Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 235
CULTUUR Vrij blij vlend divertissement De diversiteit dmzelt d e bezoe ker. Wat Amsterdam betreft. .. Wim Beeren's eerste tentoon steUmg in het Amsterdamse Ste delijk Museum sinds hij er d e directeur v a n is, heeft e e n brede opzet. Zelf karakteriseert Beeren d e tentoonstelling als e e n reporta ge. Zo opgevat is in het Stedelijk een collectie bijeengebracht die m één oogopslag laat zien wat op dit moment in Amsterdam op het vlak v a n d e b e e l d e n d e kunst wordt geproduceerd: schilder en beeldhouwkunst, mdustriele e n grafische vorm geving, mode, tekenkunst, dans, fotografie, grafiek, glas, kera miek, sieraden, video e n film, architectuur en performances. Vorig j a a r nog w a s Beeren d e leider v a n het Rotterdamse mu seum Booymans Van Beunin gen en gaf hij reeds e e n bericht over d e culturele stand v a n za ken in e e n stad in d e tentoon stelling Kunst uit Rotterdam. Nu dan Wat Amsterdam betreft... want Amsterdam heeft 't onder het nieuwe bewind v a n Ed v a n Thijn. Volgens e e n recent on derzoek dat a a n d e Universiteit van Amsterdam is verricht, heeft d e kunstsector in Amster ' dam per j a a r e e n omzet v a n e e n miljard gulden, heeft d e kunst er 12.000 mensen a a n het werk en komen jaarlijks 800.000 buiten landse toeristen en twee miljoen Nederlanders n a a r d e hoofd stad om e e n culturele belevenis te hebben. Het lijkt gerechtvaardigd om deze economische factor v a n betekenis e e n s uitgebreid a a n de orde te stellen. Dat Beeren
Aart Bouwmeester d a a r m e e tevens e e n indruk wekkend debuut op zijn n a a m stelt, strekt d e m a n tot eer. Om te beginnen doorbreekt hij e e n traditietje dat onder zijn voorganger De Wilde w a s ont staan, het sacrale v a n d e ere zaal. W a n n e e r men onder De Wilde deze ruimte in het ver l e n g d e v a n d e centrale trap be trad, a a n s c h o u w d e men er d e opperste sublimatie v a n het g e e n De Wilde a a n het tentoon stellen w a s . Men genoot er met g e p a s t e eerbied. Beeren d a a r e n t e g e n vat d e lokatie v a n d e z a a l o p als e e n ideale gelegen heid voor spektakel. Hij laat er d e performances plaatsvinden. O p zondag 1 december z a g e n wij er het Shusaku Dormu D a n c e Theatre. Enkele hardro z e geverfde h e r e n b e e l d d e n fa cetten uit het leven v a n een m a n uit: Noon of the Planet. Het ge b e u r e n strekte zich uit vanaf d e i n g a n g v a n het gebouw, over d e trap tot in d e erezaal. Overigens wisselt d e invulling v a n het on derdeel performances met eni g e onregelmatigheid. De centrale trap v a n het ge bouw scheidt d e belangrijke on derdelen w a a r d e tentoonstel ling uit bestaat. Links e r v a n treft m e n d e verzameling schilder e n beeldhouwkunst a a n , terwijl rechts d e mode, architectuur, d e collectie Sanders, het werk v a n d e Steendrukkerij Amsterdam e n bijvoorbeeld d e „social spa c e " (!) v a n het kunstenaarscol lectief De Appel te beleven valt. D a a r troffen wij op vrijdag 22
'Emigranten' in Festival Het Stagedoor Festival wordt deze m a a n d voor d e derde maal in Amsterdam gehouden. Het IS het festival v a n het mi grantentheater en krijgt dit j a a r als ondertitel m e e ,,een intercul turele theaterontmoeting". Van 6 tot 22 december 1985 vindt het festival plaats in d e Amster damse theaters De Engelenbak, Soeterijn, Polanentheater en De Balie. Er is keuze uit 15 produkties, ! w a a r v a n er 9 tijdens het festival in première g a a n . Betekent dit uitgebreide festivalprogramma met ook nog voorstellingen in Utrecht, Rotterdam, Haarlem, Nijmegen e n Enschede, dat het wel goed zit met het migranten theater in Nederland? Een be ( zoek a a n Skamander. Deze to neelgroep bereidt zich voor op een v a n d e festivalpremières ,,Emigranten" v a n d e Poolse schrijver Slavomir Mrozek. In een oefenruimte, die met wei nig ingrepen al e e n bruikbaar dekor schept voor het stuk, in een vervallen p a n d a a n e e n der Amsterdamse grachten, werkt Skamander onder leiding v a n de Poolse regisseuse Joana Bils ka. Voor het in 1974 geschreven stuk „Emigranten" heeft Bilska twee Marokkaanse acteurs bij elkaar gebracht. Houcine e n
Ad d e Ruyter Najib Taoujni. Voor dit over d e hele wereld veel gespeelde stuk (in Nederland H a a g s e K ome die) prefereerde Bilska deze ,,buitenlandse acteurs" boven Nederlandse acteurs. Het stuk toont twee m a n n e n , gastarbeiders, emigranten of, in meer a l g e m e n e zin, ontwortel den, die met elkaar e e n oude j a a r s a v o n d doorbrengen. De m a n n e n komen beiden uit het zelfde land, in dit geval Marok ko, m a a r zijn verder in bijna al les zeer verschillend. In hun in tieme o m g a n g e n in hun voort d u r e n d e machtsstrijd wordt het innerlijk v a n beide m a n n e n tot o p het bot blootgelegd. Wat overblijft is voor ieder herken baar. De e e n is intellectueel, d e den ker. De a n d e r is d e ruige werk m a n . De e e n blijkt politiek vluchteling e n g e v a n g e n e v a n zijn ballingschap. De a n d e r gastarbeider e n gevangene v a n zijn geld e n zijn dromen. Beiden zijn ze naamloze ont h e e m d e n in e e n kelderruimte zonder ramen. In d e loop v a n e e n l a n g e nacht voltrekt zich e e n d r a m a dat geheel is opge zet volgens het schema v a n het klassieke d r a m a . Eenheid v a n
Foto Bram de Hollander
november het chaotische werk v a n Wim T. Schippers (,,Jacques Plafond") a a n , d e humor w a s onmiskenbaar, m a a r een week later w a r e n het Perzische tapij ten in het handeltje v a n Guillau m e Bijl. Ook hier biedt d e infor matielijn een uitkomst. In het gedeelte links v a n d e trap ligt het b e k e n d e in d e combina tie v a n d e diverse werken. Zo zijn diverse recensisten het er nu al over e e n s dat Gudmunds sons's muizerugmetstoelerin perfect combineert met d e dak p a n n e n v a n Pieter Laurens Mol. En is d e opeenvolging v a n Niek Kemps ,,La forêt est un état d ' a m e " met d e fotocollages v a n Jan Dibbets e v e n e e n s een ge lukkige keuze. Terwijl d e betrek kelijk vroeg in d e wandeling door d e collectie liggende ,,Ahorcardo Nudo" v a n Dedo d o m w e g e e n opzichzelf s t a a n d e verrassing m a g heten. ,,Een twaalf minuten durende video
Een schrille tegenstelling bie d e n enige zalen later d e schil derijen v a n Mariene Dumas, e e n uit ZuidAfrika afkomstige e n a a n d e Prinsengracht woon achtige kunstenares. In h a a r ,,Occult revival" bijvoorbeeld, bespringt d e toeschouwer het beangstigend effect v a n d e o g e n in een gezicht. Wim Beeren is er zonder twijfel in g e s l a a g d een bijzondere ten toonstelling te maken. Wat Am
tijd, plaats e n handeling m a k e n het voor d e toeschouwer ge makkelijk zich sterk in te leven in d e concrete situatie v a n beide mannen. Het stuk is speciaal voor deze voorstelling door d e regisseuse opnieuw vertaald. In d e eindre daktie is met nadruk rekening g e h o u d e n met het Nederlands dat Marokkanen hier te l a n d e spreken. Twee uur lang spreken d e a c teurs e e n soort Nederlands ddt niet altijd als 'goed Nederlands' a a n g e m e r k t k a n worden, m a a r dat toch onmiskenbaar d e taal is die door Marokkanen hier te l a n d e gesproken wordt.
A a n d e oorspronkelijke Poolse tekst is nauwelijks iets gewij zigd, terwijl het stuk in dit geval heel duidelijk over twee Marok k a n e n in Nederland g a a t . Thematisch past d e voorstelling heel goed binnen het Stagedoor Festival. V a n d a a r dat d e pre mière binnen het Festival is ge pland. Bilska is echter niet ge steld o p d e term 'migrantenthe ater'. Ze is theatermaakster en werkt met m e n s e n uit verschil lende landen. Illustratief is h a a r p r o g r a m m a v a n dit seizoen. Werkte ze eerst met Henk v a n Ulsen e n Rick Nicolet a a n ,,Het beest in d e jungle" v a n Margue rite Duras, n a ,,Emigranten"
•.'s .''J
o p e r a voor vijf monitoren" noemt d e catalogus het, e e n voorbeeld v a n videokunst zo als die momenteel bestaat. De produktie vertelt het verhaal v a n d e G e r m a a n s e god Lucifer die dood op a a r d e brengt. Luci fer zelf staat d a n ook op het hoogst geplaatste scherm, ter wijl het koor, dat d e gebeurte nissen als via een spiegel bege leidt, op d e laagste twee is uit gebeeld.
sterdam betreft... is meer d a n e e n w a a r d i g e tegenhanger v a n d e afscheidstentoonstelling La Grande Parade v a n zijn voor g a n g e r De Wilde. Beide ten toonstellingen h e b b e n echter e e n vrijblijvendheid die op d e l a n g e termijn e e n irritante uit werking k a n h e b b e n . Zoals d e P a r a d e niets zei over d e kwali teit v a n d e kunstwerken, behal v e d a n dat De Wilde ze mooi of belangrijk vond, heeft ook Wat Amsterdam betreft. .. het effect van, ook zaken die w e hier niet gezien hebben, kunnen zeer d e moeite w a a r d zijn.
,, Wat Amsterdam betreft. " is tot 5 ]anu a n 1986 m het Stedelijk Museum Amster d a m te zien, dagelijks v a n 11 00 tot 17 00 uur Behalve op 26 december is d e ten toonstelling bovendien op donderdag a v o n d v a n 19.30 tot 21.30 uur te bezoe ken Er is voor d e performances en a n d e r e incidentele activiteiten e e n informatielijn 5732737 en een gratis bulietin
g a a t ze verder met o.a. Willem Nijholt e n Wim Meeuwissen in e e n HoUand Festival Produktie geschreven door Pier Paolo Pa solini. Voor Bilska is het Stagedoor Festival geen springplank, m a a r e e n aanleiding om e e n stuk te produceren wat reeds langer h a a r belangstelling had. Veel a a n d a c h t werd besteed a a n d e tekstbegeleiding, w a a r voor d e theaterlogopediste Ma riette Brinkman is aangetrok ken. Deze Nederlandse voor stelling, g e m a a k t door buiten landers, is een indringende the aterervaring en k a n ik v a n harte a a n b e v e l e n .
' '^.
Mnine Houcine e n Najib Taoujni in „Emigranten"
a
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 augustus 1985
Ad Valvas | 568 Pagina's