Ad Valvas 1986 - 1987 - pagina 32

15 AUGUSTUS 1986

D i a n a vertelt dat ze a l heel jong ging studeren. Ze w a s toen 17 j a a r e n k w a m net v a n school. Ze is e e n vroege leerling en heeft op d e lagere school een klas overgeslagen. "Ik weet niet meer heel goed h o e dat is gegaan," vertelt ze. "Ik h a d altijd alles het eerste af e n d a n mocht ik d e plantjes w^ater g a a n geven en a n d e r e leuke klusjes opknappen. Voor a n d e r e kinderen w a s d a t heel moeilijk, want ik mocht altijd v a n aUes en zij zaten m a a r d e werken. I k deiik dat die situatie d e belangrijkste reden is ge­ wreest om mij een klas hoger te plaatsen." "Ik vond het eerst verschrikke­ lijk. I k k w a m in een klas w a a r ik niemand kende. Dat w a s hui­ len! Ik wüde helemaal niet. Een jongetje v a n mijn nieuwe klas k w a m mij altijd afhalen, m a a r ik kroop achter d e stoel en hui­ len, huüen. Dan zei mijn vader: w^e lopen eerst een blokje om en daarna gaan we naar school. M a a r n a het blokje om r e n d e ik zo snel mogelijk n a a r huis e n kroop g a u w weer ach­ ter die stoel. Toch duurde dat allemaal niet zo lang, want het w a s ook best leuk in die nieuwe klas, e n achteraf geloof ik d a t ik er niets v a n overgehouden heb. G e e n trauma's of zo." Na d e lagere school bezocht Di­ a n a het MarnixcoUege in Haar­ lem, w a a r ze als 16­jarige s l a a g d e . Het stond toen al vast d a t ze geneeskunde zou g a a n studeren. Heeft ze ooit overwo­ g e n iets a n d e r s te g a a n doen tussendoor?

Diana de Jong, 21 jaar en nu al basisarts

'Ik heb nog zoveel tijd om volwassen te zijn' Diana Martin a de Jon g begon in '82 g e n e e s ­ kunde te studeren a a n d e VU en haalt eind augustus h a d r doctoraal examen. Niets bij­ zonders op zich. Ze heeft gewoon d e vier j a a r gestudeerd die ervoor staan. Maar wel bij­ zonder als je in juni p a s 21 j a a r bent gewor­ den. Vanaf september m a g ze nog twee~jaar praktijkervaring opdoen en d a a r n a wil ze g r a a g kinderarts worden. Maar of dat lukt? We praten op e e n zonnige d a g in d e VU­hor­ tus over d e vooruitzichten v a n een hardwer­ kend meisje.

"Nee, als kind zei ik al: Ik wil dokter worden. Dat wilde ik g r a a g en het heeft, denk ik, ook wel meegespeeld dat ik ver­ wachtte niet meteen ingeloot te worden. Maar ik h a d gelijk mazzel e n werd d e eerste keer d a t ik meelootte al geplaatst a a n d e VU. Ik h a d trouwens ook niet geweten wat ik a n d e r s h a d moeten doen." f e bleef bij je ouders won en in Haarlem. Heb je n ooit zin ge­ had om n aar Amsterdam te verhuizen? "Nou, soms h e b je wel eens wat met je ouders, dat je denkt: ik moet toch eens verhuizen. Maar over het a l g e m e e n h e b ik het prima n a a r mijn zin in Haar­ lem. I k h e b aUes bij d e h a n d en ^Amsterdam trekt me h e l e m a a l niet om te w^onen. Er zijn wel e e n s mensen die zeggen: 'je moet m a a r eens op kamers, w a n t d a a r word je volwassen van.' Maar ik h e b nog zoveel tijd om volwassen te zijn. Dat komt nog wel e e n keertje. Om d a a r nou op een kamertje te g a a n zitten e n er veel geld voor n e e r te tellen. Nee hoor, niet voor mij." "Een voordeel zou zijn dat je veel meer sociale contacten hebt. Maar ja, het g a a t nu ook goed en 's avonds g a ik toch meestal leren. Geneeskunde is wel e e n studie w a a r je serieus Advertentie

DIKS Autoverhuur b.v. Generaal Vetterstraat 55, (aan de Coentunnelweg). Tel. 178505 V. Ostadestraat278, Amsterdam(Z). Telefoon: 623366. Filiaal: W. de Zwijgerlaan 101. Telefoon: 183767. 400 nieuwe luxe- en bestelwagens waaronder; , FORD - OPEL - RENAULT - BMW en MERCEDES. NIEUWE =iCËOES VRACHTWAGENS tot42m3en9ton. (groot en klein rijbewijs) t e g e n Inlevering v a n d e z e : advertentie 1 0 % korting

M

te

'fiJF< a a n moet werken. I k houd d e stof regelmatig bij, want d a n hoef ik vlak voor d e tentamens niet zo h a r d te pezen. I k h e b n o g nooit e e n tentamen gemist, m a a r ik vind het behoorlijk zwaar." Ben je van huis uit gestimuleerd om hard te werken ? "Een beetje. Mijn ouders zaten m e soms achter mijn broek a a n . Ik werd d a a r wel eens k w a a d om want ik h a d die stok achter d e deur eigenlijk niet zo nodig. Ik werkte vanzelf al hard. Ze w a r e n niet echt heel streng hoor, m a a r er werd wel ge­ v r a a g d of ik mijn huiswerk al af h a d . En eigenlijk is het nu n o g e e n beetje zo. Ik h e b het er bij­ voorbeeld thuis wel e e n s over g e h a d om tot januari te stoppen e n d a n p a s te beginnen met co­ schappen. I n d e tussentijd zou ik d a n met a n d e r e zaken wülen bezighouden, zoals informatica, zelf kleren maken, e e n typdi­ ploma halen. Zulke dingen. I k b e n nu vier j a a r achter elkaar a a n het leren en ik zou wel e e n s even willen uitstappen." "Mijn v a d e r begrijpt dat, m a a r a a n mijn moeder merk ik dat ze het eigenlijk m a a r niks vindt. Ze zegt dat ze het begrijpt, m a a r als puntje bij paaltje komt,vindt ze het m a a r zonde v a n d e tijd." "Ik vind presteren niet zo be­ langrijk. Er zijn bijvoorbeeld m e n s e n in mijn j a a r die een tentamen niet doen, als ze er niet g e n o e g tijd a a n h e b b e n

Foto Kees Keuch, AVCWU

kimnen besteden. Ze denken d a n e e n te l a a g cijfer te h a l e n e n d a n slagen ze niet cum lau­ d e . Dat zou ik dus nooit doen. I k vind dat enorme onzin, want e e n g o e d e arts moet meer kun­ n e n d a n h o g e cijfers halen. Voor mezelf wü ik wel goed presteren. Mijn cijfers moeten tussen d e 7 e n d e 8 liggen, a n ­ ders b e n ik niet tevreden. Maar zuUce cijfers h a a l ik ook altijd." Je wilt eigen lijk kin derarts wor­ den, maar de situatie op de ar­ beidsmarkt voor artsen is n iet erg rooskleurig. Wat wil je doen als dat n iet lukt? "Ik weet het niet. Toen wij als eerstejaars aankwamen;, hield d e onderwijscoördinator J.Heijl­ m a n meteen e e n donder­ speech. 'Hoe halen jullie het in je hoofd om geneeskunde te g a a n studeren. Jullie worden toch allemaal werkloos,' zei hij. M a a r ik vind dat je moet doen w a t je leuk vindt. Tot nu toe h e b ik altijd geluk g e h a d e n ik hoop d a t ik het houd." "Ik denk dat je m a a r op alles moet solliciteren wat je enigzins leuk lijkt, zodat je bezig blijft. M a a r sommige beroepen wU ik toch pertinent niet, zoals be­ drijfsarts. Of patholoog­ana­ toom. D a a r voel ik m e ook niet zo toe aangetrokken. I k denk d a t het heel belangrijk is om bezig te blijven. Als je thuis g a a t zitten wachten tot je kin­ derarts kunt worden, d a n k a n je het wel vergeten. Binnen d e

Reina P a s m a kortst mogelijke tijd b e n je er te l a n g uit geweest. En ik wü in elk g e v a l arts worden." "Dat Ujkt me leuk. I n het begin h a d ik d a a r meer idealen over d a n nu. I k wüde mensen hel­ p e n . Als ik e e n klein kind zie d a t ibijn heeft, lijkt het me heer­ lijk om het d a a r v a n af te hel­ p e n . Maar dat i d e a a l wordt steeds minder, hoe verder je komt in d e geneeskunde. Want je ontdekt dat e e n heleboel za­ ken niet vast staan, dat d e m e e s t e doktoren het v a a k ook niet zeker weten en dat je soms gewoon wat probeert. Maar het lijkt me leuk om met kleine kin­ d e r e n om te g a a n en ze beter te maken." "Het is e e n beroep met veel zin voor mij. Ik zou niet weten wat ik a n d e r s zou moeten doen. A a n d e e n e kant trekt informati­ c a m e ook wel, m a a r niet voor mijn hele leven. A a n d e a n d e r e kant valt het beroep v a n dokter m e misschien tegen. I k h e b nu aUeen nog m a a r theorie ge­ d a a n e n h a a s t g e e n praktijk. Dat komt p a s tijdens d e co­ schappen." Niet zulke mooie vooruitzichten dus. De v r a a g of e e n dergelijke situatie e e n gemotiveerde stu­ dente als Diana tot actie be­ weegt, brengt h a a r enigzins in verlegenheid. Hoewel ze tot n o g toe zich zeer welbespraakt heeft getoond, hakkelt ze nu. "Nee. I k h e b nooit studenten­ vakbondswerk of zoiets ge­ d a a n . I k voel m e niet geroepen. Ik denk niet dat het in me zit. Eh...ik voel me niet zo progres­ sief of zo. Zou ook niet weten h o e ik het a a n zou moeten pak­ ken, ik h e b er totaal g e e n erva­ ring mee. En het is zo, dat je er h e e l weinig tijd voor overhoudt, m a a r dat is ook e e n dooddoe­ ner natuurlijk; dat geldt voor ie­ dereen." Niet tijden s de studie dus. En daarna? "Ik b e n wel lid v a n d e Landelij­ ke vereniging voor basisartsen (LBB). Die ijvert onder meer voor e e n 40­urige werkweek voor artsen en e e n snijtijdenbe­ sluit, dat je m a a r zoveel uur per d a g m a g opereren. Dat vind ik belangrijke zaken. Al b e n üc d a n niet actief in d e vereniging, ik betaal wel mijn contributie e n üc lees het blaadje. Dan h e b üc het idee d a t üc termiinste nog iets doe, of liever, üc geef a n d e ­ ren d e gelegenheid om iets te d o e n a a n d e slechte situatie voor basisartsen. Maar ik geef m e t e e n toe dat het wel een ge­ makkelijke manier is. Zou dat jou wat lijken , arts zijn voor 40 uur per week? "Dat lijkt me fantastisch. I k sta n o g a a n het prüle begin v a n

e e n l o o p b a a n cds arts e n ik w^eet h e l e m a a l niet hoe het in werkelijkheid is. Maar je hoort steeds v a n die verhalen v a n assistenten in opleiding en co­ assistenten die zo verschrikke­ lijk l a n g moeten werken. I k vind d a t niet goed. Als arts moet je a n d e r e n helpen e n ik denk dat je alleen goed kunt functione­ ren als je er a n d e r e dingen bij doet. Je moet je kurmen ont­ s p a n n e n e n ontwikkelen. Je zou niet d e hele d a g alleen m a a r arts moeten zijn. I k vind dat je recht hebt op e e n privé­leven, m a a r in d e huidige situatie houd je d a a r nauwelijks tijd voor over." "Het praktijkwerk lijkt me leuk, m a a r ik zie op tegen het lange werken. I k w a s laatst op d e po­ likliniek, want d a a r doe üc e e n onderzoekje, e n toen k w a m er i e m a n d n a a r ons toe die vertel­ d e dat in d e co­assistentenka­ m e r e e n co­assistent al d e hele m i d d a g met h a a r hoofd op tafel lag. Ze vroeg of wij d a a r e v e n w ü d e n kijken, want ze ver­ trouwde het niet helemaal. Nou, die assistent lag gewoon te sla­ p e n . Als ik dat zie e n m e e m a a k d a n vind ik dat lange werken overdreven. Maar het schijnt niet in elk ziekenhuis zo erg te zijn." Volgende maan d ga je voor het eerst de praktijk in . Je ben t jong, je ben t een vrouw en in het zieken huis is dat misschien niet zo gemakkelijk. Zie je daar tegenop? "Ik b e n e r a a n g e w e n d d e jong­ ste te zijn e n d a a r merk üc zelf eigenlijk nooit wat van. Ze schatten me trouwens ook meestal ouder d a n üc ben. Ook het feit dat ik e e n vrouw b e n heeft tot nu toe nog helemaal g e e n problemen opgeleverd. M a a r die zouden nu kunnen ko­ men. I k hoorde e e n verhaal v a n e e n vrouwelijke co­assis­ tent, die kwam verteUen hoe het t o e g a a t in het ziekenhuis. Een arts voerde e e n onderzoek uit bij e e n patiënt terwijl e e n hele groep co­assistenten in witte jassen erbij stond te kijken. Zij h a d toen d e h a n d v a n d e p a ­ tient gepakt, hem uitgelegd wat ze gingen doen e n een beetje o p zijn gemak gesteld. Als com­ m e n t a a r kreeg ze toen te horen: Jij zou een goede verpleegzus­ ter zijn." "Als ik dat hoor, moet üc wel la­ chen, m a a r toch denk je dan: d a t zit niet h e l e m a a l goed. I k geloof dat het mij zou storen als ik zo b e h a n d e l d werd. Het h a n g t af v a n d e situatie, m a a r üc zou me in ieder geval wel verschrikkelijk ergeren als ik niet voor vol werd aangezien." ,,Uit e e n onderzoek v a n d e LBB is trouwens gebleken dat d e k a n s e n op e e n opleidingsplaats voor m a n n e n en vrouwen heel verschülend zijn. Slechts 3 % v a n d e afgestudeerde vrouw^e­ lijke artsen heeft zo'n plaats te­ genover 11 % v a n d e m a n n e n . Dat viel mij ook zo tegen. I k h a d nooit gedacht dat d e ongelijk­ heid nog zo erg zou zijn. Vooral ook omdat üc er zelf nog nooit w a t v a n gemerkt h e b tot nu toe. M a a r v a n tevoren wü üc m e er niet druk om maken. I k zal het w^el merken."

Advertentie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen