Ad Valvas 1986 - 1987 - pagina 309
BOEKEN
Holisme betwist en geprezen "In d e 20ste e e u w zijn vele po gingen ondernomen tot e e n to tale verzoening v a n d e mens met zichzelf, d e individu met de gemeenschap, kennis met mo raal, w e t e n s c h a p met mystiek. Al deze pogingen zijn uitgelo pen op totalitaire samenlevings vormen, vanaf nazisme e n stali nisme tot en met d e reëel be s t a a n d e Utopia's v a n d e Rode Khmers en dominee Jones." Publicist Michel Korzec, verbon den a a n d e vakgroep politicolo gie v a n d e Rijksuniversiteit Lei den, in het recente verleden cor respondent v a n d e Volkskrant en d e NOS in Peking e n nu we kelijks op d e radio met 'S tand plaats Peking' v a n d e VPRO, schreef e e n polemisch twistschrift over holisme. De füosofie achter holisme ver telt ons dat het geheel (van e e n levend wezen, of v a n ceUen, van maatschappijen) meer is d a n d e som der delen. Een g e heel kent e i g e n s c h a p p e n die d e samenstellende delen afzonder lijk niet hebben, ook niet als ze simpelweg worden opgeteld. Door d e onderlinge s a m e n h a n g en interactie v a n d e delen, kun je g e e n a l g e m e n e conclusies trekken uit e i g e n s c h a p p e n v a n delen apart (een reductionisti sche manier v a n redeneren), m a a r moet je gehelen op hun eigen niveau bestuderen. Holisme is d e inspiratiebron v a n de mensen v a n d e New Age Movement, groene politiek e n d e KAOS krant e n congressen voor Nieuwe Wetenschap. Hun blik is gericht op Oosterse reli gies als het Chinese Taoïsme. De bekendste holist is d e Ameri k a a n s e natuurkundige Fritjof C a p r a ('De Tao v a n d e Fysica', 'Het Keerpimt'). In Nederland zijn d e bekendere a a n h a n g e r s
G e r a r d v a n S chalk groenpoliticus Roel v a n Duijn, emancipatieprof Iteke W e e d a e n schrijver Harry Mulisch. Korzec schetst een beeld v a n holisme als e e n kitscherig e n hoogst naïeve denkwijze, met dusdanig overmatige pretenties dat d e ernstige waarschuwing om ons te b e h o e d e n voor holis ten op z'n plaats is. Hij ziet een 'boel w a a r s ' in veel delen v a n het holisme, m a a r als geheel, als ideologie, is het linke soep. Zo beweert Korzec suggestief dat het holisme behalve over Stille Krachten, ook g a a t over "verschijnselen e n metaforen die m e n heel vroeger met Blut und Boden placht a a n te dui den". Daaruit verklaart hij het holisme guilty by association als ressorterend onder "de familie v a n organische en organisti sche filosofieën w a a r t o e ook on der a n d e r e het fascisme be hoort". Capra, Roel v a n Duijn, Harry Mulisch, Angela Carter, Albert S peer, Hitler e n S talin mogen wat Korzec betreft d a n ook in é é n a d e m g e n o e m d wor den. De vorm v a n 'twistschrift' leest lekker, m a a r het is d e v r a a g of deze vorm, met veel kleine stuk jes die soms als los zand a a n elkaar hangen, zijn betoog ten g o e d e komen. Het twisten brengt e e n opgewonden toontje met zich mee, dat soms tever geefs probeert om argumenten te vervangen. Hoüsme is eng, want: "elke ideologie k a n in to talitaire zin geïnterpreteerd worden". Bedankt voor d e waarschuwing, m a a r w a a r o m past deze speciaal bij holisme? Het beeld v a n gevaarlijke holis ten wordt niet b e p a a l d beves
tigd in d e briefwisseling tussen Hans Bouma, partüme predi kant te .Noordeloos, e n Frits Wiegel, hoogleraar theoretische fysica a a n d e Universiteit Twen te. Zij ontmoetten elkaar enige jaren geleden in Nepal, "in d e zo holistisch gecomponeerde cultuur v a n het hindoeïsme e n het boeddhisme". In d e vorm v a n e e n briefwisse ling is ook hun boekje prettig leesbaar, om niet te zeggen ver makelijk. Als een begeesterd duo amateurfüosofen trekken Boimia e n Wiegel door d e we reldgeschiedenis, zoekend n a a r denkers e n bedenksels die hun holistisch geloof verder kunnen inspireren. Bouma is vooral nieuwsgierig n a a r e e n holisti sche ethiek, wat e e n ethiek v a n
Biesheuvel in hapklare brokjes "Acht jaren geleden achtte men het voor d e eerste m a a l dienstig mij n a a r e e n gekkenhuis te brengen." Met deze mooie zin, waarin hij zichzelf meteen als anti-held presenteert, begint J.M.A. Biesheuvel in 1977 zijn eerste bundel. Sindsdien heeft d e schrijver ons zijn belevenissen e n fantasieën deelachtig gemaakt in in totaal elf bundels, w a a r bij elkaar ongeveer tweehonderd verhalen in staan. D a a r n a a s t b e s t a a n er n o g zo'n tweehonderd ongebimdelde verhalen. In al deze verhalen komen w e steeds weer vergelijkbare personages, gebeurtenissen e n g r a p p e n tegen. De schrijver vraagt zich onder zijn eigen of een verzonnen n a a m telkens opnieuw af of hij wel e e n g o e d e schrijver is, denkt dat Karel v a n het Reve God is e n bezingt met n a m e in d e laatste bundels het huiselijk geluk, met zijn vrouw Eva, d e poezen e n zo nu e n d a n een sudderlapje. Op d e fraaie omslag v a n De wereld van Maarten Bieheuvel poseert d e verteller met e e n knalrode stropdas om voor zijn groene houten huis, geflankeerd door e e n geit. Het boekje beoogt d e wereld v a n Biesheuvel in kaart te brengen en lijkt d a a r m e e in e e n behoefte te
Johan de Koning voorzien. Met alle herhalingen vormen d e verhalen s a m e n é é n wereld, w a a r o v e r e e n gewone lezer het overzicht wel eens wü kwijtraken. Neem d e verwijzingen n a a r d e schrijver Jacob Gneist, die in bijn a aUe bundels schijnt voor te komen. Soms citeert Biesheuvel zelfs e e n wijsheid v a n hem. W a n n e e r je alle p a s s a g e s n a a s t e l k a a r legt blijkt dat geboortee n sterfjaar v a n Gneist nogal e e n s verschillen e n dat hij bovendien niet altijd als schrijver, m a a r ook wel e e n s als kunsten a a r of wetenschapper wordt opgevoerd. Een verzonnen figuur dus, dat h a d ik zelf nooit opgemerkt. H e l a a s is hiermee bijna al het positieve opgemerkt dat er over het boekje op te merken valt. Het bevat nog e e n a a n t a l leuke foto's, m a a r d a n h e b je het wel g e h a d . De tekst is hoogtiit geschikt als materiaal voor e e n college herschrijven, want hij is overwoekerd door grammaticale e n logische slordigheden. De schrijver is Ton Lohman. In d e inleiding laat hij iets over zijn achtergrond los. "Mijn werk als neerlandicus brengt met zich m e e dat ik v a a k over literatuur
p r a a t met anderen, hetzij met collegae of 'gewoon' lezers", schrijft hij. Een neerlandicus! Elders doet e e n a a n t a l m e n s e n "hun verhaal" tegenover elkaar. M a a r boeiender d a n d e grammaticale slordigheden is bijvoorbeeld d e openingszin v a n e e n v a n d e paragrafen: "In deze paragraaf zuRen d e meest e typen m e n s e n al eerder gen o e m d zijn". Door zo r a a d s e l achtig te schrijven geeft Lohm a n d e lezer d e k a n s niet om zich te verdiepen in wat hij over Biesheuvel heeft m e e te delen. Tijdens het lezen wordt je telkens gestoord doordat je je bijvoorbeeld moet afvragen wie toch "de schrijfster v a n Een meisje als Lientje v a n Jacoba M. Vreugdenhil" zou kunnen zijn? Wie is d e schrijver v a n De avonden v a n G e r a r d Reve? Ook g a a t e e n groot gedeelte v a n het boekje, en d a a r m e e v a n d e a a n d a c h t v a n d e lezer, verloren a a n mededelingen over w a t ter sprake g a a t komen e n wat al ter sprake is geweest, w^at elders n a d e r zal worden uitgewerkt of w a t juist niet zal word e n uitgewerkt omdat dat 'te ver zou voeren'. Dergelijke m e d e delingen worden wel metacommunicatief genoemd, ze moeten het geschrift e e n wetenschappelijk tintje geven. Hetzelfde
d e eerbied voor het leven zou moeten zijn (iets minder v a a g wordt het h e l a a s niet). Onder w e g komt hij d a n uit bij Albert Schweitzer (zowel m e d e m e n s e lijk als medeschepselijk) en bij 'organischholist' Abraham Kuyper. D a a r n a a s t is heel ho listisch zo ongeveer alles on derwerp v a n hun gesprek: Boeddhistische geneeswijzen, politiek, onderwijs, d e muziek v a n Bach, economie, defensie, MEMObedrijven, informatica, het arbeidsethos, werkverie genheid, d e subject/object v r a a g , yin e n y a n g . Verhelde rend is d e epiloog over 'wat ho lisme niet is', w a a r i n Bouma re ageert o p Korzec. Beroepsoptimist Bouma gelooft dat het holisme er wel zal ko geldt voor d e terminologie die Lohman hanteert. Abstracte motieven worden herleid tot concretere e n d e som v a n e e n a a n t a l abstracte moüeven is als ik het allemaal goed volg e e n abstract thema. Uit e e n stand a a r d w e r k wordt e e n defenitie v a n 'motief' geplukt. In schril contrast met al deze wetenschappelijkheid staat e e n v a g e aanduiding als 'De aard v a n d e verhalen' - d e titel v a n e e n hoofdstuk dat over genre's blijkt te g a a n . En Lohman wijkt zo nu en d a n v a n d e veüige methodische p a d e n af om d e g e w o n e lezer iets a l g e m e e n s toe te lichten. Hij toont zich d a n e e n filosoof met d e allure en het psychologisch inzicht v a n d e schrijver v a n Hamlet van S h a k e s p e a r e . Een citaat: "Men is gelukkig of m e n is het niet. De oorzaken v a n het al d a n niet gelukkig zijn zijn nogal complex. Ieder mens heeft a n d e r e m a a t s t a v e n voor geluk. De vrije val bij parachutespringen bijvoorbeeld is voor sommige m e n s e n e e n moment v a n opperst geluk, a n d e r e gruwen ervan." Probeer d a a r m a a r e e n s iets teg e n in te brengen! Toch lijkt Lohman ons tussen alle flauwekul door in zijn persoonlijke stijl iets over d e verhalen v a n Biesheuvel m e e te willen delen. Althans over d e heUt e r v a n die gebundeld is. Lohman beperkt zich d a a r t o e omdat w e ' die allemaal thuis op d e boe-
men. "Een holististische cultuur resulteert vanzelf in e e n stem gedrag, dat e e n holistische poli tiek mogelijk maakt." Wiegel, het hele boekje door met beide b e n e n stukken dichter bij d e grond, schat d e termijn w a t lan ger: "Niet tien j a a r of vóór het j a a r 2000, m a a r vele generaties, vele eeuwen. WeUicht duizen d e n jaren. Je optimisme k a n ik dus wel delen, m a a r het wordt getemperd door een pessimisti sche schatting v a n d e snelheid w a a r m e e 't menselijk g e d r a g verandert".
Michel Korzec: 'De kitsch v a n het holis^ me'. 112 blz., ƒ19,90. Uitgeverij Veen BV Utrecht. H a n s Bouma/Frits Wiegel: 'Holisme, briefwisseling over e e n a n d e r wereldbeeld'. 109 blz., ƒ19,50. Anthos/Uitgeverij In d e n Toren, Baarn.
kenplank h e b b e n staan, wat mij juist e e n argument lijkt om ook e e n s d e ongebundelde verhalen onder d e loep te nemen, m a a r goed. Hij zet alles w a a r Biesheuvel v a n houdt onder elkaar, v a n Eva tot Schiermonnikoog, en plaatst alles w a a r hij volgens hem e e n hekel a a n heeft daartegenover, v a n hoer e n tot Amsterdam, voorbijg a a n d a a n alle uitingen v a n gem e n g d e gevoelens e n tekort d o e n d a a n d e ironie. Vervolg e n s stelt hij dat het belangrijkste thema "het verschil tussen G o e d en Kwaad" is. Dan ontdekt Lohman nog w a t tegenstellingen (geluk-ongeluk, trouwontrouw, held-anti-held) en concludeert hij dat wereld voor Maarten Biesheuvel twee kanten heeft, net zoals d e m a a n of e e n medaille, e n d a t zijn verhalen gekenmerkt worden door e e n 'polaire thematiek'. Biesheuvel als eenvoudig moralist. Wat d e charme is v a n d e auteur wordt uit deze botte a n a lyse niet duidelijk. Een overzicht d a t ook m a a r enige n u a n c e bevat wordt niet geboden, noch e e n persoordijk inzicht. De geïnteresseerde k a n m a a r beter gewoon weer d e eerste bundel ter h a n d n e m e n e n beginnen met: "Acht jaren geleden achtte m e n het voor d e eerste m a a l dienstig mij n a a r e e n gekkenhuis te brengen."
Ton Lohman, De wereld van Maarten Biesheuvel. Synthese, De Arbeiderspers. ƒ29,50. -^
i
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 augustus 1986
Ad Valvas | 592 Pagina's