Ad Valvas 1987 - 1988 - pagina 463
^A^\PS
29 APRIL 1988 In 1972 kregen d e bureaus v a n vertrouwensartsen 450 telefoon tjes binnen over kindermishan deling. In 1983 w a r e n het er 5000. Na a r verwachting zal dat aantal dit j a a r stijgen tot 7500. Zo'n twintig kinderen per j a a r sterven a a n d e gevolgen v a n mishandeling. Volgens Baartman is het dankzij de grote publiciteit dat het a a n tal meldingen, volgens hem het topje v a n d e ijsberg, zo toenam. "Er is meer openheid e n belang stelling voor. Familie, buren e n onderwijzers zijn alerter w a a r door mishandeling hopelijk niet meer zo uit d e h a n d loopt e n kinderen eerder worden ge loofd", zegt hij. Baartman, bestuurslid v a n d e Vereniging tegen Kindermis handeling: "In sommige gezin nen zijn kinderen al jaren d e dupe v a n mishandeling, 't Lijkt op een verslaving, e n d a t stop je niet zo makkelijk. Hulpverleners hebben grote behoefte a a n in zicht in d e problemen die zich in zo'n gezin afspelen, want mis handeling staat bijna nooit op zichzelf. D a a r n a a s t is er grote behoefte a a n methodes v a n hulpverlening."
Dr. Baartman constateert dat kindermishandeling niet eindigt bij blauwe striemen
'Mishandeling levert later relatieproblemen op' Vandaag praat het landelijk bureau van ver trouwensartsen met het ministerie van WVC over zijn personeelsproblemen. De vele meldin gen van kindermishandeling groeien hem bo ven het hoofd. Daarnaast missen hulpverleners vaak de kennis. "Onderzoek naar kindermis handeling is een onontgonnen terrein en emo tioneel een mijnenveld", zegt dr. H. Baartman. Vanaf maandag is hij bijzonder hoogleraar 'preventie en hulpverlening inzake kindermis handeling' aan de VU.
"Nu lopen behandelingen bij voorbeeld weleens m a n k o p d e samenwerking. Hoe meer pro blemen er in e e n gezin zijn, des te meer hulpverleners worden er ingeschakeld. In zo'n geval gebeurt er soms juist h e l e m a a l niets. De e e n denkt dat d e a n d e r het wel zal opknappen. Een tijd je terug is er e e n kind overleden terwijl er vijftien hulpverleners rondliepen in dat gezin. Dat mag niet meer gebeuren. De in stanties moeten veel duidelijker afspreken wie d e eindverant woordelijkheid heeft, wie het gezicht n a a r het gezin toe is, wie zich om het gezin bekommert e n wie het kind beschermt. Want zodra kindermishandeling in d e openbaarheid komt, raakt het hele gezin in e e n crisis. Ieder een moet geholpen worden om dat trauma te overleven."
vakgroep speciale pedagogiek zich d a a r over. "In deze gezinnen komt regel matig kindermishandeling voor. Gesprekken bij het RIAGG zijn voor h e n te abstract en h e b b e n teveel te m a k e n met persoonlij ke trubbels terwijl d e e ü e n d e heel v a a k te m a k e n heeft met d e manier v a n leven. Hoe er met geld wordt o m g e g a a n , met bu ren e n hoe zaken met a d v o c a ten worden afgehandeld. Hoe je d e gootsteen ontstopt, h o e je a a n e e n t w e e d e h a n d s b e d komt omdat drie kinderen in é é n b e d wat onpraktisch is. Om zo"n situ atie te beseffen, moet je ter plek ke zijn."
Ongedierte
Tweedehands bed Baartman: "Ook wordt n o g wel eens te gemakkelijk gedacht dat elk gezin op het Procrustes bed v a n d e hulpverlening past. Men heeft e e n b e p a a l d e manier van werken e n d a a r moet het gezin zich a a n p a s s e n . M a a r niet iedereen is gemotiveerd voor elke vorm behandelings vorm." Als bijzonder hoogleraar zal Baartman zich in opdracht v a n de Vereniging tegen Kindermis
Diana Doornenbal
Dr. Baartman: 'Zodra kindermishandeling in d e o p e n b a a r h e i d komt, raakt het hele gezin in e e n crisis' Foto Bram de Hollander handeling met n a m e buigen over verschülende hulpverle ningsmethodes. Een methode die d e laatste tijd populair is voor hulp a a n gezirmen met al lerlei problemen is intensieve
thuishulp. S a m e n met e e n RI AGG e n De Triangel (een in stantie w a a r gezinnen die totaal in d e vernieling zitten voor on geveer e e n half j a a r worden op genomen) buigt Baartmans
De wetenschap in N ederland holt achter d e feiten a a n . Om te weten h o e je met mishandelde kinderen om moet g a a n , zijn w e met n a m e afhankelijk v a n on derzoeken uit d e Verenigde Sta ten. Baartman: "Die zijn niet altijd te vertalen n a a r d e situatie in ons land. De slums in N ew York zijn v a n e e n ander, ernstiger kaliber d a n d e mindere woonbuurten in Amsterdam. Bovendien moet je je realiseren dat het niet alleen kinderen uit d e lagere milieus zijn die mishandeld worden. Je denkt al g a u w a a n slaan, mep pen e n blauwe striemen wat i n d e r d a a d vooral in l a g e mi lieus voorkomt. M a a r je hebt ook nog emotionele kwetsing, iets wat in alle l a g e n v a n d e bevolking voorkomt." "In lagere nulieus is men mis schien eerder geneigd 'om d e mouwen op te stropen' als er problemen zijn, terwijl d e g e n e n die hun brood verdienen met b a b b e l e n d a t ook eerder in het gezin in praktijk brengen. In cest, wat twintig procent v a n alle mishandelingen vormt, is evenmin klassegebonden." Naast mishandelde h e b je ook nog verwaarloosde kinderen. Men vermoedt dat dat vijf keer zoveel voorkomt als mishande ling. "Geregeld b e l a n d e n er vol
strekt uitgedroogde e n onder voede kinderen in d e N eder^ landse ziekenhuizen. Gewoon doordat ze niet krijgen wat ze nodig hebben. Anderen worden niet g e w a s s e n e n verschoond. Ongedierte, huidaandoeningen e n groeistilstand is het gevolg," vertelt Baartman.
Maltraiteren Wat voor verstikkende invloed kindermishandeling heeft o p het latere leven, weten alleen d e g e n e n die zelf in hun jeugd mishandeld zijn. De vakgroep speciale pedagogiek p r a a t ge regeld met dertig v a n die vol wassenen. 'Jij, als jij jezelf ver trouwt, d a n vertrouw je wel d e verkeerde', kreeg e e n m a n al tijd te horen v a n z'n vader. Baartman: "Dat is emotioneel maltraiteren. Het meest b a s a l e v a n mishandeling is d e zelf waardering die bij zo'n kind verdwijnt. Dat levert op latere leeftijd relatieproblemen op. Om voor a n d e r e n v a n w a a r d e te zijn, is e e n positieve kijk op jezelf nodig. Hoe negatiever je over jezelf denkt, des te eerder b e n je gekwetst." Ouders die vroeger mishandeld zijn e n dat niet verwerkt heb ben, herhalen dat niet zelden bij hun eigen kroost, meent Baart man. "Naar e e n kind toe voelt e e n vader of moeder zich snel ge kwetst als het niet luistert. Als het niet lief is, wordt dat meteen geïnterpreteerd als jennen e n uitdagen. 'Die moet me ook al niet. Hij doet het erom, 't s ekreet. Ik zcd hem eens laten weten wie de baas in huis is l'. Het lastige kind is d e druppel die d e enmier vol ellende doet overlopen." Gelukkig zijn er compensotie mogelijkheden om af te rekenen met het verleden. "Je bent god zijdank niet alleen v a n je ou ders afhankelijk wat dat betreft. Een a a r d i g e oma, leerkracht, partner of e e n leuke b a a n , het zijn allemaal zaken die je hel pen te overleven e n d e positieve kijk o p jezelf terug te geven, blijkt uit het onderzoek." "Opmerkelijk is ook dat d e meesten die n a mishandeling het hoofd boven water gehou den h e b b e n vroeger ook men sen h a d d e n a a n wie ze wat kwijtkonden. Zoals e e n jonger broertje of zusje om voor te zor gen. Verder blijkt dat d e 'overle vers' beter afgerekend h e b b e n met hun verleden e n him ou ders. Ze h e b b e n het rouwpro ces, want d a a r kun je het m e e vergelijken, verwerkt. Ze zijn minder kind."
VU en LOI twisten over cursus vliegangst Deze m a a n d presenteerden d e LOI (Leidse Onderwijs Instel lingen) s a m e n met charter maatschappij Transavia e n d e Vrije Universiteit het informa tiepakket 'Vliegen zonder angst'. Althans, dat staat op dit pakket. Of het logo e n d e n a a m van d e VU door d e LOI ge bruikt h a d mogen worden, blijkt onderwerp v a n grote one nigheid te zijn. De coördmotie v a n het project was in h a n d e n v a n d e VUstu dente Ineke Draais ma, die bij Transavia e e n PRstage liep, en d a a r al eerder drie zomers als stewardess werkte. Draais ma heeft h a a r t a a k ("partijen bij elkaar brengen, hobbeltjes rechtstrijken") prima volbracht. Het informatiepakket heeft zelfs behoorlijk wat publiciteit gekregen, voor d e 24jarige studente vrije letteren e e n mooie binnenkomer in d e we reld van d e PR. Meteen n a d a t
h a a r werk g e d a a n was, dreigt nu echter zo ongeveer d e pleu ris uit te breken. Het informatie pakket, b e s t a a n d e uit e e n boekje e n drie geluidscasset tes, lijkt resultaat te zijn v a n e e n n a u w e samenwerking tus sen VU, LOI, Transavia e n d e omroep AVRO. Hun logo's s t a a n op het pakket e n op het boekje afgedrukt. In het boekje wordt verschillende malen ge noemd d e VUpsycholoog dr. A. Vrolijk, die onderzoek doet n a a r vliegangst, zijn vakgroep klinische psychlogie e n conflic tuologie, e n d e faculteit PPW. Vrolijk zelf heeft echter niet meegewerkt a a n het pakket. Toen hij het pakket voor het eerst onder ogen kreeg, oor deelde Vrolijk dat het LOIpak ket ten onrechte suggereert dat zijn onderzoek h i e r a a n verbon den k a n worden. Temeer d a a r een v a n d e hoofdstukken in zijn ogen verdacht veel gelijkenis
vertoonde met e e n gedeelte uit een manuscript dat Vrolijk nog moet publiceren. "Ik h e b er met n a m e b e z w a a r tegen d a t wordt gesuggereerd dat dit pakket op d e VU ontwikkeld e n getest zou zijn", zegt Vrolijk. Pikant detail is dat het pakket onder a n d e r e is geschreven door een oud student v a n Vrolijk, die bij hem afstudeerde op e e n scriptie over vliegangst. Vrolijk weigert om verder op d e zaak in te g a a n . "Er is een vrij delicate onderhandelingssitua tie en die k a n bedorven wor den worden door e e n of a n d e r e publicatie", aldus Vrolijk. Wel verwijst hij n a a r mr. B. Meulman, secretaris v a n het college v a n bestuur. Vrolijk heeft d e zaak in zijn h a n d e n gelegd. Meulman bevestigt d e klacht v a n Vrolijk. Het feit d a t d e n a a m v a n d e Vrije Universiteit zonder toestemming is verbon den a a n e e n commercieel pro
dukt v a n d e LOI, zit beide h e ren hoog. Juridisch zou dit e e n onrechtmatige d a a d kurmen opleveren, w a a r a a n direct e e n eis tot schadevergoeding is te koppelen. Dat ook het officiële logo v a n d e VU is afgdrukt en, als dat aangetoond k a n wor den, dat er wat materiaal is geleend uit een ongepubli ceerd manuscript v a n e e n VU onderzoeker, is e e n inbreuk op het auteursrecht. De VU eist nu v a n d e LOI dat d e cursus uit d e h a n d e l wordt genomen. De LOI r e a g e e r d e d a a r o p met een uitnodiging voor e e n gesprek o p 4 mei a.s. die d e VU heeft a a n v a a r d . Bo vengenoemde eis blijft voor d e VU echter het uitgangspunt, tenzij men tot e e n vergelijk k a n komen. Daar zijn talloze moge lijkheden voor. De LOI zou e e n schadevergoeding kunnen be talen, d e tekst kurmen a a n p a s sen, of d e bronvermelding ver
beteren. De h e e r Verheul, hoofd v a n d e LOIafdeling w a a r d e cursus onder ressor teert, is optimistisch over e e n goede afloop. Hij ziet redelijke kansen om bij het gesprek v a n 4 mei tot e e n vergelijk te ko men. Het uit d e h a n d e l n e m e n v a n d e cursus zou hij betreu ren, m a a r "als d e VU d e LOI d a a r juridisch toe k a n dwin gen, d a n moet het". De affaire werpt g e e n smet op d e flitsende stage v a n Draais ma: "N ee hoor, wij als Trans avia s t a a n hier volledig buiten. Ik leer hier gewoon weer van, hoe h a r d het er in d e praktijk a a n toe gaat." Volgende week w o e n s d a g zit ten d e twistende partijen om d e tafel. Ongetwijfeld zullen zij overeenstemming bereiken, en h a r d zal er d a n zeker niet a a n toe g a a n . Is Vrolijk niet werk zaam bij conüictuologie'i
(Gerard van Schalk)
ü
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 augustus 1987
Ad Valvas | 588 Pagina's