Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 77

20 SEPTEMBER 1985 In augustus w e r d e n in Almere d e eerste O p e n Europese Kam­ pioenschappen Triathlon ge­ houden. D a a r verscheen ook a a n d e start d e 26­jarige VU­ student lichamelijke opvoeding Erik Elgersma. Het slechte w e e r trotserend, k w a m hij als drieen­ veertigste over d e finish. Afgelo­ p e n z o n d a g pikte hij als afslui­ ting v a n zijn triathlon­seizoen n o g e v e n d e Studentenkam­ pioenschappen Kwart Triathlon in Delft mee. Ad Valvas sprak met deze triathleet over zijn sport, over Almere e n over hoe je tóch d o o r g a a t als d e uitput­ tmg nabij lijkt te zijn. ,,Eigenlijk b e n ik te fors g e ­ bouwd voor d e triathlon. Ik h e b gewoon a a n l e g om snel veel spieren te krijgen. Ik hoef m a a r iets te d o e n of ik krijg a l v a n die bobbels op mijn armen. Triath­ lonners zijn v a a k heel dun e n pezig. Hun spieren zijn beter ge­ schikt voor d e duursport. Boven­ dien hoeven ze veel minder ge­ wicht m e e te slepen e n dat is vooral met h a r d l o p e n heel gun­ stig. In het water b e n ik d a n weer in het voordeel, mijn li­ c h a a m koelt niet zo snel af. Ook op d e fiets is het wel h a n d i g wat forse spierkracht te hebben. Ze schelden m e wel e e n s uit voor body­builder, m a a r ik h e b nog nooit iets a a n krachtsport ge­ daan."

Erik E l g e r s m a in d e b a n v a n d e triathlon

Tigenlijk is 't geen gekkenwerk, 't kan gewoon' Toen de triathlon een jaar of acht geleden uit Hawaï kwam overwaaien, werd het door de meeste mensen als een krankzinnige bezigheid gezien. 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen, gevolgd door een marathon, dat was een ongezonde afmatting van je lichaam, dio weinig meer met sport te maken had. Maar de extreme prestaties intrigeerden zo langzamer­ hand zowel de sportbeoefenaar als het publiek. Steeds minder sport­fanaten konden de uitda­ ging weerstaan en de populariteit van de triath­ lon groeide.

I n d e r d a a d lijkt Enk Elgersma eerder mt d e body­buüdschool te zijn weggelopen, d a n dat hij d e r a n k e verschijning v a n e e n marathonatleet heeft. Een sport­ m a n is hij onmiskenbaar. N a d a t hij d e Academie voor Lichame­ lijke Opvoeding h a d afge­ maakt, is hij op d e VU verder in het vak g a a n studeren. Toen hij drie j a a r g e l e d e n voor het eerst a a n e e n kwart triathlon in Am­ sterdam meedeed, is d e vonk overgeslagen. De combinatie v a n d e drie verschillende spor­ ten sprak hem zo zeer a a n , d a t hij lancfzamerhand zijn a n d e r e sportliefhebberijen opgaf e n zich steeds intensiever met tri­ athlon ging bezighouden. ,,Als je er echt serieus m e e bezig wil zijn, kun je er niks a n d e r s n a a s t doen. Het afgelopen j a a r h e b ik echt a a n d e triathlon op­ g e d r a g e n . In overleg met mijn vriendin, want je bent natuurlijk niet echt gezellig. Je hele vrije tijd besteed je a a n training. Ik h e b e e n bewuste keuze voor d e triathlon gemaakt. Ik h e b ook een studievertraging inge­ bouwd." ,,Trainen doe ik in het seizoen gemiddeld zo'n drie a vier uur per d a g . Soms zijn er d a g e n bij dat je m a a r twee uur traint, soms m a a k je d a g e n v a n zes uur training. ,,Als voorbereiding o p d e triath­ lon in Almere trainde ik d e afge­ lopen zomer op twee onderde­ len per d a g . Ik h e b toen drie­en­ e e n ­ h a v e m a a n d als b a d m e e s ­ ter in e e n z w e m b a d gewerkt. Anderhalf uur voor het zwem­ b a d openging dook ik het w a t e r in en ging kilometers vreten. Ik h a d afwisselend d e morgen of d e m i d d a g vrij e n die b e s t e e d d e ik d a n a a n hardlopen of fietsen. Het trainingsschema e n e e n dieet stel ik zelf samen. Daarbij m a a k ik natuurlijk d a n k b a a r gebruik v a n alle kennis die ik in mijn studie opdoe. Je kunt op verschillende manieren trainen. Soms train je gewoon lekker ontspannen, l a n g e n in e e n rus­ tig tempo. Soms moet er ook ge­ werkt worden, kort e n intensief, zoals met intervaltrainingen die meer o p krachtontwikkeling g e ­ richt zijn." ,,De voorbereiding voor d e w e d ­ stnjden g a a t eigenlijk het hele j a a r door. Vorig j a a r h a d ik e e n p a a r kwart triathlons gelopen en e e n s e e n keer e e n halve. Ik kon toen a a r d i g met d e subtop meekomen. Toen dacht ik: 'N ou,

'f

^ -

Foto Bram de Hollander

als die e e n hele triathlon kun­ n e n doen, w a a r o m zou ik het d a n niet kunnen?' De grootste problemen h a d ik altijd met d e marathon, ik h e b mijn gewicht d a a r v o o r niet m e e . Dus h e b ik afgelopen winter aUeen op het lopen getraind e n d a a r n a a s t e e n beetje gezwommen." „Ik h e b altijd g e d a c h t d a t je werkeloos moest zijn om zo'n triathlon te kunnen doen. Alleen d a n kon je d e hele d a g trainen. Ik vond het krankzinnige afstan­ d e n . Die m a r a t h o n aUeen al w a s zo enorm slopend e n d a n moest je ook n o g 180 kilometer fietsen e n e e n stuk zwemmen. D a n moet je toch getikt zijn. M a a r n a a r m a t e ik meer e n lan­ g e r e triathlons ging doen, k w a m ik erachter dat het h e l e m a a l niet zo moeüijk w a s als ik altijd g e ­ d a c h t h a d . Ik h a d altijd gezegd d a t e e n hele triathlon gewoon gekkenwerk w a s , m a a r het bleek te kunnen."

Dus besloot Erik Elgersma ook d e e l te n e m e n a a n d e O p e n Eu­ r o p e s e Kampioenschappen in AÜnere. Het w a s e e n hel. De wind woei d e wielrijders v a n h u n fiets af, d e regen kletterde meedogenloos o p d e verkleum­ d e lichamen v a n d e triathleten n e e r e n het w a s steen e n steen koud. Al n a het eerste onder­ deel: zwemmen, vielen verschil­ l e n d e strijders onderkoeld e n met kramp uit. M a a r ondanks d e bijna uitzichtsloze strijd met d e elementen, vond Erik d e tri­ athlon in Almere achteraf toch meevallen. Hoewel, d e laatste kilometers o p d e fiets z a g hij het toch e v e n niet meer zitten. En­ thousiast begint hij zijn r e l a a s over Almere: ,,Uiteindelijk k w a m ik absoluut niet uitgeput over d e finish. Ik h a d e e n bijzonder g o e d e m a r a ­ thon gelopen, vijfentwintig mi­ nuten sneller d a n dat ik er v a n t e voren voor uitgetrokken h a d .

Carolien Stam Dat w a s voor mij toch het moei­ lijkste onderdeel." ,,Nee, m a a r d a n het fietsen, v^aar ik a n d e r s toch altijd zo g o e d in ben. In het begin h a a l d e ik n o g wel w a t mensen in, m a a r d e laatste veertig kilometer h e b ik verschrikkelijk moeten afzien. Je komt n o g wel vooruit, m a a r cdles doet zeer e n je bent hele­ m a a l verkleumd. Maar ja, je moét n a a r die finish toe. Even h e b ik met d e g e d a c h t e ge­ speeld om m a a r niet meer te g a a n lopen. Maar gelijk komt d a n die stem v a h binnen: ,kom nou, h e b je daarvoor al die moeite g e d a a n ? ' " ,,En d a n kom je o p je fietsje bin­ nen. In e e n roes stap je v a n die fiets af. je krijgt je tas met spul­ len aangereikt e n als e e n soort automatisme g a je je d a n toch m a a r verkleden. Dan kom je e v e n bij e n n a e e n p a a r minuten dacht ik: 'nu g a a t het wel weer'. Dus m a a r lopend op weg, e n dat ging wonderbaarlijk goed. Van te voren h a d ik mijzelf als doel gesteld d e m a r a t h o n in ie­ der geval voor d e helft in draf te lopen. M a a r a l k n a b b e l e n d op e e n koffiebroodje p a s s e e r d e ik ongemerkt d e eenentwintig­ki­ lometer­paal. P a s bij drieënder­ tig kilometer b e n ik g a a n lopen." Waar loop je eigenlijk aan te denken op zo'n parcours waar geen einde aan lijkt te komen? Chocola, een zonnig strand? „Ach, je zit w a t n a a r je fietscom­ puter te kijken, je moet opletten dat je je b a n d e n niet lek rijdt. Je ziet w a t m e n s e n voor je, ja, die wü je nog wel inhalen. Je denkt: 'ach, iedereen heeft 't zwaar. Je kijkt n a a r d e küometerbordjes, ja, weer tien kilometer e r v a n af. Verdorie, die kilometers worden ook steeds langer. Dan s t a a n er w e e r m e n s e n l a n g s d e kant v a n d e w e g te klappen e n d a n wü je toch weer e v e n zo goed moge­ lijk door. Je bent alleen met die triathlon bezig e n die wü je af­ maken." „Het eten o n d e r w e g geeft ook wel w a t afwisseling. Meestal eet je onder het fietsen. Dan zit je gemakkelijk e n d a n h e b je er d e tijd voor. Daarom zit het fietson­ derdeel ook in het midden v a n d e triathlon. In Almere kregen w e e e n p a a r b a n a n e n m e e op d e fiets. Dat w a s w a t weinig. Onder het lopen kregen w e broodjes en sinaasappelen enzo." Minder riant ging het e r tijdens d e Studentenkampioenschap­ p e n kwart Triathlon in Delft a a n toe. Erik werd vierde, dat wel, m a a r het geheel w a s allerbe­ labberdst georganiseerd. Het parcours w a s slecht a a n g e g e ­ ven, zodat je regelmatig fout liep. De triathleten moesten over niet afgezette verkeerswegen lopen e n fietsen, waarbij ze v a n tijd tot tijd gevaarlijke kruisin­ g e n moesten oversteken. De af­ s t a n d e n klopten niet, EHBO­ en verfrissingsposten w a r e n e r nauwelijks e n a a n d e finish op d e grote markt in Delft botsten d e vijfennegentig deelnemers op d e rondlopende mensen. Voor Erik e e n wedstrijd om m a a r g a u w te vergeten.

Voor d e meeste m e n s e n is e e n triathlon e e n pure uitputtings­ slag. Volgens Erik Elgersma geldt dat misschien wel voor e e n hele triathlon, m a a r d e klei­ n e r e wedstrijden k a n iedereen wel a a n , mits m e n zich d a a r goed op voorbereidt. „Ik weet niet of je wel het uiterste v a n je lichaam vergt. Zo'n wedstrijd te volbrengen is e e n enorme uit­ d a g i n g . Je wüt zien w a a r t o e je in staat bent, of je je eigen tijden nog kunt verbeteren. Het is e e n kwestie v a n goed trainen e n rustig opbouwen. Je moet jezelf niet overbelasten, d a a r krijg je aUeen m a a r blessures v a n . De meeste blessures bij triathleten komen ook v a n overbelasting, v a a k peesirritaties. D a n moet je g a s terug nemen, d a n weet je ik b e n te ver g e g a a n . Belangrijk is ook dot je herstelperiodes irüast. je spieren h e b b e n n a e e n wed­ strijd d e tijd nodig zich v a n d e inspanningen te herstellen. Ik zal nooit in twee weken twee halve triathlons achter elkaar doen. Er zijn wel superbeesten hoor, zoals die Scott Moüna in Amerika, die jongen is e e n j a a r of vijentwintig e n doet iedere week twee halve traithlons e n n o g e e n p a a r hele ertussen door. Dat doet hij al e e n j a a r of vier e n hij heeft n e r g e n s last v a n . M a a r d e sport is nog m a a r zo jong, dat je niet kunt weten w a t het effect o p d e l a n g e ter­ mijn IS." Over d e gevolgen v a n langdu­ rig intensieve sportbeoefening zijn d e meningen verdeeld. Dr. H. C. G. Kemper, hoogleraar gezondheidskunde a a n d e VU, gelooft niet dat er nadelige ge­ volgen voor d e gezondheid zijn. Volgens h e m k a n het lichaam zich door e e n zorgvuldig opge­ b o u w d e training goed a a n d e hogere belastingen a a n p a s s e n . Triathlon is e e n sport, g e b a ­ seerd op uithoudingsvermogen. Met behulp v a n training zou je zo'n prestatie in principe onein­ dig l a n g vol kunnen houden. Voorwaarde is echter e e n vol­ d o e n d e voorraad brandstof. Die b e s t a a t uit koolhydraten, eiwit­ ten e n vetten. Bij e e n langdurige prestatie worden d e koolhydra­ ten het eerst opgebruikt. Triath­ leten e n a n d e r e duursporters zorgen er d a n ook via e e n spe­ ciaal koolhydraten­ (spaghetti e n macaroni) dieet voor, dat zij voor d e wedstrijd g e n o e g kool­ h y d r a t e n in hun spieren h e b b e n opgeslagen. Een a n d e r e medische contro­ v e r s e zijn d e z o g e n a a m d e en­ dorfinen. Het zijn hormonen met morfine­achtige e i g e n s c h a p p e n die het Hchaam bij extreem h o g e i n s p a n n m g e n zou produ­ ceren. Volgens Erik Elgersma zijn ze g e e n verzinsels. „Ja, d a a r h e b ik ook wel iets v a n gemerkt. Vroeger h a d ik e e n broertje dood a a n hardlopen. Toen ik er e e n m a a l serieus op b e g o n te trainen, merkte ik op e e n g e g e v e n moment dat ik het heel lekker vond om te lopen. In e e n volgende fase begon ik er echt e e n kick v a n te krijgen. Ook als het beestenweer was, het kon mij niks schelen, ik voel­ d e m e echt lekker. Een soort ,runners­high'. O p e e n g e g e v e n moment w a s het zeUs zo dat üc tijdens rustdagen e e n onrustig gevoel kreeg, zo v a n ,Ü£ mis iets'." Voor Erik Elgersma zit het triath­ lonseizoen er op. Zijn doel, d e hele triathlon, heeft hij bereikt, volgend j a a r voor h e m aUeen nog m a a r korte triathlons. Het accent komt weer op d e studie te liggen e n hij wü weer wat tot rust komen. Voor hem betekent dat: twee keer in d e week zwemmen e n zo langzamer­ h a n d weer drie tot zes keer in d e week looptraining. Erik moet zich deze winter voorbereiden op d e m a r a t h o n in het voor­ jaar.

SP

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen