Ad Valvas 1987 - 1988 - pagina 60

4 SEPTEMBER 1987

p£)^/pJ^/F£

"Geregeld moet ik uit ruimte­ nood boeken wegdoen en ver­ kopen a a n de Slegte. Soms heb ik d d a r hardgrondig spijt van. Ik heb bijvoorbeeld al mijn film­ literatuur verkocht. Ik dacht: d a a r doe ik toch niets meer a a n , want ik heb me gespecialiseerd op e%n a n d e r gebied. Maar laatst h a d ik een student die een scriptie schreef over filmkritiek. Nu, die h a d ik natuurlijk veel beter kunnen begeleiden als... Samen hebben we in bibliothe­ ken nog gezocht n a a r een ro­ m a n van Simon Koster, de film­ criticus uit d e jaren twintig, De razende saxofoon. Dat h a d ik ook verkocht. We hebben dat boek nergens kunnen vinden. Ontzettend jammer." "Ik heb er ook spijt van dat ik mijn studententijdschriften heb w e g g e d a a n . Demokrater van de Studentenvakbeweging, Po­ liteia en al die a n d e r e linkse bladen uit d e jaren zestig. Mer­ lijn, hèt b e f a a m d e kritisch lite­ raire blad: w e g g e g e v e n a a n een collega. N u brengen die j a a r g a n g e n wel duizend gulden op. Die tijdschriften n a m e n mijn hele kamer in Rotterdam in be­ slag. Ze zullen wel in de biblio­ theek b e w a a r d worden, dacht ik. Toen ik ze w e g d e e d reali­ seerde ik me natuurlijk niet dat ik over mijn eigen studententijd en de hele politieke en culturele constellatie d a a r o m h e e n nog eens college zou geven. Het blad Provo, w a a r o p ik vanaf het begm g e a b o n n e e r d was, en d e pamfletten Provocaties heb ik aelukkig nog." "De Erasmus­biografie v a n Hui­ zinga heeft me in mijn studen­ tentijd uit een kleine crisis ge­ haald. Ik h a d met veel plezier literatuur over d e oudheid en d e middeleeuwen gelezen. Vervol­ gens moest ik me voorbereiden op een tentamen over de zes­ tiende en zeventiende eeuw. Nou, zo'n nieuw tijdvak w a s voor mij e e n hele omschakeling. Die reformatie enzo kon me ei­ genlijk gestolen worden. Ik wil­ d e mediavist worden. Boven­ dien las ik liever gedichten en romans. Maar die biografie v a n Huizinga heeft me toen weer d e hartstocht voor het vak geschie­ denis gegeven. Een schitterend boek. Ik kon me er zó goed in verplaatsen! Dat boek g a a t over een m a n wiens leven een en al in b e s l a g wordt genomen door boeken. Hij belichaamde d e vreugde v a n de renaissance over het feit dat vanaf d a n boe­ ken gedrukt en uitgegeven kon­ den worden." "Verder vind ik Erflaters van onze beschaving v a n Jan en Annie Romein nog altijd een zeer inspirerend boek. Het is ge­ schreven voor een breed pu­ bliek. Romein heeft een stijl die ook niet­historici aanspreekt. Dat geldt ook voor L. de Jong

Vroeger konden afgestudeer­ den via hun hoogleraar nog weleens a a n een b a a n komen. Door het kleine a a n t a l studen­ ten w a s het mogelijk dat een werkgever door d e hoogleraar telefonisch op d e hoogte werd gebracht v a n de kwalificaties van de beschikbare doctorandi­ ci. De massaliteit v a n d e heden­ d a a g s e universiteit noopt tot een a n d e r e manier v a n verkoop v a n academici. Twee economiestudenten van d e VU J.W. Smit en P.W. Smits kozen voor een voor N ederland vrij unieke verkooptechniek: een jaarboek v a n afgestude­ renden. Alleen bij de Techni­ sche Universiteit in Delft is dit idee al eerder met succes geïn­ troduceerd.

M

'Plezier in lezen kunnen ze me nooit afnemen' Wie vertelt wat hij leest, vertelt wat hij is. De ko­ m e n d e tijd vertellen studenten en medewerkers v a n d e VU over hun ideale auteurs, over de boeken die onuitwisbare indruk op hen h e b b e n achtergelaten, kortom over hun boeken­ kast. In deze aflevering: dr. G.R. Zondergeld, medewerker v a n d e vakgroep geschie­ denis.

Foto Bram d e Hollander

met zijn geschiedenis v a n d e Tweede Wereldoorlog. Mensen die g e e n vooropleiding hebben, kunnen dat uitstekend lezen." "De Jong heeft trouwens wel kri­ tiek g e h a d op zijn manier v a n schrijven. Hij ziet d e dingen soms te zwart­wit: helden en collaborateurs worden tegen­ over elkaar geplaatst. Dat is een procédé dat stellig een groot publiek aanspreekt, m a a r dat voor een juiste beeldvor­ ming funest k a n zijn. Ik ben het niet geheel eens met die kritiek, want in d e oorlog w a r e n die te­ genstellingen inderdaad op d e spits gedreven. Je kwam voor keuzes te staan, of je dat nu wilde of niet."

Wim Crezee "De Jong schrijft zoals hij spreekt. Je hoort hem bijna pra­ ten. Zo'n verhalende manier v a n schrijven, d e narratieve methode zoals dat in ons vak heet, spreekt me erg a a n . Ik ben nu bijvoorbeeld weer bezig met The Coming of the New Deal v a n Arthur M.S. Schlesinger. Schitterend geschreven. Bijna een roman. Er kleven ook wel bezwaren a a n het boek: het is verschrikkelijk partijdig. Roose­ velt is d e held, d e g e n e die alle touwtjes in h a n d e n heeft en uit­ eindelijk d e juiste koers vaart."

"Ik b e n e e n echte o p e n b a a r ver­ voer­man e n o n d e r w e g h e b ik altijd e e n boek bij me. G e e n vakliteratuur ­ want in d e trein is het lastig a a n t e k e n i n g e n te ma­ ken ­ m a a r romans. Van Vest­ dijk h e b ik erg veel gelezen. Sommige v a n zijn boeken zijn wat zwakker. Bijvoorbeeld d e boeken w a a r i n hij probeert mo­ dernistisch te schrijven, zoals Meneer Visser's hellevaart. Q u a opzet schitterend, m a a r uitein­ delijk is het niet meer d a n e e n curieus boek. De verminkte ApoUo h e b ik in d e vijfde klas v a n het gymnasium gelezen. Een prachtig boek met scènes die ik nooit zal vergeten. Het g a a t over d e strijd tussen het Apollinische (het puriteinse, het beheerste) e n het Dionysische (het wilde, het uitbundige). His­ torisch is het boek denk ik heel verantwoord. Het k n a p p e is bo­ vendien dat Vestdijk zó schrijft alsof die goden ook werkelijk b e s t a a n . Daardoor is het niet zomaar e e n Grieks aangeklede, eigentijdse roman. Je wordt als lezer werkelijk meegevoerd in een vreemde wereld, zonder dat je dat realiseert." "In Juffrouw Lot komen studen­ tentypes voor die ik zelf alle­ m a a l h e b meegemaakt. Bijvoor­ beeld d e student die d e hele d a g bezig is te bietsen. N ou, dat w a s ik helemaal zelf. Ik kwam altijd geld tekort. Vestdijk be­ schrijft d a t heel mooi: die tech­ niek om bij iemand binnen te komen, een praatje te verzinnen om geld los te peuteren. Heel herkenbaar." De g r a p p e n v a n Vestdijk zijn v a a k e e n beetje studentikoos. Heel a n d e r s d a n Jan Wolkers. Die vond ik vroeger wel mooi. Maar nu kan ik 'm steeds minder goed lezen. Ik vind zijn boeken v a a k te grof en te wreed. Gifsla, waarin iemand a a n stukken wordt g e z a a g d . Dat hoef je toch

Jaarboek afgestudeerden: Een produkt des tij ds Het jaarboek dat voor d e zomer verscheen, bevat vijfhonderd profielen v a n (bijna) afgestu­ deerde studenten v a n veertien verschillende studierichtingen. Met foto en curriculum vitae pre­ senteren zij zich a a n het be­ drijfsleven in d e hoop op e e n betrekking. In het buitenland w a a r deze vorm v a n presenta­ tie meer gebruikelijk is, schijnt het goed te werken. En ook in

Delft leidde dit initiatief tot vele sollicitatiegesprekken, aldus Smit Smits. Getuige d e adver­ tenties v a n verschillende bedrij­ ven in het jaarboek is d e eerste belangstelling v a n die kant al gewekt. Het is d e v r a a g of sommige ge­ gevens over tijdelijk werk die opgenomen zijn in het profiel v a n d e doctorandus nou positief of juist negatief voor hem of

h a a r zullen uitvallen. Zou het slim zijn te vermelden dat je een parttime HEM A­baantje hebt gehad, kassière bij e e n benzi­ nepomp of welpenleider bent geweest in je vrije tijd? Het komt soms wat onbenullig over, net als d e vermelding v a n d e ver­ schillende takken v a n sport die menig afgestudeerde zegt te be­ oefenen. De rector magnificus v a n d e VU,

niet allemaal te beschrijven?! Rambo­achtige literatuur. Ik geef d e voorkeur a a n meer ver­ fijnde emoties."

Russen Mijn meest favoriete schrijver is Toergenjev. Vaders en zonen vind ik zijn mooiste. Ik h e b dat boek voor het eerst gelezen toen ik 16 w a s . Op a a n r a d e n v a n mijn vader. Hij vond dat ik d a a r wel a a n toe w a s . Ik h e b het al­ tijd een ontroerend boek gevon­ den. Bij herlezing wint het a a n kracht. De emoties en gevoe­ lens zijn zeer invoelbaar. Ze worden ingehouden, niet pathe­ tisch geformuleerd. Soms wor­ d e n ze g e e n e e n s uitgesproken, m a a r zijn ze toch sterk a a n w e ­ zig. Dat is het k n a p p e . Vaders en zonen k a n ik nog steeds niet zonder droge ogen lezen." "Ik b e n verslingerd a a n d e Rus­ sen. Tjechov is ook erg mooi, m a a r natuurlijk veel satirischer. Bij sommige verhalen kom je niet meer bij v a n het lachen. Bijvoorbeeld De dood van een ambtenaar. Mijn v a d e r w a s a m b t e n a a r , dus las hij dat ver­ h a a l ­ bij wijze v a n zelf ironie denk ik ­ voortdurend voor. Die a m b t e n a a r v a n Tsjechov krijgt tijdens e e n schouwburgvoor­ stelling e e n niesbuis en proest daarbij per ongeluk wat vocht op het jasje v a n zijn superieur. Deze merkt d a a r niets van, m a a r d e a m b t e n a a r overlijdt a a n schuldgevoelens." "Mijn v a d e r heeft mij erg gesti­ muleerd in het lezen v a n boe­ ken. Hijzelf las veel, m a a r bezat niet veel boeken. Zijn boeken­ bezit w a s voor mij aantrekkelijk overzichtelijk. Op mijn beurt probeer ik mijn kinderen te sti­ muleren tot lezen. Maar d e boe­ kenkasten die ik h e b zijn voor hen eigenlijk te groot: ze kunnen er niets in terugvinden." "Lezen is e e n rijkdom. Ze kun­ nen je alles afnemen. Zelf voel ik me al e e n j a a r lang bedreigd in mijn b a a n . M a a r je weet dat als je er ooit uitgegooid wordt, je altijd nog het plezier v a n het lezen hebt. Dat geldt ook voor langdurig zieken zoals mijn moeder dat is geweest. Vijftien j a a r lang heeft ze erg veel gele­ zen. In het lezen kun je kracht vinden èn veel beleven. Je hebt niet d e tijd om d e hele wereld rond te trekken e n emoties e n avonturen te beleven. Die vind je in d e literatuur. Dat is d e func­ tie ervan."

prof P.J.D. Drenth, is er wel voor een goede match tot stand te brengen tussen afgestudeerde studenten e n d e arbeidsmarkt, zo blijkt uit zijn voorwoord in het jaarboek. Een duidelijk produkt v a n deze tijd zo noemt hij het. Hij lijkt het ook echt jammer te vinden dat "bepaalde Ameri­ k a a n s e gewoontes terzake be­ p a a l d (nog) niet accepté zijn". De sociale kuituur in N ederland is er volgens hem debet a a n dat 'het zich verkopen' hier nog a a n grenzen g e b o n d e n is. De VU is met dit initiatief in zijn visie in ieder geval weer e e n stukje ver­ der op d e w e g n a a r e e n ver­ strengeling v a n bedrijfsleven en universiteit.

(Ally

Smid)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen