Ad Valvas 1987 - 1988 - pagina 417

iiD^^\2^

25 MAART 1988 "Misschien b e n ik e e n beetje gek, dat ik dit werk achter d e balie zo lang h e b g e d a a n , m a a r ik vind het nog steeds leuk. Je ziet direct resultaat v a n je werk. Je helpt mensen a a n e e n kamer, je zoekt wat voor ze uit over hun verzekering. Het zijn heel kleine dingetjes, m a a r die mensen zijn direct geholpen. Dat houdt dit werk leuk. "Er is een tijd geweest dat d e SRVU niet meer w a s d a n dit: d e barak met het kamerbureau, d e drukkerij en drie of vier activis­ ten. Die kwamen éQAIen keer per week trouw d e post doorne­ men. De rest v a n d e week zat ik hier alleen, soms kwam er hele­ maal niemand langs. DarL ging de telefoon: 'Ja. met het Nicara­ gua­comité. We houden e e n nachtwake, kunnen jullie men­ sen sturen?" En d a n zei ik: "Nou, ik zit hier op het ogenblik alleen

M a n s Kuipers bij vertrek: ' S t u d e n t e n b e w e g i n g in lift'

'SRVU nu weer club waarin iedereen kan meepraten' De SRVU Verliest zijn gezicht. Bijna tien jaar is Mans Kuipers betrokken geweest bij de studen­ tenvakbond van de VU. De laatste viereneen­ half jaar was hij er baliekracht. Duizenden stu­ denten hebben via hem een kamer gevonde^ of bij hem boeken gekocht. Per 1 april vertrekt hij, niet uitgekeken op het werk, maar wel op de karige beloning ervan. De studentenbeweging trekt volgens hem weer a a n op de VU "dankzij Deetman". Een monoloog van een anarchist pur sang.

"Elk jaar dacht je: nóg slechter kan het niet g a a n . Ik voelde m e een soort nachtwaker. We. wil­ den de boel d r a a i e n d houden, zorgen dat er een infrastructuur bleef bestaan. Zodra er d a n weer een groep mensen w a s die activiteiten wilde g a a n ontwik­ kelen, stond er een b a r a k voor hen klaar, een drukkerij, e e n te­ lefoon en een stencilmachine, een organisatie met contacten. "Dankzij het feit dat minister Deetman er nu zes j a a r zit e n met de e n e mooie maatregel n a de andere komt, zijn er nu w e e r meer mensen bij d e SRVU be­ trokken. De studiefinanciering is het onderwerp geweest dat daarvoor gezorgd heeft. In je portemonnee gepakt worden, dat is blijkbaar het ergste dat er is. Maar doordat er nu meer mensen actief zijn, kunnen ook andere dingen d a n d e studiefi­ nanciering weer aangepakt worden. Drie jaar geleden h a d ­ den we zo'n honderd leden; sindsdien zijn er per j a a r vijftig bijgekomen. Ik reken de vier­ honderd mensen die alleen vanwege d e reductie op boeken lid zijn niet mee."

Havenstaking "Volgens mij staat d e studenten­ beweging a a n d e VU er nu be­ ter voor d a n tien j a a r geleden, toen ik voor het eerst met d e SRVU in aanraking kwam. Toen waren er weliswaar nog dui­ zend leden, m a a r d e bond func­ tioneerde op e e n manier w a a r de honden g e e n brood v a n lust­ ten. "Mijn politieke opvattingen strookten absoluut niet met d e heersende opvattingen in d e SRVU v a n toen. Ik w a s (en ben) anarchist, terwijl d e SRVU on­ Advertentie

GESPREK MET PHILBY, MEESTER DUBBELSPION Journalist Phillip Knightley ('The fïrst casualty') kreeg als eerste, na 25 jaar stilzwijgen in Moskou, toegang tot Kim niilby, de Britse dubbelspion, nu KGB­generaal in ruste. In VN deel één: dertig jaar hoogverraad. TOP­INKOMENS in Nederland nog eens extra verwend. Onze belastingtarieven zijn uiterst aardig. Gesprek met schaakgrootmeester Nigel Short: 'Mooie zetten kunnen me niks schelen, ik wil sterke zetten.' Ook: Timman en Karpov over Short. De pitbull en de afgebeten vingers: legenden van de grote stad. üit de archieven: hoe L uns Buitenlandse Zaken veroverde.

ONDER DE GROND Zweet, vocht, vuil. De Belgische kolenmijn Winterslag gaat deze week dicht: afscheid van het ondergrondse werk. En: de wonderlijke bouwwerken van Anton( Gaudi, een reportage. Andermans leven: Gerrit Achterberg. Boeken: Malcolm Bradbury, interview. Helden der domheid: Bouvard en Pecuchet vertaald.

Lees naast u w krant Vrij Nederland

Hanne Obbink "De L SVB, d e landelijke studen­ tenorganisatie nu, heeft dezelf­ de trekjes als de SRVU toen. Ik h e b niets tegen landelijk over­ leg. Als er iets a a n d e h a n d is: p a k d e telefoon e n bel n a a r Wa­ geningen en Amsterdam en Nij­ megen en spreek een bijeen­ komst af. W a a r ik wel iets tegen heb, is dat d e L SVB besluit een actiecomité op te richten voor het een of a n d e r en dat d e bon­ den d a n weer mogen opdraven om uit te werken wat d e L SVB bedacht heeft. Op die manier worden d e prioriteiten door een heel klein groepje mensen ge­ steld, terwijl d e L SVB d e preten­ tie heeft n a m e n s d e studenten in Nederland te spreken. "Ik ben er~ allergisch voor als mensen n a m e n s mij m e n e n te kunnen spreken. Dat h e b ik ook tegen op bij voorbeeld d e PKV, Eén keer per j a a r komen ze met een lijstje namen, die mensen worden d a n gekozen door hooguit 35 procent v a n d e stu­ denten en vervolgens worden ze geacht d e mening v a n d e studenten te vertolken.

Kuipers: Karige beloning, m a a r het werk zal ik m i s s e n . Foto Kees Keuch, AVCAOJ

der sterke CPN­invloed stond e n nogal dogmatisch w a s . Dat uitte zich vooral in het z o g e n a a m d e democratisch centralisme. Het kwam erop neer dat d e bond wist wat goed w a s voor d e stu­ denten en dat d e bond studen­ ten mobiliseerde op d e punten die objectief k e n b a a r relevant voor de strijd waren. "Ik kwam bij d e SRVU terecht via Merlijn, d e vereniging v a n geschiedenisstudenten. Merlijn had, net als d e a n d e r e facul­ teitsverenigingen, een afvaar­ diging in d e beleidsraad v a n d e SRVU. Een bestuur v a n zo'n zes mensen stelde in overleg met d e beleidsraad d e koers v a n d e bond vast e n die koers werd d a n weer doorgebeld n a a r d e verenigingen. "Het kwam voor dat Merlijn ge­ beld werd door het SRVU­be­ stuur met d e mededeling dat er een havenstaking w a s in Rotter­ dam. 'We g a a n steunkaarten verkopen en we h e b b e n beslo­ ten dat Merlijn er twintig moet afzetten.' Dan kon iemand v a n Merlijn die steunkaarten afha­ len op d e barak; die moesten d a n op het koffiepunt verkocht worden. "In 1980 is de hele boel in elkaar geklapt. In maart v a n dat j a a r is geprobeerd d e bestuursvleugel van d e VU te bezetten, als pro­ test tegen d e tweefasenstruc­ tuur. Er w a r e n 150 mensen op een vergadering, het SRVU­be­ stuur stelde vanachter d e tafel voor tot een bezetting over te g a a n en die mensen vonden dat wel een goed idee; m a a r er w a s

niet zoveel te doen in d e be­ stuursvleugel e n d e volgende morgen w a r e n er nog m a a r twintig mensen. De bezetting ging als e e n nachtkaars uit. Het bestuur z a g dat als een neder­ l a a g en twee m a a n d e n later stapte het op. "De g a n g v a n zaken tijdens d e bezetting maakte zichtbaar dat d e SRVU­oude­stijl niet meer functioneerde. In plaats v a n een bestuur kwam er toen een 'overleg' v a n voorzitters v a n d e faculteitsverenigingen. Dat werkte niet. Toen kwam er een 'stuurgroep'. Dat werkte ook niet. De afgelopen jaren is er weer e e n bestuur. Maar aUe dis­ cussies over d e structuur v a n d e SRVU h e b b e n er toch toe geleid dat het bestuur v a n nu a n d e r s werkt d a n dat v a n vroeger. De organisatie loopt nu vrij soepel."

Bonzen "Mensen v a n mijn generatie ­ ik begon in 1977 te studeren ­ ge­ ven soms wel af op d e SRVU v a n nu. Het niveau v a n d e dis­ cussies is misschien i n d e r d a a d wel gezakt. De bonzen v a n toen wisten alles v a n Foucault e n Al­ thusser. Die konden tijdens ver­ gaderingen e e n betoog afste­ ken v a n een half uur. Daar luis­ terde je ademloos, n a a r . Wie zo­ iets niet kon, durfde z'n mond niet open te doen. Nu k a n ieder­ een meepraten. Men denkt niet meer d e wijsheid in pacht te hebben. Als ik moet kiezen tus­ sen dogmatisme en pragmatis­ me, d a n kies ik voor het p r a g ­ matisme v a n nu.

"De PKV heeft e e n tijdje a g e n ­ dapunten uit d e universiteits­ r a a d ter sprake gebracht op d e beleidsraad v a n de SRVU. Dat vond ik altijd uitermate verve­ lend. Wat daardoor op die ver­ gaderingen binnensijpelde, w a s dat je g e d w o n g e n w a s te r e a g e r e n op wat a n d e r e n a a n d e orde stelden. Het is veel be­ langrijker om te ageren, om zelf dingen ter sprake te brengen. Ik heb er altijd veel meer in gezien als vakbond dingen af te dwin­ gen. De PKV heeft bijvoorbeeld jarenlang geroepen dat zij er­ voor gezorgd heeft dat er een crèche kwam. Onzin, d e crèche is er gekomen dankzij acties v a n vrouwen e n d e vakbond e n

de ABVA­KABO die dat steun­ den." "De studentenbeweging ver­ richt een soort Sisyphus­arbeid. Elke keer komen er weer nieu­ we mensen die v a n toeten" noch blazen weten. Ze weten niet hoe ze een vergadering moeten voorzitten, hoe ze e e n actie moeten organiseren enzovoorts. Maar in een p a a r j a a r leren ze dat allemaal. Wat ik nu g a zeg­ gen, klinkt misschien een beetje ouwezakkerig, m a a r ... Ik h e b altijd g r a a g leraar geschiedenis willen worden. Je geeft bijvoor­ beeld les in een brugklas. Het jaar d a a r o p geef je weer les in een brugklas en het j a a r d a a r o p weer. Het enige resultaat dat je ziet, is dat die mensen iets bijge­ bracht wordt. Zo g a a t het bij d e studentenbeweging ook. "Toen ik hier a a n k w a m , h a d je bijvoorbeeld het studenter±>lad Pharetra. L ater h a d je Stennis en nu heb je Vlugzout. Telkens opnieuw beginnen er mensen die zoiets nog nooit g e d a a n hebben, telkens opnieuw wordt het wiel uitgevonden. In e e n p a a r j a a r leren die mensen bij d e vakbond dingen w a a r ze al­ tijd iets a a n zuUen hebben. Dat vind ik ongelooflijk bevredigend om te zien. "Ik h e b wel eens voor de g r a p gezegd dat er eigenlijk elke twee j a a r een bezetting nodig is. Zo leren mensen wat het is om macht uit te oefenen. Zo'n bezet­ ting zou eigenlijk een stroom v a n ideeën op g a n g moeten brengen. Je g a a t allemaal bij elkaar zitten en je krijgt alle ge­ legenheid om zonder tussen­ komst v a n a n d e r e n nieuwe din­ gen te bedenken, nieuwe initia­ tieven op te zetten. Dat lijkt mij de ideale studentenvakbond: d e bond als een soort ­ misschien is het niet het goede woord, hoor ­ als een soort school voor kriti­ sche ideeën." Deze school moet het a a n d e VU voortaan zonder Mans Kuipers doen. Die vertrekt n a a r het se­ ­ cretariaat v a n d e studierichting 'boek en bibliotheekweten­ schappen' a a n d e Universiteit van Amsterdam. Vragen als 'Wat voor stof moet je voor e e n spandoek gebruiken?' en 'Waar koop je dat boek het goed­ koopst?' zal hij niet meer beant­ woorden. "Dat zal ik missen."»

Voorlichting beurzen strookt niet met wet Wie in september gaat studeren, maar pas in oktober een beurs aanvraagt, krijgt geld vanaf november. Deze nog weinig bekende conse­ quentie van de wet op de studiefinanciering zal binnenkort leiden tot een beroepsprocedure bij het college van beroep op de studiefinancie­ ring. Grond voor het beroep is het in d e voorlichting opgewekt ver­ trouwen dat ook e e n te l a a t a a n ­ g e v r a a g d e beurs toch tot uitbe­ taling leidt. De voorlichtingsfol­ der voor d e studiefinanciering meldt slechts dat e e n beurs "zo spoedig mogelijk" moet worden aangevraagd. De wet luidt echter anders. Arti­ kel 32, lid 2 bepaalt dat een stu­ diebeurs p a s kan worden ver­ leend vanaf d e m a a n d n a d a t d e a a n v r a g e is ingediend. Uit rondvraag blijkt dat meerdere studenten zo e e n of meer m a a n ­ den studiefinanciering zijn mis­ gelopen. Alleen w a n n e e r het te laat indienen v a n d e a a n v r a g e op goede gronden (ziekte, ver­ blijf in het buitenland) berust, bestaat e e n kans dat met be­ hulp v a n d e hardheidsclausule

ook een beurs wordt verstrekt over irmiiddels verstreken m a a n d e n . Wie g e e n g o e d e re­ den heeft kan fluiten n a a r zijn geld. "Ten onrechte", vindt het PvdA­ 'er Vermeend die d e kwestie a a n d e orde zal stellen in d e Tweede Kamer. "Waar d e voor­ lichting in alle talen over deze beperking zwijgt, m a g d e con­ sequentie niet zijn dat het recht op een beurs vervalt w a n n e e r het formulier wat te laat wordt ingezonden". Volgens Vermeend heeft d e be­ lastingrechter in soortgelijke g e ­ vallen uitgesproken dat het door d e voorlichting gewekte vertrouwen niet m a g worden beschaamd.

(Bert

Bakker/UP)

B

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen