Ad Valvas 1988-1989 - pagina 362
24 FEBRUARI 1989
B
^CULTUUR Rare jongens die Grieken Bij alle oude glorie in Grieken land vallen goedbedoelde mo derne neigingen v a n jonge Grieken in verkeerde a a r d e . Griekse kunstenaars wonen veelal in het buitenland omdat het kunstklimaat in hun vader land n a a r hun eigen zeggen zo conservatief is. En i n d e r d a a d is in heel Athene g e e n nationaal museum voor moderne kunst te vinden. Ze moeten zich d a a r zien te redden met twee grote galeries, a n n e x particuliere mu sea. Ook in Nederland wonen Griek se beeldende kunstenaars die v a n w e g e het kunstklimaat hun heil liever elders zochten. Ze voelen zich Nederlander, m a a r g e d r a g e n zich als rasechte Grieken. Eenmaal in Neder land, smachten zij in hun zelf verkozen ballingschap n a a r hun eigen w a r m e thuisfront. De Vereniging v a n Griekse Acade
Karin Feenstra miei in Nederland biedt hen d e broodnodige Griekse hartelijk heid. Het Allard Pierson Museum, e e n vertrouwd a d r e s voor archeolo gische bezienswaardigheden, heeft op instigatie v a n d e bo v e n g e n o e m d e vereniging een tentoonstelling ingericht met werk v a n in Nederland wonen de jonge Grieken. A a n d e tentoonstelling ging druk gekissebis vooraf over wie nou wel en wie niet tot d e ten toonstelling moest worden toe gelaten. Daarom besloten d e organisatoren d e selectie a a n een neutraal persoon over te la ten. Dertien jonge Griekse kunstnaars konden d e toets doorstaan. Het resultaat is een gevarieerd a a n b o d waarin veel
Lente in Rialto Elke avond rond tien uur g a ik stiekem even kijken. Op d e Ceintuurbaan, w a a r d e rij voor d e kassa v a n Rialto nog langer is d a n die voor d e gel dautomaat verderop. Flod der 2, Rocky 5 of e e n nieuwe James Bond? Nee, Het rode korenveld v a n Zhang Yimou en De kommissaris v a n Alek sander Askoldov. De aanblik van zoveel toeschouwers voor zulke prachtfUms doet het gemoed v a n e e n filmlief hebber volschieten. Zou het filmklimaat in Nederland d a n toch verbeteren, of is er slechts sprake v a n een tijde lijk gat in d e ozonvluchtige markt?
gineler d a n e e n abri. Een kanttekening bij d e ver bouwing: d e wcruimte is te klein. Ten eerste zijn er g e e n a p a r t e d a m e s en herentoi letten, wat mij als heer altijd het onbehaaglijke gevoel geeft e e n verkeerde deur binnen te stappen. Ten twee d e kun je je kont niet keren. Degene die zijn of h a a r h a n den staat te w a s s e n wordt gemangeld tussen d e open en dichtgaande deuren. Maar d e zaal is mooi e n d a a r worden tenslotte d e films vertoond. De v a n het Am sterdams Filmhuis b e k e n d e retrospectieven en festivals blijven een belangrijk onder
verschil in kwaliteit en in kunst vormen is te bespeuren, onder meer schilderkunst, beeldhouw kunst e n video. ledere deelne mer levert een geheel eigen bij d r a g e a a n d e toch enigszins versnipperde expositie. Werk waarin d e Griekse achter grond v a n d e kunstenaar zich manifesteert, past goed in deze context. Er is gebruik g e m a a k t v a n mythologische onderwer pen, Griekse beelden, straten e n vooral sfeer. Misschien h e b ben d e Grieken zich speciaal voor deze gelegenheid wat ex tra v a n hun Griekse kant laten zien. Eleni Tzatzalos g a a t d a a r in ieder geval niet in mee. H a a r installaties e n video doen erg Hollands a a n . Yiannis VeUis d a a r e n t e g e n put zijn inspiratie uit d e mythologie. "Klytiamnestra, Orestes en Elektra op vakantie", heet e e n v a n zijn schilderijen. Ze a t t e n eendrachtig bijeen, nauwelijks gestoord door hun reputatie dat ieder d e a n d e r n a a r het leven staat. De mythe in kwestie is nogal gruwelijk. De vloek op het huis Atreüs openbaart zich doordat d e e n e bloedwraak d e a n d e r e oproept. Voor d e moder ne Griek zijn d e mythen zoiets als voor ons d e sprookjes v a n Grimm. De Oudheid leeft. Zo is d e 'Wagenmenner' v a n Lefteris Olympios e e n kleurig s a m e n g a a n v a n het nu met d e Oudheid. Hij inspireerde zijn stijlvolle schilderijen op e e n v a n d e oudste bronzen beelden die ons nog resten v a n d e Griekse kunst: d e 'Wagenmenner' v a n het Heiligdom v a n Apollo te Delphi. Zijn landgenoten kon den d e schilderijen tijdens e e n tentoonstelling in Athene niet w a a r d e r e n ; dit w a s g e e n w a genmenner. Met gevoel voor ly riek wijst Olympios echter op wat hij noemt "the movement of the body" e n op d e kleuren. Volgens d e catalogus v a n d e tentoonstelling zijn er ook gip
Lefteris Olympios,
'Wagenmenner'
safgietsels v a n beelden, "van repicla's uit het museum", ik heb ze niet kunnen vinden. Hier mankeert het e e n e n a n d e r a a n d e inrichting v a n d e ten toonstelling. De tentoongestelde voorwerpen s t a a n tussen d e vaste collectie waardoor ze soms niet tot hun recht komen en het geheel e e n rommelige in druk maakt. Rare jongens die Grieken. De
hele in Nederland bivakkeren d e Griekse conmiune w a s uitge rukt voor d e opening v a n de tentoonstelling. Er werd driftig gezoend e n d e betrokken kuns t e n a a r s h a d d e n nauwelijks tijd om iets over hun werk te vertel len. Wat je noemt: Hellas in Hol land.
'Hellas in Holland' t / m 3 maart, Allard Person Museum, Oude Turfmarkt 127, di t/m zo 10.00 tol 17.00 uur.
De tiende Internationale
Foto Bram d e Hollander
Het Amsterdams Filmhuis, alias Rialto/Rivoli, is ver bouwd. De benedenverdie ping althans, want d e boven zaal wordt later dit j a a r gere noveerd. Na enig geharre w a r zijn nu ook d e financiën bijna rond. Het filmhuis krijgt nog steeds g e e n structurele subsidie en draait geheel op vrijwilligers. Bovendien lei den extra uitgaven binnen het krenterige Amsterdamse kunstbeleid altijd tot bezuini gingen bij d e buren, hetgeen collegafilmhuizen wat arg w a n e n d maakte. Het reste rende gat op d e begroting hoopt Rialto te kunnen dich ten via de 'adoptie' v a n stoe len door bedrijven of instel lingen. Misschien iets voor d e VU? Weer eens wat a n ders d a n een roeiboot en ori
deel v a n d e programmering; dit j a a r onder a n d e r e Robert Bresson in april e n 'Afrika in the picture 2' in september. D a a r n a a s t wordt Rialto het premièretheater v a n distri buteur International Art Film, d e opvolger v a n Film Inter national. De nieuwe b a r v a n Rialto is prachtig en d a a r moeten toch d e discussies plaatsvinden. Toegegeven, één Kommissa ris maakt nog g e e n glasnost en één Rood Korenveld geeft nog g e e n oogst, m a a r in Ri alto is het wel al e e n beetje lente.
(Dick Roodenburg) De Kommissaris draait in ieder g^val nog t/m 1 maart. Voor Het rode k o renveld: zie d e wekelijkse filmladder. Rialto geeft ouderwets korting op je collegekaart. Ceintuurbaan 338, tele foon 6623488.
j 10. Het w a s g e e n frisdrank, m a a r het borrelde wel. Ster ker nog: het bruiste. Wie d e lijst v a n auteurs ziet die a a n dit Nederlandse kunstmaga zine v a n internationale allu re h e b b e n meegewerkt, be trapt zichzelf wellicht op e e n stiekem gevoel v a n trots. Kandinsky, MoholyNagy, Schwitters, Benjamin, Bloch n a m e n die er niet om liegen. We d e d e n dus toch m e e in d e jaren '20, e e n hardnekkig provincialisme ten spijt. De m a n die deze a v a n t g a r d e kunstenaars e n schrijvers (inmiddels fameus, toen on bekend) bij elkaar bracht, w a s Arthur Lehning. Lehning staat te boek als 's lands be kendste anarchist, al is dit epitheton misleidend. Eerder m a g hij gelden als e e n nuch ter en rationeel utopist. "Al leen d e utopie maakt het mo gelijk zich een totaalbeeld te vormen v a n d e samenleving, d e cultuur e n h a a r ontwikke ling", zei hij ooit. Zijn m a a t schappijkritiek legde hij neer in tal v a n historische e n jour nalistieke artikelen e n moti veerde hem tot d e integrale uitgave v a n Bakounin. Daar
naast heeft hij zich altijd met kunst e n literatuur bezigge houden, getuige zijn boeken over onder a n d e r e Marsman en Slauerhof. Die dubbele hartstocht voor kunst e n politiek lag ook ten grondslag a a n i 10, dat in 1927 verscheen e n ruim twee j a a r bestond. Op artistiek vlak bracht i 10 utopische a v a n t g a r d e s als De Stijl, Bauhaus e n D a d a bijeen (van d e laatste uiteraard al leen d e constructieve vleu gel). Politiek gezien w a s d e positie marxistisch, syndica listisch of anarchistisch, al n a a r g e l a n g d e overtuiging v a n d e auteur. Overigens werd politiek niet bedreven nddst d e kunst, m a a r s a m e n met. Synthese, integratie: dat w a r e n d e kernwoorden v a n i 10. De kunst, met d e architectuur voorop, moest het d e n k e n v a n d e mens bevrijden e n d e weg wijzen n a a r e e n nieuwe 'innerlijkheid' (die, e e n m a a l bereikt, vanzelf zou resulte ren in politieke agitatie e n omgekeerd). Niet d e inner lijkheid v a n d e burgelijk sentimenteelromantische
soort, m a a r één die 'zuiver' was, dat wil zeggen koel, helder, strak, rationeel. Het menselijk innerlijk zou n a melijk in overeenstemming moeten worden gebracht met e e n essentie, die in alle levensbereiken terug te vin den w a s . Zo zou d e mens ste d e n moeten m a k e n "die hy giënisch zijn e n schoon door e e n evenwichtige tegenstel ling v a n gebouwen, con structies e n lege ruimten. Hij zal binnen even tevreden zijn als buiten". En o ja, die titel. Een Engelse krant suggereerde dat Leh ning d e kostprijs meteen m a a r tot titel verheven had. Wat onjuist is. De titel werd geboren uit d e overweging, dat het nog lang kon duren voordat d e verschillende me dewerkers het in ieder op zicht met elkaar eens zouden zijn. Dan w a s d e tiende In ternationale vast al g e p a s seerd. Vandaar: i 10.
(Jan Oegema) Op 28 feb. zal Arthur Lehning in het Goetheinstituut (Herengracht 470) een lezing houden over i JO en Bau haus. Aansluitend films over Mondri a a n en Bauhaus. A a n v a n g 20.00 uur.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 1988
Ad Valvas | 584 Pagina's