ t a a l zullen ongeveer 70 docen­ ten nodig zijn, die kunnen reke­ n e n op e e n salaris dat overeen­ stemt met hun m a r k t w a a r d e . De initiatiefnemers willen niet ge­ b o n d e n zijn a a n d e ambtelijke salarisschalen, die a a n d e uni­

die er a a n komt. Formeel word je d a a r p a s v a n op d e hoogte gesteld als het achter d e rug is." Ook het feit dat weinig vrouwen o p beleidsniveau vertegen­ woordigd zijn leidt tot e e n infor­ matiegebrek. M a a r vrouwen die n a hun werk ook verzorgende t a k e n vervullen (en 2 / 3 v a n d e s a m e n w o n e n d e vrouwen doet meer d a n d e helft v a n het huis­ houden) h o u d e n weinig tijd over voor het vervullen v a n bestuur­ lijke taken. EUy Pauëlsen stelt voor e e n vertegenwoordiging

versiteiten worden gehanteerd. Het moet g a a n om beloningen ,,die mensen in beweging krij­ igen", zoals drs. A. A. Soetekauw het uitdrukt. Formeel wordt in het onderzoek n o g g e e n voorkeur uitgespro­ k e n voor e e n locatie v a n d e in­ formatica­universiteit. De voor­ w a a r d e n , w a a r a a n d e locatie zal moeten voldoen, wijzen ech­ ter op het westen v a n het land, w^aarin Rotterdam, Delft e n Lei­ d e n gezamenlijk onlangs facili­ teiten h e b b e n a a n g e b o d e n a a n

v a n TAS­vrouwen in beleidsor­ g a n e n verplicht te stellen. ,,Het moet als een onderdeel v a n het takenpakket worden gezien zo­ d a t je niet meer ervan beschul­ digd k a n worden dat je je a a n je werk zou onttrekken, zoals nu wel eens gebeurt." Voor d e vrouwen die in part­ time dienstverband werken spe­ len b o v e n g e n o e m d e problemen in versterkte mate. Zij zijn min­ der tevreden over hun werk, zij h e b b e n minder mogelijkheden om vooruit te komen en, zij heb­ b e n het meeste last v a n gebrek a a n informatie. Het g a a t hier echter om d e meerderheid v a n d e TAS­vrouwen, 2 / 3 v a n h e n werkt part­time, vergeleken met 20% v a n d e TAS­mannen.

Aanbevelingen Vrouwen die slecht geïnfor­ m e e r d zijn, die niet goed d e w e g kennen, zullen niet makkelijk zelf initiatieven n e m e n om hun l o o p b a a n in beweging te zetten. Veel vrouwen zijn echter wel ,,loopbaangericht": zij volgen e e n cursus of bijscholing en am­ biëren e e n hogere funktie. Vol­ d o e n d e r e d e n e n om e e n goed gestructureerd loopbaanbeleid o p te zetten, vinden d e onder­ zoeksters. Eén v a n hun b e l e i d s a a n b e v e ­ lingen is het ontwikkelen v a n e e n loopbaanbeleid dat erop gerifcht zou moeten zijn door­ stroming te bevorderen, bij voorbeeld door het opzetten v a n e e n d a t a b a n k . Hier kunnen TAS­vrouwen informatie over h u n opleiding, ervaring en v a a r d i g h e d e n laten opslaan en ook hun eventuele w e n s e n voor a n d e r e funkties. Als er sprake is v a n een vacature kunnen bij­ passende kandidaten ge­ v r a a g d worden te solliciteren. De a a n b e v e l i n g e n ten aanzien v a n l o o p b a a n en begeleiding noemt emancipatiemedewerk­ ster Ron Root heel belangrijk. De Emancipatie Commissie (EC) wü n a g a a n wat voor vor­ m e n loopbaanbeleid bij verge­ lijkbare instellingen als d e VU w^orden g e h a n t e e r d e n wat d e resultaten zijn. Binnen een j a a r hoopt d e EC hierover a a n Per­ soneels Zaken e n a a n het Colle­ g e v a n Bestuur advies uit te brengen. De vertegenwoordigsters v a n het TAS­vrouwenoverleg wijzen o p d e reeds b e s t a a n d e proce­ dure v a n d e tweejaarlijkse be­ oordeling als mogelijkheid om d e w e n s e n v a n d e werkneem­ ster te registreren. Op veel afde­ lingen vindt d e beoordeling niet e e n s plaats, op a n d e r e wordt met d e resultaten niets g e d a a n . ,, Terwijl het beoordelingsge­ sprek e e n prima moment zou zijn om e e n s te polsen hoe het met d e werkneemster gaat, of het tijd is voor e e n bevordering of dat het zinnig zou zijn e e n a a n v u l l e n d e cursus te volgen," stelt Elly Pauélsen voor. „Chefs zouden moeten bevorderen dat m e n s e n cursussen g a a n volgen, d a a r moeten ze zich voor inzet­ ten. Nu wordt altijd gezegd dat het k a n als d e dienst het toelaat, m a a r d e dienst laat het nooit toe, want d a n zou je eigenlijk overbodig zijn."

d e informatica­universiteit. Ook Nijmegen, Eindhoven e n Tü­ burg h e b b e n dat echter ge­ d a a n . De initiatiefgroep zal in d e komende m a a n d e n met aUe instellingen gesprekken over d e samenwerking a a n g a a n . Als d e voorbereidingen voor­ spoedig verlopen en d e over­ heid zegt 21 müjoen gulden toe wü d e informatica­universiteit in september 1986 v a n start g a a n met e e n aanloopjaar, waarin d e eerste 50 studenten als proef­ konijn zullen fungeren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen