Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 381

14 MAART 1986 Het o p e n b a r e gebied in een gebouw is v a a k d e ruimte w a a r n i e m a n d zich veel a a n gelegen laat liggen. In d e h a l van d e nieuwe polikli­ niek van het Academis­ che Ziekenhuis Vrije Universiteit (AZVU) za­ gen k u n s t e n a a r s echter hun k a n s schoon. De kunst die d a a r en op an­ dere p l a a t s e n in het ge­ bouw te b e w o n d e r e n valt, wordt hedenmid­ d a g officieel overge­ dragen. Van e e n eigenlijke overdracht is g e e n sprake w a n t d e kunst die vanuit d e eenprocentsregeling werd gefinancieerd, is e n blijft v a n het AZVU, en d e kunst w a a r d e BKR voor zorgde, blijft v a n d e BKR. Toch w a s er bij d e op­ drachtgevers behoefte om in aanwezigheid van kunste­ n a a r s , architect en a n d e r e per­ sonen die betrokken zijn ge­ weest bij het a a n k l e d e n v a n d e polikliniek, enige luister bij te zetten a a n het feit dat d e ideeën nu gerealiseerd zijn. Wat valt er te zien? Tegenover d e balie a a n d e entree bevin­ den zich twee fraaie wandtapij­ ten v a n Joost P rinsen. Twee a n ­ dere bevinden zich e e n e t a g e lager. Ze b e s t a a n uit felle hori­ zontale kleurbanen, die per ta­ pijt variëren, e n die door d e contrasten diepte suggereren. In d e h a l vallen aUererst d e bundels s t a a l d r a a d v a n Bert de Laaf op, die in verschillende richtingen zwenken. De pers sprak beurtelings v a n e e n „waaier v a n chroomkleurige kabels" (Trouw) e n „supersoni­ sche stalen waslijnen" (P arool). Zelf spreekt Bert d e Laaf v a n „oefeningen in het a a n r a k e n v a n licht". Jammer is, dat e e n deel v a n het b r e d e g e b a a r v a n De Laaf voorlopig nog in het donker verdwijnt, m a a r a a n

Kunstenaars kiezen voor aankleding van het openbare gebied

De schimmel in de polikliniek Johan d e Koning

.•. Wl

De h a l v a n d e polikliniek met d e s t a a l d r a d e n v a n Bert d e Haaf e n tegen d e w a n d e n d e smarties v a n P eter Struijken.

ting voor d e ruim honderd w a n ­ d e n vond, w a a r hij e e n keuze uit m a a k t e . Ze geven d e hal e e n speels aanzien. Struyken zelf spreekt v a n „ d e schimmel in het gebouw". De h a l wordt a a n é é n zijde af­ gesloten door e e n glazen reliëf­ w a n d , w a a r d e b r a n d w e e r prijs o p stelde, e n w a a r Marja e n F r a n s d e Boer Lichtveld, die ook voor lichtobjecten in d e par­ k e e r g a r a g e zorgden, iets „dy­ namisch" v a n maakten. Het is g e e n toeval dat veel v a n d e kunst zich in d e hal bevindt. Tijdens d e totstandkoming v a n het gebouw is er overleg ge­ weest tussen architect P eter Snel e n d e kunstenaars e n werd Bert d e Laaf aangesteld als kunstcoördinator. Er wefd geko­ zen voor het o p e n b a r e gebied, e e n grote ruimte, w a a r kunst e n architectuur op elkaar kunnen worden afgestemd, w a a r kunst­ wrerken v a n enige o m v a n g kun­ n e n worden geplaatst e n w a a r veel mensen zo te zien krijgen. Het o p e n b a r e gebied w a a r An­ dre Volten zich op richtte ligt echter buiten d e hal. Hij ont­ wierp d e vloeren v a n d e drie patio's in het gebouw. Ze bezit­ ten alledrie ronde vormen e n é é n e r v a n is e e n theater. Tot nog toe h e b b e n d e personeels­ leden, wier kamers a a n deze patio grenzen, zich echter wei­ nig enthousiast betoond over d e mogelijkheden die dit biedt om lunchpauzeconcerten e n a n d e ­ re luidruchtige evenementen te organiseren.

Foto Igor Westdorp AVO/VU

e e n oplossing hiervoor n o g gedacht. Her e n der zijn gekleurde jes te zien (,,smarties"), verschülende richtingen

wordt schijf­ die in uit d e

muren lijken te teken. Ze vor­ m e n d e bijdrage v a n P eter Struyken, die met behulp v a n e e n computer verschillende va­ rianten in kleur, a a n t a l en rich­

Afgezien v a n deze vijf bijdra­ gen, die in het kader v a n d e eenprocentsregeling tot stand kwamen, bevinden zich in d e polikliniek ook n o g drie kunst­ werken, die wel in opdracht zijn gemaakt, m a a r die grotendeels

door d e BKR w e r d e n betaald. Het opvallendst is d e constructie Spiegelende vlakken, die Egon S c h r a m a a a n b r a c h t in e e n ko­ ker die d e twee verdiepingen v a n d e brug over d e Boelelaan verbindt, m a a r het geheel v a n spiegels e n d r a d e n met een ko­ kertje voor d e b r a n d w e e r erom­ h e e n doet h e l a a s wat gewUd a a n . Subtieler is d e wandschil­ dering v a n Maud Verbruggen, die e e n bezoek a a n d e afdeling fysio­ en ergotherapie ook d e moeite w a a r d m a a k t voor men­ sen zonder knieblessure. Het vriendelijke wandobject v a n Mario Crezée g a a t teloor in e e n donkere hoek v a n d e wacht­ ruimte v a n d e afdeling radio­ therapie. In het a l g e m e e n k a n m e n zich afvragen of d e verschillende af­ delingen er nu niet wat b e k a a i d vanaf komen. Hier e n d a a r h a n ­ g e n er a a n d e w a n d e n in d e g a n g e n a l w a t werken v a n BKR­kunstenaars e n d a a r v a n komen er er n o g meer, m a a r d e kwaliteit ervan laat tot nog toe te w e n s e n over. De h e e r P. C. Walters, stafmedewerker tech­ nische zaken v a n het AZVU, vraagt zich d a n ook af w a a r zich toch die'grote magazijnen vol BKR­schüderijen bevinden, w a a r m e n zo v a a k d e mond v a n vol heeft. Wel bevinden zich op d e afde­ ling radiodiagnostiek e e n a a n ­ tal fraaie kleurkomposities met impressionistische titels v a n d e H a a g s e kunstenares Theodora Plas. Een'vriendin v a n h a a r , die op d e afdeling werkt, zorgde er­ voor dat ze d e werken hier kon tentoonstellen, e n a a n g e z i e n d e kleuren zo goed aansloten o p het blauw v a n d e w a n d e n , dat het w a s alsof d e schilderijen voor deze ruimte w a r e n ge­ maakt, n a m m e n het wijze b e ­ sluit om links e n rechts wat geld bij elkaar te sprokkelen e n d e werken a a n te kopen.

'Master' wordt titel voor afgestudeerden De titel „Master" m a g aUeen ge­ bruikt worden in plaats v a n d e tot nu toe b e s t a a n d e titels docto­ randus, ingenieur, meester e n psycholoog. „Drs." voor, e n te­ gelijk „M." achter d e n a a m m a g dus niet. De „M." k a n worden gevolgd door e e n verkorte a a n ­ duiding v a n d e gevolgde studie­ richting of v a n d e sector w a a r i n men is afgestudeerd. Deetman ziet er v a n af om ook die a a n ­ duidingen te regelen omdat e e n zirmig onderscheid moeilijk te maken is. In plaats d a a r v a n mogen d e betrokkenen zelf b e ­ slissen welke afkortingen zij ge­ bruiken e n d e bedoeling is d a t er een traditie groeit. De Master­titel mag, evenals d e

Evenals in het HBO wordt in het wetenschappe­ lijk onderwijs d e titulatuur gewijzigd. Zoals eni­ g e weken geleden al a a n g e k o n d i g d mogen af­ gestudeerden in het w.o. binnenkort d e ook in­ ternationaal gebruikelijke titel „Master" (M.) • achter d e n a a m voeren. Minister drs. W. J. Deet­ man schrijft dit in zijn reactie op het eindverslag v a n d e Tweede Kamer op d e Invoeringswet WWO'84, die hij vorige week d o n d e r d a g b e ­ kendmaakte. b e s t a a n d e titels, alleen door d e instellingen v a n wetenschappe­ lijk onderwijs (de Open Univer­ siteit inbegrepen) worden ver­ leend. Een verschil is dat het voeren v a n d e Master­titel, zon­

der dat m e n is afgestudeerd, niet strafbaar wordt: Drs. Ch. Schwietert mocht enige jaren g e l e d e n niet, m a a r Ch. Scliwie­ tert M. k a n zonder problemen staatssecretaris worden in het

Beri Bakker/UP volgende kabinet. In zijn stuk a a n d e Kamer komt Deetman ook tegemoet a a n d e w e n s om d e planning in het w e ­ tenschapelijk onderwijs elke twee j a a r te laten plaatsvinden, dit in het k a d e r v a n d e deregu­ lering. Aanvankelijk wilde Deetman d e tweejarige plan­ ningcyclus p a s regelen n a b e ­ spreking v a n zijn HOAK­nota, maar n a aandringen van de Tweede Kamer komt hij d a a r o p nu terug. In plaats v a n e e n jaar­ lijkse publicatie v a n d e instel­ lingsplannen e n het (mede d a a r o p g e b a s e e r d e ) overheids­

p l a n gebeurt dit nu iedere twee jaar: het e n e j a a r d e instellings­ plarmen, het j a a r d a a r o p het overheidsplan. De begrotingen moeten wel ieder j a a r worden vastgesteld. Andere onderdelen uit d e HOAK­nota, d e indeling in sec­ toren e n d e negatieve bekosti­ gingsverklaringen moeten wel wachten op bespreking e n uit­ werking v a n die nota. Deetman schrijft niet te verwachten dat d e HOAK­voorsteUen worden ingevoerd voordat d e WWO'84 volledig is ingevoerd. Dat duurt 1 j a a r en 23 m a a n d e n vanaf I september 1986, e n n o g e e n j a a r extra voor d e bijzondere instellingen, dus tot eind 1988.B

'Toch personeelsraden bij academische ziekenhuizen' De commissie­AIbeda koos eind januari d e kant v a n d e bonden, m a a r minister Deetman laat nu weten v a n mening te zijn, dat zij de verschillende standpunten niet evenwichtig heeft gewo­ gen. Kernpunt v a n d e strijd v a n de bewindsman met het COP ­ WO, het centraal overlegor­ g a a n voor personeelsaangele­ genheden in het w.o., is het in­ stemmingsrecht v a n d e perso­ neelsraad met belangrijke be­ slissingen v a n het bestuur v a n het ziekenhuis. Het COP WO wil

Minister drs. W. J. Deetman heeft zich in het conflict met d e vakbonden over d e medezeg­ g e n s c h a p in d e a c a d e m i s c h e ziekenhuizen niet willen laten overtuigen door het advies v a n d e Advies­ en Arbitragecommissie onder voorzit­ terschap v a n prof. dr. W. Albeda. Hij houdt d a a r m e e vast a a n d e instelling v a n personeels­ r a d e n bij d e a c a d e m i s c h e ziekenhuizen die g e e n medebeshssingsrecht krijgen. dit regelen n a a r analogie v a n d e ondernemingsraden e n v a n

d e dienstcommissies zoals die bij d e overheid gebruikelijk zijn.

Bert Bakker/UP De wet o p d e ondernemingsra­ d e n is nu v a n toepassing op d e bijzondere a c a d e m i s c h e zie­ kenhuizen, zoals dat v a n d e Vrije Universiteit. In die wet is het instemmingsrecht voor be­ p a a l d e zaken wel geregeld. Personeelsraden zijn overigens in d e afgelopen jaren al infor­ meel ingesteld in d e ziekenhui­ zen v a n Utrecht, Leiden e n Rot­ terdam.

In d e nota v a n wijziging op d e Invoeringswet WWO komt mi­ nister Deetinan het COPWO wel in zoverre tegemoet, d a t voor onderdelen v a n een a c a d e ­ misch ziekenhuis wel diens­ tcommissies mogen worden in­ gesteld. In heel bijzondere ge­ vallen k a n zelfs worden afge­ zien v a n d e instelling v a n e e n personeelsraad, maar dan moeten d e 'locale omstandighe­ den' dat rechtvaardigen, zo schrijft Deetman.

B

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen