Ad Valvas 1988-1989 - pagina 19

fD\pIS/F£

19 AUGUSTUS 1988 Het VU­corps, voor 1986 Institu­ tio Amicitiae N ostrae (lAN ) ge­ heten. Imago: rechts, hard, ge­ reformeerd, strikt hiërarchisch, seksistisch. Het zijn allen om­ schrijvingen die fiscus Frans van Drimmelen g r a a g wenst te nuanceren, danwei tegen te spreken. "De combinatie v a n rechts en strikt hiërarchisch doet bijna fascistoïde a a n , en dat is absoluut niet v a n toepassing op het VU­corps. Ik denk dat 'con­ servatief' een betere term is d a n 'rechts', en 'hiërarchie' is even­ min geheel terecht. Het is wel zo dat een ouderejaars a a n een feut een opdracht m a g geven, die de feut in principe niet m a g weigeren. Andersom kan e e n feut g e e n opdracht a a n een ou­ derejaars geven. M a a r tijdens de groentijd g a a n zij in principe op voet v a n gelijkheid met el­ kaar om, tijdens e e n gesprek kan d e feut net zo goed d e oude­ rejaars vliegen af v a n g e n als andersom.". Van Drimmelen veegt met ge­ routineerd nog wat vooroorde­ len van tafel: "Het 'harde' ka­ rakter v a n onze ontgroening valt best mee. Bij ons komen geen excessen voor, zoals vorig jaar in Rotterdam, w a a r d e feu­ ten door slachtafval moesten kruipen. En wat het gerefor­ meerde betreft: een klein deel van d e leden is gereformeerd, het overgrote deel heeft g e e n binding met welke kerk d a n ook."

Bij het VU­corps is 'gevoos' verboden 'VU­koorts? VU­corps!' Aldus het parool w a a r ­ mee d e oudste studentenvereniging a a n d e VU de komende weken leden g a a t werven. Het VU­corps is VU­minded, willen d e leden hier­ mee m a a r gezegd hebben. Drie s e n a a t s l e d e n over het imago v a n hun vereniging en d e ko­ mende groentijd. Als het interview plaatsvindt, leeft d e sociëteit LAN X v a n het VU­corps nog geenszins. We lo­ pen door een lange, lege, don­ kere gang, langs d e openstaan­ de toiletten. Krullen geheten bij d e corpsleden, "vrij n a a r d e o p e n b a r e plasgelegenheden in de binnenstad". In d e sociëteit is nog g e e n mens, en evenmin e e n straaltje licht te bekennen. Veel leden zijn b e g o n n e n a a n d e jaarlijkse zeilweek in Friesland. De drie achterblijvers beant­ woorden de regelmatig rinke­ lende telefoon in het tuinhuis

achter het p a n d . Van Drimmelen benadrukt dat het VU­corps e e n zeer tolerante vereniging is, w a a r i n zowel d e traditionele jasje/dasje­types als d e studenten met bij voor­ keur geitenwollen sokken hun weg kunnen vinden e n disputen kunnen vullen. Bij d e drie se­ naatsleden die Ad Valvas te woord s t a a n blijkt d e geitenwol­ len sok blijkt niet in zwang. Van Drimmelen en ab­actis Fred Omvlee zijn studenten v a n het jasje/dasje­type (zie foto) en zijn d a n ook lid v a n een jasje­

op de sociëteit een glas op d e vloer m a g laten vallen als het leeg is. Mocht het stuk g a a n , moet je wel betalen."

Jaarband

Gerard v a n Schaik /dasje­dispuut. Assessor (bijzit­ ter) Penny Simmers, e v e n e e n s in een buitengewoon nette out­ fit: "Over het a l g e m e e n lopen wij niet met een mantelpakje op de sociëteit, m a a r je dient wel stevige schoenen a a n te heb­ ben om gebroken bierglazen te overleven", zegt Penny Sim­ mers. Breken hier dan wel eens gla­ zen?, vraagt de onwetende ver­ slaggever. "Alle glazen kunnen breken n a ­ tuurlijk", legt Penny uit, "maar het is niet d e bedoeling dat overal scherven komen te lig­ gen." We spreken af dat d e glazen die tijdens het interview dienst doen intact blijven. "We kennen als vereniging natuurlijk e e n a a n ­ tal mores", doceert Frans op verzoek. "Een d a a r v a n is dat je

Goede zeden "Ik v r a a g me af of het de eerste­ jaars nu wel zoveel zal interes­ seren, m a a r emancipatie is ze­ ker iets w a a r wij ons druk om maken. Sinds het lAN en de Vereniging v a n Vrouwelijke Studenten a a n d e VU in 1970 weer samengingen, zijn we heel goed met d e tijd m e e g e g a a n . " Meisjes in het VU­corps hoeven het niet te pikken als zij worden aangesproken met 'gleuf', e e n benaming die bij studentencor­ pora ooit normaal geweest schijnt te zijn. "Als we merken dat iemand dat zegt, wordt d a a r tegenwoordig streng tegen op­ getreden. Er m a g niet 'Contra Deum a d Bonas Mores', tegen God en de goede zeden g e h a n ­ deld worden. Bij de ontgroening wordt d a a r o m niet over seks ge­ sproken. We kennen ook d e mooie regel 'geen gevoos op d e soos', juist om de gezelligheid te behouden."

De SSRA heet g e e n studenten­, m a a r een jongerenvereniging. Vier procent v a n d e leden is werkende jongere. "We doen ons best om meer werkende jon­ geren te krijgen, w e pretende­ ren immers jongerenvereniging te zijn. Maar het lukt nog niet zo erg", vertelt Meihuizen. De oor­ zaak wijst hij zelf a a n : "Meestal gebeurt het hier 's avonds laat, terwijl werkende jongeren d e volgende morgen weer vroeg klaar moeten staan. De meeste mensen komen hier p a s om elf uur. Het is gebruikelijk om eerst met je eigen dispuut uit te g a a n , of bij iemand thuis op bezoek te g a a n . En de vrijdagavond is voor studenten weer totaal niet m trek, omdat ze of elders uit­ g a a n of n a a r hun ouders gaan." De SSRA is ooit b e g o n n e n als Amsterdamse studentensocië­ teit van gereformeerde snit. Hoewel de SSRA veel domi­ neeskinderen onder de leden heeft, is het gereformerde ka­ rakter verloren g e g a a n . 'In d e jaren zeventig is de SSRA enorm verlinkst, dezelfde w e g als de VPRO. N u g a a t dat wel­ licht weer ietsje terug, onder in­ vloed v a n 'de' verrechtsing v a n de jongeren. Onze leden komen

Foto­onderschrift: V.l.n.r.: Frans v a n Drimmelen, Penny Simmers en Fred Omvlee. Foto Bram d e Hollander

SSRA: stijldansen moet kunnen "We zitten allemaal op school of w e werken, en we zijn allemaal jong, en w e g a a n het hier ge­ woon gezellig hebben. Het klinkt ontzettend soft, dat weet ik, maar... voor mijn part." Een gesprek met SSRA­lid Job Meihuizen. alleen uit d e PSP, CPN of PvdA­ hoek, m a a r ook VVD­stemmers of mensen die pretenderen hoc­ key te spelen zijn lid. En over verrechtsing gesproken gespro­ ken: onlangs h e b b e n we e e n debatteerwedstrijd georgani­ seerd", aldus Meihuizen, die met zijn eigen dispuut ZAZOU (Frans voor uitschot) regelmatig g a a t zeilen. Het p a n d van de SSRA a a n d e Leidsegracht is nog steeds pre­ cies wat men zich kan voorstel­ len bij een linkse jongerenclub: gezellige puinhoop, veel activi­ teit, veel kleur, iedere vierkante centimeter in gebruik, en vooral:

Gerard v a n Schaik niets opgeruimd. Een p a n d met veel deurtjes e n trappetjes, waarbij alle a a n w e z i g e n als het w a r e continue met elkaar m verbinding staan. Gezeten in de algemeen bestuurskamer s t a a n we m ieder geval m verbinding met een tweetal indrukwekken­ de S p a a n s e danseressen, die b e n e d e n de eetzaal h e b b e n af­ gehuurd om er de Flamengo te studeren. De centrale verwar­ ming boven trilt en schudt met de bewegingen v a n hun hoge hakken mee.

1

Meihuizen voert ons langs d e verschillende ruimtes in het pand: het huismeesteressenhok, de bar, mensa, de zolder met zeefdruk, d e bestuurskamer, d e smoelenhak met d e inschrij­ vingskaarten en pasfoto's v a n de leden, het glazen hok met d e computer en d e theekamer. Daar hangt een w a n d vol met foto's van jonge mensen m gala­tenue, aan het stijldansen. De SSRA en een stijldans­gala, wie h a d ooit gedacht? "Het is een enorme discussie geweest binnen de SSRA, of dat wel kon", zegt Job Meihuizen. "Het is elitair, dat is duidelijk. Het kost je toch geld als je d e kleren met hebt. Een kwart v a n de vereni­ ging is komen o p d a g e n en het bleek hardstikke gezellig te zijn. Stijldansen kon niemand. We hebben hier een les genomen. Eigenlijk w a s het a big joke. Het

Wat de groentijd dit j a a r precies zal inhouden, is ook voor de drie senaatsleden grotendeels nog de v r a a g . "Maar bovendien is het niet handig om dat soort din­ gen vantevoren al bekend te maken." Het doel is onveran­ derd: een hechte j a a r b a n d kwe­ ken, bij voorkeur onder enige druk van vermoeienissen, enig verbaal geweld en s l a a p g e ­ brek. Penny Simmers, gerust­ stellend: "Er wordt wel voor ge­ zorgd dat d e feuten minstens zes d zeven uur per nacht kun­ nen slapen." De drie corpsleden benadruk­ ken het nut v a n dit alles. Verle­ gen jongens en meisjes kunnen in hun verenigingstijd veran­ derd worden in v a n zelfvertrou­ wen blakende jonge mensen, die d e manieren h e b b e n a a n ­ geleerd die de ouderejaars v a n b e l a n g achten voor hun verdere loopbaan, en die voor zichzelf weten op te komen. Bovendien geeft het corps hen iets om voor op te komen: het dispuut. Tussen de disputen heerst een zekere rivaliteit, in welke sfeer het ver­ mogen tot debatteren goed tot bloei kan komen. Nieuw in de geschiedenis v a n het corps is dat de eerste week v a n de groentijd buiten Amster­ d a m plaats zal vinden in een kamp. Ergens in N ederland. W a a r precies blijft geheim. In d e twee weken d a a r n a worden d e feuten als vanouds bij het VU­corps door de disputen ont­ groend, "en als ze onder elkaar zijn worden er leuke dingen voor hen georganiseerd", zegt Fred Omvlee. Bij de r o n d g a n g langs de dertig disputen moeten feut en dispuut elkaar in korte tijd leren kennen. Voor dat doel moeten de feuten situaties n a ­ bootsen, zingen of toneelstukjes spelen, waarbij het aankomt op improvisatietalent. De oudere­ jaars kunnen zich hierbij uitle­ ven door lastige v r a g e n te stel­ len en commentaar te leveren op d e antwoorden. "Halverwe­ ge het jaar volgen er eventueel dispuutsopdrachten, zoals een dropping m Duitsland, en d a n moet je zelf m a a r zien hoe je terug komt." Met oi zonder p as p oort? Omvlee: "Dat zijn details."

is een avondje toneelspelen, als je dat beseft is het leuk." "De methode van ontgroenen van de studentencorpora werkt best, dat geloof ik. Maar ik v r a a g me af: w a a r o m moet je op die manier een j a a r b a n d kweken? Onze kennismakings­ tijd houden we alleen in d e avonduren, met een r o n d g a n g langs de disputen. Alle disputen houden zich bezig met gezellig­ heid. Bij alle disputen g a je n a a r de film, disco's verkennen, n a a r een toneelstuk in het Amstel­ park of waterfietsen." "Maar er zijn gekker dingen te bedenken. Zoals: vier mensen, twee stations d'e vlak bij elkaar liggen, éen krat bier mee in de trein, bij het volgende station direct terug e n zo rondjes blij­ ven rijden. Wie het eerst de krat leeg heeft, heeft gewonnen. Of een weekend weg, dat doen de meeste disputen. Met z'n allen zeilen, n a a r een huisje. N iet te duur, binnen N ederland. Bij die kennismaking moet je je g e e n strenge regels voorstellen. Je m a g van mij pils zeggen in plaats van bier. Je m a g alles zeggen wat je m a a r wilt."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen