Ad Valvas 1987 - 1988 - pagina 480

29 APRIL 1988

pD\ps^/f>s wm

M^\^^^^^^^^^^^^^

émÈmÊmÊmÊimÊeÊÊm

'Lesgeven alleen geeft me te weinig spanning'

Docent organiseert congressen vanuit z'n zolderkamer Leo Boon houdt het liefst alles in één hand: "Dat heeft als grote voordeel dat je alle aspecten van het organiseren maximaal op elkaar af kunt stemmen. Bo­ vendien kan je direct besluiten nemen, als het moet om twaalf uur 's nachts. Dat betekent dat je heel snel kunt werken. luist het moeten samenwerken met anderen en het dan niet met elkaar eens kunnen worden slokt heel veel tijd op. Je kunt er dan eindeloos over praten of je een bepaalde spreker wel of niet moet uitnodigen maar uit­ eindelijk moet er toch een knoop "worden doorgehakt. Ik zet voor mijzelf de zaken op een rijtje en neem dan een besluit. Geen eindeloze gesprekken." Aan het woord is de voorzitter van de stichting Sympoz, een stichting die zich toelegt op het organiseren van congressen. Het hoofdkantoor bevindt zich in het woonhuis van de voorzitter en is te bereiken via het betre­ den van een aantal trappen. Daar, in een stevig volgepakte, kleine zolderkamer, treffen we

Eens in het jaar wordt er a a n de VU een groot congres gehouden dat georganiseerd wordt door de stichting Sympoz. De centrale figuur achter deze stichting is drs. Leo Boon, in het dagelijks leven docent a a n de Hogeschool Amsterdam. Anders dan de meeste congresorganisaties die met veelkoppige congrescommissies werken^doet Leo Boon praktisch al het werk alleen. Een interview met een solist die congressen organiseert, gewoon "omdat het zo leuk is om te doen". Koos Neuvel

'De zaal moet niet g a a n suffen' Leo Boon aan. Dus geen riant kantoorappartement waar een toegewijde schare van perso­ neel hem permanent terzijde staat. Zelfs geen secretaresse om zijn brieven uit te tikken; dat doet hij zelf wel. De belangrijkste hulpkracht van Leo Boon is een gepensioneer­ de rechercheur van politie die het leuk vindt om in zijn vrije tijd de administratie van de stich­ ting te doen. Als het echt druk wordt helpt de vrouw van Leo Boon een handje, maar ook de oppas van de familie wordt geïnstrueerd om bij binnenko­ mende telefoontjes de juiste antwoorden te geven. Op de dagen van het congres sprin­ gen buren, kennissen en fami­ lieleden in om de nodige uitvoe­ rende taken te verrichten. Zo steekt de hele organisatie in el­ kaar. Leo Boon lijkt een amateur in een wereldje waar de professio­ nals de overhand krijgen. Die professionaliseringstendens valt tenminste op te maken uit een onlangs verschenen pers­ bericht van het Nederlands Congres Bu reau , een organisa­ tie die gesubsidieerd wordt door het ministerie van Economische zaken. Triomfantelijk meldt dit bureau dat Nederland als congresland naar een zesde plaats gestegen is. Maar daar stelt men zich niet tevreden mee: men wil naar de top van de hitparade! Om dat doel te bereiken zullen alle in­ sparmingen van de bedrijfstak, aldus het bureau, erop gericht moeten zijn de groeipercenta­ ges van de huidige nvuaimer vijf, Italië, te overtreffen.

Drs. Leo Boon: Ik pluis elke dag omdat Sympoz zich niet op de internationale maar op de na­ tionale markt mikt. Maar vooral is voor Leo Boon het organiseren van grote con­ gressen in feite een wat uit de hand gelopen hobby; iets wat hij leuk vond om er bij te doen toen hij merkte dat de sparming van het lesgeven wat minder werd en iets waarvan hij al spoedig merkte dat het hem ge­ makkelijk afging. Groeipercentages voor de ko­ mende jaren heeft hij dan ook niet in zijn hoofd zitten. Hij orga­ niseert voor Sympoz één groot congres per jaar en doet als me­ dewerker van de hogeschool ook zo nu en dan het een en ander aan organisatiewerk. Boon: "Ik heb helemaal geen grootse plannen voor de toe­ komst. Ik doe de dingen waar ik zin in heb en dat is in wezen allemaal korte termijnwerk. Als ik het allemaal lang van tevoren moet plannen, zou het wel eens niet zo leuk meer kunnen wor­ den. Ik wil mijn motivatie opti­ maal houden."

Een salaris houdt Boon er niet aan over, het is ook niet zijn bedoeling om er geld mee te verdienen. Een begroting voor een congres schrijft hij altijd even vlug op een kladje. Zeker nu hij al een aantal concpressen Zulke doelstellingen, die voort­ achter de rug heeft weet hij wel komen uit de wens om zoveel hoe hij de hoogte van de ver­ mogelijk buitenlanders, en dus schillende uitgavenposten moet geld naar Nederland te halen, beoordelen. Als hij nog wat geld zijn vreemd a a n de stichting over heeft, huurt hij bijvoor­ Sympoz. Al was het alleen al beeld nog een bandje in voor

het NOS­joumaal opende er­ mee: door fouten in het zieken­ huis gemaakt, overlijden er jaarlijks 1800 mensen. Daar­ mee zou het liggen in een zie­ kenhuisbed nog gevaarlijker zijn dan het rijden in het ver­ keer. Met die publiciteit had Leo Boon helemaal geen rekening gehou­ den. Hij had een tweedaags congres voorbereid waarin de kwaliteit van het menselijk le­ ven en van de zorg centraal stond. Het ging bijvoorbeeld om de vraag of a a n oude mensen nog een peperdure behande­ ling gegeven moet worden als ze daar zelf eigenlijk geen zin in hebben. Oorspronkelijk was die tweede dag, over fouten in de gezondheidszorg, bedoeld als onderdeel van de eerste dag. Omdat het wat teveel werd, ver­ schoof hij die zaak. Leo Boon hierover: "Voor mij was die tweede dag niet het be­ langrijkste. Maar wat gebeurt er nu? Iedereen feliciteert mij met het succes van de tweede dag. Omdat het nieuws van die 1800 doden alle media gehaald heeft vinden mensen dat een groot succes. Ik ben toen bij mij­ zelf te rade gegaan. Ik vind od die publiciteit wel leuk, het vijf kranten uit streelt de ijdelheid, maar echt Foto Btam de Hollandm fundamenteel vond ik die hele zaak niet. Die eerste dag over tijdens de middagpauze: "leuk de kwaliteit van de zorg vond ik om de mensen een beetje te ver­ veel belangrijker. Dat heeft ook wermen." wel een groot deel van de pers De onderwerpen voor zijn con­ gehaald maar op veel minder gressen bedenkt Leo Boon zelf. opzienbarende wijze." Steevast hebben ze te ^ a k e n "Voor mij is publiciteit ook geen met een bepaald aspect van de doel op zichzelf maar een mid­ volksgezondheid. Die voorkeur del. Door publiciteit hoop ik a a n heeft te maken met zijn baan bij het onderwerp dat op het con­ de Hogeschool Amsterdam: hij gres a a n de orde komt enige is docent in didactische werk­ ruchtbaarheid te geven, zoda­ vormen voor mensen die in de nig dat het ook op het beleidsni­ gezondheidszorg lesgeven. Zo­ veau en in de ziekenhuizen aan doende heeft hij al van oudsher de orde wordt gesteld. Nu is er een zekere bekendheid met dit een heel specifiek aspect uitge­ terrein opgebouwd. licht dat van die 1800 doden. Over de manier waarop hij het Minstens net zo belangrijk had onderwerp van zijn congres ik gevonden dat aan de mensen vaststelt vertelt Leo Boon: "Ik zou zijn verteld hoe we preven­ ben geabormeerd op vijf kran­ tief kunnen optreden. Je kunt ten die ik elke dag lees. De inte­ heel wat dingen doen om fouten ressante stukken knip ik uit en te voorkomen, bijvoorbeeld al­ leg ik apart. En op het moment tijd kijken of je het goede medi­ dat ik denk hé, maar weer eens cijn krijgt." een congresje, ga ik mij er echt op werpen. Dan lees ik ook veel vakliteratuur om er achter te ko­ "Mensen hebben zo'n groot ver­ men wat voor belangrijke pro­ trouwen in de gezondheidszorg! blemen er in de gezondheids­ Ze denken dat daar geen fouten zorg gaande zijn. Bovendien gemaakt kurmen worden. De staat een wetenschappelijke gezondheidszorg is een heilig adviesraad mij bij en heb ik ook huisje dat best omver gehaald voor het overige veel contacten mag worden. Als mensen er opgebouwd. Ik zeg wel eens: als door middel van de berichtge­ ik ergens wil solliciteren, kan ik ving van doordrongen zouden vijf of zes foldertjes geven van worden dat het goed is dat je mijn oude congressen, dat zijn fouten moet melden, zodat daar mensen die met mij gewerkt lering uitgetrokken kan worden, dan zou je een evenwichtig hebben als spreker." Het laatste congres dat Leo beeld van een congres hebben." Boon organiseerde, op 24 en 25 Leo Boon heeft dus, het zal on­ maart dit jaar, heeft een storm derhand duidelijk zijn, geen van publiciteit opgeleverd. Alle hoge pet op van de berichtge­ kranten hadden het erover en ving over het congres. Toch denkt hij dat al die sensationele

krantekoppen uiteindelijk wel het gewenste effect zullen sorte­ ren: "Wat ik nu ook merk, en dot is een nieuwe ervaring voor mij, is dort die krantekoppen een ei­ gen leven gaan leiden. Er gaan nu geluiden dot de staatssecre­ taris van volksgezondheid een diepgaand onderzoek naar de fouten in ziekenhuizen wil instel­ len. Als dat onderzoek er komt en dat heeft tot gevolg dat we verder gaan nadenken over de mogelijkheden van preventie, dan denk ik: we hebberï toch bereikt wat we wilden." Opdat een congres een derge­ lijk effect kon bereiken is een intensieve voorbereiding een absolute vereiste. Leo Boon ver­ telt dot hij overal bovenop zit en olies in de gaten houdt. "Als het goed gaat zeg je dot tegen de mensen of beloon je ze. Wan­ neer het minder goed gaat zwijg ik op dat moment zelf, maar later probeer ik het wel zo vriendelijk mogelijk mede te de­ len en neem een besluit over hoe het de volgende keer moet gaan.

'Soms stuur ik een verhaal van een spreker terug' Niet minder streng stelt Boon zich op ten aanzien van de spre­ kers op zijn congres: "Als ik de inleiding lees die een spreker mij toegestuurd heeft en ik zie dat hij zich niet a a n zijn onder­ werp heeft gehouden, gaat het verhaal ormüddeDijk terug. Dan zeg ik wat de afspraken waren en wat er aan mankeert. Bij de uitnodiging van de sprekers let ik er ook altijd op of ze in het openbaar wel een goed verhaal kurmen afsteken. Deskundig­ heid is heel belangrijk maar het mag niet zo zijn dat een groot deel van de zaal bij­het verhaal maar een beetje zit te suffen." Maar Leo Boon stelt niet alleen eisen a a n anderen maar ook aan zichzelf. Hij is zich ervan bewust wat zijn zwakkere pun­ ten zijn: "Ik ben slecht in taal. Als ik stukjes moet schrijven of een inleiding moet houden is dat heel moeilijk voor mij. Dan bedien ik mij van de hand­ en spKindiensten van anderen om daar doorheen te komen. Ik ver­ wacht van de sprekers een goe­ de voordracht en een goed taal­ gebruik terwijl ik dat zelf niet kan. Ik open en sluit het congres altijd en zoiets gaat mij heel moeilijk af. Daar gaat erg veel tijd in zitten." "Er heeft wel eens een spreker een opmerking gemaakt over taalfouten die niet uit een brief gehaald waren. Dan noemt hij zo mijn naam ten overstaan van duizend mensen. Dan denk ik die man heeft gelijk en ik ge­ neer mij^daar niet voor als hij dat opmerkt. Dat zijn dingen die ik niet goed kan maar waar ik wel goed op moet letten." Van het congres van 24 en 25 maart verschijnen medio mei twee verslagboe­ ken: 'Kwabteit van leven en zorg*, ƒ19,-. en Touten m de gezondheidszorg', ƒ21,Te vericnjgen door overmaking aan sbchtmg Sympoz Amstelveen, giro 522866

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen