Ad Valvas 1986 - 1987 - pagina 307
CULTUUR C o p p o l a d e m o n s t r e e r t technisch vernuft
Kijk, dit is füm! Vreemd blijft het. Sinds The Godfather [1972) geldt Francis Ford Coppola als een van de bes te hedendaagse regisseurs. Enkele van zijn films waren ook financieel een succes. Toch la gen latere films soms jaren op de plank, voor ze in Nederland uitgebracht werden. Misschien heeft het te m a k e n met e e n door Coppola zelf ge koesterd misverstand, met het idee dat pretenties zichzelf w a a r maken. Bescheiden is Coppola niet. Apocalyse Now (1979) is een v a n d e meest ambitieuze projecten uit d e filmgeschiede nis. Het v e r h a a l v a n d e füm is g e b a s e e r d op d e roman Heart of darkness v a n J oseph Conrad. In een artikel in het Jaarboek Film 1985 wijst J an Simons er op dat het niet toevallig is dat Cop pola e e n roman ter h a n d nam, w a a r ooit ook Orson Welles a a n begon. Coppola wil dat zijn füms, net als Welles' Citizen Cane, mijlpalen Ln d e filmge schiedenis zijn. In technisch opzicht slaagt hij d a a r zeker in. S a m e n met Lucas en Spielberg behoort Coppola tot d e generatie HoUywoodre gisseurs die d e modernste elec tronische snufjes in prachtige
Dick Roodenburg films om weten te zetten. M a a r w a a r Lucas en Spielberg nog beschouwd kunnen worden als d e knapste jongetjes v a n d e klas die zo leuk met hun lego spelen, wil Coppola meer: hij m a a k t Kunst. De füms v a n Coppola zijn op verschülende niveau's te inter preteren. In d e eerste plaats is er natuurlijk 'het verhaal', dat d e toeschouwers e e n identifica tie moet bieden. We zitten nu eermiaal in Hollywood. Maar d e gebeurtenissen e n d e persona ges in dat v e r h a a l verwijzen bij Coppola bijna altijd n a a r ge beurtenissen en verhalen uit a n d e r e füms en filmgenres, op de zelfde manier als bijvoorbeeld schüders e n componisten zich binnen e e n traditie steUen, of zich juist tegen die traditie afzet
Jazztragiek in Round Midnight A a n d e Franse cineast Bertrand Tavernier werd d e afgelopen week in bio scoop Kriterion e e n retro spectief gewijd met als af sluiting d e Nederlandse premiere v a n zijn nieuwste füm Round Midnight, ge noemd n a a r e e n prachtige melancholieke compositie v a n jazzpianist Thelonious Monk. Als jazzfanaat heeft Tavernier e e n langgekoes terde droom in vervulling doen g a a n door e e n pure jazzfilm te maken. Het v e r h a a l is g e b a s e e r d op d e vriendschap tussen Francis P a u d r a s en d e door hem a a n b e d e n musi cus Bud PoweU, e e n v a n di grote pianisten uit d e jazz geschiedenis, die door drank e n drugs in d e ver nieling raakt, jarenlang door Jan e n aUeman wordt misbruikt, n a zijn vlucht n a a r Europa weer wat op d e b e e n wordt geholpen door zijn F r a n s e fan om vervolgens n a zijn terug keer n a a r d e USA in 1966 op 42jarige leeftijd te overlijden. De hoofdrol wordt ge speeld door Dexter Gor don, professioneel jazzmu sicus e n al e e n kleine vijftig j a a r als zodanig werk z a a m . Hij is e e n imposante persoorüijkheid met e e n rij zige gestalte en een stem als e e n catacombe. Als te norsaxofonist heeft hij slechts in d e schaduw hoe ven s t a a n v a n Sonny Rol lins, John Coltrane e n Les ter Young. Zoals zovele jazzmusici heeft hij talloze malen in d e gevangenis
gezeten, is a a n d e drank e n d e drugs geraakt, heeft vele inzinkingen gekend e n is tenslotte uit teleurstel ling over het uitblijven v a n erkenning n a a r Europa ge komen. Als zodanig is hij d e uitgelezen persoon om d e rol v a n saxofonist Dale Turner in d e füm te spelen. De muziek in d e füm is live o p g e n o m e n e n met musici als Herbie Hancock, Way n e Shorter, Ron Carter, Tony WüHams e n Dexter Gordon zelf zijn d e ver wachtingen natuurlijk h o o g g g e s p a n n e n . Toch valt het geheel ietwat te g e n . Veel v a n d e muziek is te modern om d e sfeer v a n het eind v a n d e jaren 50 te suggereren. Bovendien is te horen dat Dexter Gor don op doktersadvies zijn toeter een p a a r j a a r niet heeft a a n g e r a a k t , want v a n zijn geweldige toon rest slechts e e n fletse schim. Alleen Herbie Han cock maakt zijn faam wraar als pianist e n componist. Voor d e gemiddelde kijker is 'Round Midnight' w a a r schijnlijk e e n zeer boeien de, voor d e jazzliefhebber echter niet meer d a n een redelijke jazzfüm. Bij e e n film over jazz, die boven dien live wordt opgeno men, is dat e e n groter risi co d a n bij füms die jazz als muziek gebruiken, zoals L 'ascenseur pour l'echa faud met muziek v a n Mües Davis en Alfie, waarvoor Sonny RoUins d e muziek schreef. Niettemin blijft d e füm e e n a a n r a d e r .
(Francis
Lesman)
Frederic Forrest, Nastassia Kinski e n Francis Ford Coppola tijdens d e o p n a m e n voor One from the heart. ten. Hun werk becommenta rieert d e eeuwerüange geschie denis v a n d e schüderkunst of v a n d e muziek. Füm bestaat al leen nog niet zo lang. The Outsi ders uit 1983 is het verhaal over klassentegenstellingen in e e n kleine stad, m a a r meer nog d a n dat herinneren d e p e r s o n a g e s a a n füms uit d e vijftiger jaren met helden als James D e a n e n is d e füm e e n h o m m a g e a a n d e klassieker Gone W ith The W ind. En Coppola g a a t nog verder. Naast d e verwijzing bianen zijn eigen 'vakgebied' is hij niet te beroerd om p a k w e g 2300 j a a r cultuurgeschiedenis in zijn füms te verwerken. Moge duidelijk zijn dat dit door d e kritiek, laat s t a a n door het grote publiek niet altijd opgepikt e n dientengevol g e door HoUywood niet altijd gepikt wordt. lUustratief is in dit v e r b a n d weer The Outsiders. Toen d e füm, p a s n a twee jaar, in Nederland werd uitgebracht, schreef e e n krant, in v e r b a n d met d e J ames Deancitaten, over e e n goedkoop succes. Een a n d e r e recensent v a n dezelfde krant k w a m erücele weken later
tot e e n heel a n d e r e conclusie. A a n d e h a n d v a n e e n artikel in het Belgische blad Andere Ci nema, w a a r i n d e film g e a n a l y seerd wordt met behulp v a n d e retorica van, jawel, Aristoteles, Het hij zien dat The Outsiders als e e n geniale füm beschouwd moet worden. Die verwijzing n a a r d e Griekse füosofie komt niet uit d e lucht vaUen. In Rumble Fish (1983) praat een van de personages over d e Griekse mythologie als of hij het over het weer heeft. De reacties op d e laatste füm va rieerden v a n 'absoluut meester werk' tot 'prachtige beelden, m a a r hoUe pretenties'. En zo hoort het ook. Iemand die Kunst maakt, moet niet denken dat ie d e r e e n dat w a a r d e e r t e n dat vanzelf d e bioscoopzaal vol komt. Coppola's probleem is dat hij in Hollywood werkt en dat d a a r voUe zalen het enige crite rium zijn. Door dit misverstand duurde het drie j a a r voordat w e Rumble Fish in Nederland te zien kregen. Jammer, want fümen k a n Cop pola. In One From The Heart
(1982, slechts anderhalf j a a r op d e plaiüc) trok hij alle registers v a n zijn technisch kunnen open. Voor het verhaal hoef je d e füm niet te zien, b a n a l e r k a n n a u w e lijks, m a a r wat e e n beelden! De cors w a a r FeUini e e n puntje a a n k a n zuigen, prachtige overvloei ers v a n d e e n e scène n a a r d e a n d e r e , e e n schitterende be lichting. Op elk moment roept Coppola je toe: Kijk, dü is FILM! One From The Heart is hele m a a l in d e studio opgenomen. Dit kunstmatige karakter wordt versterkt doordat d e film begint met e e n openschuivend gordijn, dat weer dicht g a a t als d e füm afgelopen is: film als e e n schouwspel, kitsch tot kunst ver heven. Deze week g a a t Coppola's nieuwste, Peggy Sue Got Mar ried, in première. Zomaar, zon der eerst e e n poosje op d e plank te liggen.
One From The Heart draait w o e n s d a g 28 j a n u a n en Rumble Fish vnjdag 13 febru a n om 21.00 uur en z o n d a g 15 febnian om 14.30 uur m Filmhuis Uilenstede, tele foon 5488076. Peggy Sue Got Mamed draait vanaf volgende week m d e biosco pen. Outsiders wordt m m a a r t vertoond m Filmhuis Uilenstede.
Het oog van de minnaar V a n d a a g wordt in het Ste delijk Museum e e n exposi tie v a n het beeldend werk v a n schüder/dichter Luce bert geopend. Het betreft d e coUectie Groenendijk die het museum verworven heeft. Groenendijk, tand arts e n g o e d e vriend v a n d e kunstenaar heeft diens ontwückeling nauwgezet gevolgd. De collectie, gro tendeels tekeningen, geeft e e n goed overzicht. Lucebert is sterk geïnspi reerd door het surrealisme (vooral Miró) e n d e naïeve kindertekening. Het boek Bildnerei der Geisteskran ken v a n Prinzhom m a a k t e diepe indnüc op hem. In zijn vroege werk zijn die in vloeden het sterkst a a n w e zig. De voorsteUingen h e b b e n e e n sprookjesachtig karakter. Uit e e n onder grond v a n strepen e n vlek ken laat Lucebert gezich ten, figuren, koningen, nar ren e n monsters ontstaan in d e losse stijl v a n e e n kindertekening. Langzamerhand ontwik kelde Luceberts werk zich in e e n meer 'realistische' richting. De stijl blijft kari katuraal m a a r er worden
nu echte mensen afge beeld, er is meer a a n d a c h t voor het dagelijks leven. Deze ontwikkeling is vol g e n s h e m n a u w verbonden met zijn langdurige verblij ven in Spanje. De kleuren worden helderder onder invloed v a n het feUe licht. m a a r hij werd vooral door het geestelijke klimaat v a n dat land beïnvloed: "Dat klimaat heeft immers niets te m a k e n met d e b e k e n d e toeristische frivoliteiten. m a a r aUes met e e n uiterste gestrengheid waarbij d e uitersten v a n het b e s t a a n . geboorte en dood, met gro te intensüeit e n niets ver bloemende helderheid in ogenschouw worden geno men. Kort geleden z a g üs; Van der Keukens Een film voor Lucebert. J e z a g d e kunste n a a r onder a n d e r e een groot doek schüderen. Uit vlekken e n klodders verf in feUe kleuren toverde hij grimmige gezichten, mon sterachtige wezens e n grij zende gebitten. Telkens w e r d e n d e gezichten over geschüderd e n ontstonden rueuwe groeperingen v a n bizarre flguren. Het schü
derij w a s steeds in b e w e ging, leek nooü af te ko men. Lucebert hecht meer w a a r d e a a n het creatieve proces d a n a a n het gestol d e beeld: "Een goed ge dicht, e e n goed schüderij is d a n ook nooit af, het is open en slordig, het zwijgt niet terwijl het lijdt of lacht. het laat zich g r a a g bedui melen e n v e r a n d e r e n door d e tijd, door e e n zonder ling." De woorden 'luce' e n 'bert' betekenen beide 'licht' (res pectievelijk Italiaans e n oudgermaans). Een goed pseudoniem voor e e n m a n wiens werk getuigt v a n nauwgezette w a a r n e m i n g v a n zowel d e uiterlijke als d e innerlijke realiteit. Zijn versregels "elk oog is e e n wandluis in het enorme al h a m b r a v a n d e droom", "in elke zinruge h a n d is ook e e n oog gevlochten", "het oog v a n d e mirmaar be staat om d e blinden te red den" zouden zijn motto kunnen zijn.
(Iris Dik) Lucebert (collectieGroenendijk) 241 t / m 153 m het Stedelijk Mu seum.
IQ
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 augustus 1986
Ad Valvas | 592 Pagina's