Ad Valvas 1987 - 1988 - pagina 27

28 AUGUSTUS 1987

PDVPJJ^PS

Openbaar Ministerie bemoeit zich steeds vaker met vervuilingsvraagstuk

Chloride-uitstoot VU lijkt onoplosbaar probleem Pas midden juni wekte een rapport van eind vorig jaar over chloride- uitstoot van de VU verbrandingsoven beroering onder het personeel van het VU-ziekenhuis. Teveel verbrande PVC's verlaten de schoorsteen, een euvel dat nauwelijks te verhelpen lijkt. De pijp van het Energiecentrum mag nog zo hoog zijn, toch is het even slikken voor de aanwezigen in Buitenveldert. Ook voor de bestuurders van de universiteit. In het uiterste geval zouden Provinciale Staten van Noord Holland kunnen besluiten om de vergunning, waarin staat onder welke voorwaarden de VU een verbrandmgsoven mag stoken, in te trekken. Monsters van de verbrandingsgassen bleken per kubieke meter 277 milligram stof en 579 gram chloride te bevatten. Volgens de op 29 januari 1985 aan de v u verleende vergunning ingevolge de Afvalstoffenwet staat dat de verbrandingsgassen bij lozing in de buitenlucht met meer dan 75 milligram stofresten en 100 milligram chloorverbindingen mogen bevatten. Chloor is een zeer agressief middel dat zowel de gezondheid van de mens als het leefmilieu aantast. Te veel chloor in de lucht geeft een prikkelend gevoel, verergert ademhalingsmoeilijkheden, kan longoedemen veroorzaken en tast metalen aan. Vanwege deze gevolgen liggen er verbrandingsschepen op de Noordzee, omdat de schadelijke rookgassen, sterk genoeg om op het land alles wat leeft te laten verstikken, daar memand kwaad doen. Juist de laatste tijd voert Greenpeace echter aktie tegen deze praktijken. De totale chloride-uitstoot van de VU-verbrandingsoven is niet genoeg om dergelijke zware verschijnselen teweeg te brengen. De te hoge stof-emissie (uitstoot) ontstond doordat een deel van het inwendig metselwerk van de oven was beschadigd, waardoor de rookgassen niet door de naverbrandingsoven gingen. Voor de chloride-uitstoot maakt dat echter mets uit, want die deeltjes verbranden niet. Dat probleem laat zich vrij moeilijk bestrijden. Provinciale Waterstaat zoekt de oorzaak m de verbrandmg van teveel materiaal met gechloreerde koolwaterstoffen. De beschuldigende vinger gaat in de richting van de infuuszakken van het ziekenhuis. Deze zakken zijn van polyvinylchloride (PVC) gemaakt, een stof die na verbranding een giftige stof oplevert. "De m de vergunning gestelde

Henk Vlaming

De schoorsteen van de VU-verbrandingsoven stoot teveel chloride uit. Voor Buitenveldert is het slikken of stikken.

norm is meer een richüijn dan een voorschrift," zegt dr. W.J.T. van Alphen, van de Dienst Veiligheid en Milieu van de VU. "Zolang we geen tonnen chloride uitstoten vmdt de provincie het allang mooi. We proberen de chloride-emissie terug te dringen door op de universiteit minder chloorhoudende produkten in te kopen. Maar we kunnen niet buiten de infuuszakken om. Die zijn nu eenmaal nodig en we hebben er nog geen vervangend materiaal, ook niet het onschuldiger polyethyleen, voor gevonden. De oven van de VU is overigens de modernste die er in zijn soort is. Het is verwonderlijk dat ovens die een afschrijvingstijd van vijf jaar hebben aan geen enkele

Foto Peter Wolters.AVCA^U

norm hoeven te voldoen. Dat zie je ook bij oude modellen. Hoe nieuwer een oven is, hoe strenger de eisen die er aan worden gesteld." "Het afvalprobleem is bij alle ziekenhuizen hetzelfde," zegt Theo Warns van de Vereniging Müiedefensie. "Ze hebben kleine verbrandingsovens imet een kleine organisatie en dan kun je dit soort problemen krijgen. In Nederland zijn maar twee echt goede verbrandingsovens die zijn van de Vuilverbranding Rijnmond en Akzo. Het in eigen beheer verwerken van de afval is niet meer van deze tijd. Het is een doorn in het oog van het ministerie van VROM (o.a milieu - red.) die toe wil naar een centrale aanpak van de vuilver-

branding. Door middel van overleg en nota's zal dat niet lang meer op zich laten wachten." "We bekijken wat mogelijk is," zegt E. van Dranen, van de vergunningenafdeling voor gevaarlijke stoffen bij de Provinciale Waterstaat van Noord Holland. "Een bedrijf als Hoogovens heeft meer mogelijkheden dan een patatbakker. We proberen de zaak eerst administratief te regelen. In tweede instantie volgen er pas sancties. Als het overleg niet lukt sturen we een brief waarm we zeggen dat het bedrijf maatregelen moet nemen. Als dat niet lukt sturen we een brief waarin we zeggen dat ze maatregelen moeten treffen. Daarna is het een bestuur-

lijke kwestie. Het kan zijn dat het bestuur van de provincie de vergunning intrekt of de aktiviteit verbiedt. De zaak kan ook in handen van de officier van justitie worden gelegd die tot vervolging over kan gaan." Of het met het intrekken van de vergunning zo'n vaart zal lopen is de vraag, want het cijfer geldt als een 24-uurs gemiddelde. Aangezien de verbrandingsoven bij de universiteit niet een vol etmaal in werking is, is het niet eenvoudig om vast te stellen wanneer de vergunmngsvoorwaarden worden overschreden. Om dit goed te onderzoeken zouden de metingen over drie dagen moeten plaatsvinden, maar de uitvoering daarvan stuit op praktische problemen. Het chloridegehalte in het rookgas wordt bepaald met een nat chmische methode met behulp van gaswasflessen. Dat is een zeer arbeidsintensief. "Als we de meting werkelijk over drie dagen wil uitvoeren betekent dat een inzet van vijftien mensen," zegt de heer ƒ.ƒ. Klopman van Milieutechnisch Onderzoek en Informatieverwerking, een afdeling van Provinciale Waterstaat. "We hebben niet de mogelijkheden om zoveel mensen in te zetten. Op dit moment zijn er plannen om tot een ander vergunningenstelsel te komen. De toegestane uitstoot zou niet aUeen per 24 uur moeten worden omschreven. Er zouden ook richtlijnen voor kortere perioden moeten komen." Provinciale Waterstaat is voortdurend bezig alle vergunninghouders in het land af te lopen om te controleren of men zich aan de voorwaarden houdt. Het komt nogal eens voor dat bij een bedrijf of instantie teveel emissie plaatsvindt. "Een doekfilter bijvoorbeeld kan jarenlang goed werken en net als wij het meten kan er een scheur in zitten waardoor je een overschrijding van de toegestane uitstoot van stoffen, waarvoor een vergimning nodig is, plaatsvindt." zegt Klopman. "Als je maar vaak genoeg meet is het volgens de wet van de kansberekening een statistisch gegeven dat dat voorkomt." Volgens Van Dranen komt het steeds vaker voor dat het openbaar ministerie zich uit eigen beweging met dit soort zaken bemoeit. "De officier van justitie denkt steeds vaker dat hij bij kan dragen aan de bescherming van het milieu," zegt Van Dranen. "Daarmee doorkruist hij het overleg dat wij met de instelling hebben."

'Abortuspil' viel ve rke e rd Is he t e thisch be se f aan de VU tanend? Dat vroeg de arts Doe­ ke Post zich af toe n he m be gin juni te r ore kwam dat e e n VU­ promovendus een pil had ge te st waarmee zonde r ingrijpe n van de arts onge we nste zwange r­ schappen be ëindigd kunne n worden. Reden voor Post om in het con­ fessioneel ge re forme e rde opi­ nieweekblad Centr aal Week­ blad in e e n artike l te ve rzuch­ ten: "Ik hoop dat de VU de fak­ kel weer oppakt e n voortre kke r wordt in de christe lijke me di­ sche e thie k." Het artikel in het weekblad had als kop Onder zoek aan de VU zonder ethiek: abor tus als doe­ het­zelf­artikel. Post age e rde

dat met was nage dacht ove r de ethische conse que ntie s die he t gebruik van de ze pil me t zich meebrengt. Me t ande re woor­ den: de autorite it van de arts is hier in het ge ding. "He t is goe d om een bezinningstijd in te bou­ wen. Imme rs, e e n vrouw die zwanger is, reageert nogal eens emotioneel," aldus Post. Vervolgens gooide hij de knup­ pel in he t hoe nde rhok toe n hij opwierp dat de VU opnieuw ge­ toetst zou moe te n worde n op haar christe lijke waarde n. Was de VU me t dat toe komstig ge ­ bruik van de abortuspil we l in het reine met de Schepper? Pro­ fessor C. van der Meer, emeritus hoogleraar inwe ndige ge ne e s­ kunde en voorzitter van de com­

missie me dische e thie k van de VU, antwoordde Post in een an­ der artike l dat aan de VU we l degelijk me disch e thische vra­ gen worden ge ste ld. En dat ook bij dit onde rzoe k de e thische vragen nie t uit de we g zijn ge ­ gaan. Dr. M.J.Crooij die op dit onde r­ zoek naar he t gebruik van de ze 'abortuspil' promove e rde had zich in zijn proe fschrift nie t e x­ pliciet in etlüsche zin uitgespro­ ken over het toekomstig ge bruik van de ze pil. Hoe kijkt hij te rug op de re actie van Post? "In he t begin was ik uiterst ve rbolge n. Ik vroeg me af of Post mijn dis­ sertatie we l had ge le ze n. He t onderzoek is bovendien niet uit­ gevoerd in he t VU­zie ke nhuis,

De promove ndus Crooij heeft de e ffe cte n van de stof Epostane bij vijftig vrouwen me t e e n onge ­ wenste zwange rschap, on­ derzocht. Bij 42 vrouwe n had de pil e ffe ct e n ont­ stond e e n spontane vruch­ tafdrijvmg. He t middel had geen of sle chts ge de e lte lijk effect bij de ove rige acht

maar elders," benadrukt hij. "Al­ leen de promotie vond aan de VU plaats." En, ve rvolgt hij, "mijn taak was he t de te chni­ sche aspe cte n van he t onde r­ zoek te onde rzoe ke n." Ove r de angst van Post dat de ve rant­ woordelijkheid van de arts ve r­

vrouwen. De pil met de stof Epostane kan in de toe ­ komst he t aantal curre ta­ ges (he t onde r narcose weghalen van de vrucht) verminderen. Dat be te ke nt ook e e n minde r grote psy­ chische be lasting voor de vrouw. Crooij verwacht dat over e e n a twe e jaar de ze pil op de markt komt.

mindert als deze pil voorhanden komt, ze gt hij: "Persoonlijk vind ik dat he t uite inde lijk de vrouw is die be slist. De arts zorgt toch ook nie t voor he t kind na de bevalling?" (Ally Smid)

ü

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen