Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1988-1989 - pagina 316

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1988-1989 - pagina 316

13 minuten leestijd

E

fD\fI\fS

Elke werkdagmorgen spoedt zich e e n geel mini­busje over het terrein v a n d e VU. Het vaste begin­ en eindpunt is d e centra­ le postkamer v a n het hoofdge­ bouw. Van d a a r uit worden d e langverwachte brieven en pak­ ketjes uit verre en minder verre oorden verspreid over d e facul­ teiten. Achter het stuur v a n het mini­busje bevindt zich chauf­ feur E. Smel tekop. Hij is ruim twee j a a r in vaste dienst bij d e afdeling Transport v a n d e dienst Gebouwenbeheer e n kent d e vaste route d a n ook op zijn duimpje. "Autorijden is mijn hobby é n mijn werk. Ik h e b cdle rijbewij­ zen gehad, alleen mijn motorrij­ bewijs h e b ik w e g g e d a a n . Ik ben e e n autorijder." Hiermee verklaart Smeltekop meteen d e grote behendigheid w a a r m e e hij zich over het terrein voortbe­ weegt. Een routineuze d r a a i en d e auto staat met d e achterkant n a a r d e trap v a n é é n v a n d e afleverpunten. Smeltekop rijdt de w a g e n tot a a n d e voet v a n het bordes, springt uit d e w a ­ gen, en verklaart: "N u begint het gooi­ en smijtwerk". Twee d drie postzakken worden met e e n zwaai op het platform gegooid. Smeltekop stelt mij g e ­ rust: "Er behoren g e e n breekba­ re zaken in d e postzakken te zitten en brieven kunnen wel te­ gen e e n stootje". De a a n g e t e ­ kende post sorteert hij uit, d e portier moet tekenen voor d e ontvangst. Zijn blik rust even op een postzegel uit Rusland. "Ik s p a a r postzegels, bij sommige afdelingen weten ze dat. Bij het Centrum DOS (Dienstverlening Ontwikkelingssamenwerking, red.) b e w a a r t iemand ze voor me. Maar het interesseert mij niet w a a r d e brieven v a n d a a n komen, m a a r w a a r ze n a a r toe moeten", zegt Smeltekop. Binnen d e afdeling begint nu "het h a n d e n ­ e n voetenwerk", zoals hij het zelf noemt. Klaar­ blijkelijk in grote h a a s t sleept hij d e postzakken achter zich a a n .

Vroeger, toen h a d je échte stu­ dentenbladen. A a n d e VU h a d je bijvoorbeeld Pharetra. Dat w a s d e schrik v a n het establish­ ment; het stond vol vlijmscherpe analyses, onthullingen die d e VU op h a a r grondvesten d e d e n schudden, artikelen waariii liefst iedereen tegen het zere been geschopt werd. Maar ja, dat w a s vroeger ... Vroeger h a d je nog VU­bestuur­ ders die zich door studentenbla­ den lieten beledigen. Hing Pha­ retra affiches op met e e n foto van de koningin die d e troonre­ d e voorlas ­ met d e tekst 'Doe als Petra, lees Pharetra' ­, g e ­ heid dat d a a r d a n e e n rel v a n kwam, want er w a r e n altijd wel hoogwaardigheidsbekleders die dat hóóg opnamen. Vroeger Vroeger h a d je ook e e n studen­ tenbeweging die die n a a m ver­ diende, ledere zichzelf respec­ terende student hoorde daarbij en verkneukelde zich als Phare­ tra weer eens e e n schrijnende misstand a a n d e kaak stelde of de spot dreef met het a a n d e VU heersende gereformeerden­ dom. Maar j a ... Er kwamen a n d e r e tijden. De studentenbeweging kalfde af en schrompelde ineen tot e e n handjevol zonderlingen a a n wie d e postmoderne tijd voorbij­ ging. Het establishment, het ge­ reformeerdendom a a n d e VU, raakte ten l a n g e n leste immuun voor Pharetra's onbetamelij­ klijkheden. Zonder doelgroep

_

N 27JA UARn989

WERK IN UITVOERING DE CHAUFFEUR

'Als e e n pakje niet tikt, d a n vervoer ik het" wisselt ze bij d e portiersloge in voor d e uitgaande post, en staat in e e n wip weer buiten. "Ik ken d e mensen nu zo langzamer­ h a n d wel, als ze er niet zijn geef ik kleine seintjes door d e post op een b e p a a l d e manier neer te leggen", aldus Smeltekop. "Postbode spelen, m a a r d a n met grote zakken", zo karakteri­

Chauffeur Smel tekop:

seert hij het ochtendwerk. Voor d e rest v a n d e d a g staat het vervoer v a n a n d e r e goederen, zoals salarisroUen, a p p a r a t e n en allerlei pakketten, op het pro­ gramma. De ritjes beperken zich voornamelijk tot d e stad, w a a r d e buiten­Buitenveldertse vestigingen v a n d e VU a a n g e ­ d a a n worden. M a a r er is ook

"Autorijden is mijn hobby én mijn werk.

Gert van Maanen nog wel e e n s e e n ritje n a a r a n ­ dere universiteiten of instituten. Smeltekop: "Voor ik hier k w a m werken zat ik bij het echte trans­ port, m a a r d a a r verlang ik niet n a a r terug. Je moest v a a k in je eentje zo'n w a g e n l a d e n en los­

Foto Peter Woiters, AVC/vu

Poging: nieuw studentenblad én zonder doelwit kwam Phare­ tra al g a u w in e e n creatieve cri­ sis terecht. Het blad ruimde zelfs nog eerder het veld d a n konin­ gin Juliana. Wat er echter ook verandert, steeds weer blijken er studenten te zijn die het l euk vinden e e n blaadje te maken. N iet lang n a het verscheiden v a n Pharetra verscheen Stennis ten tonele. Dat hield het e e n j a a r of vier vol. G e d u r e n d e e e n kort intermezzo moest d e VU­student het met Vlugzout doen. Dat w a s g e e n echte opvolger voor Pharetra e n Stennis. Vlugzout pretendeerde niet meer te zijn d a n het leden­ blaadje v a n d e SRVU; zijn voor­ g a n g e r s k w a m e n weliswaar ook voort uit SRVU­kringen, m a a r richtten zich in principe tot d e hele studentenbevolking v a n d e VU. Maar nu is er d a n Fron­ taal, opnieuw e e n blad uit d e SRVU­hoek, gericht op iedereen die het m a a r lezen wil. Het nul­ nummer kwam half januari uit. De makers v a n blaadjes als Frontaal komen traditioneel e e n aantal problemen tegen. Aller­ eerst natuurlijk het geld. Fron­ taal heeft dat probleem nog niet opgelost. Voor de eerste vier nummers is er e e n subsidie v a n het Vormingscentrum VU v a n tweehonderd gulden per num­ mer. Dat is bij l a n g e n a niet genoeg. De rest v a n het beno­ digde geld moet door adver­

teerders bij elkaar gebracht worden. P a s als d a t lukt, k a n Frontaal vanaf m a a r t m a a n d e ­ lijks g a a n verschijnen. Een tweede probleem is d e b a n d met d e SRVU. Die ligt, w a t Frontaal betreft, w a t ingewik­ keld. De redactie is onafhanke­ lijk, m a a r alle SRVU­leden zul­ len wel vanaf m a a r t Frontaal (met daarin opgenomen e e n SRVU­katem) thuisgestuurd krijgen. De v r a a g welke machtsmiddelen d e SRVU heeft om te voorkomen d a t hij zijn le­ d e n e e n blad toestuurt w a a r v a n d e inhoud h e m niet bevalt, heeft d e SRVU­beleidsraad uitvoerig onder o g e n gezien. Het enige

Frontaal

De voorpagina nulnummer

van het

Hanne Obbink wat d e SRVU in zo'n geval k a n doen, is weigeren het blad op zijn persen te drukken. Zo ver zal het overigens niet snel ko­ men, want d e meerderheid v a n d e redactieleden is lid v a n d e SRVU. Het vinden v a n voldoende en­ thousiaste redactieleden is pro­ bleem nimimer drie ­ Frontaals voorganger Stennis is e r a a n ten onder g e g a a n . De redactie v a n Frontaal startte met drie men­ sen, inmiddels zijn het er vijf, m a a r d e redactie vindt zich p a s voltallig met acht leden. Al deze problemen vallen ech­ ter in het niet bij het g e g e v e n waarvoor ook Pharetra g e e n oplossing kon vinden: het ont­ breken v a n e e n natuurlijk doel­ wit e n (vooral) v a n e e n natuur­ lijke doelgroep. De h a m v r a a g voor d e redactie v a n Frontaal is dus: wie moet Frontaal lezen e n waarom? Jaap Wil l em van der Meul en, lid v a n d e redactie é n v a n het SRVU­bestuur probeert het uit te leggen. "Er gebeurt ontzettend veel a a n d e faculteiten, in r a d e n e n commissies, wat Ad Valvas nooit haalt, m a a r wat wel heel leuk is om te melden. Wij wülen op alle faculteiten e e n soort cor­ respondenten. Als die allemaal af en toe e e n stukje schrijven

sen. Hier is het werk lichter, je verdient meer e n w e krijgen ook nog bedrijfskleding, zo'n blauw VU­pak. Alle pakketten boven d e tien kilogram g a a n met v a n Gend Loos'mee. N ee, d a t is g e e n concurrentie, het is onze rechterhand. Voor é é n pakket v a n tien kilo k a n je natuurlijk niet n a a r Maastricht g a a n rij­ den". "Je hebt natuurlijk wel uitzonde­ ringen, als er spoed bij is bij­ voorbeeld. Ik h e b eens e e n pak­ ketje v a n tweehonderd gram met heel licht radioactief materi­ a a l vlak over d e grens in België moeten brengen. Maar d a t w a s e e n grensgeval, écht gevaarlij­ ke stoffen kun je niet zomaar meenemen. D a a r h e b je allerlei papieren e n voorzorgsmaatre­ gelen voor nodig. Ik h e b die doos overigens toch m a a r niet op d e b a n k n a a s t m e gezet, m a a r in het midden v a n de laadruimte". Verder maakt het Smeltekop niet zoveel uit, hij vervoert alles. "Als jij e e n pakje komt brengen en ik weet zeker d a t het niet tikt, d a n vervoer ik het", zegt hij. De manier w a a r o p hij het zegt ver­ r a a d t dat dit niet d e eerste keer is d a t hij deze opmerking maakt. "Voor ons is iedereen ge­ lijk. We noemen hier niemand bij zijn titel, w e spreken ze alle­ m a a l a a n met meneer, al is het de grootste chef", verklaart Smeltekop onder bijval v a n e e n collega v a n het magazijn. Dit magazijn in d e kelder v a n het hoofdgebouw is het centrale verzamelpunt voor Smeltekop en zijn coUega­chauffeur. "Het is v a a k hoUen of stüstaan. Soms zit je 's middags te wachten of er nog e e n vrachtje komt. Om half vijf is het afgelopen, je moet ge­ woon h a r d wezen. Anders den­ ken ze: 'Dat doen ze nog wel eventjes'. En d a n verschuiven heel l a n g z a a m je werktijden. We beginnen om acht uur en houden er om half vijf m e e op, tot die tijd is d e post bemand", zegt Smeltekop en kijkt op de klok. Het is vijf over half vijf, tijd om te g a a n .

over w a t er a a n hun faculteit gebeurt, d a n k a n dat e e n heel leuk blad opleveren." Maar het groepje m e n s e n dat zich voor d a t soort zaken inte­ resseert, is toch heel klein? "Daarom schrijven w e ook niet alléén daarover. We willen ook a a n d a c h t besteden a a n kunst en cultuur. In ons nulnummer staat bijvoorbeeld e e n stukje over d e popmusicus Büly Bragg." Maar moeten VU­studenten dat soort dingen in Frontaal lezen? Er zijn toch g e n o e g bladen waarin studenten al d a t soort dingen kunnen lezen? De zater­ d a g s e Volkskrant heeft ook al acht katernen ... "Hebben jullie je dat bij Ad Valvas wel eens afgevraagd? Studenten lezen d a a r i n toch ook alleen m a a r d e mededelingen!? Wij b r e n g e n de stukjes die v a n Ad Valvas een leuk blad zouden kunnen ma­ ken." Toch stond er onlangs kermelijk één leuk artikeltje in Ad Valvas. In het nulnunmier v a n Frontaal is e e n stukje te vinden dat, wel­ iswaar verhaspeld, uit Ad Val­ vas overgenomen is. De auteur v a n het oorspronkelijke artikel, G e r a r d v a n Schaik, vindt het feit dat desondanks zijn n a a m gebruikt is "een flauwe m a a r onschuldige grap". In ieder ge­ val is hiermee direct bewezen dat d e redactie v a n Frontaal méér v a n Ad Valvas leest d a n alleen d e mededelingenru­ briek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 1988

Ad Valvas | 584 Pagina's

Ad Valvas 1988-1989 - pagina 316

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 1988

Ad Valvas | 584 Pagina's