Ad Valvas 1988-1989 - pagina 328

K

PDVpi}JFS

3 FEBRUARI 1989

­­''röI!^3kia?^J*^^­

"Planten h e b b e n misschien wel zoiets als een persoonlijkheid. In gedachten spreek je ze wel eens toe. Het is net als met men­ sen: ze h e b b e n allemaal hun aardig­ én eigenaardigheden." Op grond v a n deze uitspraak e n zijn b e b a a r d gezicht zou je Al­ bert Drenth misschien indelen bij d e stereotiepe biologen, v a n het soort dat verrukt op zijn knieën valt bij e e n onooglijk, m a a r zeer zeldzaam plantje. Tijdens d e rondleiding komt zijn liefde voor 'alles wat groeit e n bloeit' weliswaar regelmatig n a a r boven, m a a r als m e d e ­ werker v a n d e Hortus k a n hij zich e e n te verheven houding tegenover d e planten niet ver­ oorloven. "Je moet d e planten geven wat ze nodig hebben. Voor h e n geldt hetzelfde als voor je eigen lichaam, als je dat niet goed verzorgt zie je het ook meteen. Voor mij bestaat e e n plant uit levend weefsel, m a a r het heeft g e e n zenuwstelsel en dus g e e n gevoel. M a a r d a a r o m zal ik ze nog wel goed verzor­ gen", zegt Drenth. A a n kermis over planten ont­ breekt het hem in ieder geval niet. A a n d e drie j a a r die hij nu bij d e Buitenveldertse hortus werkt gingen zestien j a a r voor­ af bij d e hortus v a n Groningen. Verder reist hij g r a a g n a a r ge­ bieden w a a r d e planten uit d e tropische kas in het wild groei­ en. Tijdens d e tocht door d e ver­ schillende klimaatkassen wijst hij d a n ook regelmatig op plan­ ten die hij in het wil d gezien heeft. "Zo'n Ficus benjamin kunt je in vele huiskamers aantref­ fen. Hier in d e hortus is het al e e n a a r d i g e k n a a p , m a a r in Costa Rica is het echt e e n reus v a n e e n boom." Drenth overtuigd: "Reizen ver­ rijkt je kennis, d a a r k a n g e e n boek tegenop. Je ziet d a a r een plant in zijn natuurlijke omge­ ving, e n soms ontdek je d a n dat

Zoals

elke

liefhebber

heeft

Drenth ook zijn eigen specialis­ WERK IN UITVOERING: DE PLANTENVERZORGER me. "Mijn voorkeur g a a t uit n a a r

'Ze mogen weer een jaartje mooi zijn' wij hem in d e verkeerde kas h e b b e n staan. Als je hem d a n bijvoorbeeld overzet in d e kas met hogere luchtvochtingheid, d a n zie je h e m gewoon opbloei­ en. Dat geeft mij e e n kick". Het verplaatsen v a n planten g a a t in d e hortus a a n d e Van der Boechorststraat relatief een­ voudig: bijna alle planten s t a a n in e e n eigen pot.

Hortus-medewerker

Bovendien biedt dat d e moge­ lijkheid er steeds voor d e zorgen dat d e planten over e e n ideale voedingsbodem beschikken. De medewerkers v a n d e hortus be­ steden d a n ook veel tijd^aan het verpotten v a n d e planten. Drenth: "Eens per twee j a a r moeten alle planten verpot wor­ den en d e vetplanten zelfs eens per jaar. Bij dat verpotten in­

Gert van Maanen specteer je meteen d e wortels. Je kunt d a n zien hoe hij het d e afgelopen tijd g e h a d heeft e n misschien is het nodig e e n s e e n a n d e r e koers in te slaan. Na het verpotten m o g e n ze weer e e n jaartje mooi zijn, dat g a a t heus niet vanzelf".

l A bert Drenth aan het verpotten: "Aan de wortel s kun je zien of je op de juiste

zit".

De laatste tijd bekruipt m e v a a k d e angst d a t ik mislukt ben in mijn heilig streven om d e VU te hervormen. Mijn optreden lijkt vruchteloos. Hoe v a a k h e b ik nu irmiid­ dels al in deze kemelharen mantel v a n ons kleurloze universiteitsblaadje s t a a n profeteren tegen d e zonden van onoprechtheid, oppervlakkigheid, gemakzucht, machtsmisbruik e n zelfgenoegzaamheid in dit Babel a a n d e Boelelaan? Hoe v a a k h e b ik mijn VU­genoten niet opgeroepen tot inkeer e n tot het slechten v a n d e offerhoogten w a a r men rookt e n stookt voor d e Baal v a n het bedrog en voor d e Moloch v a n d e middelmatig­ heid? In 1980/1981 begon ik met het wekelijks publiceren v a n vermaningen in "De correspondentie v a n Doctor De­ gen". In 1983/1984 vulde ik s a m e n met mijn geleerde broer, onder het gezamenlijke pseudoniem P rofessor A. 't Hart, d e achterpagina v a n Ad Valvas met onze "Hart­ klachten e n Hartewensen". In 1988/1989 gesel ik weer onder eigen n a a m d e e i g e n w a a n in A c a d e m i c . M a a r het haalt allemaal niets uit. Het getal der trouwelozen, mooipraters, machtswellustelingen, a f g o d e n d i e n a a r s en witgepleisterde g r a v e n groeit g e s t a a g . Tijdens het onderzoekend herlezen v a n mijn oeuvre tot dusver, zijn mij echter d e ogen g e o p e n d voor d e oor­ zaak w a a r o m het z a a d mijner kritiek op rotsachtige bodem lijkt te vallen. De reden voor mijn wansucces is, dat ik bij het a a n d e k a a k steUen v a n misstanden op d e VU nogal halfhartig te werk blijk te g a a n . Steeds m a a r weer h e b ik d e fiolen v a n mijn toorn uitgegoten over een beperkt a a n t a l hoofden v a n Hoge Omes. Steeds weer zijn mijn pijlen gericht geweest op makkelijke slachtoffers, op die b r a v e Brinkmannen, Jagers e n Da­ tema's. Alsof dat soort lui d e touwtjes in h a n d e n heb­ ben. Zelfs ben ik er niet voor teruggedeinsd om d e spot te drijven met d e parmantige m a a r machteloze parle­ mentariërs in onze universiteitsraad. De werkelijke machthebbers op d e VU, d e a m b t e n a r e n in d e subtop en d e centrale diensten, h e b ik echter stelselmatig buiten schot gehouden. Dat w a s wellicht wel wijs v a n me, m a a r toch ook e e n beetje laf. Die Hoge Bomen zijn gewend, om wind te v a n g e n . Ze buigen e n ze veren terug. M a a r ze kunnen niemand deren. In stilte w e n e n ze, e n ze knersen met hun tanden. Maar ze zijn niet in staat tot represailles. Ze zijn slechts maskers v a n d e marmetjesmakers. Dezen

koers

Foto Michel Claus. AVC/VU

DOCTOR

d- D E G E N Bekering echter s l a a n zelf wèl onverbiddelijk terug, als m e n hen durft te kritiseren. Zo e r v a a r ik n o g steeds d e gevolgen v a n e e n kritische opmerking die ik mij jaren geleden e e n s veroorloofde tegenover d e hooghartige, klantvijandige, o n g e n a a k ­ b a r e e n alom gevreesde mevrouw v a n het zalenroos­ ter. Sinds ik h a a r ooit e e n s vriendelijk w e e s o p h a a r ondoelmatige e n weinig flexibele beleid ten a a n z i e n v a n d e verdeling v a n d e onderwijsruimten, k a n ik het wel schudden. Al jaren d w a a l ik nu met mijn studenten v a n provisorisch tot collegezalen vertimmerde werk­ kasten n a a r werkruimtes die ook a a n d e muziekgroep v a n het ACC blijken te zijn toegewezen, en vice versa. Ook mijn verhouding met het congresbureau is d a n i g verstoord. Ooit h e b ik m e namelijk in het o p e n b a a r afgevraagd w a a r o m je bij die lui eigenlijk aUes zo'n drie j a a r v a n te voren moet opgeven e n a a n v r a g e n . En sindsdien is iedere conferentie of bijeenkomst w a a r v a n men kon vermoeden dat ik er in d e verste verte iets m e e te maken had, in het honderd gelopen. Sinds ik jaren geleden op deze plaats het b e d i e n e n d personeel v a n het VU­café tot d e orde riep v a n w e g e hun tergend trage taptempo, wordt mijn dorstig schrei­ en om een püsje n a werktijd n o g nadrukkelijker g e n e ­ geerd d a n ze voor die tijd reeds gewoon w a r e n . Ik h e b mijn leergeld dus wel betaald, zou ik zo zeggen. Toch zal ik er weer toe over moeten g a a n om m a n e n p a a r d te noemen, w a n n e e r ik oprecht wU dat er a a n d e VU iets ten g o e d e zal veranderen. Ik zal het kruis moeten dragen, w a n n e e r ik werkelijk wil d a t mijn woord gehoord wordt. Ook e e n voorzichtig a a n g e l e g d columnist moet zijn plicht w a a r n e m e n in d e gezamenlij­ ke inspanning v a n ons allen om d e VU v o o r a a n te

orchideeën en d a a r b i n n e n de MasdevaUia's". Eén v a n d e kas­ sen wordt bijna volledig gevuld met deze orchideeën­groep. Het is ook e e n gevolg v a n e e n af­ s p r a a k met d e a n d e r e Neder­ landse hortussen, waarbij elk d e verantwoordelijkheid neemt voor b e p a a l d e plantengroepen. Het gemiddelde publiek ziet niet in elk v a n die exemplaren de schoonheid af. Drenth: "Zo'n ochidee met een groen bloeme­ tje, dat vinden ze g e e n bloeme­ tje. D a a r kun je ook niet m e e op d e markt g a a n staan, m a a r voor d e kenner heeft het juist wel veel w a a r d e . In Mexico la­ g e n ze regelmatig dubbel als wij hun vertelde dat w e b e p a a l ­ d e planten in e e n k a s gingen houden e n dat er in Holland mensen w a r e n die ze in d e huis­ kamer h a d d e n staan. Ze noem­ d e n ze 'matas parasitas', wat zoiets betekent als onkruid". "Je hebt hier ook regelmatig be­ zoekers die denken dat het slecht g a a t met d e hertshoorn­ varen omdat er e e n bruine vlek­ je onder het blad zit. Dat komt omdat hier d e klimaatbeheer­ sing zo goed is dat die varens sporen g a a n vormen en dat ge­ beurd bij die mensen thuis na­ tuurlijk niet. Als je in d e huiska­ mer deze luchtvochtigheid zou aanleggen, d a n laat je b e h a n g los", aldus Drenth. Een deel v a n d e k a s s e n v a n ü e hortus zijn in gebruik voor on­ derzoek v a n biologie, die er on­ dermeer klaverplanten a a n al­ lerlei voedingsregiems onder­ werpen. Ook kunnen weten­ schappers op bestelling b e p a a l ­ d e plantesoorten toegestuurd krijgen. Drenth vindt het wel jammer dot het educatieve ele­ ment door d e bezuinigingen wat weggevallen is. "Van mij m a g er wel wat meer publiek komen. Er is echter g e e n tijd om mensen rond te leiden." g

krijgen in d e bikkelharde concurrentiestrijd met de a n d e r e instellingen in Europa. We mogen elkaar en onszelf daarbij niet ontzien! Hallelujah!!! Voortaan dus g e e n goedkope g r a p p e n meer over goedbedoelende stro­mannetjes als O v e r h a g e n of Zeijlemaker. G e e n gemakkelijk g e h a k meer op toege­ wijde ledepoppen in d e Hoogste O r g a n e n . In d e ko­ m e n d e tijd zal ik n o g slechts met open vizier d e strijd a a n b i n d e n tegen d e werkelijke machthebbers, de schijnbaar kleine baasjes die in feite e e n ieder op de VU kunnen m a k e n of breken. Roekeloos zal ik mij keren tegen d e lui die achter d e schermen a a n d e touwtjes trekken. De eerste onthullingen door e e n w e d e r g e b o r e n Degen zullen betrekking h e b b e n op d e Gooise maffia. Door e e n undercover­operatie zal ik binnenkort kunnen a a n ­ tonen hoe d e VU­politiek ontworpen wordt in achterka­ mertjes v a n herenhuizen a a n d e Heijermans­ e n Her­ melijnlaan te HUversum door e e n viertal dagelijks al konkelfoezend n a a r d e Boelelaan carpoolende stafle­ den. En dat in d e file vastgestelde beleid moet die goedige Brinkman d a n vervolgens m a a r zien te verko­ pen a a n d e VU­gemeente. Voorts dient d e studentenadministratie gegispt te wor­ d e n a a n g a a n d e d e veel te l a n g e wachttijden e n de veel te ingewikkelde formulieren. De meeste studenten beschikken toch niet over d e tijd of over d e intelligentie om te voldoen a a n d e eisen v a n traagheid en ingewik­ keldheid die d e automatisering nu eermiaal schijnt te stellen. De personeelsdienst moet er onbarmhartig op gewezen worden dat behoudzucht e n krenterigheid niet per se identiek zijn a a n rechtvaardigheid e n sociaal beleid. En d e salarisadministratie moet op d e vingers getikt worden v a n w e g e het feit dat ze voor iedere geringe mutatie in het personeelsbestand ongeveer e e n half j a a r verwerkingstijd nodig schijnen te hebben.De bi­ bliotheek moet terugkomen v a n het heUloze plan om de PTT te spekken e n d e leners te e r g e r e n door bij het verstrijken v a n een uiüeentermijn v a n drie weken voor ieder e n voor elk boek kaartjes te g a a n rondsturen met a a n m a n i n g e n , boetebepalingen en d e dreiging dat men aanstonds uit het lenersbestand geschrapt zal worden, indien men het geleende niet onverwijld terug­ brengt, ook a l is het n e r g e n s a n d e r s nodig. Enzovoort. Een nieuwe Degen is opgestaan!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen