Ad Valvas 1987 - 1988 - pagina 383
FDVpJ^/FiS
11 MAART 1988
Holland is beslist geen koploper in Erasmusprogramma
Nederlandse stuSent studeert het liefst in zijn eigen land De twaalf lidstaten v a n d e Euro pese G e m e e n s c h a p tellen 3500 instellingen voor hoger onder wijs met 6,5 miljoen studenten. Met pijn en moeite heeft Marin 90 miljoen Ecu (200 miljoen gul den) losgekregen voor d e eerste drie j a a r v a n het Erasmuspro gramma. Met dat geld moeten initiatieven worden gesteund om universiteiten internationaal te laten samenwerken en moe ten studenten in staat gesteld worden e e n deel v a n hun studie in het buitenland te volgen. Daarnaast heeft Marin 100 mil joen Ecu tot zijn beschikking' voor d e eerste drie j a a r v a n het Comettprogramma dat d e uni versiteiten e n het bedrijfsleven nader tot elkaar moet brengen. Erasmus en Comett lopen nu ruim een jaar. Dat w a s voor en kele grote dagbladen, w a a r o n der d e Telegraaf, aanleiding om in Parijs e e n symposium over d e twee programma's te organiseren. Dat initiatief k w a m niet alleen voort uit enthousias me voor d e Europese eenwor ding. De kranten h e b b e n d e h a n d e n ineen geslagen om e e n advertentierubriek voor Europe se vacatures o p te nemen. Wie d a a r niets v a n wil missen, hoeft niet b a n g te zijn dat hij elke week d e Telegraaf moet kopen. Dezelfde vacatures zijn ook te vinden in Le Monde, El Pais, La Repxibblica e n The F inancial Times.
Overweldigend Op het symposium, waarvoor de Sorbonne h a a r gewijde ruimten beschikbaar gesteld had, bleek dat d e belangstelling voor het kleine beetje Ecu's overweldigend is. Vooral Eras mus is vele malen o vertekend. Marin vertrouwt er nu op dat het tweede Erasmusprogramma, dat loopt v a n 1990 tot 1993, hem wel in staat stelt zijn doel te be reiken: a a n het eind v a n die pe riode moet vijf procent v a n d e Europese studenten tijdens zijn studie a a n e e n buitenlandse in stelling h e b b e n gestudeerd. Ook al is het m a a r d e helft v a n wat hij h a d gevraagd, eigenlijk mag Marin blij zijn met d e be dragen die d e lidstaten voor d e beide programma's g a v e n . De Europese Commissie heeft zich immers niet met onderwijs te be moeien. Volgens het Verdrag van Rome moet zij zich beper ken tot economische politiek. Wat d a a r t o e behoort is voor meerdere interpretaties vat baar. Zo zijn er voor e n n a on derwijszaken in d e Europese politiek terechtgekomen. Eind 1985 is d e deur n a a r het onderwijs ineens veel toegan kelijker geworden voor d e Brus selseautoriteiten. In d e Europe se Akte, die toen is a a n g e n o men, wordt het bevorderen v a n goed onderwijs tot d e t a a k v a n de corrmiissie gerekend. Dat opent volgens Marin grote per spectieven. "We h e b b e n het Hof v a n Justitie in Luxemburg g e v r a a g d of wij die bepaling zo mogen interpre tereii dat ook het universitair onderwijs d a a r o n d e r valt," zegt hij in een uitvoerig persgesprek d a n de vooravond v a n het sym posium. De volgende d a g laat commissievoorzitter Delors in Parijs weten dat desnoods m a a r hetVerdrag v a n Rome moet
"Eigenlijk hadden we veel meer gewild," zegt de Spaanse vicevoorzitter van de Europese Commissie Marin, "maar daar hebben we het geld niet voor gekregen. Het enige dat we nu kunnen doen is proberen een situatie te schep pen waarin universiteiten ervan overtuigd ra ken dat het een goede zaak is om studenten uit te wisselen."
^
r*A*f;
Tekening Monica de Wit
worden a a n g e p a s t als het no dig is voor e e n Europese univer sitaire politiek. Vanwaar die bijzondere inte resse v a n d e commissie voor d e universiteiten? Europa moet op 1 januari 1993 één grote ruimte zijn w a a r b i n n e n g e e n obstakels meer b e s t a a n voor een vrij ver keer v a n goederen, personen, diensten en kapitaal. Er ont staat dus één Europese arbeids markt en dat is voor d e hogere regionen v a n die markt e n dus voor het hoger onderwijs v a n groot belang. De schaalvergroting zal meer mensen v r a g e n die e e n Europe se dimensie a a n hun opleiding hebben toegevoegd, als het m a a r de beheersing v a n e e n vreemde taal. Als het Hof v a n Justitie d e v r a a g v a n Marin bevestigend beant woord, kunnen besluiten over onderwijs bij meerderheid wor den genomen en is er niet meer zoals nu unanimiteit tussen d e lidstaten vereist. Dat vergemak kelijkt d e werkwijze aanzienlijk. Het Brusselse a m b t e n a r e n a p p a r a a t heeft h a a r reputatie v a n steriliteit verworven door einde loos te mieren over detaüs. Het heeft bijvoorbeeld 17 jaar ge duurd voor men het eens werd over d e definitie v a n het beroep architect, ' ' , Als Marin het heeft o^er e e n Eu ropese onderwijspolitiek voor de universiteiten, denkt hij in eerste instantie a a n het w e g n e men v a n barrières die m e n s e n beletten in Europa te g a a n en te s t a a n w a a r ze wiUen. "H^t Zou absurd zijn als n a 1992 d e góé deren wel vrij kunnen circiüe ren, mdar d e mensen niet." De gelijkschakeling v a n g r a d e n e n diplc5ma's, d e talenkennis en d e toegankelijkheid van over heidsfuncties zijn voor Mwin punten w a a r zijn^ eerste, a a n daëlit'"ïie!ör''tutöat.'^an ^en
Stelsel v a n onderlinge vergelij king v a n studieresultaten, het "European Credit Transfer Sys tem" wordt h a r d gewerkt. Dit jaar hoopt d e commissie een eerste ontwerp a a n d e minister r a a d voor te leggen. Het sys teem moet iedereen, die n a a r een buitenlandse universiteit wil overstappen, duidelijk ma ken w a a r hij of zij a a n toe is. Verder zal het talenonderwijs goed moeten worden a a n g e pakt, vindt Marin. "De Engelsen hoeven niet te denken dat hun taal overal d e o m g a n g s t a a l wordt. ledere universiteit zal d e taal v a n h a a r land blijven h a n teren.
Weren Veel landen h e b b e n volgens Marin d e hebbelijkheid om bui tenlanders te weren uit functies in het onderwijs. "Wat in sommi g e landen gebeurt is volkomen in strijd met d e jurisprudentie. Het Hof is heel duidelijk: d e b e palingen over ontoegankelijk heid van overheidsfuncties moeten zo e n g mogelijk worden geïnterpreteerd. Alleen als er sprake is v a n zeer specifieke functies die d e veiligheid v a n d e staat raken, kunnen buitenlan ders worden geweerd. Het Hof heeft met zoveel woorden be p a a l d dat onderwijs niet tot die categorie behoort." De lichteuforische \ proEuro pastemming die d e deelnemers a a n het symposium in Parijs b i j ' elkaar opriepen w a s niet alleèh te verklaren uit het feit d a t d e ' sfeer vooral door F ransen; V^^erd b e p a a l d en door F ransen wrerd, genoten. De meeste presenta ties v a n Erasmusprojecterrlie^" ten zien dat d e blik v a n studen ten aanzienlijk verniiijid ^word't; als zij in het buiteriland g t i a n , studeren. En ook materiesl wor den sommigen er ni.st slechter
Jacques Herraets/UP Remco Pols/UP Gerard van Schaik van, vooral als zij iets zoeken in d e hoek v a n d e bedrijfskunde, advocatuur of d e technische wetenschappen. Het recept dat voor d e s c h a a r s e middelen wordt toegepast is eenvoudig: universiteiten of hboinsteUingen zoeken in e e n of meer Europese l a n d e n part ners, stellen met hen een uitwis selingsprogramma op e n vra gen daarvoor subsidie a a n bij d e conmiissie. Die let erop of a a n alle voorwaarden voldaan is, bijvoorbeeld of d e buiten landse studie 'credits' oplevert voor d e eigen studie e n of die niet korter d a n drie m a a n d e n of langer d a n e e n j a a r duurt. De commissie k a n voor het op zetten v a n e e n dergelijk pro g r a m m a maximaal 25.000 Ecu (60.000 gulden) toekennen. In de eerste ronde werden meer d a n 1000 projectvoorstellen in gediend, w a a r v a n m a a r 398 werden goedgekeurd. De ge lukkigen kregen via d e bemid delende instantie, in Nederland d e NUF F IC, gemiddeld 10.000 Ecu. In d e tweede ronde, w a a r v a n d e inschrijvingstermijn juist gesloten is, zijn t w e e ë n e e n half keer zoveel a a n v r a g e n inge diend. Dat hoeft niet te beteke nen dat d e spoeling dunner wordt. Voor het eerste j a a r was elf müjoen Ecu beschikbaar, voor dit j a a r dertig miljoen. Vol gend j a a r wordt het nog interes santer om m e e te doen, omdat er d a n 45 miljoen te vergeven is. Behalve voor het opbouwen v a n een samenwerkingsver band, kan er ook e e n b e d r a g worden toegekend voor het be , vorderen v a n d e mobiliteit v a n studenten. Daaronder vallen d e vergoeding voor e e n talencur sus, reiskosten en het bijpassen v a n het verschil in kosten voor levensonderhoud. In 1987 w a ren er voor studentenbeurzen vijf keer zoveel a a n v r a g e n als toekenningen. Verder k a n e e n project op extra subsidie rekenen als d e part ners e e n regeling h e b b e n ge maakt voor het wederzijds er kennen v a n studiepunten. Nij meegse rechtenstudenten bij voorbeeld kunnen in Munster een Duitse g r a a d b e h a l e n en vice versa. De bedrijfskundeopleidingen v a n Reutlingen en Reims, Midd lesex e n CormUas (Madrid) zijn nog veel verder g e g a a n . Op al deze plekken wordt e e n vrijwel identieke opleiding gegeven. De belangstelling is overweldi gend: in Reims h e b b e n zich 4000 g e g a d i g d e n gemeld voor d e 130plaat§en die d a a r in sep tember ; vrijkomen. Studenten studeren twee j a a r in eigen land en twee j a a r in e e n part nerland n a a r keuze. Bij het af studeren krijgen zij in beide lan , d e n . hét doctoraaldiploma. ViQor^et zover is, zijp zij in bijna , qU^ gevallen al weggekocht dopr een internationaal opere rend bedrijf, r Nederland is beslist geen. koplo per in het Erasmusprogranmia. , In d e eerste roiiH behoorde ons land met èen pmticipatie v a n 12 procent in d e sdïtienwerkings verbanden duidelijk tot d e ach
terblijvers, m a a r in d e tweede ronde w a s het percentage ge stegen tot 23,4. Van d e 400 goedgekeurde programma's hebben er 66 een Nederlandse inbreng. In d e helft v a n d e gevallen g a a t het om Nederlandse initiatieven , in d e rest v a n d e gevallen is een Nederlandse universiteit of hogeschool door e e n buiten landse initiatiefnemer b e n a derd. In principe betekent dat ook dat d e buitenlandse studen ten (met uitzondering v a n ne derlandstalige Belgen) bereid zijn Nederlands te leren. Ons land met zijn minderheidstaal verkeert daardoor in een n a d e lige positie. De tegenvallende belangstel ling v a n Nederlandse zijde is niet alleen te verklaren uit een trage reactie v a n d e universitei ten of d e moeilijkheid om bui tenlanders bereid te vinden In Nederland te komen werken of studeren. Uit een enquête die Le Monde heeft laten houden on der 2700 studenten in zeven Eu ropese landen blijkt dat d e Ne derlandse studenten nogal hui selijk zijn ingesteld. Op d e v r a a g of m e n wel e e n s overwo gen heeft om in het buitenland te g a a n werken of studeren, antwoordt zestien procent met 'vaak' ,34 procent met 'wel eens' e n 47 procent met 'nooit'. De ge middelde Europese student legt meer mobiliteitszin a a n d e d a g . Op d e v r a a g 'Zou je n a a r e e n a n d e r Europees land willen g a a n om er te werken of te stu deren als je v a n d a a g d e kans werd geboden?' antwoordt 14 procent v a n de Nederlandse studenten: 'Ja, meteen', 26 pro cent wil eerst d e zaak goed be kijken, m a a r 59 procent ant woordt resoluut 'Nee'. Dat laat ste antwoord doet d e redactie v a n Le Monde verzuchten: "Een gebrek a a n belangstelling? Of zijn d e Nederlandse studenten zo tevreden dot d e wens om er gens anders te g a a n kijken ver vaagt? Of h e b b e n ze het gevoel dat d e Europese instellingen niets te bieden h e b b e n a a n e e n volk v a n reizigers? Wat d e ver klaring ook moge zijn, d e ant woorden v a n d e Nederlandse studenten vallen op door hun terughoudendheid. Vreemd ge noeg is dit grootste nomaden volk het enige dat met overgrote meerderheid d e gedachte ver werpt om buiten d e landgren zen in Europa of daarbuiten te g a a n werken of studeren. Bij hen brengt d e overgang v a n 1992 noch een gevoel v a n blij heid n o c h een gevoel v a n be dreiging teweeg." Dr. P.J.A. van de Akker v a n het bureau Planning, onderwijs e n onderzoek v a n d e VU, betreurt het d a t uitgerekend Nederlan ders het meest hojikvast blijken te zijn. Van d e Akker heeft d e aarivragen voor het Erasmus pfogramma vari 4 VU gecoör dineerd. Uit eigeniervaring ove rigens kent hij dé w a a r d e v a n ihtetnationoliséringi v a n het on detwijsrals .Arabist heeft hij on der« a n d e r e in • Libanon e n Egypte gestudeerd. "Ik denk dat iriterndtionalisering heel be langrijfc voor je ontwikkeling is. Je leert erdoor te relativeren, het betrelckelij^e < ^vani je eigen landsgrenzen in te zien. Ik vind
Vervolg óp pag.
0
7
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 augustus 1987
Ad Valvas | 588 Pagina's