Ad Valvas 1988-1989 - pagina 584

E

fD\FJ^/P£

"Het viel m e op dat d e meisjes wel héél v a a k v a n verloofde wisselden e n uiteindelijk b e ­ g r e e p ik dat ze met e e n fiance iets a n d e r s bedoelden d a n e e n a a n s t a a n d e echtgenoot", zegt Paula van Oostrum, die vorig j a a r h a a r studie antropologie afsloot met e e n scriptie over commerciële minnaarsrelaties in Westafrikaanse steden. Tijdens h a a r leeronderzoek in Ziguinchor in S e n e g a l bleek h a a r dat d e meisjes veel meer geld h a d d e n d a n d e oudere vrouwen, terwijl die meisjes zo op het oog niets d e d e n voor d e kost. Ze gingen n a a r d e bio­ scoop en d e discotheek in dure kleding e n sommigen smeerden hun donkere huid in met onf­ kleuringscrèmes om te kunnen voldoen a a n het schoonheidsi­ deaal: e e n blanke huid, ont­ kroesd h a a r e n blauw geta­ toeëerd tandvlees. Het duurde twee m a a n d e n voordat Paula v a n O ostrum het raadsel van de aanvoer van steeds nieuwe verloofden kon oplossen. De meisjes vertrouw­ d e n h a a r eerst niet of ze dach­ ten d a t ze kritiek op hun levens­ wijze zou hebben, e n d a a r o m d e d e n ze heel schijnheilig over hun sexuele leven. "Toen ik liet merken dat ik dat niet onfat­ soenlijk vond e n ik ze wijsmaak­ te dat w e in Nederland hetzelf­ d e gebruik kenden, kregen ze er schik in om in groepjes l a n g s te komen op mijn kamer. D a n ver­ telden ze bijvoorbeeld over hun o n d e u g e n d e methodes om zo­ veel mogelijk financieel voor­ deel uit hun relaües met m a n ­ n e n te slepen." De jonge vrouwen moeten niet worden verward met hoeren die willekeurige m a n n e n v a n d e straat oppikken. Uiteindelijk g a a t het ze niet om het geld, m a a r om het sluiten v a n e e n

30ju.;:i9>

SCRIPTIE-SPEURWERK (9): MINNAARS

Raadselachtige verloofden in Westafrikaanse steden goed huwelijk. Via d e min­ naarscultuur e n d e d a a r m e e verbonden financiële voordelen hopen ze e e n m a n v a n a a n z i e n a a n d e h a a k te slaan. Het ide­ a a l is e e n functionaris, m a a r d e kans om die te veroveren is ge­ ring. Als d e vrouwen e e n m a a l g e ­ trouwd zijn (zo rond hun vijfen­

twintigste) vaUen d e minnaar­ sactiviteiten geleidelijk weg, m a a r soms g a a n d i e j i o g e e n tijdje door omdat d e vrouwen g e w e n d zijn g e r a a k t a a n e e n hoge levensstandaard. Dat moet d a n wel in het geheim ge­ beuren. Een probleem is dat d e meeste m a n n e n e e n huwelijk zo l a n g

Paula van Oostrum: bij promotie-onderzoek zelf ook g enieten van de sex.

g na aan of de meisjes Foto: Bram de Hollander

Ook 'Miss Holland' moet d e korst] es opeten Ze h e b b e n illustere n a m e n als "de knuffels", "de snoetjes", "de dribbels", "de robbedoes" of d e "irmi­mini's" e n ouders springen e e n gat in d e lucht als het hun lukt hun kind bij é é n v a n deze groepen te laten opnemen. Ach­ ter deze n a m e n g a a n immers d e b a b y ­ of peutergroepen v a n het kinderdagverblijf 't Olifantje schuil. Met e e n wachtlijst v a n zo'n driehonderd kinderen e n slechts drieënvijftig (dagdeel­)­ plaatsen (negentig b a b y ' s e n peuters), kunnen d e opgenomen kinderen e n hun ouders spreken v a n e e n lot uit d e loterij. Hoe verloopt e e n d a g voor deze ge­ lukkige, jongste 'studentjes' v a n d e VU? Als menig student of weten­ schappelijk medewerker zich nog e e n s omdraait in bed, wor­ d e n d e eerste kinderen al afge­ leverd bij 't O lifantje. Vanaf kwart over zeven 's ochtends s t a a n in ieder geval twee leid­ sters voor d e o p v a n g p a r a a t . De entree v a n d e kinderen verschilt nogal. Ruben zit als e e n a a p j e vastgeklemd a a n z'n v a d e r e n verlaat deze veUige plaats p a s als hij behalve d e 'vreemde me­ neer' ook d e vertrouwde gezich­ ten v a n d e leidsters Helg a e n Erica ziet. Bij h e n op d e b a n k zit al een hele ris kinderen, die om beurt op schoot h e b b e n mogen wennen. Van e e n a n d e r kaliber is d e bin­ nenkomst v a n Maurits, hij werpt *''niMirifiiiiiii!ni^

Gert van Maanen d e deur o p e n e n blijft e e n ogen­ blik uitdagend s t a a n kijken in d e deuropening. Als aUe a a n ­ dacht op h e m is gevestigd doet hij z'n verhaal, dat kort s a m e n ­ gevat blijkt te kunnen worden in "koppie thee", "heet" e n e e n pleister op zijn been. Het is m a a n d a g m o r g e n e n elk kind heeft wel zo z'n weekend­ver­ h a a l . Een v e r h a a l d a t d e leid­ sters eventueel kunnen contro­ leren in het dagboekje dat bij d e 'overdracht' wordt uitgewisseld. De entree v a n Maurits heeft het ijs d o e n breken e n in korte tijd is het speeldrukte v a n belang. De schelle kinderstemmen trompet­ teren in je oren. Routineus we­ ten d e leidsters d e chaos, die in d e o g e n v a n e e n leek elk mo­ ment k a n toeslaan, in b e d w a n g te houden door net op tijd het juiste kind tot d e orde te roepen. Tashjana ("een echt lief duvel­ tje"), die net bezig w a s met h a a r vingertje over het bord te kras­ sen, belandt weer op schoot bij é é n v a n d e leidsters. De directrice v a n het kinder­ dagverblijf, Dorine Kaulin g freks, maakt me duidelijk dat er voor d e kinderen duidelijke re­ gels zijn. Zo m a g er met d e puz­ zels e n plastic diertjes uit d e zo­ g e n a a m d e 'kieskast' slechts o p d e tafel worden gespeeld. O ok het d a g p r o g r a m m a is heel dui­

delijk ingedeeld. Veel v a n d e kinderen komen immers 'deel­ tijds' n a a r 't Olifantje e n dat b e ­ tekent d a t d e groepssamenstel­ ling per d a g wisselt. De kinde­ ren kunnen niet altijd met d e ­ zelfde vriendjes spelen e n e e n vaste regelmaat voor eten, sla­ p e n e n spelen is d a n ook d e s te noodzakelijk. Vanaf half n e g e n g a a n d e kin­ deren vanuit d e o p v a n g z a a l n a a r hun vaste peuter­ of b a b y ­ groep, met in principe t w e e v a s ­ te leidsters. Bij d e b a b y g r o e p (leeftijd zes weken tot twee jaar) "de Knuffels" s t a a n d e n e g e n kinderen onder leiding v a n Wendy e n Jolanda. De jongste liggen tegen tien uur te slapen in d e gescheiden slaapcabine, d e ouderen krijgen hun 'tussen­ doortje'. Doordat d e leeftijd in d e b a b y g r o e p e n tot t w e e j a a r loopt wordt er al e e n beetje g e ­ babbeld. Volgens d e beide leid­ sters is het woordje "mama" n o g steeds het eerste dat uitgespro­ ken wordt, snel gevolgd door "auto" e n "papa". Met het mooie weer wordt er vanaf kwart over tien buiten g e ­ speeld. Bij d e huidige vestiging v a n 't O lifantje zijn t w e e g e ­ scheiden speelpleinen. Als pin­ ken die voor het eerst in d e wei worden losgelaten dartelen ze erop los. Vervaarlijke achtervol­ gingen o p driewielers, m a a r ook ingetogen spel in d e zand­ b a k zijn het vaste tafereel. Leid­

Frank van Kolfschooten mogelijk willen uitstellen. Ze s p a r e n liever eerst voor e e n cassetterecorder of e e n auto, want via d e minnaarscultuur komen ze toch wel a a n hun sexuele trekken. In d e land­ b o u w g e m e e n s c h a p die Sene­ gal vroeger was, k o n d e n m a n ­ n e n alleen m a a r grond krijgen als ze getrouwd w a r e n . Tegen­ woordig h e b b e n ze in d e stad ook a n d e r e economische moge­ lijkheden e n h e b b e n ze ontdekt dat er nog meer b e s t a a t in het leven d a n het stichten v a n e e n gezin. De k a n s e n op het sluiten v a n e e n gunstig huwelijk worden ook n o g e e n s verkleind, doordat veel vrouwen voortijdig zwan­ ger raken. Voorbehoedmidde­ len zijn namelijk niet populair in Senegal. De anticonceptie­pil­ len die n a a r West­Afrika wor­ d e n gezonden zijn e r g zwaar. Als vrouwen stoppen met het gebruik duurt het l a n g voordat ze weer z w a n g e r kunnen wor­ den. O m die reden d e n k e n veel vrouwen d a t ze onvruchtbaar worden v a n het slikken v a n d e pil. "Condooms zouden ze het liefst uitwassen e n nog e e n keer gebruiken, want die zijn erg duur. Toch zouden ze er veel b a a t bij hebben, want het a a n ­ tal seropositieve Senegalezen is inmiddels schrikbarend hoog."

sters Helg a e n Francis h o u d e n e e n oogje in het zeü. Drupneu­ zen worden g e v e e g d e n e e n jongetje in d e z a n d b a k krijgt d e waarschuwing: "blijf e e n s v a n je piemeltje af". Tot mijn verbazing zitten alle kinderen v a n d e peutergroep "de Dribbels" e v e n later weer redelijk rustig rond d e tafel voor hvm dagelijkse boterhammen. Na het half gezongen "Smake­ lijk eten, h a p , h a p , h a p " k a n er a a n g e v a l l e n worden o p d e bo­ terham met k a a s . Ieder kind kent zijn eigen eetpatroon; je hebt doorkauwers, knoeiers e n puzzelaars o p het gebied v a n brood e n beleg. M a a r ook d e blonde Sonia ("O ver twintig j a a r

En dan slapen ze als roosjes

...

De meisjes wilden v a n P c ila v a n O ostrum allerlei dingen w e ten over d e verstandhouding tussen m a n e n vrouw in Neder­ land. Ze vroegen h a a r of Neder­ l a n d s e meisjes plezier beleef­ d e n a a n sex, e n w a r e n ver­ b a a s d te horen dat Nederland­ s e m a n n e n zelf kleding k o p e i voor vrouwen. Paula v a n O ostrum hoopt er b het promotie­onderzoek, d a ! . s a m e n met e e n vriendin in e e a a n t a l l a n d e n g a a t verrichten,, achter te komen of d e meisjes zelf ook genieten v a n d e sex. Misschien is dat niet zo, w a n ' vrouwen schijnen in Senegal v a a k nog te worden b e s n e d e n De m a n n e n w a r e n in ieder ge­ val alleen gericht op hun eigen genot e n schepten op hoe poten» ze wel niet w a r e n . "Het wr: v a a k e e n vrij vlotte bezigheH ze m a a k t e n er g e e n rom.7, . sche avond van. Mijn buurma d r a a i d e drie keer achterolV,? Je t'aime, moi non plus vxt cl,. w a s hij klaar." Een wekelijks hoogtepunt w c d e uitzending v a n Dallas. Ue te levisie werd op het erf gezet v a n d e familie w a a r ze verbleef, om plaats te m a k e n voor zo'n zestig kijkers. "Ze vonden het m a a r r a a r dat e e n vrouw als Sue El­ len zoveel macht had, e n Bobby E wing v o n d e n ze e e n doet je omdat hij achter zijn vrouw Pa­ mela aanliep." Paula wist d e m i n n a a r s zelf goed v a n zich af te houden. Na rijp b e r a a d h a d ze besloten om te zeggen dat ze getrouwd was, e n dat w a s voldoende om met rust te worden gelaten. De VU­ studentes die vertelden dat ze samenwoonden, w e r d e n er re­ gelmatig op gewezen dat ze er d a n toch beslist e e n verlo,tc.e bij moesten nemen.

(Met dit artikel wordt deze serie afgesloten) Miss Holland als ze e e n beetje op d'r gewicht let") moet van leidster Helga d e korstjes ope­ ten e n gelukkig blijken "vreem­ d e ogen te dwingen". Het meest vertederende tafereel valt te zien rond d e voorbereid­ selen voor het middagdutje. In hun ondergoed poetsen d e peu­ ters hun t a n d e n rond d e w a s ­ bak. Na e e n bezoekje a a n de piepkleine toiletj es of d e po, lig­ g e n d e kinderen e v e n later te krioelen in hun slaapzakjes op e e n geheel gevulde slaapzaal. Op mijn veronderstelling dat er v a n slapen weinig zal komen stellen d e leidsters m e gerust: "Over e e n halfuur slapen ze als roosjes".

Foto Sidney Vervuurt, AVC/VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen