Ad Valvas 1988-1989 - pagina 21

BI

19 AUGUSTUS 1988

CULTUUR Overwinteren in het Vondelpark Het Vondelpark, d a a r k w a m je alleen in d e zomer. Zonnen e n wandelen in het groene hart van Amsterdam, voorstellingen in het openluchttheater. Dat er ook nog een Fümmuseum stond, was jarenlang een zorgvuldig b e w a a r d geheim. Het terras ja, d a a r kon je thee drinken, m a a r wat zich binnen in het palei­ sachtige gebouw afspeelde, wist alleen een groep ingewij­ den. Je belde a a n , de deur ging met een klik open en je stond in een donkere hal w a a r je niet wist of je links, rechts of d e trap op moest. Het liefst zou je recht­ somkeerd maken. Hitchcock, denkt d e filmliefhebber, m a a r die zorgde tenminste nog voor een s p a n n e n d muziekje. In het Filmmuseum w a s het stil, er gebeurde niets. De films la­ gen veüig opgeborgen in bun­ kers ergens bij Overveen; het foto­ en affiche­archief w a s niet toegankelijk. Alleen d e biblio­ theek functioneerde, zij het dat de boeken en tijdschriften v a a k wat zoekwerk vergden. De paleisrevolutie vond zo'n half j a a r geleden plaats. Het Filmmuseum kwam erachter dat er zoiets bestaat als een geïnte­ resseerd publiek. Filmblad Skrien vatte d e omwenteling sa­ men door er op te wijzen dat voor het Filmmuseum sinds kort een fietsenrek staat. Met a n d e r e woorden: bezoekers zijn wel­ kom. Sinds het aantrekken v a n

een tiental nieuwe medewer­ kers bruist het Filmmuseum v a n d e activiteiten. Na jaren worden d e blikken uit de bunkers geopend. Prachtige fUms komen tevoorschijn, m a a r voor sommigen is het te laat: een museummedewerker m a a k t e m e e hoe kopieën in zijn h a n d e n verpulverden, op de­ zelfde manier als in d e film Roma v a n Fellini d e antieke muurschilderingen door het zonlicht in enkele seconden ver­ bleken. Het filmmateriaal uit d e eerste helft v a n deze e e u w blijkt slecht tegen d e tijd bestand. Een zw^are klus voor het Filmmu­ seum, die duizenden films zo snel mogelijk te identificeren en op moderner materiaal over te zetten. Pas sinds e e n half j a a r is het publiek welkom in het Filmmuseum. In het gebouw zelf worden re­ gelmatig tentoonstellingen ge­ houden uit d e enorme collectie foto's en affiches die j a r e n l a n g op zolder lagen. Een a a n g e n a ­ me afwisseling voor d e cinefiele zonaanbidder die even d e Hol­ landse hitte v a n het Vondelpark wil ontvluchten. Maar ook komende winter kun je in het Filmmuseum terecht. De belangrijkste verandering is, dat er weer films g e d r a a i d wor­ den. Niet e e n p a a r per week, m a a r drie of vier per d a g . Een greep uit het p r o g r a m m a v a n komende week: klassiekers v a n Alfred Hitchcock, Joseph L osey, Federico Fellini en Michelange­ lo Antonioni, Oosteuropese zes­

tiger­jarenfilms v a n Milos For­ man, Jiri Menzel en Miklós Janc­ so en als klapstuk op zaterdag­ avond 27 augustus d e zes uur durende verfilming v a n Tolstojs Oorlog en vrede. De voorstellin­ gen beginnen om z e s ' uur s'avonds. Een snackbar is om d e hoek, m a a r wie denkt a a n eten bij zoveel mooie films. (Dick Roodenburg) Filmmuseum, Vondelpark 3, 1071 AA Am­ sterdam, telefoon 020­831646. De biblio­ theek en d e leeszaal zijn g e o p e n d v a n dinsdag tot en met vrijdag v a n 10.00 to 17.00 uur. Op zondag g e e n fUmvoorstel­ Imgen.

Eenvoud en klatergoud in het Muziektheater Niet voor niets wordt met het woord 'opera' zowel e e n mu­ ziekgenre als het daarvoor be­ stemde gebouw a a n g e d u i d . De sfeer in het gebouw is immers even belangrijk voor e e n ge­ s l a a g d e avond als het te beluis­ teren stuk. Hoe g e s l a a g d is in dit opzicht d e architectuur v a n d e Amsterdamse opera, het Mu­ ziektheater? Het is een gebouw dat staat. Vooral vanaf d e Amstel is het imposant omdat d a n het mid­ delmatiger stadhuisgedeelte a a n het oog onttrokken wordt, 's Avonds is het overdadig verlicht en komen het c a r r a r a m a r m e r en d e toneeltoren met goud e n blauwe tegelversiering goed uit tegen d e zwarte lucht. De half­ ronde, a a n d e vorm v a n d e the­ aterzaal aangepaste gevel voegt zich organisch in d e bocht a a n d e Amstel. Door d e grote ramen lonkt het krioelend uit­ gaanspubliek. Eenmaal binnen imponeert d e hoge, met marmer beklede hal. Brede trappen, zalmroze tapijt en e e n prachtig uitzicht g e v e n de foyer een feestelijk aanzien. Volumes zijn goed op elkaar af­ gestemd. Mooi is dat op elke verdieping d e trappen smaller worden. Elke toegevoegde vloer wordt a a n d e buitenkant geaccentueerd door e e n extra marmeren b a a n . De eerste in­ druk v a n het gebouw is d a n ook: hier is over n a g e d a c h t .

Wanneer mijn oog details af­ zoekt wordt mijn hoge w a a r d e ­ ring echter enigszins getem­ perd. Te gemakkelijk is in het interieur geprobeerd door m a t e ­ riaal e e n luxesfeer te creëeren. Toegegeven, d e ronde buiten­ w a n d v a n het theater is bedekt met prachtig Venetiaans stuc­ werk (naar geheim recept). In d e gladde, g e m a r m e r d e w a n d zijn d e deuren echter afgewerkt met gekringeld gordijnkoord e n koperen handvaatjes. De op zich sobere glanzend witte zui­ len verdwijnen in koperen rin­ gen in het plafond e n worden ook nog eens opgesierd met lichtarmaturen v a n aluminium en koper. Zo wordt telkens d e statige eenvoud en b a l a n s in verhoudingen verstoord door overbodige toevoegingen. De architectuur wordt door zichzelf ontkracht. Vreemd? Niet zo, als je weet dat het gebouw produkt is v a n e e n samenwerking tus­ sen d e twee architecten Wil­ helm Holzbauer en Cees Dam. Holzbauer ontwierp vooral d e volumes e n het exterieur. Dam het interieur en design.

d e binnenkant niet afgewerkt worden met marmer, zodat je vanuit d e glazen foyer aankijkt tegen vochtig beton. Voorts m a g het prachtige terras niet geëx­ ploiteerd worden. Op zwoele avonden k a n het publiek er slechts verlekkerd n a a r kijken. De o p e n s l a a n d e deuren blijven dicht. Ik kan e e n ieder a a n r a d e n e e n drankje te nuttigen op d e bo­ venste etage. D a a r is in het ka­ der v a n d e eenprocentsregeling een b a r neergezet door Frans en Marja d e Boer­L igtveld. De volumes v a n d e gefragmenteer­ de spiegel zijn geïnspireerd door d e smaller wordende trap­ pen. Ervoor staat e e n futuristi­ sche stalen toog, opgebouwd uit b a n e n die d e r a n d v a n rond en glad doen uitwaaieren in e e n trapvorm. Dergelijk design h a d ik g a a r n e meer gezien. Hier is, net als bij het exterieur, n a g e ­ dacht over vorm e n volume, in plaats v a n door het materiaal een sfeer v a n klatergoud te cre­ ëren.

(Iris Dik)

Wat mij betreft h a d Holzbauer wat meer, e n Dam wat minder geld kunnen besteden. Toen het budget reeds fors overschreden was, heeft m e n namelijk e e n a a n t a l essentiële onderdelen onvoltooid moeten laten. De be­ tonnen steunmuren konden a a n

Het Muziektheater is meer d a n theater­ zaal en foyer. 80 procent v a n het gebouw wordt ingenomen door werkplaatsen v a n d e twee huisgezelschappen het Natio­ n a a l Ballet en het Muziektheater, en door toneel­ en techniekinstallaties. Voor wie een kijkje achter de schermen wenst, zijn er rondleidingen voor maximaal 25 per­ sonen. Kosten (afh. v a n d e groepsgroot­ te) minimaal fl. 9,­ p.p. Info: tel. 5518103.

Foto Bram de Hollander

Kaartjes vaak alleen voor de allersnelsten In n a a m zijn culturele eve­ nementen in Amsterdam voor iedereen makkelijk toe­ gankelijk. Maar d e praktijk leert anders. Wie ooit uren in d e hal v a n het Muziekthea­ ter heeft doorgebracht om a a n plaatsbewijzen te ko­ men, weet w a a r het over gaat. De prijzen mogen d a n l a a g zijn ­ zeker in vergelij­ king met het buitenland ­ het is niet voor iedereen even makkelijk binnenkomen. Als het goed is zal d a a r het ko­ mend seizoen verandering in komen. Het Muziektheater reserveerde voor dit seizoen minder plaatsen voor abon­ nementhouders om zo meer kaarten in d e losse verkoop te kunnen gooien. De abonnementhouders zit­ ten op rozen. Het Muziekthe­ ater, d e ticketshop v a n het Amsterdams Uitburo (L eid­ seplein), de Nederlandse Opera en het Nederlands Danstheater h e b b e n ieder een eigen administratie waarin al deze vaste klan­ ten voorkomen. Zij worden over alles het eerst ingelicht en zijn ­ als het op reserve­ ren aankomt ­ d e meute al­ tijd e e n slag voor. G e g a d i g ­ den voor zo'n abonnement dienen zich in april al bij d e desbetreffende instanties te vervoegen teneinde nog voor het nieuwe seizoen in aanmerking te komen want d e oude abonnementhou­ ders h e b b e n natuurlijk voor­ rang, al zal het M jziekthea­ ter dat niet snel toegeven. Wie wacht tot d e Uitmarkt in augustus mist d e boot. Ge­ heel onbegrijpelijk is het systeem v a n abonnement­ houders niet: het theater m a g zich zo zeker weten v a n volle zalen. Klantenbinding noemen ze dat. Hoe je het ook wendt of keert: een avondje muziek­ theater ligt niet binnen het bereik v a n d e korte­termijn­ planner. Zelfs d e kaarten in

d e losse verkoop moeten e e n m a a n d voor d e voorstel­ ling worden gereserveerd en wel bij het Muziektheater, de AUB­Ticketshop of bij e e n plaatselijk VVV­theater­ bespreekburo. En d a n n o g is d e kans groot dat het feest niet doorgaat. Hoewel het niet is uitgesloten dat het re­ serveren probleemloos ver­ loopt, is het r a a d z a a m bij gewilde voorstellingen wat extra maatregelen te treffen om teleurstellingen te voor­ komen. Als d a n e e n m a a n d tevoren d e k a s s a 's morgens om tien uur opengaat, heb­ ben horden mensen d e lo­ ketten al gebarrikadeerd. Een WV­kantoor in provin­ cie biedt d a n perspectief, d e rijen zijn d a a r aanzienlijk korter. Om e e n m a a n d vooruit te kunnen reserveren moet je ook eerder weten wat er komt; met d e Uitkrant alleen red je dat niet. G e e n nood, voor de echte doorzetter is er een folder uitgegeven door het Muziektheater zelf. De vaste klanten kregen kort geleden bericht v a n d e mo­ gelijkheid een abonnement te nemen op deze folder. Voor een tientje per j a a r is trouwens iedereen d e man, je moet het alleen even we­ ten. De argeloze buitenstaander heeft waarschijnlijk gelijk in zijn vermoeden dat d e toe­ g a n g tot het omstreden mu­ ziekpaleis slechts is voorbe­ houden a a n een handjevol uitverkorenen. Maar ook de gemiddelde kniesoor komt er, zij het met een beetje doorzettingsvermogen.

(Karin Feenstra) Voor de m a a n d september s t a a n m het Muziektheater de volgende voor­ stellingen op het programma: 5, 8, 11,14. 17, 20, 24, en 30 september, Blauwbaards Burcht van Bela Bar­ tok. 22, 23 en 25 september. Nieuw ballet v a n Daniel L arrieu en L 'EnfanI et les Sortileges van Kylian, muziek van Maurice Ravel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen