Ad Valvas 1987 - 1988 - pagina 31

PJD\!FJ}JPS

28 AUGUSTUS 1987

Klussen voor beleg op een bete broods

Bijverdienen bijna een must Bid en Werk, zo zal menige student redeneren wanneer hij zich bij de VU, de umversiteit met een christelijke grondslag, inschrijft. De protesten tegen minister Deetmans herzienmg van de studiefinanciering zijn vervaagd tot een summier gepruttel, maar de toegekende studiebeurzen blijven mager. Net als ieder jaar zwermen honderden studenten uit over Amsterdam en omgeving om het beleg voor een bete broods bij elkaar te sprokkelen. Weliswaar zijn mensonterende baantjes die de noeste werker vroegtijdig wegens rugklachten aan het ziekbed kluisterden, zoals bijvoorbeeld zakkensjouwer in de haven, verleden tijd, maar verkeerstellmgen en enquêtes zijn ook niet erg geestverruimend. Hoewel studenten steeds vaker ^ bij de bank horen dat hun rekening courant leeg is, blijkt het moeilijker te worden deze op legitieme wijze a a n te vullen. Volgens de hmdige regelgeving mag een beursstudent niet meer dan 200 gulden per maand bijverdienen. Een simpel rekensommetje leert dat een student met een basisbeurs zelfs mét bijverdienste, gedoemd is onder het bestaansminimum te leven. Een bezoek aan het Amsterdamse uitzendbureau Werkstudent leert dat de meeste bollebozen de bijverdienste-clausule inmiddels hebben overpeinsd en steeds minder studenten lijken bereid om via dit bureau een bijbaantje te verschalken. "Vroeger kon je met werkstudenten goed de markt op. Ze hadden hersenen en inzet en pikten snel iets op. Maar door invoering van de twee-fasenstructuur in het wetenschappelijk onderwijs steken studenten noodgedwongen meer energie m hun studie," vertelt Stan Bos van het uitzendbureau Werkstudent. "Bovendien zitten ze al snel aan dat jaarlijkse plafond van 2400 gulden bijverdienste per jaar. Deetman heeft het óns en de studenten lastig gemaakt," zegt Stan die vroeger ook heeft gestudeerd. Hij blijft daarmee binnen de traditie van de uitzendorganisatie, die wil dat al het personeel, inclusief eigenaar/direkteur Kuiper, bestaat uit academici of gesjeesde studenten.

'Werkstudenten bestaan al, zolang er universiteiten zijn. Ze lopen ploeterend rond om hun strak aangehaalde buikriem een gaatje te kunnen laten vieren. Werk vinden is makkelijk, maar de nieuwe studiefinancieringswet maakt het er niet eenvoudiger op. Met een beurs mag je nog maar een beetje bijverdienen. Een speurtocht naar de bijverdiensten van de werkstudent die in het zweet des aanschijns al dan niet carrière maakt.

Naast een universitaire studie is het voor de armlastige student dikwijls ploeteren. nig. "In het eerste jaar besteedde ik veel tijd aan de studie. Later ging ik meer uit en ontdekte dat ik met mijn geld niet uitkwam. Mijn medestudenten hadden baantjes en zij konden

uitgaan. Omdat je hetzelfde wilt doen als je vrienden zoek je ook een baantje. Het is vnj eenvoudig; er bestaat een netwerk van cafe's waar je al dan niet zwart kunt werken. Je kan via een mt-

Advertentie

Werkstudent heeft het reservoir arbeidskrachten aangevuld door ook anderen dan studenten aan de chenten aan te bieden. "Ons arbeidsbestand bestaat voor zestig procent uit studenten en de rest zijn anderen," weet Bos. "Maar veertig procent van het arbeidsvolume wordt door de studetnen gedaan." Bos meent de tendens te onderscheiden dat studenten steeds vaker in het zwarte circuit onderduiken, onttrokken aan het scherpe toezicht van de roverheid. Hier doemt al snel het beeld op van de afgetobde student die 's avonds laat in obscure kroegjes, temidden van benevelde lieden, de glazen spoelt. De horeca is bij uitstek een plaats waar zwart geld makkelijk rolt. Kees, student medicijnen aan de VU, wil pas praten als hi] ervan overtuigd is dat hij zonder nadere aanduiding en zonder de naam van het cafe, waar hij zwart werkt, in Ad Valvas komt. Hij krijgt zeshonderd gulden per maand aan studiebeurs. In zijn ogen te wei-

Henk Vlaming

zendbureau, maar m de horeca verdient het goed. Omdat je 's nachts werkt verandert je hele levensritme en dat werkt studievertragend. Ik denk dat als ik afgestudeerd ben enige moeite zal hebben om mijn energie in plaats van 's avonds overdag te gebruiken."

Miljoenen Vermeulen

VOOR ALLE STUDIERICHTINGEN STUDIEBOEKEN het gehele jaar door nu ook THEOLOGIE (3e etage) en MODERN ANTIQUARIAAT (5e etage) openingstijden: ma 13-17,30 di t/m vr 9-17.30 do av 19-21 za 10-17 ZES VERDIEPINGEN MET BOEKEN

c

Foto AVCWU

opers Koningsplein Amsterdam Tel 26 7212

Het bateljon studenten dat al die lange jaren kleine klusjes voor weinig centen opknapt mag dan groeien, het is zeker niet de énige categorie die zich van onze intellectuele vriendjes onderscheidt. Tussen dit volk zijn ook degenen die meer aan hun carrière dan aan het geldelijk gewin denken, ruimschoots voorhanden. Ook onder de werkstudenten zijn witte- en blauwe boordwerkers. "Ik heb bij een benzinepomp gewerkt, heb verkeerstellingen gedaan, ik heb geënquêteerd, ik heb heel veel van die korte klusjes gedaan," zegt Geert-Jan Runnardel de la Vallette. Hij studeerde twee jaar medicijnen aan de VU, maar wisselde zijn studie daarna in tegen een opleiding rechten aan de Universiteit van Amsterdam. De inkt van zijn bul is nog maar net droog. 'Mijn ouders betaalden mijn studie," verhaalt hij, "ik werkte dan ook met direkt vanwege het geld maar omdat ik iets wilde

doen. Als je alleen maar studeert, raak je vervreemd van de maatschappij. Door alles aan te pakken en nooit te laat te komen bouwde ik bij de uitzendorganisatie een imago van degelijk en bedrij f sloy aal medewerker op. Op die manier kreeg ik betere baantjes." Runnerdal de la Vallette eindigde in een direktielimousme van Vroom en Dreesman, waarin hij als particulier chauffeur zijn superieuren van hot naar her bracht, een wagen waar wegens ongenoegen van de inzittenden menige werkstudent voor hem uit was geschopt. "Ik werkte soms negen uur op een dag. Echt chauffeuren deed ik dan maar een uur of drie. De rest van de tijd vergaderde dat direktielid en dan gmg ik m de kantine studeren." Reed GeertJan m een direktiewagen, V en D bestuurde zijn kruiwagen. Via zijn contacten die hij bij de warenhuisgigant had opgebouwd kreeg Geert-Jan een baan als beleidsmanager bij een dochteronderneming van het Vendex concern. Voor Jeroen van Rijbroek gaat het mmder gladjes. Hij studeert Italiaans en Informatica aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn carrière begon als schoonmaker in het Academisch Medisch Centrum, waar hij het bloed van gestorvenen, achtergelaten door studenten die autopties op stoffelijke overschotten vernchtten, op moest numen. Zijn studie informatica leverde hem echter beter werk op. Nu werkt hij via een uitzendbureau als operator. Dat is iemand die bijhoudt welke transacties er op de Optiebeurs zijn afgesloten en hoeveel geld daarmee is gemoeid. Daardoor is hij in aanvarmg gekomen met de Dienst Studiefinanciermg m Groningen. Hoewel hij met zwart werkt en van plan was het een en ander met Groningen te verrekenen was de studiefinanciering hem te snel af. "Groningen is zeer streng," verzucht Jeroen, "ik heb al een paar maanden geen beurs gekregen. Ik heb ze proberen te bellen, maar ik kan geen contact krijgen. Ze zijn keihard; bij het minste of germgste trekken ze de beurs m. Hoe ze er achter komen dat je werkt, weet ik niet." Jeroen verdient nog niet genoeg om het zonder beurs te kunnen stellen. "Misschien waag ik nog eens een kansje m de optiehandel," verklapt hij, "daar kun je in korte tijd miljoenen verdienen. Maar je kunt ook m een keer al je geld kwijt raken." Een speurtocht langs de diverse baantjes brengt ons bij studenten die de high society hebben bereikt. Maar ook op de Walletjes zijn leergierige meisjes te vinden. De student, rijk wordend door de handel in aandelen komt evenzeer voor als de studente met het rode licht achter glas. Iedereen zoekt een weg, pogend studiefmanciering te slim af te zijn, of met deze instelling tot een vergelijk te komen. Maar de vele creatieve mogelijkheden om financiële moeilijkheden gedurende de studie op te lossen kent ook een minder opwmdende oplossing: een toenemend aantal studenten verkiest om de eerste jaren van de studie niet op eigen benen te staan en blijft nog even in het ouderlijk nest. Home sweet home is niet zo duur.

lï

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen