Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1988-1989 - pagina 17

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1988-1989 - pagina 17

12 minuten leestijd

19 AUGUSTUS 1988 "Het Amsterdams stu­ dentenpastoraat nodigt alle studerenden hier ter stede uit om kennis te maken met het evan­ gelie v a n Jezus Chris­ tus. Daartoe willen w e samen op allerlei m a ­ nieren bezig zijn met het onderzoeken en beluis­ I teren v a n d e bijbelse ' geschriften en v a n dat­ gene wat hierover in de J loop der e e u w e n is ge­ chreven."

FD\FJ^/F£

'Ook op een muziekavond kan ik een godservaring krijgen' Hanne Obbink

"Ja ... ik bedoel ..." Studenten­ pastor Syb de Lange leest nog eens wat het studentenpasto­ raat in zijn jaarverslag als doel­ stelling noemt. N et daarvoor heeft hij gezegd dat d e v r a a g n a a r wat het studentenpasto­ raat nu eigenlijk wil alleen maar met vrome slogans of met een lang en ingewikkeld ver­ haal te beantwoorden is. "Dat expliciet christelijke wordt in onze activiteiten zelden zo duidelijk onder woorden ge­ bracht. We wdlen het niet ver­ bergen, m a a r we weten dat het allemaal niet zo eenduidig is. De laatste jaren zijn we bijvoor­ beeld veel meer a a n cultuur g a a n doen. Tijdens e e n muziek­ avond kunnen er ook dingen gebeuren die heel duidelijk zijn, ik kan er een godservaring heb­ ben, m a a r dat gebeurt veel meer impliciet." "Een deel v a n ons publiek heeft een christelijke achtergrond, een deel juist niet," g a a t De Lan­ ge verder. "Er zijn er ook die niets meer met d e kerk te m a k e n willen h e b b e n e n düs ook niet met het studentenpastoraat. Dat vinden wij een grote misvatting. En er zijn er die denken dat wij er alleen zijn voor mensen die in nood zitten, die e e n beetje zielig zijn."

Ook dat laatste klopt niet, het studentenpastoraat is er voor ie­ dereen, m d a r desondanks zijn het vaak m a a r kleine aantallen studenten die op d e activiteiten van het studentenpastoraat af­ komen. Dat heeft volgens De Lange deels te m a k e n met het feit dat studenten minder vrije

1

^

»

'

'

'

Studentenpastor Syb d e Lange: 'Wij zijn er niet aUeen voor m e n s e n die een beetje zielig zijn' Foto Bram de Hollander

tijd h e b b e n e n deels ook met een v e r a n d e r e n d e mentahteit. "De student ­ in het a l g e m e e n ­ bestaat niet. Maar wat ik ont­ moet is toch een wat zakelijker en minder idealistische mentali­ teit. Zomaar iets doen, alleen m a a r omdat je het leuk vindt, dat is er niet meer bij. Je moet er direct iets a a n hebben, ermee

vooruit kunnen komen. Het nut­ tigheidsprincipe wordt hoog aangeslagen." De Lange vindt niet dat het stu­ dentenpastoraat zich daarbij zou moeten a a n p a s s e n . In plaats v a n op zoek te g a a n n a a r d e grootste g e m e n e deler moet het studentenpastoraat juist kleine groepen a a n bod laten

"Zie maar wat het wordt, volgens ons wordt het niks"

Saranna Moreau, baliekracht van de SRVU en moeder van Mick (zeven we­ ken); eerstejaars Engels in 1981. "Als ik me nu zou inschrijven zou ik ze­ vendejaars zijn. Voor het bestuurswerk dat ik h e b g e d a a n h e b ik twaalf m a a n ­ den verlenging gekregen. M a a r het lukt niet om mijn studie, mijn kind en mijn part time b a a n bij d e SRVU dit j a a r te combineren. Ik heb een hele rare introductie g e h a d , met heel weinig mensen e n heel veel mentoren. Een avond zat ik alleen in d e kroeg met vier mentoren, die elkaar goed kenden. Zij w e r d e n steeds be­ schonkener en ik begon het steeds leu­ ker te vinden. Zo'n persoonlijke begelei­ ding verwacht je met als je deze univer­ siteit binnenstapt. De drie jaren d a a r n a w a s ik zelf mentor. Een a a n t a l leden v a n mijn mentorgroep konden het a v o n d p r o g r a m m a v a n d e SI niet m e e m a k e n omdat ze bij het VU­ corps verwacht w e r d e n om zich allerlei dingen te laten welgevallen, w a a r v a n ik

dacht: dat heeft e e n normaal mens niet nodig om een b a n d te krijgen. Voor mijn mentorkinderen die te kennen g a v e n dat ze bij het VU­corps wilden, kreeg ik altijd op slag minder enthousiasme. Wat vrouwen d a a r bijvoorbeeld zoeken be­ grijp ik nog steeds niet. Het begin v a n mijn studie w a s het begin v a n d e tweefasenstructuur, heel depri­ merend. Veel docenten voelen zich nog steeds overvallen. Ik kan me hun vrees nu wel indenken, m a a r d e manier w a a r ­ op ze met hun teleurstelling omgingen, w a s voor ons heel negatief. 'JuUie s t a a n a a n het begin v a n e e n nieuw studiepro­ gramma, zie m a a r wat het wordt, vol­ gens ons wordt het niks en zullen veel v a n jullie onderweg afvalen', zoiets. Ik vond het destijds te gek om los te lopen. Je kunt niet zomaar mensen hun eerste fase laten afstemmen op d e twee­ d e fase, terwijl d a a r o v e r nog niets be­ kend is. Ik ging bij d e SRVU langs om te v r a g e n 'waarom doen jullie niets?' Er bleek te weinig menskracht. Maar als ik vijftig mensen kon optrommelen, d a n zou er aktie gevoerd worden met d e SRVU als thuisbasis. Dat lukte. De twee­ d e fase is h e l a a s nog steeds niet goed ingevuld."

(Gerard van Schaik)

" ^ Mmi0^

komen die elders weinig a a n ­ dacht krijgen. "En dat is g e e n populaire manier v a n werken." Dat betekent met dat het stu­ dentenpastoraat niet probeert in te spelen op veranderingen. In september krijgen de activi­ teiten een nieuwe structuur. Tot nu toe w a r e n er elk j a a r e e n a a n t a l gesprekskringen e n zo­ g e n a a m d e open a v o n d e n met een spreker, een film of iets der­ gelijks. Dat blijft zo, m a a r het a a n t a l kringen en open avon­ den g a a t omlaag. D a a r n a a s t komen er zoge­ n a a m d e 'clusters', programma's v a n zes weken waarin één the­ m a centraal staat. Op deze ma­ nier hoopt het studentenpasto­ raat de n a d e l e n v a n zowel d e kringen als d e open a v o n d e n te kunnen vermijden. De Lange: "De open a v o n d e n werkten v a a k nogal fragmentarisch: mensen d e d e n met e e n h a p en een s n a p mee. De kringen wer­ den minder bezocht. Mensen willen zich blijkbaar niet voor een heel semester of zelfs nog langer a a n e e n b e p a a l d e kring binden." Het studentenpastoraat hoopt met d e clusters mensen voor meer d a n één avond te interes­ seren, zonder dat ze zich direct voor een heel semester hoeven vast te leggen. Elk cluster begint met drie open avonden. Het staat iedereen vrij het daarbij te laten of zelfs m a a r één v a n deze a v o n d e n bij te wonen, m a a r "er is d e uitnodiging a a n verbon­ den," aldus De Lange, "ook n a a r d e drie gespreksavonden te ko­ men die d a a r o p aansluiten. Daar kan d a n dieper over het thema doorgepraat worden." De thema's v a n d e clusters m het eerste semester s t a a n al vast. Het eerste zal g a a n over vrouwen en schuldgevoelens; d a a r n a volgen 'een homo­pro­ g r a m m a voor hetero's', een cluster over d e N ew Age en e e n

over secularisatie. De thema's weerspiegelen behalve "wat er in d e lucht hangt" ook d e be­ langstelling v a n d e studenten­ pastores, vertelt De Lange. Zelf organiseert hij het homo­cluster. Daarin zal het vooral g a a n over het ontbreken v a n identificatie­ mogelijkheden voor homo's.

Homo­programma Voor elk cluster zal vooral ge­ worven worden onder groepen studenten die direct met het the­ m a te m a k e n hebben. Het homo­programma zal, zo stelt De Lange zich voor, vooral ge­ richt zijn op pedagogie­studen­ ten en mensen v a n lerarenop­ leidingen en sociale academies. "Het gebrek a a n identificatie­ mogelijkheden speelt immers vooral in het onderwijs. Het is toch absoluut onpedagogisch dat kinderen niemand h e b b e n om zich a a n te spiegelen!" Door deze gerichte werving hoopt het studentenpastoraat ook d e contacten met zijn pu­ bliek wat te verstevigen. "Het moet niet zo zijn dat activiteiten vanachter het bureau opgezet worden. In overleg met allerlei groepen w a a r m e e contacten opgebouwd zijn moet b e p a a l d worden hoe het p r o g r a m m a er­ uit zal zien. Tot nu toe w^erd a a n dit soort contacten g e e n structu­ rele a a n d a c h t besteed." Overigens kan het studenten­ pastoraat met het ongekend grote a a n t a l v a n n e g e n pasto­ res a a n het werk. Per 1 augustus IS er namelijk een tweede rooms­katholieke studenten­ pastor benoemd, Ben de Bock. Deze luxe zal echter v a n betrek­ kelijk korte duur zijn. Vanwege dreigende bezuinigingen onder d e hervormde en gereformeer­ d e studentenpastores (van ze­ ven nu n a a r vier m 1993) zal de plaats v a n Lodewijk Rmgnalda, die m de loop van dit j a a r met emeritaat gaat, hoogstwaar­ schijnlijk met opgevuld wor­ den.

"Practica volgde je met een das en in een pak, voor tentamens zelfs driedelig"

Martien de Bolster, doceert anorgani­ sche chemie en is lid van de Commissie van Overleg namens de AbvaKabo; eerstejaars student scheikunde m 1964, Leiden. "Als student h a d je in die tijd e e n abso­ luut zorgeloos b e s t a a n . Je hoefde echt helemaal niets te doen, behalve stude­ ren en leuke dingen doen. Je vroeg jezelf dingen af als 'wanneer zal ik pils leren drinken'. Een b a a n w a s g e e n probleem, want d a a r stond de studie g a r a n t voor. De studiefinanciering w a s nog relatief gemakkelijk te doorgronden, en volgens een oud systeem: als je g e n o e g achten en negens haalde, w a s alles gratis. Om­ dat ik nogal makkelijk leerde hoefde ik mets terug te betalen. Als 17­jarige in 1964 kwam je niet op het idee om zelfstandig te g a a n wonen. Veel studenten reisden v a n Den H a a g n a a r seiden^ e n er ontstonden groepjes w a a r

zelfs e e n spoorstudenten­dispuut uit is ontstaan. Ik heb twee 'echte' studenten­ verenigingen uitgetest. Je hoorde dat dat prachtig was, d a a r kon je je uitle­ ven. Maar n a de ontgroening ben ik geen lid geworden. Het begon me hal­ verwege goed d e keel uit te h a n g e n . Het heette kennismaken, m a a r je werd ge­ woon afgezeken. Je h a d ook w e e k e n d e n w a a r je moest zingen en zo, weet ik het. Ik vond het zo kinderachtig. In Leiden werden we geacht een pak a a n te hebben, met een dassie. Voor e e n tentamen zelfs het driedelige pak. Als je dat in het begin niet wist, m a a k t e een practicumassistent je dat nogal ruw dui­ delijk. 'Wat denk jij dat je hier komt doen, zonder das? G a jij m a a r eens weg'. We w a r e n m die tijd flink rechts, herin­ ner ik me, een beetje bal­achtig. De wat meer sociaal­actieve studenten, zeg m a a r de SVB'ers, k w a m e n p a s later. Het studeren m p a k vond je eigenlijk wel spannend. Want d a a r d o o r viel je op, je w a s student, weer anders d a n a n d e r e n in de maatschappij. Ietsje meer, dach­ ten we." ,,

(Gerard van Schaik)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 1988

Ad Valvas | 584 Pagina's

Ad Valvas 1988-1989 - pagina 17

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 1988

Ad Valvas | 584 Pagina's