Ad Valvas 1986 - 1987 - pagina 48

29 AUGUSTUS 1986

De a c a d e m i s c h e ziekenhuizen protesteren al l a n g e tijd tegen d e steeds strakkere regelgeving a l s gevolg v a n d e steeds ver­ d e r g a a n d e bezuinigingen. De bewegingsvrijheid v a n d e g e ­ zondheidszorginstellingen . _ wordt volgens h e n vrijwel tot nul gereduceerd. De insteUingen willen nu zeli op d e nieuwe ont­ vTikkelingen e n v e r a n d e r e n d e marktsituaties inspelen, door public relations e n marketing als beleidsinstrumenten te h a n ­ teren. In het boekje Beter..., gemspi­ reerd op d e Amerikaanse reis, b e w e r e n d e voorlichters d a t e e n g o e d marketingbeleid v a a k k a n leiden tot verbetering v a n d e kwaliteit v a n d e dienstverlening a a n d e patient. Ze verzetten zich t e g e n het willekeurige beleid v a n d e overheid die d e hoogte v a n d e budgetten volgens h e n o p zeer arbitraire gronden b e ­ p a a l t en uitsluitend op basis v a n o u d e produktiecijfers werkt. I n­ stellingen moeten d e vrijheid krijgen om zelf beleid te m a k e n e n te concurreren met a n d e r e instellingen. Reclame m a k e n dus, e n d a a r ­ m e e klanten winnen. "Een stuk­ j e commercialisering" noemt Ger Demper, hoofd dienst pu­ blic relations e n voorlichting v a n het VU­ziekenhuis het. Hij is er niet vies v a n . Wel pleit hij ervoor dat ondanks d e h a r d e onderlinge concurrentie, b e ­ hoeftes op elkaar afgestemd worden. Opvallend in d e Amerikaanse ziekenhuizen is d e enorme in­ b r e n g v a n vrijwilligers, zowel in kwalitatief als kwantitatief op­ zicht. Ook Demper is er vast v a n overtuigd d a t vrijwilligers e e n g o e d e bijdrage kunnen leveren a a n e e n ziekenhuis. "Als je ziet hoeveel mensen er vrije tijd h e b b e n . En voor b e p a a l d e func­ ties, bijvoorbeeld die v a n por­

M a a n d a g 28 juli G a t e n zitten er g e n o e g in d e w e g v a n M a n a g u a n a a r Ma­ saya, maar langzamerhand k e n n e n w e d e ideale slalomrou­ te. Als w e a a n k o m e n bij d e co­ öperatie, w a a r w e ons veldon­ derzoek g a a n doen, staat m e n niet o p ons te wachten. N a eni­ g e tijd echter worden w e verwe­ zen n a a r e e n boer, tevens b e ­ stuurslid, die nog op zijn land a a n het werk is. Hij, net klaar met zijn werk, neemt ons m e e n a a r huis, w a a r hij d e platte­ grond v a n d e coöperatie opge­ b o r g e n heeft. Na eerst al zijn diploma's e n zijn insektenverza­ m e b n g te h e b b e n bewonderd kunnen w e d e kaart v a n h e m lenen. De voorzitter v a n d e co­ öperatie laat ons zijn huis niet p a s s e r e n zonder ons eerst e e n zak y u c a m e e te geven: voor d e eerste maaltijden. Terwijl w e het hobbelige landweggetje n a a r d e h a c i e n d a oprijden breekt é é n v a n d e achterste ve­ ren v a n ons autootje, d a t d a a r ­ door op zijn b a n d e n komt te rus­ ten. Gelulddg h e b b e n w e b a n ­ d e n v a n ongelijke grootte e n kunnen w e n a verwisselen ver­ der. Morgen n a a r d e g a r a g e . Onze h a n g m a t t e n kunnen w e o p d e stoffige zolder v a n d e o u d e h a c i e n d a ophangen; b e ­ n e d e n is licht e n buiten is stro­ m e n d water.

Dinsdag 29 juli 's Ochtends w a t laat opgestaan, e e n uur of zeven. O p d e vorige coöperatie sliepen w e buiten e n k w a m e n d e boeren vóór het werk om zes uur e v e n bij je h a n g m a t e e n praatje maken. Nu is iedereen al a a n het werk. Wij beginnen ook m a a r : d e in­

ca

Een stukje commercialisering in het VU­ziekenhuis I De voorlichters van de acht Nederlandse aca­ demische ziekenhuizen hebben zich in Amerika i j georiënteerd op mogelijkheden om binnen de I medische wereld meer a a n commercie te gaan doen. Met interne en externe voorlichting gaat I ook het VU­ziekenhuis proberen haar image \ wat op te poetsen, en daar financieel voordeel • mee te doen. Fondsverwerving, vrijwilligers­ I werk en mediarelaties worden de sleutelwoor­ i den van de toekomst.

Illustratie op het omslag v a n Beter... tier, is er gewoon niet voldoende personeel te krijgen. D a n vra­ g e n w e d a a r vrijwilligers voor. In Amerika z a g e n w e d a t er in

e e n ziekenhuis 250 medewer­ kers in dienst w a r e n e n d a a r ­ n a a s t ook 250 vrijwilligers. En d a a r draait d e h a n d e l op. Het

BUITENWil^lHaiTiTCllWHa

Nicaragua Hiub te P a s e n Cor Wattel studeren ontwikkelingseconomie a a n d e VU. Zij lopen stage in Nicaragua. terviewHjst moet w a t worden a a n g e p a s t . Na e e n half uur wordt er zowaar e e n ontbijt g e ­ bracht. N a het ontbijt m a k e n w e e e n taakverdeling: Cor g a a t verder met het a a n p a s s e n v a n d e lijst, ik g a proberen d e auto n a a r d e g a r a g e te rijden. Volgt e e n probleemloze reis. Nou ja, het spoordijkje kostte e e n half uur. Manana is hij klaar. Terug met d e bus. O p mijn v r a a g h o e ik bij het busstation kom weet iemand te antwoorden. ,,Daar g a a t g e e n bus heen, n e e m e e n taxi!" N a e e n Uit, e e n uur in d e rij en e e n uur in d e bus volgt e e n w a n ­ deling v a n nog e e n s e e n uur. Het weer is altijd broeierig, d e w e g stoffig. Bij terugkeer blijkt d e vragenlijst reeds gedeeltelijk a a n g e p a s t e n volgt bestudering v a n d e plattegrond. De coöpe­ ratie wordt gevormd door 33 boeren, die vorig j a a r d e gron­ d e n v a n e e n grote katoenprodu­ cent h e b b e n bezet om er voed­ sel te verbouwen.

W o e n s d a g 30 juli V a n d a a g begint het echte werk: het interviewen v a n d e boeren. De eerste die w e spreken heeft corvee; hij is a a n d e beurt om w a t e r te verkopen a a n zijn col­ lega's, die elk hun stukje maïs a a n het spuiten zijn tegen onge­ dierte. De a n d e r e interviews moeten w e op het land doen.

Cor Wattel Huib te Pas Het is nog e e n klus om iemand duidelijk te m a k e n w a t je pre­ cies weten wilt. Ons S p a a n s is niet briljant, e n bovendien als je niet helder formuleert krijg je óf e e n onbegrijpend knikken óf e e n a l g e m e e n betoog over d e revolutie te horen, 's Middags komt het bestuur v a n d e coöperatie terug v a n e e n b e ­ zoek a a n d e staatswinkel. O n s rantsoen, b e s t a a n d e uit rijst, maïs, suiker, bakolie e n zeep wordt uitgeladen. Verder komen enkele kapmessen, laarzen e n schoffels tevoorschijn: „Nu ko­ pen, want morgen k a n het op zijn," luidt het devies.

D o n d e r d a g 31 juli 's Ochtends m a k e n w e onze ronde l a n g s d e velden v a n d e coöperatie, om interviews te h o u d e n of er afspraken voor te maken. Er zijn echter m a a r wei­ nig m e n s e n a a n het werk. Het w a c h t e n is op d e regen, die ech­ ter p a s over e e n p a a r weken te verwachten is, e n nu k a n er niet veel g e d a a n worden. Toch n o g e e n p a a r interviews gehouden. Een boerin vertelt over h a a r zoon, die al e e n half j a a r a a n d e grens zit als dienst­ plichtig soldaat. Zij wacht op

Ally Smid komt ook v a a k voor d a t m e n s e n voor 70% werken, e n d a a r n a a s t vrijwilligerswerk doen. Men zet zich d a n veel meer in. Zo van: virij zijn dit ziekenhuis." Ook d e voorlichting birmen het ziekenhuis zelf is volgens Dem­ p e r e r g belangrijk. Voor ieder ziekenhuis geldt eigenlijk d a t het personeel volledig pp d e hoogte moet zijn v a n w a t er in het ziekenhuis omgaat. Een per­ soneelsblad lijkt d a a r e e n uit­ stekend medium voor. Jammer is het d a t het personeelsblad v a n het VU­ziekenhuis Op de hoogte zijn n a a m g e e n eer a a n doet. I n het nummer v a n 10 a u ­ gustus jongstleden wordt g e ­ schreven over d e bijna "geruis­ loos verlopen" benoeming v a n t w e e nieuwe directeuren. I n werkelijkheid bestond hierover grote onenigheid tussen d e on­ d e r n e m i n g s r a a d e n d e directie. In hetzelfde nummer v a n Op de hoogte wordt er over het pro­ bleem v a n het tekort a a n ver­ pleegkundigen heengewalst. Een coördinerend hoofdver­ pleegkundige is b a n g voor n e ­ gatieve stemmingmakerij e n het artikel verzuimt om op d e reeële problemen in te g a a n . A a n voorlichter Demper d e v r a a g of het m e n s e n soms shoc­ keert als ze over problemen le­ zen die in hun ziekenhuis spe­ len. Demper: "Mensen die hier a l twintig j a a r of langer werken zijn a a n e e n b e p a a l d ritme g e ­ w e n d . M a a r w e zijn er driftig

e e n georganiseerd bezoek a a n die plaats, speciaal voor fami­ lie. Een ander, momenteel zon­ der grond e n w a c h t e n d op het vertrek v a n é é n v a n d e coöpe­ ratieleden, vertelt over zijn zoon. Een coöperatie in d e buurt is n a a r h e m genoemd. Alle co­ öperaties h e b b e n hier n a m e n v a n voor het v a d e r l a n d gevalle­ nen. 's Middags komt é é n v a n d e boeren, w a a r m e e w e gisteren e e n afspraak maakten, niet op­ d a g e n . Nog 20 interviews t e gaan.

Vrijdag 1 augustus 's Ochtends is het w a c h t e n op d e wekelijkse vergadering v a n d e coöperatie, 's middags. Er wordt niet gewerkt, want mor­ g e n komt het vliegtuig om te spuiten. I nterviews g a a n niet door omdat n i e m a n d verschijnt. Eén v a n d e weinigen die wel a a n w e z i g is, weet tenslotte te melden, d a t d e vergadering ook niet doorgaat, want morgen komt het vliegtuig. Tijd om n a a r Manacrua te g a a n . 's Middags p a k k e n w e d e trein. Als w e l a n g s het enkelspoor n a a r d e treinhalte lopen rijdt ons net e e n trein voorbij, in d e verkeerde richting. Over é é n of twee uur zal d e trein n a a r M a n a g u a dus wel langskomen. Dat geeft ons tijd om n o g e v e n e e n interview te h o u d e n met e e n boer, die vlakbij woont. Hij blijkt zes on­ getrouwde dochters te hebben, dus over gebrek a a n nieuwsgie­ rige ogen h e b b e n w e niet te kla­ gen. D a a r n a in het boemeltje n a a r d e hoofdstad. De w a g o n m a a k t meer zijwaartse d a n voorwaartse b e w e g i n g e n e n d e o p e n r a m e n zuigen gretig d e uit­ l a a t g a s s e n v a n d e dieselmotor

m e e bezig er w a t a a n te veran­ d e r e n binnen d e werkgroep in­ terne communicatie. M a a r het g a a t l a n g z a a m . I k denk echter d a t er goed overleg moet zijn tussen d e verschillende lagen, vTil je e e n ziekenhuis h e b b e n d a t g e d r a g e n wordt door dUe medewerkers." In Nederland m a g e e n zieken­ huis g e e n geldstroom v a n der­ d e n ontvangen omdat d e wet d a t verbiedt. Alleen via d e far­ maceutische industrie komt er n u geld binnen, m a a r d a t is slechts bestemd voor het weten­ schappelijk onderzoek. Demper gumt bij d e g e d a c h t e d a t er ook hier meer t o e g e s t a a n zou wor­ d e n . I n Amerika scheelt het zo'n slordige 25 tot 100 miljoen dollar p e r jaar, w a t ze d a a r besteden a a n onderwijs, onderzoek e n patiëntenzorg. Om binnen d e gezondheidszorg te d e n k e n in termen v a n e e n markt die pro­ dukten aflevert voor d e consu­ ment, valt niet m e e voor e e n landje als Nederland. Vooral d e ziekenhuizen in Groningen e n Maastricht h e b b e n d a a r moeite m e e , volgens Demper. Toen d e nieuwe polikliniek er eindelijk stond, verschenen er d u r e folders, riant uitgevoerde boekjes met kleurenfoto's in e e n sjieke m a p , e e n sweather voor ieder personeelslid met AZVU­ opdruk, het kon niet op. Kan d a t d a n niet w a t minder, als er toch geld nodig is? We h e b b e n het volgens Demper over e e n "druppel v a n het totale". "En zo'n sweather is e e n stukje d a n k a a n alle medewerkers die hier v a n hot n a a r her zijn gesleept. Als u ziet hoeveel m e n s e n d a t w a a r d e r e n . Vraagt u m a a r in het ziekenhuis, e n d a n zal ik niet voor u g a a n lopen, m a a r d a n m a g u hetzelf e r v a r e n d a t men­ s e n d a n zeggen: eindelijk is er ook e e n s a a n ons gedacht."

n a a r birmen; ik verlang n a a r e e n fiets.

Z a t e r d a g 2 augustus Een heerlijke douche genomen. Dat h a d gister al gemoeten, m a a r vrijdags is er g e e n water in d e z e wijk v a n M a n a g u a . Na ontbijt met krant, d e eerste in e e n week, voel j e j e toch a n ­ ders. Nog beschaafder zou het w a s s e n v a n d e auto zijn, het is immers zaterdag, m a a r die staat n o g in d e g a r a g e . N a d a t w e d e auto h e b b e n o p g e h a a l d g a a n we, 40 doUar armer, n a a r het postkantoor voor brieven. Magere vangst. Tussen d e mid­ d a g eten w e in Sandy's, e e n soort McDonalds m a a r d a n g e ­ nationaliseerd; 20 m e n s e n hel­ p e n je niet, m a a r ze h e b b e n lek­ kere nulkshakes. 's Middags n a a r het Ministerie v a n Cultuur voor ansichtkaarten. Nog e e n boekje over d e Nica­keuken g e ­ kocht, m a a r probeer op d e Cuyp m a a r e e n s e e n pondje h a g e d i s te vinden, 's Avonds n a a r Viridi­ a n a , e e n film v a n Luis Bunuel. Niet voor VU­studenten, m a a r persoonlijk vond ik h e m fraai.

Zondag 3 aucfustus N a a r het Pacificstrand! Het is d e test voor d e reparatie v a n het ^autootje: 60 km rijden over w e ­ g e n v a n zeer variabele kwaliteit e n hoogte (vooraf 2 liter ohe e n e e n hter w a t e r bijgegooid). De zee is prachtig. Net voor het donker zijn w e weer in M a n a ­ g u a terug. Slechte w e g m a r k e ­ ring, onverlichte of grrootverlich­ te auto's e n op d e donkere w e g wandelende dronkaards heb­ b e n ons afgeleerd n a zonson­ d e r g a n g d e auto te pakken. Morgen terug n a a r d e coöpera­ tie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen