Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 28

16 AUGUSTUS 1985 ^• „Het vreemdste vond ik om met zoveel mensen in e e n college­ z a a l te zitten," antwoordt hij n a nauwelijks aarzelen op de v r a a g n a a r hetgeen d e meeste indruk op hem gemaakt heeft tijdens zijn eerste j a a r studeren. „Dat je dus eigenlijk niemand kent, je kunt elke d a g weer n a a s t e e n totaal vreemde zit­ ten. Vooral d e eerste coUeges staatsrecht in d e Aula w a r e n ontzettend vol. Dan zit je d a a r met zo'n vierhonderd vijftig stu­ denten en iedereen zit m a a r te schrijven. Je kijkt elkaar a a n v a n wat schrijf jij op, want nie­ m a n d weet wat belangrijk is." Is het verschil met het laatste jaar op school dan zo groot? ,,Het eindexamen is in vergelijk met studeren eigenlijk vrij ge­ makkelijk geweest. Daar werd aUes gedoceerd wat je moest weten. Je h a d ook v a n die eind­ examenbundels enzo. Maar op d e universiteit is het: je krijgt e e n boek en zoek zelf m a a r uit wat het belangrijkste is. Soms wordt d a t weleens gezegd, tij­ dens werkcolleges bij voor­ beeld. Maar het komt in het al­ g e m e e n toch neer op: zoek m a a r uit," n a e e n peinzende pauze: ,,Ja, dat is studeren n a ­ tuurlijk."

'Eindexamen doen is makkelijker dan studeren' Met vierhonderdvijftig studenten in e e n colle­ g e z a a l zitten, e e n saaiïge studie volgen, voor je eigen eten zorgen . . . d e lotgevallen v a n e e n eerstejaars student in kort bestek. Ar­ noud Holsboer{l9) is nu t w e e d e j a a r s rechten a a n d e VU, lid v a n e e n studentenvereniging e n gitarist/zanger in e e n b a n d . Het is h e m in­ het afgelopen j a a r niet slecht v e r g a a n .

„Zoek zelf maar uit wat belangrijk is" Het vervreemdende effect v a n vierhonderdvijftig in het vsólde w e g schrijvende studenten die elkaar niet kennen zou tot ver­ eenzaming kunnen leiden. Bij Arnoud niet: ,,Ik h e b inmiddels e e n heleboel vrienden met wie ik op d e universiteit optrek. Om die contacten te leggen b e n ik m e t e e n in het begin bij e e n stu­ dentenvereniging g e g a a n . Ik bedoel, ik kende heel Amster­ d a m niet, alleen d e Kalver­ straat. Mijn v a d e r zei toen van, joh, sluit je bij e e n vereniging a a n . D a a r voelde ik in het b e ­ gin h e l e m a a l niets voor. Groen­ tijd enzo, ik dacht d a t is mij veel te ouderwets allemaal. Mij stond het beeld v a n d e film Sol­ d a a t v a n Oranje voor ogen. M a a r ja, het kostte vijftig gul­ d e n voor die twee weken, d a t risico kon ik toch wel lopen. Zou ik het niet leuk vinden, kon ik altijd nog opstappen." Het verschijnsel groentijd staat in e e n buitengewoon slecht daglicht. Bij h e n die niet lid zijn v a n e e n studentenvereniging, wel te bestaan. Er is e e n ten­ • d e n s g a a n d e binnen d e vereni­ gingen n a a r e e n zekere ,,ver­ harding" in het,,groenen". Na d e ,,softe" jaren zeventig zitten w e nu al weer ruim in d e jaren tachtig, e e n tijdperk w a a r i n sprake is v a n verrechtsing on­ der de jeugd. Hoe beviel Ar­ noud het groenen? ,,Prima. Het is e e n hiërarchisch spelletje dat

Advertentie

KUPERUSBV AUTOVERHUUR V. d Madeweg 1, Amsterdam, telefoon 924755 naast metrostation Duivendrecht Middenweg 175, Amsterdam, telefoon 938790 STUDENTEN 20% KORTING

E

gespeeld wordt. Je komt v a n d e middelbare school e n denkt d a t je al heel w a t bent, je hebt im­ mers e e n diploma op zak. Het wordt je d a n heel duidelijk g e ­ m a a k t dat je weer o n d e r a a n e e n ladder begint. Dat stampen ze er goed in. Je bent e e n nul. Nog niet eens lid v a n d e vereni­ ging, w a t wU je hier eigenlijk? W a a r o m kom je n a a r Amster­ d a m ? W a a r o m g a je die studie doen? Dat zijn moeilijke situa­ ties en daarin leer je d e men­ s e n om je h e e n kennen. Helpen ze je of ontduiken ze d e proble­ m e n liever. En ach, die vreselij­ k e dingen die je hoort vertellen, d a t is allemaal e r g overdreven. Ze zetten je v a a k voor joker. M a a r d a t k a n ook heel leuk zijn. Jij speelt in op hun v r a g e n en zij g e v e n je d a a r weer antwoord op. Het is e e n wederzijds spel waarbij jij geïntimideerd moet worden." Hij weet zich e e n situatie o p d e sociëteit v a n d e vereniging te herinneren waarbij aUe a a n k o ­ m e n d e eerstejaars gekleed in juten zakken met e e n nummer o p hun rug d e zaal werden in­ gestuurd. ,,Het vreselijkst vond ik om door e e n vrouw verne­ derd te worden. Die kunnen zo vals zijn!" De vrouw in kwestie, e e n meisje uit e e n hoger jaar, liet h a a r sigaret voor Arnoud o p d e vloer vaUen:,,O prapen, feut!" Een a n d e r onderwerp d a n m a a r . Bevalt de rechtenst u die? ,,Met Rechten is het zo dat je er eerst even doorheen moet. Het t w e e d e en derde j a a r worden d a n vanzelf leuker. Ik hoop uit­ eindelijk in d e bedrijfsjuridische

richting terecht te komen. Een a d v i s e r e n d e taak. Dat lijkt mij leuker d a n d e advocatuur. De arbeidsmarkt speelt d a a r ook e e n rol in. Ik h e b gehoord v a n e e n a a n t a l mensen die a a n het afstuderen zijn d a t je d a n e e n g o e d e k a n s maakt. Eigenlijk wüde ik­eerst politico­ logie studeren. Politiek heeft m e altijd al geboeid. En ik w a s niet zo'n verschrikkelijke g o e d e vent w^at betreft mathematica e n dat soort vakken. Toen dacht ik, nou, w a t blijft er n o g over . . . b e n w a t gesprekken a a n g e ­ g a a n met mensen die al v a n school af waren, studeerden, e n die zeiden, als ik het zo hoor, vind jij Rechten vast wel leuk. Het zou veel raakvlakken met a l g e m e n e vakken hebben. In mijn famüie h e b b e n ook w a t m e n s e n Rechten g e d a a n , die h e b ik ook nog eens g e v r a a g d e n toen h a d ik iets van, d a t lijkt m e d a n wel wat." Maar nu , wat vind je nu van de studie? ,,Op zich is het wel w a t saaiïg, d a t wel." Politiek heelt je altijd al ge­ boeid, zei je daarnet Volg je het politieke spel op de univer­ siteit?

„ D a a r h e b ik m e eigenlijk nog niet zo m e e bezig gehouden. Ik zit wel in het bestuur v a n d e JOVD in dit district. Afdeling Gelderland. O f Flevoland, ik weet het niet precies. Het is zo ingewikkeld met al die veran­ deringen hier. Ik k a n wel inko­ m e n in d e grondprincipes v a n het liberalisme, vrijheid v a n meningsuiting enzo.

Aart Bouwmeester Met d e politiek b e n ik m e g a a n bezighouden om tijdens d e les­ sen maatschappijleer op school ook e e n s w a t te kunnen zeg­ gen. De mensen die d a a r meestal het woord nemen, d a t zijn ook d e g e n e n die in d e schoolkrant zitten bij voorbeeld, zijn progressief. Dat zie je altijd. Ik wilde er wel e e n s w a t tegen­ in brengen. Meestal zijn liberalen v a n die m e n s e n met e e n slag om d e arm. Ze zeggen, het zal wel e n w e h e b b e n toch gelijk. Maar h u n stellingen kunnen ze h a a s t nooit met cijfers staven. Ze kun­ n e n het nooit echt h a r d maken. Ik vind ze e e n beetje laks ei­ genlijk, d e liberalen." Hoe is jouw financiële sit u atie? Mijn v a d e r geeft m e e e n toela­ g e w a a r ik v a n leef. Al die ex­ tra bieren op d e Vereniging moet ik zeU verdienen. Ik b e n in d e gelukkige situatie w a a r i n ik mijn verdiensten met mijn hob­ by k a n combineren. ledere m a a n d h e b ik twee optredens met onze b a n d . The Embers h e ­ ten we, gloeiende houtskooltjes betekent dat. We spelen echt op alle gelegenheden. Vooral in Amsterdam. Bruüoften e n par­ tijen doen w e ook, d a t levert geld op. Het is op school begon­ nen, als grapje. We zijn met z'n vijven e n ik speel gitaar. Zing ook, d a t probeer ik in ieder g e ­ val. We h e b b e n niet e e n echte lead­zan­ger e n zingen altijd twee­, driestemmig. Persoonlijk b e n ik echt e e n Rock a n d Rol­ lertje. Voor die jongetjes v a n dertien, veertien tot zestien j a a r d o e n w e ook veel disco e n funk. Dat zjjn echt v a n die discofre­ akjes. Mijn broertje bij voor­ beeld. Die drumt trouwens in d e band." Het vinden v a n huisvesting in Amsterdam kostte Arnoud niet veel moeite: „Hé Holsboer, zoek jij e e n kamer?" kreeg hij op d e Vereniging te horen w a a r o p hij bevestigend antwoordde. „Nou, toen werd er w a t geritseld e n mijn P a in het dispuut h a d op e e n g e g e v e n moment w a t voor me. Dat w a s dus weer onder­ ling geregeld. Ik h e b nu e e n k a m e r in Oud­ West, niet veel bijzonders hoor. Het is é é n verdieping in tweeën gedeeld. S a m e n met n o g e e n jongen deel ik d e keuken e n d e sanitaire voorzieningen. Het bevalt m e tot nu toe prima, ik zit er eigenlijk alleen om te stude­ ren e n te slapen, k a n er m'n broodje halen. 'T is hartstikke centraal gelegen, ik zit zo op het Leidseplein. Al met al ook

redelijk b e t a a l b a a r , 260 per m a a n d , inclusief. In het week­ e n d zit ik er nooit, d a n g a ik n a a r huis. Repeteren met d e band." W a n n e e r wij dit interview hou­ d e n is het d e tweede week v a n augustus e n zit Arnoud thuis bij zijn ouders in Lelystad te wer­ ken voor e e n a a n t a l hertenta­ mens: ,,Ik weet niet of ik ze alle­ m a a l h a a l . O m te voorkomen dat ik volgend j a a r in dezelfde situatie terecht kom, probeer ik in ieder geval zo hoog mogelijk te scoren." Is de studie dan toch een tegengevallen ?

,,Het moeilijke v a n het studeren zit 'm vooral in het w e n n e n a a n d e nieuwe situatie. Toen ik op k a m e r s ging moest ik o p e e n s ook voor het eten zorgen, d e boel schoonhouden . . . e n d a n wordt er gebeld van, haUo, ik kom e v e n langs, dat is allemaal onderbreking. Ik b e n w a t losjes a a n m'n studie b e g o n n e n e n merk nu d a t je eigenlijk meteen vanaf het begin serieus a a n d e g a n g moet. Het komt natuurlijk ook door d e

,,Een wederzijds spel waarbij je geïntimideerd wordt" verhalen v a n d e oudere jaars: dat is niet zo belangrijk alle­ maal, het staat toch in je boek . . . d a t soort kreten. Maar die jongens zijn natuurlijk v a n d e oude stempel, v a n voor d e t w e e fasenstructuur, e n h e b b e n nooit e e n tijdslimiet g e h a d . De superactieve m e n s e n die ik op d e Vereniging zie, d a t zijn toch meestal d e g e n e n w a a r v a n papa e e n flirik salaris heeft, g e ­ studeerd heeft e n zelf lid is g e ­ weest v a n e e n dergelijke vere­ niging. Doe m a a r zolang als je nodig hebt e n p a p d betaalt het toch wel. Dat zijn ook v a a k d e jongens die het tot p r e a s e s schoppen. M a g ik natuurlijk niet zo zeggen . . . m a a r het is v a a k wel zo." Tot slot: was er bij jou sprake van een bewuste keuze voor de VU?

,,Nou, in eerste instantie w a s het omdat d e VU voor mij zo lekker bereikbaar w a s . Bus 157 rijdt v a n hier voor d e deur di­ rect n a a r d e VU. Er w a s g e e n sprake v a n e e n traditie, n e e . Hier in huis g a a t iedereen n a a r d e KNMA, ik w a s d e eerste die dat niet deed. Ik h a d wel g e ­ hoord d a t het e e n g o e d e uni­ versiteit w a s . En ik zat op e e n christelijke school e n d a n h e b je iets van, w a a r o m niet. Nou ja, d a t christelijke, d a a r h e b ik nog niets v a n gemerkt."

Adverteren in Ad Valvas is adverteren voor een herlcenbare groep en dus gericht adverteren Advertenties opgeven bij:

Bureau Van Vliet B.V. Telefoon: 02507-14745

beetje

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen