Ad Valvas 1988-1989 - pagina 265
iUD\pL\2^
16 DECEMBER 1988
S
Boek en congres in de strijd om tolkenbijstand "Buitenlandse verdachten in e e n strafproces moeten recht krijgen op tolkenbij stand, ook tijdens het voorar rest en politieverhoren, en gerechtstolken moeten vol doen a a n kwaliteitseisen." Aldus mr. Arthur Frid, crimi noloog a a n d e VU. Een boek e n e e n congres a a n d e VU zijn de laatste w a p e n s die in d e strijd geworpen wor den. De strijd voor e e n betere rechts positie v a n d e buitenlandse ver dachte e n voor professionele gerechtstolken duurt al lang. I n 1974 d e e d een werkgroep v a n de Coornhert Liga (vereniging voor strafrechtshervorming) e n het Nederlands Genootschap van Vertalers d e aanbeveling om het recht op tolkenbij stand toe te kennen op dezelfde mo menten w a a r o p e e n verdachte ook recht heeft op bijstand v a n een advocaat. Volgens Frid w a s toen al sprake van e e n verouderde en volstrekt ontoereikende wetgeving, v a n wanbeleid inzake d e toewijzing van tolkenbij stand, en v a n on deskundig e n onverantwoord optreden onder d e gerechtstol ken zelf. Sindsdien is volgens Frid vrijwel niets ten g o e d e ver anderd, en bestaat nog altijd ruimte voor malafide praktijken. Volgens het Wetboek v a n Straf vordering is d e overheid p a s bij de rechtszitting verplicht om voor een tolk te zorgen. I n d e praktijk wordt veel vaker ge bruik gemaakt v a n d e diensten van tolken: als d e politie het tij dens het vooronderzoek nuttig vindt, of als d e politie e e n ver zoek v a n d e buitenlandse ver dachte wU honoreren. Frid wil dat ook deze tolkenbij stand e e n recht v a n d e verdachte wordt. Daarnaast wU Frid dat eindelijk eens eisen v a n kwaliteit e n v a n onpartijdigheid worden gesteld
Het gebruik v a n proefdieren is tamelijk omstreden. Er zijn veel mensen die vraagtekens zetten bij de experimenteerlust v a n wetenschappelijke onderzoe kers, iets w a a r a a n vele dieren opgeofferd worden. Om enige controle mogelijk te m a k e n is er daarom sinds 1977 e e n Wet op de Dierproeven v a n kracht. Daarin wordt b e p a a l d dat elke instelling die dierproeven wil uitvoeren, in het bezit moet zijn van e e n vergunning. Die vergunninghouder moet een dierenarts of e e n a n d e r e deskundige belasten met d e zorg voor het welzijn v a n d e die ren. De wet lijkt enige invloed g e h a d te h e b b e n op het a a n t a l dierproeven; dat is namelijk sinds 1978 met ongeveer e e n kwart g e d a a l d . Daarnaast is er bij d e meeste instituten e e n dierexperimen tencommissie (DEC) ingesteld die het nut v a n d e dierproeven dient te beoordelen. Zo'n com missie wordt geacht e e n ethi sche afweging te maken: weegt het b e l a n g v a n het onderzoek wel op tegen het leed dat d e dieren aangedaan wordt. Reeds 90% v a n d e onderzoeks instituten zijn in het bezit v a n zo'n DEC, w a a r o n d e r ook d e VU. Het is d e bedoeling dat ze binnenkort wettelijk verplicht g a a n worden.
Heel weinig VUstudente Maaike v a n Roos malen heeft bij vijf (in het onder zoeksrapport anoniem geble ven) onderzoeksinstellingen, waaronder twee universitaire,
a a n gerechtstolken. "I edereen die achttien j a a r is of ouder, e n g e e n strafblad heeft, k a n zich op dit moment gerechtstolk noe men. Dat heeft tot chaos en mis standen geleid. Tolken die zich geheel ten dienst stellen v a n Justitie, e n e e n soort assistent rechercheur worden." "Dat zijn h e l a a s g e e n vooron derstellingen v a n mij, m a a r din gen die ik d e afgelopen 25 j a a r zelf h e b meegemaakt, of h e b gehoord v a n coUega's, a d v o c a ten of v a n e e n rechtercommis saris. I k weet dat d e politie in sommige gevallen tegen d e tolk heeft gezegd: ' G a jij m a a r eens met die verdachte praten'. Dat is natuurlijk niet d e rol v a n d e tolk, een gesprek voeren. Een tolk moet vertalen, zo onpartij dig mogelijk d e taalbarrière overbruggen."
Hulpagent Twee citaten. "Bij d e politie zie ik mijn rol duidelijk e n onmisken b a a r partijdig: hier b e n ik e e n soort hulpagent. I k k a n u verze keren dat ik v o l d a a n b e n als ik e e n niet erg s p r a a k z a m e ver dachte tot e e n bekentenis k a n bewegen." Aldus e e n gerecht stolk. "Er zijn gerechtstolken die al zo lang meelopen dat ze het verhoor overnemen. Ik h e b er wel eens contact over g e h a d met d e politie en gezegd dat het zo absoluut niet m a g g a a n . Dat
Gerard v a n Schalk is me b e p a a l d niej in d a n k afge nomen." Aldus e e n rechtercom missaris. Beide citaten zijn opgenomen in het boek 'Tolken, strafzaken, vreemdelingenzaken', dat Frid s a m e n met tolk/vertaler me vrouw P.H.J. de o H mmelSteen bakkers schreef. "Die tolk die zich als hulpagent ziet noem ik in tijdschriftartikelen al vijftien j a a r als voorbeeld. En n a ver loop v a n tijd dooft dat stro vuur tje weer. Nu staat het in e e n boek. Of dat iets,uit zal maken? Met een boek kun je h a r d e r slaan!" Tijdens een congres onder de zelfde titel, dat v a n d a a g in het auditorium wordt georgani seerd door het Nederlands G e nootschap v a n Vertalers (NGV), wordt het boek a a n g e b o d e n . A a n wie, dat is nog niet duide lijk. De minister v a n Justitie heeft v a n d a a g d e ministerraad, oud minister v a n Justitie mr. Job d e Ruiter heeft afgezegd. De politicus die het het meest verdient om het eerste exem plaar te ontvangen, is PvdA'er mr. Aad Ko sto , volgens Frid d e enige polticus die n o g b e l a n g stelling toont voor d e tolkenbij stand voor buitenlandse ver dachten. Kosto is v a n d a a e e n v a n d e gasten v a n het congres, n a a s t officier v a n justitie mr. L. d e Wit e n d e Amsterdamse pro cureurgeneraal jhr.mr. L.A.R.J. d e Beaufort. De laatste zal spre ken als voorzitter v a n d e stich ting I nstituut v a n Gerechtstol ken, een initiatief v a n het NGV. De tolken in het NGV willen via professionalisering v a n hun werk een beschermde positie bereiken voor gerechtstolken. Compleet met e e n eigen a a n
Criminoloog Arthur Frid: "Van een to lk in strafzaken mo et je des kundigheid, betr o uwbaarheid en o npartijdigheid eisen." Foto Michel Claus, AVCAfU
vuUende opleiding, e e n be roeps e n erecode, en registra tie. Doel is om d e verdachte è n zichzelf te beschermen tegen beunhazen. "Het b e l a n g wat d e politie hierbij heeft is niet groot. Ik wil overigens niet b e w e r e n dat d e politie misbruik m a a k t v a n d e slechte wetgeving, m a a r voor d e politie is het het meest aantrekkelijk als e e n tolk zich wat 'dienstbaar' opstelt", vertelt Frid.
VUstudente Maaike v a n Roosmalen concludeert n a onderzoek:
Bijna g e e n ethische afweging in commissies dierproeven Een echte ethische afweging v a n het nut v a n dierproe ven vindt in de dierexperimentencommissies v a n on derzoeksinstellingen nauwelijks plaats. Tot deze con clusie komt Maaike van Ro o smalen, studente biologie en samenleving a a n d e VU, in e e n onderzoek n a a r het functioneren v a n deze commissies. Niettemin denkt zij dat dergelijke commissies e e n zeker preventief effect kunnen hebben. onderzocht wat er v a n die ethi sche afweging terecht komt. Heel weinig, is h a a r belangrijk ste conclusie. Het komt vrijwel niet voor dat onderzoek wordt afgewezen omdat het te dieron vriendelijk zou zijn. Bij d e universitaire instellingen komt d a a r nog bij dat d e toet sing v a n het onderzoek door g a a n s al op a n d e r e niveau's plaatgevonden heeft; het ZWO (nu NWO), of d e universitaire onderzoekscommissie h a d bij voorbeeld het onderzoek al goedgekeurd. De mogelijkhe den v a n een DEC om d e zaak tegen te houden zijn d a n niet groot meer. Het voorstel v a n Maaike v a n Roosmalen is d a a r om om die ethische afweging te laten plaatsvinden op het ni v e a u w a a r ook d e wetens_chap pelijke toetsing zich afspeelt. Wanneer een onderzoeker
m a a r h a r d g e n o e g weet te m a ken dat zijn onderzoek v a n groot b e l a n g is, zo blijkt uit het onderzoek, d a n wordt het uit voeren v a n dierproeven altijd toegestaan. Zeker wanneer men kan a a n t o n e n dat het om 'fundamenteel' onderzoek gaat, iets w a a r v a n d e w a a r d e onom stotelijk vast heet te staan, is d e toestemming al bij voorbaat verleend. Alleen bij onderzoek w a a r vraagtekens geplaatst worden wat betreft d e weten schappelijke relevantie, d a a r wordt ook nog wel e e n s getwij feld a a n het nut v a n dierproe ven.
G e e n w a s s e n neus Toch denkt Maaike v a n Roos malen niet dat zo'n DEC m a a r een w a s s e n neus is. "Ik h e b wel kritiek op die commissies m a a r
Koos Neuvel ik denk toch dat het heel goed is dat ze wettelijk verplicht gesteld worden. Het werkt e e n beetje." Ze denkt met n a m e dat zo'n commissie e e n zekere preven tieve werking k a n hebben. De onderzoeker wordt namelijk ge d w o n g e n om meer n a te denken over het hoe e n w a a r o m v a n d e dierproeven. "Als jouw proefop zet gecontroleerd g a a t worden, denk je wel drie m a a l n a voor dat je een slap proefje g a a t uit voeren. Mensen worden d a a r voorzichtiger door." Het positieve v a n zo'n DEC is, zo komt uit het onderzoek n a a r vo ren, dat men er ook w^el eens in slaagt om wijzigingen in d e proefopzet a a n te brengen. Die wijzigingen h a d d e n d e b e d o e ling om het ongerief voor d e die ren te verminderen, bijvoor beeld door het gebruik v a n a n dere narcosemiddelen. Een a n d e r voorbeeld: e e n proef met zes honden werd door d e in breng v a n e e n DEC gewijzigd en in drie delen uitgevoerd. Dus niet in e e n keer zes h o n d e n m a a r in drie keer twee h o n d e n
De wetgeving op het punt v a n tolkenbij stand stamt nog uit e e n tijd dat buitenlandse verdach ten e e n uitzondering ^(varen. Dat d e wetgeving niet verscherpt is, zoals Kosto tevergeefs heeft be pleit, wijt Frid niet a a n boze op zet v a n Justitie. Maar geheel toevallig wil hij het evenmin noemen. "Het is op zijn best mis plaatste tolerantie. I n ieder ge val is het politiek niet interes sant. Bij wie kun je er immers mee scoren?"
tegelijk. Op die manier zou d e proef stopgezet kunnen worden bij tegenvallende resultaten. Het probleem voor veel leden v a n zo'n DEC is, dat ze niet pre cies weten hoe ze dierproeven ethisch moeten toetsen. Zoals een proefdierdeskundige in het onderzoeksrapport zegt: "Wat het punt is, is natuurlijk die enor me subjectiviteit, dat verschil v a n het idee v a n mensen over het soort ongerief. De e e n schat het veel hoger in d a n d e a n d e re." Over d e v r a a g of er e e n schaal moet komen w a a r i n d e mate Van ongerief 'objectief' wordt vastgelegd, zijn d e o n d e r v r a a g d e proefdierdeskundigen echter verdeeld. Sommigen juichen het toe, a n d e r e n zijn b a n g dat er e e n te strak stramien zal heer sen. Maaike v a n Roosmalen is er zelf in ieder geval voorstan der v a n dat leden v a n zo'n DEC een cursus ethiek volgen, zodat ze wellicht een wat bewustere afweging kunnen maken. Maaike v a n Roosmalen vindt ook dat alternatieven voor dier proeven meer onder d e a a n dacht v a n d e onderzoekers ge bracht moeten worden. Ze denkt daarbij a a n 'in vitroonderzoek' waarbij g e e n dieren m a a r cel kweken gebruikt worden. "Dat is misschien m a a r in weinig ge vallen een reëel alternatief, m a a r ik v r a a g me af of onder zoekers ooit wel eens a a n die mogelijkheid denken. Men g a a t er in een DEC wat te gemakke lijk v a n uit dat w a n n e e r er een alternatief voor d e onderzoeker bestond, hij dat wel zou h e b b e n gekozen."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 1988
Ad Valvas | 584 Pagina's