Ad Valvas 1988-1989 - pagina 363
fD\pJ^^
24 FEBRUARI 1989
Justitieel a m b t e n a a r Rob d e Smidt voorstander herinvoering doodstraf tot VUdispuut 'Pro Deo':
'Een dode kan geen misdaden plegen' Als een volleerd docent banjert Er bestaat volgens d e ambte Rob de Sm idt door d e college n a a r een samenlevingscontract zaal. Langzaam h e e n e n weer w a a r a a n iedereen zich dient te lopend probeert hij zijn g e d a c h conformeren. Bij overtreding ten onder woorden te brengen. v a n dat contract zullen er s a n c Slechts af en toe blijkt zijn ge ties toegepast worden. Voor e e n brek a a n ervaring, d a n zegt hij overtreding als moord is in het plotseling: "Ik weet niet of deze . samenlevingscontract echter in zin afgelopen is, m a a r ik stop het geheel g e e n ruimte toebe hem hier." Het onderwerp w a a r deeld. Wie zich d a a r a a n schul hij het over heeft is d e doods dig maakt, dient definitief uit het straf. samenlevingscontract verstoten worden, zoals De Smidt zijn Van beroep is d e 27jarige De pleidooi voor d e doodsstraf eu Smidt a m b t e n a a r bij het depar femistisch aanduidt. tement v a n Justitie, w a a r hij in Die uitstoting vindt plaats omdat de lagere échelons vertoeft. Vo moord d e meest grove vorm v a n rig jaar schreef hij e e n artikel in contractbreuk is die m a a r denk het tijdschrift Balans w a a r i n hij b a a r is en bovendien omdat d e opperde dat d e herinvoering overige contracten v a n iemand van de doodstraf zo'n gekke ge die zich d a a r a a n schuldig dachte nog niet is. Onmiddellijk maakt niet gediend zijn. De stak er e e n klein stormpje op. Smidt: "Zij kunnen e e n veiliger Nadat hij d a a r d o o r stevig in het contract opstellen w a a r i n zo ie gezicht w a s geblazen trad d e m a n d niet meer voorkomt." Ter stilte weer in. De jonge ambte illustratie v a n zijn betoog tekent naar leek definitief in d e publici hij nog enkele weegschalen op taire anonimiteit te zijn verdwe het bord met a a n d e e n e kant d e nen. rechten en a a n d e a n d e r e kant Het strafrechtelijk dispuut 'Pro d e plichten v a n het individu. De Deo' bood echter op 16 februari b a l a n s is echter hopeloos door Rob de Smidt e e n herkansing op geslagen n a a r d e kant v a n d e de VU. rechten en, het zal duidelijk zijn, Hij blijkt zich ter d e g e op d e alleen d e doodsstraf zal in staat confrontatie met zijn publiek te zijn om het evenwicht weer te hebben voorbereid. Hield hij vo herstellen. rig jaar in het tijdschrift nog een vrij simpel, v a n dik hout zaagt "Ja, maar", zo probeert Rob d e men plankenverhaal, op d e VU Smidt zich in d e kritiek v a n zijn heeft zijn verhaal e e n af e n toe opponenten in te leven, "heeft ondoorgrondelijk abstractieni een moordenaar dan geen veau. Pedant heeft hij het over recht op bescherming v a n het zijn eigen 'systeemtheoretische leven?" Dat heeft hij niet, luidt denken' e n volgaarne laat hij zijn eigen b a r s e antwoord. "Wie merken dat d e geschiedenis het recht v a n leven v a n a n d e van d e filosofie weinig gehei ren niet gerespecteerd heeft, men voor hem kent. m a g zichzelf niet op dat principe beroepen". De ethiek duldt in De Smidts op Contract tiek g e e n opportunisme. Ethiek heeft bij hem weinig met zacht Hoe ziet Rob d e Smidts r e d e n e moedigheid v a n doen en veel ring die hem onontkoombaar met het oogomoogprincipe: naar de doodsstraf voert eruit?
' ,
ï [
B
.
I
"De Vereniging ziet als belang rijkste oorzaak v a n d e kwakzal verij het feit dat d e wereld be drogen wil worden. Het geloof in het 'wonder v a n d e g e n e e s kunst' drijft mensen in h a n d e n van kwakzalvers," legt Van Vegchel uit. Vorig j a a r schreef hij e e n socio logische beschouwing over pro fessionalisering en nietortho doxe (onbevoegde) geneeswij zen in N ederland in d e negen tiende en twintigste eeuw. Vele uren v a n z'n onderzoek bracht hij door in d e archieven v a n d e Vereniging tegen d e Kwakzal verij. De Vereniging strijdt tegen 'al ternatieve genezers', e e n n a a m die volgens h a a r in d e praktijk uitsluitend wordt gebruikt als dekmantel voor allerlei onbe wezen theorieën e n praktijken, die met d e term 'medische kwakzalverij' gepast zijn om schreven. Onder kwakzalvers vaUen volgens d e Vereniging zowel homeopaten, astrologen, paranormale genezers, acu puncturisten als natuurgene zers. In 1880 werd d e Vereninig tegen de Kwakzalverij opgericht. In honderd j a a r heeft ze h a a r doel echter nauwelijks bereikt. On langs zijn antroposofische ge neesmiddelen opgenomen in het Ziekenfonds. Ook worden bepaalde alternatieve g e n e e s wij zen, zoals d e homeopathie en de acupunctuur erkend door ziekenfondsen e n artsen. En was in d e tweede helft v a n d e negentiende e e u w nog e e n kwart v a n d e artsen lid v a n d e Vereniging, in 1980 is dat a a n t a l geslonken tot nog g e e n twee
Koos N euvel wie moordt, die zal vermoord worden. Vraag: vindt hij d a n ook dat iemand die verkracht, zelf ook verkracht m a g worden? Nee, zo ver wil De Smidt in zijn gestrengheid nu ook weer niet gaan.
Sofinummer De Smidt zingt vervolgens e e n lof der objectivering: wat is het toch prachtig dat d e mens g e e n individu voor d e staat is m a a r een sofinimimer of e e n proces verbaal! Objectivering zorgt voor rechtsgelijkheid tussen d e mensen. De wereldvreemde re deneringen v a n De Smidt wer ken op d e zenuwen v a n d e toe hoorders. "Dat is lekker abstract w a n n e e r er g e e n individu in het gerechtelijk proces bestaat, w a n n e e r persoonlijkheidsken merken v a n d e m o o r d e n a a r er niet toe doen", wordt er geïnter rumpeerd. "U vraagt om e e n discussie over d e doodsstraf m a a r ik denk dat u nauwelijks weet w a a r u het over heeft". Kan d e doodsstraf ook bepleit worden v a n w e g e d e afschrik wekkende werking die er vanuit gaat? Rob De Smidt twijfelt er a a n of dit argument i n d e r d a a d opgaat, voor h e m is dat in ieder geval g e e n hoofdzaak om d e doodsstraf te bepleiten. Wel plaatst hij in dit v e r b a n d e e n niet te bestrijden opmerking: "Een d o d e k a n g e e n m i s d a d e n meer plegen". Met deze opmerking lijkt d e jon g e a m b t e n a a r d e sleutel v a n het criminaliteitsprobleem in h a n den te hebben: aUe potentiële moordenaars bij wijze v a n pre ventie alvast om het leven bren gen. Een toehoorder in d e zaal
Het tij ten aanzien van de doodstraf zal spoedig keren, verwacht De Smidt. Tekening (Cris Snider): een ter dood veroordeelde op de electrische stoel in de Verenigde Staten. brengt echter e e n klein verve lend neveneffect v a n e e n der gelijke strategie onder woor den: "Wanneer alle potentiële moordenaars uitgezocht moe ten worden, b e n ik b a n g dat er weinig mensen over blijven." Rob de Smidt is echter door g e e n denigrerende opmerking v a n zijn stuk te brengen. Hij wijst op invloedrijke medestan ders als premier Thatcher, pre
mier Sham ir v a n Israël e n lan den als d e Verenigde Staten e n d e Oosteuropese l a n d e n w a a r d e doodsstraf nog altijd bestaat. Zoals d e opvattingen over eu thanasie veranderd zijn, zo zal ook het tij ten aanzien v a n d e doodsstraf spoedig keren, zo verwacht hij. Op d e VU heeft hij deze avond echter weinig ziel tjes kunnen winnen. N a afloop v a n het debat krijgt hij d a n ook g e e n applaus.
'Kwakzalvers' als alternatief voor theevisite bij buurvrouw ' Doordat medici niet voor alles e e n pUletje, poedertje of operatie hebben, zoeken m e n s e n n a a r a n d e r e oplos singen. Ze willen immers zo snel mogelijk v a n hun kwalen worden bevrijd. Zo ontstaat e e n medisch va cuüm w a a r i n 'kwakzalvers' hun k a n s e n grijpen." Vol gens drs.G. van Vegchel, socioloog, is dat é é n v a n d e redenen waardoor d e j a r e n l a n g e strijd v a n d e Vereni ging tegen de Kwakzalverij nauwelijks b a a t heeft g e had. Afgelopen zaterdag hield Van Vegchel e e n lezing over 'Medici en kwakzalvers'. procent, aldus Van Vegchel. Ook medici is het niet gelukt om onbevoegde genezers uit te schakelen en e e n praktijkmo nopolie te verwerven. Sterker nog. Veel huisartsen h e b b e n g e e n b e z w a a r tegen 'kwakzal vers', wat volgens Van Vegchel niet zo verwonderlijk is: "Men sen met psychosociale proble men die in vroeger tijden a a n gewezen w a r e n op pastorzorg of burenhulp, zoeken n a d e .Tweede Wereldoorlog steeds vaker hun heil bij d e huisarts. Problemen w a a r d e academi sche geneeskunde niet altijd e e n oplossing voor heeft. Daar door s t a a n zij open voor alter natieve geneeswijzen." "Of 'kwakzalvers' psychosomati sche klachten werkelijk uit d e wereld kunnen helpen, zal d e toekomst uitwijzen. In ieder ge val kunnen zij e e n medisch al ternatief zijn voor het kopje thee
v a n d e buurvrouw e n d e biecht stoel v a n d e pastoor," meent Van Vegchel. Dat n a a s t sonmiige huisartsen ook in d e zaal lang niet ieder een het eens is met d e strijd v a n d e Vereniging tegen d e Kwak zalverij, blijkt al snel: "Jaren h a d ik e e n kalkgebrek. Van artsen kreeg ik e e n hoeveelheid kalk pUlen en poeders voorgeschre ven, g e n o e g om e e n olifant uit op te bouwen en het hielp niets. Sinds ik v a n e e n eenvoudige huisarts d e tip kreeg om karne melk te drinken, b e n ik er vanaf. De meeste artsen vertikken het echter om adviezen uit d e alter natieve hoek a a n te nemen. Daar zijn ze te hooghartig voor. De manier w a a r o p d e Vereni ging over alternatieve g e n e e s wijzen praat, is schandelijk", merkt een d a m e op met luide stem. Een oudere heer, e e n magneti
Diana Doornenbal seur, valt h a a r bij: "Waarom wü len medici niet met ons samen werken? Mensen komen p a s n a a r mij toe als ze overal al zijn geweest." Van Vegchel probeert d e pp laaiende w o e d e wat te sussen door opheldering te geven. Hij noemt twee r e d e n e n w a a r o m medici schroom h e b b e n om met 'kwakzalvers' om d e tafel te g a a n zitten: "Alternatieve g e n e zers h e b b e n meestal te weinig kennis v a n het menselijk li c h a a m . D a a r n a a s t is het moei lijk controleren of d e b e h a n d e ling v a n bijvoorbeeld e e n m a g netiseur werkt. De meesten zijn ook niet bereid om m e e te wer ken a d n langdurig onderzoek." Hier prikt Van Vegchel precies middenin het probleem. De westerse geneeskunde maakt gebruik v a n m e e t b a r e feiten. Acupunctuur, magnetisme e n homeopathie p a s s e n nu een m a a l niet zo goed in ons natuur wetenschappelijk model, ze zijn immers moeilijk te meten. "Wij zijn echter niet dogmatisch", merkt d e voorzitter v a n d e Vere ning tegen d e Kwakzalverij op. "AUes wat m a a r b a a t zou kun nen hebben, d a a r springen me dici bovenop, m a a r d a n wel al leen dóór w a a r strenge weten
schappelijke criteria gelden, want cds we die loslaten, d a n is d e beer los."
Chirurgie Ondertussen g a a t d e Vereni ging stug door met d e strijd al ternatieve genezingspraktijken te ontmaskeren. Onder meer in hun actieblad. Er wordt fel ge schopt tegen d e kwakzalverij. Door d e voortdurende spot e n ironie in artikelen e n titels als 'alternatieve artsen dienen har der en openlijker te worden a a n g e p a k t ' g a je echter sterk twijfelen of de vereniging wer kelijk niet dogmatisch is. Van Vegchel geeft d e Vereni ging echter weinig hoop in h a a r strijd: "Ik ben g e e n helderzien de, m a a r ik denk dat kwakzal vers steeds meer erkenning zul len krijgen. Mits ze zich a a n me dische controle onderwerpen. Ik denk bijvoorbeeld ook a a n e e n HBOopleiding voor alternatie ve genezers." Bang voor concurrentie hoeven artsen niet te zijn volgens Van Vegchel: "Kwakzalvers b e g e ven zich voornamelijk op het terrein v a n chronische a a n d o e ningen, psychosomatische klachten en ongeneeslijke ziek ten. Voor d e chirurgie, d e ver loskunde e n a n d e r e specialis men h e b b e n ze g e e n alterna tief."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 1988
Ad Valvas | 584 Pagina's