Ad Valvas 1988-1989 - pagina 47
fiD\FJ^/F>S
2 SEPTEMBER 1988
Overplanten hersencellen foetussen roept ethische vragen op De miljarden hersencellen w a a r m e e ieder mens op d e w e reld komt, sterven in d e loop der jaren af. Bij d e e e n wat sneller d a n bij d e ander. Ons brein ver slijt zonder dat dat terug te draaien is, want hersencellen kunnen zichzelf niet vervangen. In Nederland lijden zo'n 30.000 mensen a a n d e ziekte v a n P ar kinson, d e b e k e n d e trü en bib berziekte. De oorzaak v a n hun ziekte is e e n gebrek a a n cellen in d e hersenen die dopamine produceren. Een stof die helpt bij het overdragen v a n zenuw prikkels. Door het tekort a a n do pamine zal d e patiënt zich op den duur moeilijker kunnen b e wegen en g a a n truien. Trans plantatie v a n hersencellen zou voor P arkinsonpatiënten e e n oplossing zijn. Alleen foetaal weefsel is daarvoor bruikbaar, want alleen cellen die onrijp zijn, overleven bij transplanta tie. Tot vier uur n a isolatie uit d e dode foetus zijn d e cellen nog te gebruiken.
Hersencellen transplanteren v a n d o d e foetus sen in d e hersenen v a n P arkinsonpatiënten teneinde ze te genezen v a n deze slopende ziek te. Medici h e b b e n dit doel voor ogen, m a a r zo ver is het nog niet. Tot nog toe worden a a n d e VU, met succes, dergelijke transplantaties al leen o p r o t t e n geoefend. Onderzoeker dr. H. Steinbusch krijgt n a a s t brieven tegenwoordig zelfs al videobandjes v a n patiënten die zich al vast opgeven voor e e n behandeling. Bang voor een h a n d e l in dode foetussen is Steinbusch niet. plantatie in Nederland kunnen komen. Verder kunnen w e ken nis uitwisselen e n allerlei af spraken maken. Het is goed om al in e e n vroeg stadium met el kaar, zowel met onderzoekers
v a n d e VU toestemming ver leend. Steinbusch: "We weten nog te weinig om te zeggen op welke leeftijd d e cellen het beste uit d e foetus g e n o m e n kunnen worden, h o e je ze het beste kunt
Cellen uit volwassen hersenen zijn dat niet. Zij h e b b e n in d e loop der jaren al zoveel uitlo pers n a a r a n d e r e cellen dat ze dood g a a n als je ze scheidt v a n d e uitlopers. Net als e e n oude boom. Die kun je ook niet over planten. Tot nog toe zijn acht v a n derge lijke hersenceltransplantaties uitgevoerd: twee in Mexico, vier in Zweden e n twee in Engeland. De ingrepen zijn nog te recent om te beoordelen of ze echt g e slaagd zijn. Maar bij verschil lende patiënten is wel verbete ring te zien. Tijdens d e operatie legt men het stukje hersenweefsel v a n d e foetus in d e open gelegde her senen bovenop d e plek w a a r het nodig is. Of men maakt e e n gaatje in d e schedel e n brengt met behulp v a n e e n d u n buisje het stukje hersenweefsel op d e plek in d e hersenen w a a r het moet komen. Daar drukt m e n het d a n uit het buisje. Een d e r d e manier is om d e cellen v a n het stukje hersenweefsel te schei den, in vloeistof op te lossen en vervolgens te injecteren. De be handelde patiënt hoeft niet b a n g te zijn dat hij of zij karak tereigenschappen v a n d e foetus over zal nemen. Het a a n t a l cel len v a n het menselijk brein staat niet in verhouding tot d e dertig tot zestigduizend die hij of zij v a n d e foetus krijgt, aldus dr. H. Steinbusch, wetenschap pelijk hoofdmedewerker v a n d e vakgroep farmacologie a a n d e VU.
Kennis uitwisselen Steinbusch heeft onlangs e e n wetenschappelijke werkgroep opgericht v a n w e g e d e grote in ternationale belangstelling voor hersenweefseltransplantaties. Hij d e e d dat s a m e n met dr. G. Boer v a n het Nederlands Insti tuut voor Hersenonderzoek en dr. J. v a n Manen v a n het A c a d e misch Medisch Centrum opge richt. Ruim twintig neurologen en neurochirugen uit alle academi sche ziekenhuizen in Nederland hebben zich aangesloten bij d e werkgroep, die overigens nog geen officiële n a a m heeft. Half oktober komt d e groep voor d e tweede keer bijeen op d e VU. Steinbusch: "We g a a n d a n kij ken wat w e precies willen. Het plan is om eerst te inventarise ren of w e tot hersenceltrans
Diana Doornenbal zen v a n het advies v a n d e G e zondheidsraad." De Gezondheidsraad heeft al in 1984 e e n advies uitgebracht over het gebruik v a n foetussen. Een commissie v a n d e Gezond heidsraad, die onder leiding stond v a n prof. H. Kuitert v a n d e VU, stelde destijds dat het g e bruik v a n foetussen tot 24 w e ken is toegestaan voor onder zoek en therapie. Mits ze dood zijn en d e moeder toestemming heeft gegeven. Het kabinet heeft onlangs dit advies overge nomen e n als dwingende richt lijn voorgeschreven. De ethische discussie onder d e deskundigen is echter nog niet verstomd. Vooral over d e voor w a a r d e dat d e moeder in moet stemmen met het gebruik v a n h a a r foetus voor onderzoek, wisselen d e meningen binnen de werkgroep aldus Steinbusch. "Een a a n t a l mensen vraagt zich af of je e e n moeder die besloten heeft h a a r foetus te laten doden nog toestemming moet vragen. 'Wij m a k e n er nog nuttig g e bruik van. Wij schenken leven a a n iets wat e e n a n d e r wU laten doden', is d e denktrant." Steinbusch zelf heeft zijn oor deel nog niet klaar: "'t Is heel moeilijk. In principe vind ik dat je toestemming moet vragen. Maar kun je dat ook? Een moe der die abortus wil laten plegen, zit al in e e n crisissituatie. Die denkt, ten onrechte, 'als ik g e e n toestemming geef voor het on derzoek, d a n krijg ik ook g e e n abortus'. Mensen vertrouwen je niet altijd voor honderd procent en denken d a t ze bij 'nee' e e n t w e e d e r a n g s behandeling krij gen. Maar toch...ja, je moet het wel vragen."
Vele brieven
Onder d e microscoop: e e n rat. Het uiteindelijke doel v a n onderzoe ker dr. Steinbusch is bij m e n s e n hersencellen te transplanteren. Foto Kees Keuch, AVCAHJ
als klinici, v a n g e d a c h t e n te wisselen. Ook kunnen w e ons via zo'n werkgroep sterk m a k e n voor financiële middelen. En bijvoorbeeld d e overheid advi seren a a n welke onderzoeks groep e e n b e p a a l d b e d r a g het beste besteedt k a n worden." Momenteel worden er vanuit d e werkgroep twee rapporten g e schreven. Steinbusch schrijft e e n rapport over d e resxiltaten die tot nog toe verkregen zijn met proeven op ratten. Van Ma nen zal z'n ervaringen als klini cus met P arkinsonpatiënten toelichten. Rond 1 oktober wordt het rapport opgestuurd n a a r d e Gezondheidsraad. Tevens zal er bij het ministerie v a n WVC een a a n v r a a g worden inge diend voor geld voor meer on derzoek in het kader v a n d e ont wikkelingsgeneeskunde. De komende drie j a a r zal d e VU zich beperken tot dierexperi menteel onderzoek, waarbij hersencellen v a n menselijke foetussen worden ingespoten in d e hersenen v a n ratten met Par kinson. Voor dit onderzoek heeft d e medischetische commissie
b e w a r e n e n w a a r je ze het beste kunt inbrengen. Ook moeten w e nog factoren bestuderen die v a n b e l a n g zijn bij d e uitgroei v a n d e foetale hersencellen. En omdat d e stap v a n d e rat n a a r d e mens wel e r g groot is willen w e ook g r a a g werken met a p e n . Daarover zijn w e in onderhan deling met d e VU. De a a p staat veel dichter bij d e mens. We zijn nu nog helemaal niet zo g e b r a n d op patiëntenbehande ling. Al is d a t natuurlijk wel het uiteindelijke doel."
Toestemming Alhoewel Steinbusch zelf g e e n ethische problemen als beletsel ziet om op d e n duur hersencel transplantaties uit te voeren, zijn er al verscheidene telefoon tjes gekomen v a n verontruste mensen. Steinbusch: "Sommige m e n s e n denken dat er bij abortus e e n klein poppetje met armpjes en beentjes uit d e moeder komt, m a a r d a a r is g e e n sprake v a n . De foetussen die wij gebruiken, zijn n e g e n tot elf weken oud. We werken beslist binnen d e gren
Om patiënten zal Steinbusch niet verlegen zitten als in Neder land ooit hersenceltransplanta ties g e d a a n zullen worden. De vele brieven, e n d e laatste tijd zelfs videobandjes met o p n a mes v a n d e patiënt, zijn d a a r het bewijs v a n . Veel P arkinson patiënten meldden zich al a a n als proefpersoon, om later even tueel als eerste v a n hun akelige ziekte bevrijd te kunnen wor den. Ook veel oudere P arkin sonpatiënten, w a a r v a n je mis schien verwacht d a t ze tegen abortus zijn, h e b b e n blijkbaar g e e n problemen met d e nieuwe techniek. "Als je weet dat je g e holpen k a n worden, v e r a n d e ren je ethische principes", merkt Steinbusch op. Het zullen waarschijnlijk niet d e ernstigste patiënten zijn die het eerst voor hersenceltransplan tatie in aanmerking zullen ko men. Er wordt meer gedacht a a n mensen in d e beginfase v a n hun ziekte. Zij genezen n a melijk gemakkelijker. Er zijn bij Steinbusch ook al brie ven binnengekomen v a n vrou wen die z^vanger w^ülen wrorden om vervolgens abortus laten plegen e n met d e hersencellen v a n d e d o d e foetus hun m a n v a n d e ziekte v a n P arkinson te verlossen. "Die h e b ik afgewe zen. Bewust leven wekken om te doden is absoluut ontoelaat b a a r . Dat g a a t te ver. Het is ook helemaal niet nodig. Er vinden in Nederland zo'n 17.000 abor tussen per j a a r plaats. Volgens grove schattingen uit Zweden kunnen vijf patiënten b e h a n deld worden met d e hersencel
len v a n é é n d o d e foetus. Er is dus materiaal genoeg. Ik geloof ook niet in e e n z o g e n a a m d e markt voor dode foetussen, want er wordt niet voor betaald. Voor bloed wordt in Nederland ook niet betaald," meent Stein busch.
Liberaal Steinbusch is net twee weken in Amerika geweest om e e n con gres over d e ziekte v a n P arkin son bij te wonen. Hersencel transplantatie met cellen v a n dode foetussen wordt d a a r niet b e p a a l d toegejuicht. "Het is niet verboden m a a r m e n heeft het liever niet. Amerika is e r g anti abortus. Toch wisselen d e me ningen per staat. Zo is Texas sterk tegen. Californië is veel liberaler." Als alternatief voor het gebruik v a n geaborteerde cellen zoeken Amerikaanse artsen het nu in de genetische manipulatie. Ze proberen huidcellen v a n d e p a tiënt zelf zo te v e r a n d e r e n d a t ze dopamine g a a n produceren. Die kunnen d a n in d e hersenen worden geplaatst. "Op het con gres werd er vanuit g e g a a n d a t d a a r d o o r ethische problemen vermeden worden. Het g a a t im mers om cellen v a n d e patiënt zelf", aldus Steinbusch. Hij ziet zelf ook wel toekomst in d e hier boven beschreven methode. "Ik denk dat er over e e n a a n t a l ja ren in Nederland wel hersencel transplantaties met cellen v a n dode foetussen zullen plaatsvin den bij P arkinsonpatiënten. Maar het zal wel v a n voorbij g a a n d e a a r d zijn. Je moet het zien als e e n tussenstap. Het is gemakkelijker om met cellen v a n de patiënt zelf te werken. Geaborteerde cellen zullen al tijd gedeeltelijk afsterven omdat ze lichaamsvreemd zijn." ,
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 1988
Ad Valvas | 584 Pagina's