Ad Valvas 1986 - 1987 - pagina 68

5 SEPTEMBER 1986 mÊmÊmm De tentoonstelling in de Oos­ terkerk is getiteld: Sst Kunst. Naar ludiek, studentikoos ge­ bruik bevat deze titel een dub­ belzinnigheid. Enerzijds ver­ wijst de titel naar de eerbiedi­ ge stilte en het gedempte spre­ ken dat bij het aanschouwen van kunst in acht genomen dient te worden. Anderzijds verwijst de titel naar de identi­ teit van de kunstenaars: St. kan gelezen worden als afkorting van studenten. Het is allemaal begonnen met de afstudeeractiviteiten van studentes kunstgeschiedenis L. H. Lepelaar en Lita van Ry. Zi] onderzochten wat voor be­ leid musea eigenlijk moeten voeren, met name hoe zi] het aankoopbeleid bepalen. Er moet altijd een bepaalde selec­ tie gemaakt worden. Die selec­ tie vindt uiteraard plaats op grond van de kwaliteiten van een kupstwerk. Dan beginnen echter de proble­ men, want er zijn weinig be­ grippen die door zoveel ver­ schillende mensen op zoveel verschillende manieren inge­ vuld kunnen worden als het be­ grip kwaliteit. De beide stu­ dentes hebben diverse juryrap­ porten onderzocht, maar een precieze omschrijving van het begrip kwaliteit kwam men zel­ den tegen. Dat wil niet zeggen dat kwali­ teit daarom toch niet een crite­ rium vormt op grond waarvan een kunstwerk beoordeeld wordt, zo schrijft L. H. Lepelaar in een toelichting: "Samen komt men op grond van de op­ gedane ervaringen tot een be­ slissing. Er is toch iets wat kwaliteit aangeeft in het werk. Of liever gezegd, de mensen die een keuze maken hebben zoveel kunstwerken gezien dat zij in staat geacht worden kwa­ liteit te kunnen herkennen." De studentes concluderen ook dat kunstbeoordeling niet zo­ zeer te maken heeft met het hanteren van een pasklare the­ orie, maar veel meer met een

Kwaliteit in theorie en praktijk In d e O o s t e r k e r k in A m s t e r d a m voorden t e g e n ­ woordig geen diensten meer opgedragen m a a r b e e l d e n t e n toon g e s t e l d . De k u n s t e n a a r s d i e er m o m e n t e e l e x p o s e r e n zijn a l l e n v o o r m a l i g e s t u d e n t e n h a n d v a a r d i g h e i d a a n d e Vrije Leer­ g a n g e n VU (VLVU). Het a f s t u d e e r w e r k is v e r z a m e l d door t w e e s t u d e n t e s k u n s t g e s c h i e d e n i s , d i e , n a d a t zij het m u s e u m b e l e i d g e r u i m e tijd o p t h e o r e t i s c h n i v e a u h a d d e n b e s t u d e e r d , zelf w e l e e n s p r a k ­ tisch e e n e x p o s i t i e w i l d e n , o r g a n i s e r e n met a l l e s w a t d a a r a a n vastzit.

Koos Neuvel de kunstwerken, het zoeken van argumenten daarvoor en het schrijven van een catalo­ gus. Aldus werden 120 afgestu­ deerde studenten handvaar­ digheid aangeschreven met de vraag of zij hun werk wilden ex­ poseren. De respons was niet overweldigend, slechts twintig mensen hadden daadwerkelijk belangstelling. Daarvan is uit­

perkingen die daaraan vast­ kleven. Zo was een student gebonden aan het aantal uren dat hij aan z'n eindexamenpro­ ject mocht besteden en aan de beschikbare kennis die hij in de voorafgaande jaren had op­ gedaan. Bovendien was er in het schoolgebouw maar een kleine ruimte aanwezig ter ver­ vaardiging van de beelden. Niettemin denken de samen­ stelsters toch iets wat kwalita­ tief de moeite is ten toon te stel­ len. En anders hebben zij mis­ schien wel een stapje gezet op weg naar het grote werk, naar wat ongetwijfeld hun ideaal is: actief meedoen aan het bepa­ len van museumbeleid.

De beeldententoonstelling "Sst Kunst" is te zien m d e Oosterkerk tot 12 s e p t e m b e r 1986, op w e r k d a g e n t u s s e n 9 30 en 13 30

Adverteren in Ad Valvas is adverteren voor een herkenbare groep en dus gericht adverteren Folo Bram de Hollander

rijke ervaring in de omgang met kunstenaars en kunstwer­ ken. Omdat ervaring verschilt van persoon tot persoon kun­ nen ook critici van mening ver­ schillen. Dat doet echter vol­ gens hen geen afbreuk aan de kunst, maar door de confronta­ tie tussen verschillende me­

ningen zouden nieuwe inzich­ ten kunnen ontstaan. Na uit­ voerig de kunstbeoordeling van anderen bestudeerd te hebben, wilden de studentes het ook wel eens zelf proberen. Ze wilden putten uit de eigen inmiddels rijk geworden erva­ ring bij het kiezen voor bepaal­

eindelijk het werk van tien stu­ denten overgebleven. Er zijn alleen werken met een monu­ mentaal karakter tentoonge­ steld. Alle werken die niet drie­ dimensionaal waren, kwamen niet voor expositie in aanmer­ king. Het gaat hierbij om eind­ examenprojecten, met alle be­

Bureau Van Vliet Postbus 20, 2040 AA Zandvoort Tel 02507­14745

m Inmiddels weet ik dat de alge­ mene wetenschappen niets voor mij zijn. Maar vroeger ge­ loofde ik dat het algemene de kortste weg naar de wijsheid was. Omdat veel ideeën mij een kwestie leken van taal, meldde ik mij na een kandidaatsexa­ men Engels voor de kopstudie Algemene Taalwetenschap. ,,ln de bamotatie defmieren wij Met negentien andere studen­ hoofdcategorieën als de verza­ ten volgde ik om te beginnen meling lexicale categorieën en een achttal verplichte 'blokken'. de categorieën die een hoofd­ Het blokaspect daarvan ver­ categorie als kernelement in scheen in achtmaal een pak hun expansie hebben maar stencils ter dikte van een blok en Chomsky rekent P en PP niet tot verder hoorde bij ieder blok een hoofdcategorie!" docent. Er werden ons opmer­ Geboeid sloeg ik deze man kelijke mededelingen gedaan. gade. De man van de taalverwerving Warrelig zwart haar groeide uit had nominale en pronominale zijn hoofd als kolken uit een kinderen met een beperkt aan­ bootschroef. Een zware bruinle­ tal combinaties van werkwoord deren riem steunde zijn buik op en hoofdzakelijk pronominale een griezelig lage plek. Soms elementen geconfronteerd om scheen hij zich van onze aan­ te zien wat zij zouden gaan wezigheid bewust te worden en doen. De fonoloog had ontdekt dan nodigde hij onverhoeds ie­ dat het niet alleen duim­duimp­ mand uit om „De kat spint hard je, maar ook hemd­hempje was. op de vensterbank" als een De wiskundige, in verband met boompje op het bord te komen de exactheid van een en ander tekenen. Dat was nog niet zo a a n dat mstituut verbonden, simpel als het leek. ,,Foutl" riep bracht ons bij hoe proposities te hij dikwijls al bij voorbaat. ,,Dat symboliseren in niets dan pro­ \wordt V­raising! V kan niet over positiefuncties en kwantoren. P worden gereest, dat zeg ik Toen kwam de promovendus toch?" die ons in de transformationeel­ generatieve grammatica onder­ De Amerikaanse onderzoekers wees. Zijn bK k richtte zich over wier experimenten wij ter inlei­ onze hoofden heen op een moei­ dmg tot onze sociolinguïstiek be­ lijk te bepalen punt ergens bij studeerden bleken geconsta­ de muur en hij sprak, ,,De knoop teerd te hebben dat de sprekers die N en PP domineert in 1 moet van het Negerengels in groot­ als N streep gerepresenteerd stedelijke getto's ongeveer de­ zelfde lachbuien kregen als w^ordenl" sprekers van het officiële Engels

MARJA BROUWERS

Brein

M

bij het horen van zinnen als ,,De man bouwde de marmot", ,,Het boek schreef de schrijver", „De arbeiders werden door de pries­ ter gerepareerd" en „De voeten w^erden bij de naam genoemd". Het Engels van medestudenten liet nog weleens te wensen over, sommigen hadden een kandi­ daats in een andere taal ge­ haald. Af en toe kwam de voort­ ^'

^ m^

Foto August I Fry

gang der blokken onwrikbaar tot stilstand in pogingen van de een om het referaat of verslag van de ander te begrijpen. ,,Wacht eens even. Een sddi kind? Wat gek eigenlijk." ,,Ja hij zegt hier dat het geen verschil maakt of je als proef­ persoon een slim kind of een saai kind neemt." Het kon natuurlijk niet uitblijven dat daar in dat lokaal na ver­ loop van tijd de werkelijkheid doordrong, in de vorm van een menselijk brein. De psycholin­ giust kwam binnen met een stel verstijfde hersenen op een plan­ tenschotel. ,,Nu kunnen we het eens precies zien!" zei hij trots, en wij keken. Het brein had de kleur van een gewoon elastiekje. Het was van een substantie die alle specifie­ ke eigenschappen van rubber liet zien. Maar bij aanraking bleek het steenhard te zijn: het vyas jarenlang ter conservering a a n een of ander formidabel chemisch middeltje blootge­ steld. Zichtbaar bestond het uit twee gelijke helften, wier ver­ houding ten opzichte van elkaar een spiegelbeeldverhouding was. Over dat spiegelbeeld had ik wel wat wUlen vragen, maar dat durfde ik niet goed. Het gmg nu om de linker helft. Boven de tafel werd een tl­buis aange­ knipt. Roerloos vreemd lag het ding op het bord in het kalkige licht, dat er een waas als aan­ gewaaid stof overheen scheen te trekken. Zetel en taalvermo­

gen. Articulatiecentrum. Aiasie­ en van Broca en Wernicke. Veel dik gegroefd gewormte bere­ kend op müjarden denksels. Niets dan eindeloos in zichzelf gekeerde windingen had dit brein. Het werd gekeerd en ge­ kanteld maar er was begin noch eind aan.,,Heeft er nog iemand iets te vragen?" besloot de do­ cent zijn uiteenzetting. Degene die nog iets te vragen had was de jongen met de dienstbrU op. Ik mocht hem wel, hij zat net als ik altijd tot zijn eigen verbazing op het puntje van zijn stoel te wiebelen en viel vaak om. Door te lange armen en benen had hij een onhandig voorkomen, maar hij bezat een ontvankelijke geest. Bij de man van het transformationeel gene­ reren had hij al na één uur een nog beter systeem voorgesteld, in de lessen logica zag hij kans met behulp van een voortduren­ de Modus Ponens uit elk theore­ ma elk wUlekeung ander theo­ rema af te leiden, en tijdens de coUeges over het communiceren van doven raakte hij zo in de ban van het onderwerp geba­ rentaal dat hij een hand plat tegen zijn voorhoofd drukte, een vinger op het neusbeen legde, of twee pinken kaarsrecht in de oren stak. Hij zat nu ook op het puntje van zijn stoel. Het was duidehjk dat door de aanblik van het brein bijna zijn eigen schedel aan stukken sprong. „Ja ik wou nog wat vragen," bracht hij met moeite uit. „Van wie zijn ze geweest?"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen