Ad Valvas 1986 - 1987 - pagina 592

4

"Het aantal' te huur a a n g e b o d e n kamers heeft e e n rampzalig dieptepunt bereikt, terwijl d e v r a a g nog nooit tevoren zo groot geweest is. De kwaliteit v a n d e kamers is ongeveer gelijk a a n vorig jaar, en goed te noemen." Dat concludeert het (niet-commerciële) kamerburo v a n d e SRVU in h a a r jaarverslag over '86-'87. Het kamerburo vreest 'moeilijke tijden'. Tussen april '86 en april '87 werden bij het kamerburo slechts 218 kamers a a n g e m e l d als 'te huur'. In die periode w a s het a a n t a l kamerzoekenden dat bij de SRVU w a s ingeschreven bijn a driemaal zo groot: 647. De gemiddelde huur en d e gemiddelde oppervlakte v a n d e kamers d a a l d e n het afgelopen j a a r samen. De huur w a s gemiddeld ƒ289, = (vorig j a a r /303,=), waarvoor je e e n kamer kreeg v a n gemiddeld 17,3 vierkante meter groot. Dat is 0,35 vierkante meter kleiner d a n vorig jaar, m a a r "toch altijd nog ruim groter d a n e e n kamer op Uilenstede!", aldus het jaarverslag. Via e e n telefonische enquête in januari probeerden d e drie nietcommerciele buro's in Amsterd a m (SIKH, ASVA e n SRVU) er achter te komen w a a r o m steeds minder kamers te huur wordt aangeboden. Aanvankelijk ging m e n er v a n uit dat d e beruchte voordeurdelersregeling d e grote boosdoener w a s . Slechts é é n v a n d e 96 verhuurders in d e enquête gaf dat echter als reden op. Het bleek met n a m e d e renovatie in d e binnenstad te zijn, w a a r d o o r vooral in d e Dapperbuurt, d e Kinkerbuurt en d e Pijp veel zolderkamers verdwenen. Een a n d e r e reden is dat d e kamers die nog wel verhuurd worden, niet meer via d e kamerburo's worden verhuurd, m a a r via een informeel circuit. "De woningnood is blijk-

S

Arf-

'l

'.

''•^SifkêÊ

-Sic?a« - S 3 . J

die niet erkend worden volgens Kuipers veel sneller over de grens worden gezet. Dat merkte het kamerburo ook, want sinds aprü is het a a n t a l vluchtelingen dat zich hier aanmeldt sterk af genomen. Dat b e s p a a r t d e ka­ merburo's veel werk, want het bleek heel moeilijk te zijn om voor deze vluchtelingen te be middelen. "Ze spreken meestal alleen Engels, e n d e verhuur­ ders spreken v a a k g e e n enkele buitenlandse taal. Dat zijn vaak wat oudere Amsterdammers, die iemand voor d e gezelligheid willen."

Kamers gezocht

I

Het K amerbemiddelingsbureau krijgt weinig kamers a a n g e b o d e n e n k a n dus ook weinig mensen tevreden steUen. Manus v.d.Pias AVC/vu b a a r weer zó groot, dat ieder­ een wel iemand weet zodra e e n kamer vrijkomt." Het werk v a n d e baliekracht bij het SRVU­kamerburo is er, ge­ tuige het jaarverslag, niet be­ p a a l d leuker op geworden: "Hij wordt regelmatig geconfron­ teerd met kregelige zoekers, die weer eens voor niks achter e e n kamer a a n zijn geweest, die nét voor hun neus verhuurd werd. Het zal zo lang niet meer duren, of er moet een a p a r t e wachtka­ mer voor kamerzoekers inge­

Gerard van Schalk richt worden: er zijn nu al men­ sen die een hele m i d d a g in d e b a r a k blijven zitten, in d e hoop dat er telefonisch e e n kamer binnenkomt en zij d a n d e eerste zullen zijn die er op af kunnen." Een apart probleem, dat d e eer­ ste vier m a a n d e n v a n '87 speel­ de, w a s het grote a a n t a l vluch­ telingen dat bij d e SRVU a a n ­ klopte. Mans Kuiper van het ka­ merburo: "Er zaten toen bijvoor­

beeld vijf­, zeshonderd G h a n e z e n in pensions in d e bin­ nenstad, met z'n drieën of vie­ ren op e e n kamertje. De meest o n d e r n e m e n d e n v a n h e n gin­ gen proberen om via d e niet­ commerciële kamerburo's a a n onderdak te komen." Een oplossing, niet voor echt veel v a n deze Ghanezen, m a a r onder a n d e r e voor d e kamerbu­ ro's kwam in april. Toen werd e e n nieuwe asielregeling v a n d e Nederlandse overheid be­ kend, waardoor vluchtelingen

Iets wat verhuurders voor heb b e n op ouders, is dat zij eventu­ eel v a n tevoren kunnen zeggen of zij e e n meisje of e e n jongen willen 'krijgen'. In het afgelopen j a a r w e r d e n 47 kamers bij voor keur a a n e e n jongen aangebo den, e n bij 53 kamers werd een voorkeur voor e e n meisje uitge sproken. Mans K uipers: "Oude re, alleenstaande d a m e s hospi­ ta's die in huis een kamer verhu ren, h e b b e n v a a k een voorkeur voor e e n jongen. Ze hebben d a n het idee dat er minder snel wordt ingebroken. Voorkeur voor e e n meisje, dat is v a a k als iemand meerdere kamers ver­ huurt. Als ze d a n bijvoorbeeld al twee meisjes h e b b e n wonen, d a n willen ze er g e e n jongen bij. Daar krijg je alleen maar toestanden van." Als een verhuurder e e n meisje of jongen wü en daarbij seksue Ie bijbedoelingen heeft, komt hij (of zij?) op e e n zwarte lijst te staan. "We zijn g e e n relatiebu ro", zegt Mans K uipers. "Als we klachten krijgen dat iemand bij­ bedoelingen heeft, e n d e ver huurder bevestigt dat, dau wordt d e betreffende kamer me; meer in ons bestand opgeno­ men. Dat geven we ook door a a n het SIK H e n het ASVA­ka­ merburo."

iSUiSi » ; Ji ,,v,1iS5ï»'*».'«"S.; Drs.Peetje Prakke: "Als je stu­ deert h e b je gewoonlijk een kring w a a r b i n n e n je verkeert, m a a r een p a a r j a a r n a afstude­ ren, vooral als je buiten d e stad g a a t wonen, valt die weg. Op zo'n moment worden vrouwen v a a k lid v a n onze vereniging." Drs.Terry Oudraad: "Ik ben lid geworden, toen ik merkte dat ik mijn verhaal niet kwijt kon op mijn werkplek. Ik h a d behoefte a a n contact met vrouwen v a n dezelfde background, die ook problemen h e b b e n met hoe je je bijvoorbeeld op je werk profi­ leert." Een gesprek met twee dames, d e één voorzitter en d e a n d e r eerste secretaris v a n d e Amster­ d a m s e afdeling v a n d e Vereni­ ging voor Vrouwen met e e n Academische Opleiding, d e W A O . Een gesprek met koffie, zelfgebakken cake en twee poe­ zen in d e ruime living v a n Peet­ jes huis. Peetjes al wat oudere echtgenoot ligt in zijn leunstoel aanvankelijk e e n goed boek te lezen, m a a r stort zich n a verloop v a n tijd (het gesprek duurt hem waarschijnlijk te lang) toch op een voetbalwedstrijd op d e tele­ visie. Onder het gemiauw en d e onderdrukte geluiden v a n m a n ­ lief discussiëren wij over het verenigingsleven in Nederland, over het image v a n d e W A O e n h a a r vele aktiviteiten. De W A O blijkt reeds in 1918 opgericht te zijn e n heeft in d e loop der tijd 32 afdeHngen door het hele land h e e n gevestigd. Uit d e doelstellingen v a n deze vereniging wordt duidelijk dat ze vooral streeft n a a r e e n be­

113

Vrouwen van dezelfde 'background' langenbehartiging e n verbete­ ring v a n d e maatschappelijke positie v a n d e vrouw e n e e n versterking v a n d e m a a t s c h a p ­ pelijke verantwoordelijkheid. Als laatste doelstelling in het rij­ tje v a n vijf wordt genoemd: het leggen v a n vriendschappelijke contacten. "Die maatschappelij­ ke blik is niet onze sterkste kant," lachen d e d a m e s veront­ schuldigend. De leden v a n d e Amsterdamse afdeling, die in­ middels ruim vierhonderd leden telt, leven zich vooral uit in d e verschillende kringen. Terry is bijvoorbeeld lid v a n d e beleggingskring. Peetje v a n d e juniorenkring, hoewel ze d e veertig n a a r alle waarschijnlijk­ heid al g e p a s s e e r d is. "Ver­ schrikkelijk leuk," noemen d e d a m e s het bezig zijn in zo'n kring. Enthousiast vertelt Terry over h a a r kring: "We komen ge­ regeld bij elkaar e n bespreken d a n d e ontwikkelingen op d e beurs. Ieder houdt e e n a a n d e e l v a n een b e p a a l d bedrijf gedu­ rende e e n periode in d e gaten. Vaak komt er e e n spreker, e e n gepensioneerde beleggingsad­ viseur bijvoorbeeld, die ons al­ lerhande tips geeft. Of w e bren­ gen e e n bezoek a a n e e n bedrijf w a a r v a n w e e e n a a n d e e l heb­ ben. Het is leuk om te zien dat e e n weduwe, wiens m a n vroe­ ger altijd a a n d e l e n had, het be­ leggen nu zelf onder d e knie wil krijgen."

De Amsterdamse W A O ' s t e r s h e b b e n overigens keuze g e ­ n o e g om e e n kring te vinden die bij h e n past. Zo is er d e culinaire ontdekkingskring (iedere m a a n d met e e n groepje n a a r e e n Amsterdams restaurant), d e museumkring of d e Happy Gar­ den­kring (nee, g e e n cliibje v a n vrouwelijke hoveniers, m a a r e e n groep die geregeld g a a t chinezen in het Buitenveldertse restaurant Happy Garden). De meer serieuze e n n a d e n k e n d e vrouwen v a n d e vereniging kurmen terecht bij d e K ring Ver­ a n d e r e n d e Maatschappijstruc­ turen. Hoewel uit Mededelingen, het blad v a n d e W A O , blijkt dat het gros v a n d e bestuursfuncties b e ­ zet wordt door getrouwde vrou­ w e n die d e n a a m v a n hun m a n dragen, vinden d e vrouwen dat ik e e n te gegeneraliseerd beeld h e b v a n hun vereniging. "Je hoeft toch niet laten zien dat je geëmancipeerd bent door je ei­ g e n n a a m te houden als je trouwt?",meent Terry. Het beeld v a n e e n truttig clubje dat som­ mige buitenstaanders v a n d e W A O h e b b e n is volgens d e d a ­ mes niet g e b a s e e r d op g o e d e informatie. "Alleen b e p a a l d e af­ delingen zoals Eindhoven e n Gooi­ e n Eemland h e b b e n mis­ schien terecht dat parelkettink­ jes­image. Vrouwen die zich d a a r niet thuisvoelen kunnen ook lid worden v a n e e n a n d e r e afdeling. Het leuke is dat iedere

Ally Smid afdeling h a a r eigen karakter heeft, vindt Terry. "Amsterdam heeft e e n vrij wereldlijk karak­ ter, e n is b e p a a l d niet truttig." Op landelijk niveau wil d e VVAO steeds meer n a a r buiten treden. Een Public Relations af­ deling komt v a n d e grond. On­ langs werd e e n in opdracht v a n d e VVAO geschreven rapport a a n Hedy d'Ancona a a n g e b o ­ den over d e problemen die vrouwen n a hun universitaire studie ondervinden in vervolg­ opleidingen. In het verleden zijn er door d e VVAO ook verschil­ lende seminars georganiseerd waarin h a a r emancipatiewerk­ ster een belangrijk a a n d e e l had. Peetje vertelt dat het potje v a n WVC waaruit d e emancipa­ tiewerkster betaald werd, leeg is, en voorlopig niet meer wordt aangevuld. De oudere g e n e r a ­ tie binnen d e vereniging is d a a r niet zo rouwig om, weet ze. Maar er zijn er ook die v a n me­ ning zijn dat d e emancipatie­ werkster een belangrijke functie heeft n a a r buiten toe. "De wat oudere d a m e s vinden dat ze al voldoende geëmancipeerd zijn. Hun hele leven w a s al e e n strijd om zich w a a r te maken, vinden zij, dat hoeft voor h e n niet expli­ ciet te worden gemaakt." Het valt het bestuur v a n d e Am­ sterdamse afdeling moeilijk om

jonge leden met veel vrije tijd te vinden om bestuursfuncties te vervullen. Uit e e n enquête van 1985 bleek dat d e werkloosheid onder d e leden heel l a a g is. Van d e 180 vrouwen (van d e in to taal 400 leden) die reageerden, bleken er slechts 9 g e e n b a a n te hebben. Het gevolg hiervan is dat het v a a k oudere vrouwen zijn in d e top v a n d e vereniging Dat vinden d e twee d a m e s toch wel e e n nadeel. Deze oudere g a r d e heeft waar­ schijnlijk tevens e e n aandeel g e h a d in d e b e n a m i n g v a n de stichtingen en fondsen van de vereniging. Zo kunnen leden e e n b e r o e p d o e n o p het Ch ar­ lotte Jacobsstudiefonds, het Fonds doctor Cat h erine van Tussenbroek voor d e financie­ ring v a n e e n studie in het bui­ tenland. En d a n is er nog de Bemardijn ten Zeldamstic h tmg, e e n stichting gericht op de emancipatie v a n vrouwen en mannen, ter nagedachtenis van voormalig VVAO­voorzitter ir. B. ten Zeldam­Hartelust. Zoveel gezellig samenzijn in e e n kring v a n gelijkgezinden, voor zo weinig geld. Het hoofd­ bestuur wijst h a a r leden in het laatste nunmier v a n d e WAO­ nieuwsbrief er nog e v e n op de verenigingscontributie toch vooral af te laten trekken v a n de inkomstenbelasting. Dit op grond v a n beschikking B 70/3920. I

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen