Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 475

CULTUUR Interculturele dag op Uilenstede In het kielzog v a n d e landelijke Interkultwale wordt binnenkort ook op Uilenstede voor het eerst een interculturele d a g georga­ niseerd. Het Algemeen Cultu­ reel Centrum a a n d e VU heeft zijn jaarlijkse slotmanifestatie dit keer om die r e d e n over twee d a g e n verspreid. O p w o e n s d a g 28 mei is er d e gebruikelijke p a ­ r a d e v a n activiteiten v a n het afgelopen seizoen. D o n d e r d a g 29 mei wordt e e n festival gehou­ den w a a r o p verschillende bui­ tenlandse artiesten e n groepen zich zuUen presenteren. Dit alles vindt onder d e titel MAYDAY­ MAYDAY plaats in e e n tent op Uilenstede. Je kunt je afvragen wie zich voor een dergelijk buitenlands festi­ val interesseert e n welke arties­ ten e r a a n m e e zouden willen doen. Hoewel ik g e e n cijfers te pakken h e b kunnen krijgen lijkt het logisch te veronderstellen dat op Uilenstede relatief veel buiterïlandse studenten wonen. Het is, met n a m e voor buitenlan­ ders, nu e e n m a a l makkelijker op Uilenstede e e n k a m e r te krij­ gen e n te houden d a n in d e stad. Daarbij moet bedacht worden dat een indeling n a a r land v a n herkomst e e n a n d e r beeld zal g e v e n d a n het voor Nederland gebruikelijke; op Ui­ lenstede wonen bijvoorbeeld veel politieke vluchtelingen e n waarschijnlijk g e e n buitenland­ se werknemers of kinderen v a n buitenlandse werknemers. Als de laatsten al d e k a n s krijgen te studeren, zullen ze eerder bij hun ouders blijven. Politieke vluchtelingen komen meestal als individu e n huisvesting op Uilenstede ligt d a n voor d e hand. Zo m a g verondersteld .

Dick Roodenburg worden dat op Uilenstede meer Iraniërs d a n Marokkanen wo­ nen. Hoe d a n ook, het frustrerende voor e e n organisatie als het A C C is, dat e e n afspiegeling v a n d e nationaliteiten niet in het ledenbestand teruggevonden wordt. Uiteraard is dit g e e n spe­ cifiek probleem v a n het ACC. Rashind Anjum, politiek vluch­ teling uit Pakistan e n zeer geïn­ teresseerd in cultuur, vertelde d a t hij al e e n j a a r op Uilenstede w o o n d e toen hij er achter k w a m d a t d a a r ook iets a a n cultuur g e d a a n werd. Er k a n overigens niet gezegd worden dat het ACC d e afgelo­ p e n jaren niets v a n buitenland­ s e culturen heeft laten zien. Tij­ d e n s d e N ovib­manifestaties, die in 1981 e n 1984 op d e VU g e h o u d e n zijn, verzorgde het e e n uitstekend cultureel pro­ g r a m m a . Het bleef echter bij het contracteren v a n e e n a a n t a l buitenlandse artiesten, zonder d a t d a a r d e buitenlanders v a n d e VU zelf bij betrokken w a r e n . Verdere contacten w a r e n toe­ vallig, zoals e e n Antilliaanse theatergroep, die vorig j a a r ge­ bruik m a a k t e v a n d e faciliteiten die op het Cultureel Centrum aanwezig waren. Het afgelopen j a a r is het ACC, gesteund door e e n subsidie uit d e Minderhedenpot v a n d e ge­ m e e n t e Amstelveen, b e g o n n e n met e e n meer gerichte a a n p a k om buitenlanders bij d e aktivi­ teiten te betrekken. Een eerste poging, d e theaterproduktie door spelers e n speelsters ,,van vreemde herkomst", mislukte

R a s h i d Anjum (midden) e n zijn m e d e s p e l e r s . door te weinig belangstelling. Volgens Armette d e Vries, men­ tor d r a m a v a n het ACC, omdat het thema, „Leven Tussen Twee Kuituren", misschien te hoog ge­ g r e p e n w a s . De cursus „N iet­ Westerse Muziek", onder leiding v a n onder a n d e r e d e Surinaam­ se fluitist Ronald Snijders, b e ­ gint n a e e n a a r z e l e n d begin steeds beter te lopen. Bovendien bestookte Rashid Anjum, toen hij e e n m a a l het ACC ontdekt had, d e organisa­ tie regelmatig met zijn plarmen. Via h e m k w a m het A C C er ach­ ter dat op Uüenstede meer ta­ lent rondliep d a n m e n a a n v a n ­ kelijk vermoedde. Zie hier d e aanleiding voor e e n intercultu­ rele d a g . D a a r m e e is niet gezegd dat al­ les nu in karmen e n kruiken is. Onder a n d e r e door communi­ catieproblemen is n o g steeds niet duidelijk welke artiesten en groepen nu wel of niet optreden. Het is tenslotte d e eerste keer

Foto Bram d e Hollander

dat zo'n festival gehouden wordt e n d e organisatie heeft tot nu toe e e n wat geïmproviseerd karakter, met alle verrassingen e n teleursteUingen vandien. On­ der voorbehoud treden op d e Pakistaanse zanger M. Maanat, d e Koerdische muziekgroep Ro­ sya, e e n Vietnamese d a n s ­ e n muziekgroep e n d e Amerikaan­ se dichter Bob Biddiscombe. Er w a r e n plarmen ook d e Chileen­ se zanger Luis A r a v e n a uit te nodigen. Verder kraampjes met informatie v a n diverse Derde Wereld comités e n uiteraard d e gebruikelijke buitenlandse h a p ­ jes e n drankjes. Van Rashind Anjum wordt op d e manifestatie e e n toneelstuk gespeeld, dat hij zelf regisseert. Ook in Pakistan schreef hij al, voor zijn r o m a n ,,The Beggar" moest hij e e n j a a r d e g e v a n g e ­ nis in. Met h e m e n zijn spelers e n speelsters h a d ik op het ACC­kantoor e e n gesprek. Het stuk „New Morning for the Futu­

Nieuwste theatertechniek in de Stopera ,,Als d e politiek in N ederland heeft besloten e e n O p e r a te bouwen, d a n moeten we het ook goed doen." Chris Livaert, tech­ nisch direkteur v a n het nieuwe Muziektheater knikt tevreden als we h e m n a deze uitspraak vragen of het goed komt met het Muziektheater, in d e volksmond Stopera genoemd. ,,N ederland kan g o e d e gebouwen realise­ ren," vervolgt hij, ,,kijk m a a r n a a r het Concertgebouw e n het Rijksmuseum. De technische voorzieningen in het Muziekthe­ ater zijn heel goed. Vooral grote Duitse o p e r a g e b o u w e n h e b b e n model gestaan." Op 23 septem­ ber a.s. opent d e Stopera h a a r deuren voor het publiek. Een wandeling met Chris Livaert door het nieuwe gebouw e n e e n gesprek over techniek in het theater. Via d e montagehal e n d e to­ neeltoren brengt Livaert ons eerst n a a r het midden v a n d e zaal om ons te kunnen oriënte­ ren. De zaal geeft in eerste in­ stantie e e n intieme aanblik, ter­ wijl er toch 1600 stoelen in blij­ ken te staan. Boven d e half ron­ de parterre zijn twee balkons aangebracht. De afstand v a n de zitplaatsen tot het toneel lijkt overal acceptabel, hoewel be­ twijfeld moet worden of het zicht van d e zijbalkons op het toneel bij aUe voorstellingen goed is. Het toneel is te gebruiken als

Ad de Ruyter lijsttoneel met tussen het toneel e n het publiek d e orkestbak. Het toneel k a n ook uitgebouwd wor­ d e n tot over d e eerste drie rijen stoelen. Er ontstaat d a n e e n to­ neelruimte, gedeeltelijk tussen

het publiek, v a n zo'n 25 meter b r e e d e n 50 meter diep. De tech­ niek is vanuit d e zaal gezien fraai weggewerkt. C e e s Dam e e n v a n d e architecten, stond e e n technisch plafond voor o g e n d a t mooi is om te zien. De talloze l a m p e n kunnen a a n het zicht worden onttrokken e n het

geluid is ingebouwd in ver­ plaatsbare wanden. Na d e zaal worden w e m e e g e ­ n o m e n n a a r d e zesde e t a g e v a n d e toneeltoren. Van daaruit h e b b e n w e zicht op d e enorme hoeveelheid lampen, kabels e n touwen. Het theater is uitgerust met z o g e n a a m d e elektrische

re" wordt in het Engels opge­ voerd door twee N ederlanders e n twee Schotten. Het zijn men­ sen met enige toneelervaring die Anjum op Uilenstede heeft leren kennen. Hij vertelt vol overgave over zijn stuk, het g a a t over liefde e n oorlog, m a a r d e concrete inhoud is moeilijker w e e r te geven. De symboliek speelt e e n belangrijke rol. Tot mijn grote verbazing blijken d e acteurs e n actrices het stuk nog niet gelezen te hebben: e e n vriend v a n Anjimi is n o g bezig met d e vertaling uit zijn moeder­ taal het „urdu". Het b e z w a a r dat dit wel kort d a g is wordt weggewuifd: n o g ruim e e n m a a n d , drie keer per week oe­ fenen, dat moet lukken. Een houding die misschien wel kermierkend is voor d e intercul­ turele d a g . Maar zien wat het wordt.

Tent Uilenstede, d o n d e r d a g 29 mei vanaf 16.00 uur.

trekken. Met e e n trek worden gordijnen, lichtbalken, m a a r ook w a n d e n e n dekorstukken o p het toneel gebracht of ervan verwijderd. Elektrische trekken h e b b e n het voordeel dat ze ook grote gewichten a a n k u n n e n , m a a r vooral ook dat ze door e e n persoon achter een bedienings­ p a n e e l zijn te bespelen. Overi­ g e n s ontbreken d e ouderwetse touwen niet voor het geval m e n toch iets met d e h a n d op het toneel wil brengen. Voor d e lichtinstallatie heeft Livaert vooral Amerikaanse adviseurs g e h a d . De capaciteit v a n d e computer die d e lichtinsteUin­ g e n k a n verwerken moet a a n ­ zienlijk zijn. Het zien v a n deze indrukwekkende hoeveelheid techniek brengt ons op d e v r a a g h o e belangrijk techniek is in het theater. Livaert: ,,Techniek blijft een hulpmiddel. Het theater wordt door techniek niet aantrekkelij­ ker. Het g a a t erom wat er op het toneel gebeurt. Als d e artistieke i d e e ë n niet goed zijn, d a n kun­ n e n w e d a a r als technici niets a a n veranderen." Later neemt hij hiervan iets terug. „Met d e technische mogelijkheden v a n dit theater zijn w e n o g beter in staat vorm te geven a a n d e ge­ wenste droombeelden." De motieven w a a r o m er d a n zo­ veel moderne theatertechnie­ ken in het gebouw zijn gestopt, zijn vooral in het zakelijke vlak gelegen. Livaert: „Operavoor­

Foto Bram de Hollander

Vervolg op pag. 10

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen