Ad Valvas 1986 - 1987 - pagina 368

20 FEBRUARI 1987 rainyMiiiimirm De belangstelling v a n buiten­ landers om bij het Steuncomité Onderwijs Buitenlanders Ne­ d e r l a n d s e les te volgen is zo groot, dat er een wachtlijst is a a n g e l e g d . Op woensdagoch­ tend zit het leslokaal a a n d e Amsterdamse Gerard Dou­ straat om 9 uur al stampvol. On­ g e v e e r tien vriJAwilligers h e b b e n hun cursisten om zich h e e n ver­ zameld. In kleine groepjes wordt op verschülend lesniveau Nederlands geleerd a a n buiten­ l a n d e r s v a n diverse nationali­ teiten: Turken e n Marokkanen e n opvallend veel Chinezen. Overwegend mannen, n a u w e ­ lijks vrouwen. Sonja Pol, studente Nederlands a a n d e VU, werkt met h a a r groep a a n alfabetisatie op het eerste beginnersniveau. Dit is het niveau v a n het herkennen v a n letters en het n a z e g g e n v a n woorden. De jonge Marokkaan Absahlah g a a t dit goed af. Hij heeft door zijn werk in e e n Grieks restaurant al wat Neder­ l a n d s geleerd. Maar voor d e drie Chinese leerlingen Chaw,Fok en Ko, blijkt het niet ge­ makkelijk om nog e e n nieuwe t a a l te leren. Verbijsterde blik­ k e n tonen hun onbegrip w a n ­ n e e r een nieuw woord wordt uit­ gelegd. De Chinese migranten zijn p a s recent 'ontdekt' als probleem­ groep. Doordat in d e laatste ja­ r e n veel Chinese restaurants over d e kop zijn g e g a a n , zijn veel Chinezen werkloos gewor­ d e n . Velen v a n hen wonen al meer d a n twintig j a a r tn Neder­ land, m a a r spreken n a g e n o e g g e e n Nederlands. Om d e k a n s ooit a n d e r werk te vinden te ver­ groten, worden deze mensen door d e Sociale Dienst n a a r het BOB gestuurd. Volgens Sonja is dit e e n bijna onmogelijk stre­ ven: "Het is echt e e n uitzichtloze situatie. Buiten d e twee ochten­ d e n les per week, praten ze he­ l e m a a l g e e n Nederlands. Toch zijn ze v a a k wel gemotiveerd om iets v a n d e taal te leren als

"Je k a n je g e e n buil vaUen, want het is niet professioneel. Omdat het niet hoeft te lukken, voel ik m e heel vrij. Ik k a n gewoon d e gekste dingen verzinnen. Ik ge­ niet ervan", vertelt Els beth van Egten, medewerkster bij d e Bi­ bliotheek, enthousiast over het emaUleren e n edelsmeden v a n sieraden. Een uiting v a n gedre­ v e n hobbyisme. Dit gevoel lijkt te overheersen bij d e veertien VU­vrouwen, die sinds afgelo­ p e n vrijdag onder d e titel 'Bin­ nenkant Buiten', exposeren met e e n zeer gevarieerd a a n b o d ei­ g e n werk. Begin december verscheen e e n oproep in Ad Valvas, w a a r i n aUe VU­vrouwen, personeel en studentes, werden aange­ spoord met hun talenten n a a r buiten te komen. De direkte aanleiding v a n dit initiatief vormt het lustrum v a n d e Eman­ cipatiecommissie, dat 4 maart a.s. gevierd zal worden. Al het a a n g e b o d e n werk is voor d e ex­ positie geaccepteerd. Het enige selectiecriterium w a s ruimtege­ brek: voor niet alle schilderijen vyas een plaatsje a a n d e muur. Toch zijn d e vrouwen zeer te­ v r e d e n over d e relatief kleine expositieruimte bij d e studiezaal o p d e eerste etage. Er lopen continue mensen langs e n dat k a n nu e e n m a a l niet gezegd worden v a n het Exposorium bij d e mensa. Hoewel het a a n t a l reakties ker niet overweldigend noemd k a n worden, geeft tentoonstelling toch wel e e n spiegeling v a n het talent dat

Q

ze­ ge­ de af­ on­

Nederlands leren a a n buitenlanders

Cuypmarkt op om te onderzoe­ ken w a a r o m m e n s e n g r a a g op d e markt hun inkopen doen. Om d e beurt stellen zij v r a g e n en luisteren kritisch n a a r d e ant­ woorden, die terug op les weer moeten worden gereprodu­ ceerd. Een g o e d e manier om te controleren of alles goed is be­ grepen. De b a n d o p n a m e dient d a n als bewijsmateriaal. "Bij e e n proefinterview met onder­ getekende bleek dat d e gege­ ven antwoorden soms wel heel vrij w e r d e n geïnterpreteerd, zo­ d a t ik meningen kreeg toege­ dicht, die ik nooit n a a r voren h a d gebracht." Frans heeft voor deze zoge­ n a a m d e t h e m a ­ a a n p a k geko­ zen, omdat hij bemerkte dat de cursisten niet alleen d e Neder­ l a n d s e taal, m a a r ook iets van d e Nederlandse samenleving wilden leren. Daarom behan­ delt hij thema's als boodschap­ p e n doen, techniek e n gezond­ heidszorg. Zo zullen aUe aspec­ ten die a a n d e gezondheidszorg vastzitten, als d e huisarts en de apotheek, uitgebreid a a n de orde komen. Het thema zal wor­ d e n afgesloten met e e n bezoek a a n het AMC, om e e n duidelijk antwoord te g e v e n op d e vraag: "Hoe g a a t het als je n a a r het ziekenhuis moet?"

Foto Bram de Hollander

ze kinderen thuis h e b b e n die wel Nederlands spreken." Het lesgeven a a n dit soort cur­ sisten vergt e e n speciale a a n ­ pak. Heel a n d e r s d a n bijvoor­ beeld bij Nederlandse taalles­ s e n op e e n middelbare school, moet hier echt e e n nieuwe t a a l a a n g e l e e r d worden, met onbe­ k e n d e klanken e n in veel geval­ len ook onbekende tekens. In h a a r lesprogramma, dat heel strak is georganiseerd e n vooral berust op herhaling, stelt Sonja als eerste doel dat d e cursisten d e verbinding kunnen leggen tussen klanken e n geschreven letters. Met d e oudere Chinese

leerlingen trekt ze d a a r e e n half j a a r voor uit e n d a n vindt ze het h e e l bevredigend als dit lukt bij drie v a n d e vijf leerlingen.Ze noemt het e e n boeiende manier om h a a r studie Nederlands in d e praktijk toe te p a s s e n . Niet alleen h a a r eigen lesprogram­ m a ' s stelt ze zelf samen, ze heeft ook e e n 'instaptoets' ontwikkeld, die bij d e SOB gebruikt wordt om het niveau v a n nieuwe leer­ lingen te bepalen. Het bteunkomtie Onderwijs Bui­ tenlanders hanteert e e n e m a n ­ cipatorisch uitgangspunt. Het is d e bedoeling d e cursisten niet cdleen Nederlands te leren.

Loes Singels m a a r ze ook te betrekken bij d e organisatie v a n d e les. Ze mo­ g e n m e e p r a t e n over d e invul­ ling v a n d e lessen en, indien nodig, ook kritiek spuien. Deze doelstelling wordt door Frans van Leeuwen, die n a zijn studie Duits a a n d e VU cds dienstweigeraar werkt bij het SOB, in praktijk gebracht. Het niveau v a n zijn leerlingen ligt d a n ook aanzienlijk hoger. Zij g a a n die ochtend, g e w a p e n d met e e n krakkemikkige b a n d r e ­ corder, d e nabijgelegen Albert

VU­vrouwen exposeren der VU­vrouwen a a n w e z i g is. Amateurwerk in d e letterlijke zin d e s woords, zoals zelfgebreide truien en vakantiefoto's, is te vinden n a a s t werk v a n vrouwen die professionele kunstopleidin­ g e n volgden. Niet alleen d e ui­ tingsvorm, ook d e intentie blijkt sterk te verschillen. "Toen w e d e foto's maakten, h a d d e n w e he­ l e m a a l niet het idee dat w e kunst of zo a a n het m a k e n wa­ ren", vertelt Margreet Terwoerds over h a a r fotoserie v a n d e Dominicaanse Republiek. O n d e r d e titel "Neckermann­il­ lusies" probeert zij duidelijk te m a k e n dat wat zo mooi Ujkt ­ d e prachtige door palmen om­ zoomde stranden ­ h e l e m a a l niet zo mooi is, als je kijkt n a a r het leven v a n d e g e w o n e men­ sen. Als studente niet­westerse geschiedenis woonde ze voor h a a r scriptie­onderzoek zeven m a a n d e n in e e n Dominicaans dorp, w a a r het leven v a n alle­ d a g h a a r foto­object werd. Het 'spelen met materialen e n kleurencombinaties staat cen­ t r a a l in het werk v a n Antonet van Berg. Zij is administratief medewerkster bij Sociale P sy­ chologie. De eerste zeefdrukken die ze ooit maakte, zijn in e e n serie geïnspireerd op het thema 'de val v a n Icarus' te bezichti­ g e n op deze tentoonstelling.

Loes Singels eerste keer dat zij hun werk ten­ toonst'eUen. Enige a a n m o e d i ­ ging is v a a k nodig. Toen Marije van Urk, v a n het b u r e a u Con­ greszaken, nog bij het Stedelijk Museum werkte, won ze tot h a a r stomme verbazing d e t w e e d e prijs v a n e e n fotowedstrijd voor het personeel. Dat heeft h a a r a a n g e z e t om zich meer toe te leggen op het fotograferen.

^"

IJ* ..AS.

•

***** jt

•

III «

1..

Een expressieve kop in cement v a n Suzanne Glerum Foto Kees Keuch AVCA^U

Icarus is w e e r g e g e v e n a a n d e h a n d v a n vleugels. Achter d e tralies worden d e plannen ge­ s m e e d om voor d e vrijheid te kiezen. Dan volgt d e uitbundige vrije vlucht, die uiteindelijk zal eindigen in d e val. Niet voor aUe vrouwen is het exposeren v a n het resultaat v a n e e n liefhebberij, vanzelfspre­ kend. Voor d e meesten is dit d e

H a a r themakeuze is puur Hol­ lands: water, schepen e n wol­ ken. "Ik b e n gek op water," legt ze uit. "Ik b e n geboren in Den Helder, dat a a n drie kanten om­ g e v e n is door water. Misschien heeft dat er iets m e e te maken." Voor deze expositie m a a k t e ze e e n stapje buiten d e deur e n l a a t ze wat zien v a n d e Niagara watervallen.Nu ze het a a n g e ­ durfd h e b b e n om met him werk n a a r buiten te komen, zijn alle vrouwen zeer enthousiast. "Door dit initiatief h e b ik weer d e kriebels gekregen, het gevoel d a t ik iets moet ondernemen, bijvoorbeeld in d e richting v a n d e kunstacademie," vertelt r a Brilman, medewerkster bij d e Dienst FEZ. Zij laat e e n drietal truien zien, w a a r v a n het bijzon­ d e r e Ugt in d e materiaalkeuze. Het is h a a r wens ooit iets v a n

Naast het lesgeven behoort ook het a a n n e m e n v a n nieuwe vrij­ willigers tot d e werkzaamheden v a n Frans. Er zijn ongeveer vijf­ tig vrijwilligers als lesgever w e r k z a a m bij het Steunkomité. Toekomstige lesgevers worden tijdens e e n gesprek 'gescreend': "Niet iedereen wordt aangeno­ men. Ik vind dat iemand wel zeer betrokken moet zijn bij de buitenlandersproblematiek, an­ ders k a n je net zo goed wat an­ ders g a a n doen," aldus Frans, die tijdens zijn studieperiode als vrijwüliger heeft gewerkt, om­ dat hij alleen m a a r studeren wel erg beperkend vond. I

h a a r eigen werk te verkopen. Belangstellende kopers hebben zich tot n o g toe alleen gemeld bij d e sieradenvitrine van Els­ beth. Zij w a s zeer verbaasd over deze belangstelling en zegt eigenlijk niet n a a r verkoop te streven. "Mijn allerbeste werk wü ik ook liever niet verkopen. Soms wil ik nog even kijken hoe ik het ook al weer g e d a a n had. Ook wil ik het beste houden als e e n soort ijkpunt: zo kan ik zien of ik vooruit g a of niet". Stapels werk heeft Suzanne Glerum thuis verzameld en zij vindt deze expositie een prima aanleiding om eens wat te loten zien. Zij werkt part­time als se­ cretaresse bij d e Letterenfacul­ teit e n volgt d e avondopleidmg, richting schilderen, a a n de Riet­ v e l d a c a d e m i e . Voor h a a r schil­ derijen w a s echter g e e n plaats m e e r en deze zullen p a s halver­ w e g e d e expositie te zien zijn, wanneer ze d e zeefdrukken van Antonet g a a n vervangen. Op dit moment zijn e e n drietal beel­ d e n te bewonderen, zeer ex­ pressieve koppen gemaakt van cement. Schilderen en beeld­ houwen is h a a r leven. Daarom is ze ook heel enthousiast over d e z e expositiemogelijkheid:"Ik h e b e e n hele sterke behoefte om a a n m e n s e n te laten zien dat ik n a a s t secretaresse, ook nog iets a n d e r s ben".

De expositie 'Binnenkant bmten' duurt tot 27 maart a.s.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen