Ad Valvas 1985 - 1986 - pagina 60

6 SEPTEMBER 1985

„Het moest enorm wennen," antwoordt Henk Boswijk w a n ­ neer hem n a a r zijn eerste erva­ ringen in d e r a a d g e v r a a g d wordt. ,,Je moet over e e n forse drempel h e e n w a n n e e r je d e eerste keer d e microfoon indrukt e n je er iets door h e e n moet brullen. Gelukkig w a r e n w e niet helemaal groentjes. De nieuwe fractie wordt altijd goed inge­ werkt door d e oude. We h a d d e n a l e e n p a a r m a a n d e n , direct vanaf d e verkiezingen, met h e n meegelopen. Maar het is wel zo dat je alles echt moet leren door het te doen. Ik h e b het gevoel dat we als fractie vrij goed gefunctioneerd hebben. Op een g e g e v e n mo­ ment ging je dat ook merken, d a n werd er n a a r ons geluisterd w a n n e e r we a a n het woord w a ­ ren. In het begin w a s dat niet zo, d a n worden die nieuwe studen­ ten niet erg serieus genomen. Alleen enkele gemakkelijk p r a ­ tende mensen die al jaren in d e r a a d zitten r e a g e r e n nog wel e e n s op wat iemand a n d e r s zegt, m a a r voor d e rest valt het nogal tegen. G a a n d e w e g werd dat anders." Wat ik wel jammer vind is dat

Je mond open doen moet je leren

dele b e p a l e n d werken op dat programma." Het is niet zo dat ik me gefrus­ treerd voel omdat ik niet bereikt h e b wat ik zou wülen bereiken. Ik h a d ook niet zulke hoogge­ s p a n n e n verwachtingen a a n het begin. Je moet niet d e n k e n d a t je met d e vuist op tafel kunt s l a a n e n roepen dat het a n d e r s moet, w a a r n a dat ook gehono­ reerd wordt. Zo werkt dat niet. Ik vond het wel belangrijk om d e vinger a a n d e pols te houden. Het is m e n o g meegevaUen d a t het door e e n gedeelte v a n d e r a a d herkend w e r d als je o p e e n b e p a a l d punt wat te verteUen h a d . D a n is het n o g e e n t w e e d e of ze ons d a a r i n wülen volgen, w a t meestal niet gebeurde. Men is d a n blijkbaar toch te b a n g om af te g a a n . ,,Je doet ook heel veel ervaring op. Zo leer je om op het g o e d e moment je mond open te doen. Van nature b e n je geneigd om je voorzichtig op te steUen e n v a n e e n afstand d e kat uit d e boom te kijken. Als je iets wü bereiken merk je al g a u w dat het zo niet werkt. Je wordt ge­ woon g e d w o n g e n om erin te

Afgelopen week vond de décharge p l a a t s van de universiteitsraad. Onder stafleden is de minimum zittingsduur twee jaar. Daarentegen zijn alle studenten n a één jaar weer teruggetreden. Henk Boswijk, student theologie, draaide een jaar mee in de r a a d voor de Progessieve Kies Vereniging (PKV). Een relaas.

Ik weet niet hoe Brinkman het doet

De r a a d verdoemt zich tot een m a r g i n a l e rol M Foto Bram de Hollander m

w e het n a e e n jaar, nu we er g o e d inzitten, over moeten ge­ ven a a n e e n stel nieuwe men­ sen. Voor het r a a d s w e r k zou het beter zijn als studenten er lan­ ger in zaten. Meestal brengt het personeel toch weinig substan­ tieels in die r a a d n a a r voren. Ze houden wel overal e e n verhaal­ tje bij m a a r je kunt niet echt zeggen dat ze het College v a n Bestuur (CvB) kritisch volgen. Studenten doen dat toch veel vaker en wat dat betreft zou het beter zijn als studenten meer er­ varing kunnen opbouwen. Maar er zijn ook argumenten te­ g e n zo'n langere zittingsduur v a n studenten. Als je in d e twee­ fasenstructuur twee j a a r a a n dat raadswerk vastzit, zul je je prioriteit niet continu daarbij kunnen leggen. Als er d a n e e n belangrijk punt komt g a je d e stukken m a a r wat oppervlakki­ ger lezen, net zoals d e staf nu doet. Als wij wat a a n d e orde steUen over iets w a a r we het niet m e e eens zijn, d a n merk je dat er m a a r e e n p a a r mensen in d e r a a d zitten die echt weten w a a r het over gaat. De rest heeft zich niet genoeg inge­ werkt. Ze houden d a n weer een a l g e m e e n v e r h a a l over e e n slechte tendens m a a r ze kunnen niet concreet d e fouten aanwij­ zen e n d a a r verandering in pro­ b e r e n a a n te brengen." Op verzoek probeert Henk Bos­ wijk d e a n d e r e fracties in d e r a a d te karakteriseren. Hij be­ gint met d e a n d e r e studenten­ fracties: ,,Van d e VUSO moet je ongeveer nul komma nul ver­ wachten. Dat is spijtig want het komt d e invloed v a n studenten op het beleid niet ten goede. Bij d e tendens tot terugdraaien v a n d e democratisering helpt het natuurlijk ook niet echt als je studenten hebt in d e r a a d die nooit hun mond opendoen. Ze g a a n er vanuit dat het CvB erg deskundig is, deskundiger d a n zij. Een enkele keer ontdekken ze wel eens dat er ergens een

i

fout in zit, iets wat ze g r a a g ver­ a n d e r d zouden wülen h e b b e n . Dat gebeurt natuurlijk niet, m a a r d a n zijn ze ook tevreden." ,,De JOVD is een marginaal ver­ schijnsel. Ik h e b niet d e indruk dat iemand serieus rekening houdt met d e JOVD. Ludiek is het af en toe wel. In vergelijking met d e VUSO is het g o e d e v a n d e JOVD dat ze in ieder geval af e n toe wat h a r d e geluiden laten horen als ze het ergens niet m e e e e n s zijn. Inhoudelijk kun je ver­ schillen v a n inzicht m a a r ik vind dat beter d a n dat je alles over zijn kant laat g a a n . " Onder d e personeelsfracties staat het DAK bekend als het meest progressief. Onlangs ka­ rakteriseerde voormalig PKV'er Evert Kranendonk het DAK ech­ ter als het CDA v a n d e universi­ teitsraad. Henk Boswijk k a n zich in die omschrijving wel vin­ den: ,,Niet omdat het allemaal CDA'ers zijn, m a a r in d e zin d a t het een echte compromis­partij is. O p e e n a a n t a l punten heb­ b e n ze een goede inbreng. Wat mij betreft is dat het enige in d e r a a d dat er uitspringt. Wanneer het bij voorbeeld g a a t om d e formatieverdeling d a n is het DAK sterk bezig om d a a r e e n goed model voor te krijgen. In zijn algemeenheid is het DAK vlees noch vis. Ze zijn wel kri­ tisch m a a r ze laten het er nooit op a a n komen. Als het PKV in botsing komt met het CvB, g a a t het DAK ongeveer op d e helft zitten e n probeert beide partijen met elkaar te verzoenen. Af e n toe is dat een loffelijk streven, m a a r soms leidt d a t tot woord­ spelletjes waarbij je niet meer weet wat er eigenlijk besloten is. Als het g a a t om duidelijk stel­ ling te n e m e n valt het DAK meestal tegen." Over d e a n d e r e fracties k a n Henk Boswijk korter zijn: ,,Het onafhankelijk wetenschappelijk

Koos Neuvel personeel bestaat uit gewichti­ ge, pure wetenschappers. Ze komen op voor het onderwijs e n het onderzoek e n alles d a a r o m ­ h e e n vinden ze m a a r lastig. Het is eigenlijk e e n groep eenlingen die ook v a a k verdeeld stemt. De onafhankelijke TAS bestaat uit koning Zeilemaker e n e e n a a n t a l volgelingen. Deze Zeile­ m a k e r zit al jaren in d e r a a d e n voert altijd het woord. Ze volgen meestal het standpunt v a n het CvB. Tenslotte h e b je d e verenigings­ fractie. Je hebt d a a r wel enkele m e n s e n die zich goed inwerken e n wat h a r d e woorden laten vaUen m a a r in zijn a l g e m e e n stelt het niet veel voor. Maar tja, stelt het nog minder voor d a n het onafhankeUjke WP of TAS?" Over d e inbreng v a n d e univer­ siteitsraad als geheel heeft Henk Boswijk e e n zeer l a g e dunk: ,,De inbreng v a n d e r a a d zou heel groot kunnen zijn. De r a a d heeft nog over e e n hele­ boel zaken beslissingsbevoegd­ heid. Als d e r a a d het niet e e n s zou zijn met het CvB d a n kun je e e n a n d e r voorstel doen, dat b e a r g u m e n t e r e n e n vervolgens e e n besluit nemen. Het gebeurt gewoon niet. Voortdurend wordt het initiatief a a n het CvB over­ gelaten. Dat is in zoverre logisch omdat je als r a a d s l e d e n niet al­ les zelf kunt doen. Maar vervol­ gens blijven d e reacties, d e bij­ stellingen in d e m a r g e h a n g e n , het zijn nooit echte alternatie­ ven. Dus verdoemt d e r a a d zich tot e e n marginale rol. Het is droevig om dat te moeten con­ stateren m a a r het is wel zo." ,,Het is niet e e n s zo dat e e n r a a d s v e r g a d e r i n g door het CvB nauwgezet gestuurd wordt. Het

College is d a a r veel te sUm en te subtiel voor. Ik denk d a t d e overheersende emotie v a n het CvB n a a r d e r a a d toe, er é é n v a n minachting is. Maar juist d a a r o m zitten ze in zo'n riante positie, ze kunnen heerlijk ach­ terover zitten. Ze h o e v e n er g e e n moeite voor te doen want het g a a t toch wel zoals zij wü­ len. P a s als ze merken, e n d a a r zijn ze ook heel goed in, d a t het verkeerd dreigt te g a a n d a n grijpen ze in. Dat heeft altijd succes." Brinkman, d e voorzitter v a n het CvB, hoeft zijn mond m a a r open te d o e n e n d e hele r a a d g a a t plat. D a n h o e v e n er m a a r twee fracties te zijn die nog ruks ge­ zegd h a d d e n of die als e e n b l a d a a n d e boom d r a a i e n e n het is al weer gebeurd. Ik weet niet h o e Brinkman het doet, m a a r hij heeft e e n autoriteit over zich w a a r je soms b a n g v a n wordt. Praktisch iedereen laat zich overdonderen. Ook wij zijn niet altijd alert genoeg. Soms h a n ­ teert Brinkman zulke schijnar­ gumenten dat je met je oren staat te klapperen e n niet o p e e n g o e d e wijze weet te r e a g e ­ ren. M a a r v a a k is d e PKV n o g wel d e enige fractie die tegen d a t geweld stand houdt e n ver­ volgens in d e stemmingsuitslag ten onder gaat." ' „Het werken in e e n universi­ teitsraad heeft ook aantrekkelij­ k e kanten. Al lijkt het soms niet zo: veel stukken zijn opgesteld in warrige e n ambtelijke taal. Ze kosten vreselijk veel tijd. Soms wordt er in tientallen bladzijden niets gezegd e n is het echt opge­ klopte lucht. Maar als je dit werk e e n j a a r doet merk je wel dat er v a n alles a a n d e h a n d is. Als je gewoon op je faculteit je studie­ p r o g r a m m a afwerkt g a a t dat a a n je voorbij, m a a r er komen wel zaken a a n d e orde die ten

duiken, je mond open te trekken e n brutaal te zijn. Wat dat be­ treft is het ook wel goed dat ik er n a e e n j a a r m e e ophou w a n t het k a n ook te ver g a a n . Dat je overal m a a r opinies over debi­ teert, terwijl je af en toe m a a r beter kunt zwijgen. Als ik n a zo'n j a a r terugblik d a n merk ik dat zo'n universiteits­ r a a d veel meer v a n je tijd opge­ slokt heeft d a n je oorspronkelijk v a n plan w a s . Ik h e b wel d e meeste coUeges gelopen m a a r a a n tentamens b e n ik h e l e m a a l niet toegekomen het afgelopen jaar. Ik h e b wel v a n aUes n a a s t het r a a d s w e r k g e d a a n m a a r je komt er gewoon niet a a n toe om é é n of twee weken intensief a a n e e n tentamen te werken. Vooral het eerste halfjaar werd üc flink door het r a a d s w e r k geabsor­ beerd. Je bent er constant m e e bezig. Je g a a t tien keer over aUe fouten h e e n die je g e m a a k t hebt, e n vervolgens g a je ook n o g e e n s evalueren binnen d e fractie. Dat slijt wel, üc h e b het gevoel dat het d e laatste m a a n ­ d e n minder is geworden. Je moet het ook in d e h a n d houden door je bewust met a n d e r e din­ g e n bezig te houden. Zo doe ik zelf a a n voUeybal e n h e b mu­ ziekles. Ook volg üc op d e uni­ versiteit het v a k Fries. Bij d e mondelinge taalvaardigheid bespreek je d a n onder leiding v a n e e n professor wat er in die w e e k in politiek Den H a a g ge­ bexird is. Op die manier kom je weer in e n heel a n d e r e sfeer terecht." Na afloop v a n het gesprek, w a n n e e r w e d e trap v a n zijn woning aflopen, komt Henk Bos­ wijk nog e e n keer terug op het voortdurend opentrekken v a n je mond: ,,Na verloop v a n tijd merkte ik dat üc in staat w a s hele verhalen af te steken waarbij üc n a afloop zelf niet meer precies wist wat üc nou gezegd h a d . Je b e g o n te spreken over , , a a n d e e n e kant dit en a a n d e a n d e r e kant dat." Juist dat verhuUende, lege taalgebruik w a a r je altijd zo'n hekel a a n h a d . Ook d a a r ­ om is het goed dat je dit soort werk niet te l a n g doet."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen