Ad Valvas 1987 - 1988 - pagina 487
6 MEI 1988 Postmodernisme. Alleen het woord al bezorgt veel mensen de kriebels v a n ergernis. In het dagelijkse taalgebruik lijkt het woord een synomiem geworden te zijn voor alle vunzige opper vlakkigheid die d e h e d e n d a a g se samenleving permanent teis tert; iets w a a r m e e serieuze, wel denkende mensen zich verre van dienen te houden. Toch zijn er nog heel wat serieu ze mensen die zich er niet voor schamen om artikelen te schrij ven en debatten te voeren over het postmodernisme. In sommi ge gevallen kan dat oordeel desalniettemin kritisch uitval len: Carel Blotkamp, VUhoog leraar in d e kunstgeschiedenis, liet een p a a r weken geleden in de NRC weten dat wat hem be treft er geen postmoderne beel dende kunst bestaat; alle ken merken die namelijk a a n d e postmodernistische kunst wor den toegeschreven, zouden ook al te vinden zijn in d e modernis tische kunst. Een overbodig be grip dus. Professor Wolterstorff is echter wel van mening dat er bij het postmodernisme iets a n d e r s in het geding is: "Veel v a n wat on der de noemer postmodernisme wordt gepresenteerd, is gewoon mode; een maniertje om leuke titels voor boeken te verzinnen. Maar ik denk toch dat er meer aan de h a n d is: postmodernisti sche architectuur is wezenlijk verschUlend v a n modernisti sche architectuur. Het behelst een verschillende houding ten aanzien v a n de traditie, e e n grotere bereidheid om elemen ten uit de tradities te verwerken. De modernistische architectuur wilde zich d a a r e n t e g e n ontdoen van iedere traditie, en geheel, zonder enige decoratie, op nieuw beginnen." Postmoderne kunst en architec tuur zullen echter niet d e terrei nen zijn w a a r o p Wolterstorff zich in zijn hoogleraarsschap zal g a a n toeleggen. Het zijn wel terreinen die hem sterk interes seren en hij toont zich er in het interview ook uitermate ontsteld over ("it's really terrible") dat er m heel N ederland g e e n enkele filosofiefaculteit bestaat met een leerstoel voor Esthetica. Hij IS zelf van plan om op d e VU volgend jaar op dat terrein col leges te g a a n geven. Wolterstorff doceert in d e we tenschapsleer, m a a r zijn be langstelling strekt zich dus ook uit naar a n d e r e terreinen in d e filosofie. Wat hem echter ten sterkste verbaast a a n het N e derlandse universitaire systeem IS de stringente indeling in vak groepen die het niet zo gemak kelijk maakt om uitstapjes te maken n a a r a n d e r e vakgebie den. Dat is hij in Amerika, w a a r hij voor de a n d e r e helft v a n het jaar werkzaam is, helemaal niet gewend.
Hegel Als goed filosoof ontwaart Wol terstorff achter dit universitaire systeem de h a n d v a n zijn oude re collega Hegel: "Het Hegeli aanse idee v a n de universiteit bestond uit e e n encyclopedie van wetenschappen met e e n grote a a n d a c h t voor hoe je vak ken als theologie, filosofie e n politieke wetenschappen v a n elkaar scheidt. In ieder v a k g e bied zou d a n e e n specialist werkzaam zijn en helemaal bo venaan zou d a n d e filosoof zit ten die elk terrein zijn plaats zou toebedelen in de grote manifes tatie van d e Geest. N iemand die nog over de Geest spreekt m a a r die encyclopedische a a n d a c h t voor hoe je d e vakken v a n el kaar scheidt, die vind ik hier in Europa zeer opvallend." Niemand gelooft nog in d e Geest of in a n d e r e negentiende eeuwse hersenschimmen; in het
fiD\ps^/p£
De filosoof Wolterstorff: 'Huidige ontwikkeling opwindend'
De verloren illusies van een postmoderne cultuur Een opwindende ontwikkeling. Dat vindt de uit Amerika afkomstige filosoof dr. N.P. Wolterstorft van het ineenstorten van de aloude idealen van de Verlichting. In een interview over de inaugurele oratie 'The project of a christian uni versity in a postmodern wolrd die hij vorige week als VUhoogleraar hield constateert hij die tendens met vreugde.
Foto Kees Keuch, AVC/VU
idee bijvoorbeeld dat d e voor uitgang v a n d e wetenschap zal leiden tot meer menselijke vrij heid of tot een gelijkere verde ling v a n d e rijkdommen. Deze desillusie lijkt essentieel voor wat de 'postmoderne cultuur' genoemd wordt. Wolterstorff: "Amerika en Rus land werden gezien als d e twee grote experimenten v a n d e Ver lichting: Amerika met vrijheid en Rusland met gelijkheid. Het grootste deel v a n d e wereld is tegenwoordig echter intens on tevreden met deze experimen ten. Geen land wil Rusland imi teren en niemand denkt dat het optreden v a n Amerika in d e we reld gezien kan worden als een verdediging v a n d e vrijheid. De mislukking v a n deze Verlich tingsexperimenten dwingt ons ertoe om d e vooronderstellin gen v a n d e Verlichting opnieuw te overdenken.
Berekening De aloude humanistische recht vaardigingen v a n d e weten schap afkomstig uit het tijdperk v a n d e Verlichting sterven dus af. "Maar w a a r o m zouden we nog a a n wetenschap doen als d e beoefening d a a r v a n niet vanzelfsprekend leidt n a a r e e n betere samenleving?", vraagt Wolterstorff zich af. Zijn ant woord: "Berekening. Mensen
zien het nut v a n d e wetenschap hierin dat het d e wereld waarin ze leven in stand houdt." Wetenschap als instrument voor de economie? "Correct. Wat ik w a a r n e e m in d e moderne wereld is e e n com binatie v a n e e n instrumentele mentaliteit en e e n romantisch expressieve mentaliteit. Dat g a a t zeker op voor Amerika: op de werkplek denken ze instru menteel en daarbuiten werken ze door middel v a n concerten, vakanties e n dergelijk a a n hun romantischexpressieve zijde. Er vindt een soort v a n splitsing plaats tussen die twee helften. De universiteiten in Amerika stemmen hun programma's d a a r ook op af: enerzijds orga niseren ze cursussen voor die expressieve helft en a n d e r e cur sussen zijn volledig gericht op de prestatiegerichte helft." Wolterstorff betreurt de neer g a n g v a n die humanistische traditie evenwel niet. Volgens hem is de Verlichtingsgedachte dat de wetenschap d e uitdruk king is v a n een zuivere rationa liteit altijd al onzin geweest. Het wetenschapsonderzoek v a n d e afgelopen 25 jaar zou die mythe verbrijzeld h e b b e n door bij voorbeeld a a n te tonen dat wat we 'feiten' noemen, producten zijn v a n d e theorieën die w e
Koos N euvel hanteren; en dat feiten 'onder gedetermineerd' kunnen zijn; dat wil zeggen dat met een be p a a l d e hoeveelheid feiten uit eenlopende theorieën verenig b a a r kunnen zijn. Het voordeel v a n d e huidige postmoderne situatie met zijn ongeloof in d e Rede, is volgens Wolterstorff dat d e werkelijk heid reéel onder ogen gezien kan worden. Om te verklaren w a a r o m het zo lang geduurd heeft voordat dit punt bereikt werd grijpt Wolterstorff terug n a a r zijn eigen ervaringen als jong filosoof; " Vroeger w a s ik geïnteresseerd in d e filosofie v a n d e opvoeding. Ik luisterde n a a r wat onderwijzers en a n d e ren bij d e opening v a n congres sen te zeggen h a d d e n over wat er plaatsvindt in school. Het trof mij dat die verhalen zo afweken v a n wat ik zelf wist wat er zich afspeelde. En toch b e g o n n e n d e mensen d a n te applaudisseren en zeiden: een prachtige toe spraak." "Daarom begon ik mij af te vra gen: wat is hier toch a a n d e hand? Als jong filosoof h a d ik altijd gedacht dat theorieën er toe dienden om de werkelijk heid te belichten en te verkla ren. Maar dat gebeurde hier he lemaal niet. Mijn conclusie w a s d a a r o m dat die toespraken en theorieën een a n d e r doel die nen: ze verbergen gedeeltelijk de realiteit met als effect dat we er ons beter door g a a n voelen." "Iets dergelijks gebeurt in d e wetenschap. Als je n a a r d e praktijk kijkt, zie je dat het heel wat uitmaakt of je met e e n Ame rikaanse d a n wel met e e n N e derlandse achtergrond weten schap bedrijft, of dat bijvoor beeld gevoelens v a n jalouzie een wezenlijke rol spelen. De filosoof Paul Feyerabend heeft ook geargumenteerd dat Galilei v a n d e Inquisitie heeft gewon nen, niet omdat hij d e zogehe ten 'feiten' a a n zijn zijde had, m a a r omdat hij e e n betere schrijver was." "Het constateren v a n dat soort dingen is nogal pijnlijk, we vin den het niet leuk om op zo'n manier over wetenschap te den ken. We dachten immers dat wetenschap ver verheven w a s boven dat soort zaken. Daarom houden we v a n die mooie toe spraken e n s t a a n er in middel b a r e schoolboeken over natuur kunde e n scheikunde steevast inleidende hoofdstukken w a a r in 'de' wetenschappelijke me thode uit d e doeken word ge d a a n . D a a r m e e wordt d e wer kelijkheid verborgen gehouden om onszelf een goed gevoel te geven. Als d a n zo iemand als Feyerabend langs komt en die onthult d e werkelijkheid, be werkstelligt dat een intense boosheid." Hebben mensen niet van nature behoefte aan zulke illusies? Wolterstorff g a a t er eens goed voor zitten en blijft er een tijdje over piekeren. "Tsja, het is d e v r a a g of d e mensheid wel zon der illusies leven kan. Dienden die illusies misschien niet e e n belangrijk doel? En tegen hoe veel werkelijkheid is een men selijk wezen bestand? Ik weet het niet, ik weet het niet." Toch wil ook Wolterstorff iets meer d a n alleen m a a r d a n s e n op d e afvalbelt v a n d e Rede.
Vanuit d e restanten v a n het in duigen gevallen beeld v a n ra tionaliteit, koestert hij de illusie dat het mogelijk is om een nieuw model v a n d e verhouding tussen christendom en rationali teit te construeren: "Het traditio nele idee w a s dat je, om weten schap te kunnen bedrijven, je zelf van al je menselijke eigen aardigheden en overtuigingen moest ontdoen, om zoiets te wor den als een 'zuiver' menselijk wezen. Dat nu, blijkt onmogelijk te zijn. Mijn idee is d a a r e n t e g e n dat we de wetenschap n a a r bin nen treden mét onze overtuigin gen, en dat we daar, christenen en anderen, onze onderlinge verschillen bespreken en ter discussie stellen." In dat perspectief heeft een christelijke universiteit in e e n postmoderne cultuur d a n ook zeker nog bestaansrecht, vindt Wolterstorff. "Mijns inziens moet een christelijke universiteit meer zijn d a n een instrument v a n d e economie m a a r moet het d e cul tuur doorgeven waarin mensen zingeven a a n hun eigen leven; ik denk zelf met n a m e a a n lite ratuur, kunst en muziek. Juist die aspecten dreigen v a n d e uni versiteit te verdwijnen; je wordt alleen nog m a a r opgeleid om een beroep uit te oefenen bij d e Amrobank. Voor de universiteit is dat mijns inziens een enorme tragedie." Krijgt u hierdoor geen nostalgie naar de oude, klassieke univer siteit? Wolterstorff: "Ik niet. Wat we nu meemaken is d e ineenstorting van de humanistische legitima ties, d e val v a n d e op de Verlich ting g e b a s e e r d e notie v a n we tenschap. Het einde v a n die Ulu sie betekent voor sommige men sen misschien het einde v a n elke hoop. Ik denk echter dat we opnieuw moeten g a a n n a d e n ken over heel veel vraagstuk ken zonder precies te weten w a a r d e uitkomst ligt." "Voor het ene land ligt dat wat moeilijker d a n voor het a n d e r e . Als buitenlander valt het mij op dat N ederland meer d a n enig ander land is getraumatiseerd door de Tweede Wereldoorlog, de hele sociale structuur is er d i e p g a a n d door veranderd. Mede daardoor zijn heel veel oude zekerheden op losse schroeven komen te staan. Er heeft ook een ontkerkelijking plaats gevonden op een schaal die niet te vergelijken is met d e Verenigde Staten en Latijhs Amerika. Ik denk dat dat die factoren er iets mee te m a k e n hebben dat veel mensen die ik in N ederland spreek, ongerust zijn over d e huidige ontwikke lingen." U deelt die ongerustheid niet? "Nee, ik vind de huidige ontwik kelingen eerder opwindend d a n bedreigend."
Advertentie
VOORDEELBOEKEN 5E ETAGE GROTE MEDISCHE ENCYCLOPEDIE 15 DELEN VAN f 1 9 9 5 , 0 0 NU f 3 9 5 , 0 0 MEDICINE an illustrated history door A S LYONS 1000 ill waarvan 2 5 0 in kleur was f 2 4 5 , 0 0 SLECHTS f 9 9 , 5 0 DEN NASSAUSCHEN LAUREN CRANS facsimile J Oriers en v Haeslens militaire successen van prins Maurits was f 9 8 , 5 0 NU f 3 9 , 5 0 DE ONTDEKKING VAN DE NIEUWE W ERELD
en CONQUISTADORES AZTEKEN EN INCAS facsimile met gravures van Tfieodoor de Br/ was f 9 8 , 5 0 NU f 2 9 , 5 0 per deel zolang de voorraad strekt
boekverkopers scheltema holkema Vermeulen koningsplein 20 amsterdam 'S 020 - 267212
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 augustus 1987
Ad Valvas | 588 Pagina's