Ad Valvas 1989-1990 - pagina 60
D
8 SEPTEMBER 1989
CULTUUR Incest, of Van Basten for president! "De Nationaal K ampioen is d e belichaming v a n d e simpele op lossing voor ingewikkelde pro blemen." Zo licht Justus van Oei d e titel toe v a n het p r o g r a m m a w a a r m e e c a b a r e t g r o e p Zak e n As momenteel door Nederland trekt. Van Oei is d e belangrijk, ste teksüeverancier v a n Zak e n As, dat verder b e s t a a t uit pia nist Diederik v a n Vleuten e n Erik v a n Muiswinkel, het talent op d e planken. Onlangs werd Zak e n As genomineerd voor d e Cabaretprijs '89, s a m e n met Joep v a n 't Hek e n Freek d e Jon ge. "Van 't Hek kreeg 'm, m a a r d e jury vond ons dus e v e n goed als Freek." De Nationaal K ampioen is d e ' centrale figuur in d e voorstel ling, e e n 'no nonsense'held met
Jan Oegema behulp v a n wie tal v a n vader l a n d s e kwesties e n kwalen a a n h a n g i g worden gemaakt. Anton Pieck, het koningshuis, d e "his torische schoonheid v a n Per nis", het immigrantenbeleid, of d e Veronicaterreur ("in onze deejmokrasie is d e wil v a n het volk nog altijd lid v a n d e groot ste omroep") er blijft weinig o n a a n g e r o e r d , Holland op z'n smalst, zonder meer. De natio n a l e meezinger is op eigentijdse wijze omgerijmd: "Ik houd v a n Holland/ w a n t wat wordt ons volk v e r w e n d / als d e meerder heid d a t vindt/ wordt Van Bas ten president/ e n m a g je n a a i e n met je kind". Misschien wat geijkte onder
Het kopieerapparaat als camera Het b e g o n allemaal a a n het begin v a n d e jaren '80 toen d e fotografe Lieve Prin s wat kopieën moest maken. In e e n opwelling plaatste ze, toen niemand keek, h a a r dochter op d e glazen plaat e n b e woog h a a r h e e n e n weer, met verbluffend resultaat. Vanaf dat moment legt Prins zich met hart e n ziel toe op het m a k e n v a n copyart of, zoals ze het zelf noemt, 'elec trografiek'. Met d e modellen of d e voor werpen die ze wU fotografe ren soms h a a r halve huis r a a d heeft Prins inmiddels
menige copyshop onveilig gemaakt. "Laatst h e b ik bij voorbeeld e e n a a n t a l w e k e n gewerkt a a n e e n compositie met sardines. Zo'n project m a g je d a n é é n keer doen. Ze zien me liever g a a n d a n komen." Prins m a a k t g e e n reproduk ties v a n teksten of beelden, m a a r v a n d e werkelijkheid. Werkelijke mensen, attribu ten e n voorwerpen legt ze op d e glasplaat, ze 'beschüdert' ze met licht, e n manipuleert d e kleuren. Zo ontstaat wat ze noemt h a a r 'horizontaal theater'. Het zijn monvimen tale, vrolijk gekleurde beel den, opgebouwd uit A3tjes of A4tjes. Vaak is te zien hoe e e n bU, e e n voetzool of e e n mond tegen d e glasplaat drukt. Dit geeft het werk e e n erotische lading, die wordt versterkt door het exposeren op w a r e grootte. Deze enthousiaste e n grens
verleggende fotografe stelt in d e m a a n d september h a a r gigantische atelier op d e Bin nenkadijk ter beschikking a a n e e n a a n t a l b e k e n d e Ne derlandse fotografen. De werken v a n onder a n d e r e Marlo Broekmans, Toto Fri ma, Diana Blok e n Aat Veld h o e n h a n g e n er d e eerste week broederlijk n a a s t el kaar, ieder in hun eigen ka der. Het is e e n tentoonstel ling met mooie werken zoals w e er in het k a d e r v a n 'Foto '89' talloze vinden. Lieve Prins heeft echter n o g meer in petto. De tentoonstel
ling dient ook als inspireren d e achtergrond voor e e n 'Live Action', v a n 7 tot e n met 10 september. Het bedrijf Fuji plaatst d a n op het atelier d e zeer g e a v a n c e e r d e kleur kopiër AP 5000. De fotogra fen g a a n d a a r portretten e n stillevens m e e kopiëren, mis schien ook n e g a t i e v e n e n oude foto's. Ook bezoekers kunnen onder het kopieerap p a r a a t verzeild raken. De re sultaten worden verwerkt in e e n 'Gesamtkunstwerk', d a t tot e n met 24 september te zien zal zijn. Een origineel initiatief, w a a r m e e Prins ons er a a n herin nert dat d e fotografie niet al leen 150 j a a r bestaat, m a a r als kunstvorm nog steeds in ontwikkeling is.
(Iris Dik) 'Still Live Action', Studio Lieve Prins, Binnenkadijk 331, dagelijks v a n 11 tot 17.00 uur. De 'liveaction' zal plaats vinden v a n 7 tot en met 10 september.
werpen? Van Oei: "CollegoTS hoor je steeds m a a r weer b e w e ren dat al die zaken zijn uitge kauwd. Dat is technisch e n denkkundig onvermogen. Bijge volg h o u d e n veel v a n h e n zich bezig met tantes, ooms, d e lief de, het ego etcetera." Van Muis winkel: "Precies ja, d e nieuwe truttigheid. De kleinschaligheid. Het merkwaardigst is nog wel dat het publiek het zo g r a a g wil. In ons eigen p r o g r a m m a h e b b e n w e in d e slipstream v a n Bri gitte K aandorp e e n zekere Ma rijke B. gestopt. Ongelofelijk hoofd, ongelofelijk lijf d e men sen lachen al als ze binnen komt. Kijk, als cabarettier h e b ik niets tegen K aandorp. Ze is n a tuurlijk e e n groot komisch ta lent. M a a r als toeschouwer g a a t ze me vervelen. Van Oei: "K ijk, als je universum e e n beetje klein e n gesloten is, d a n blijf je jezelf herhalen. Terwijl wij al leen d e krant m a a r h o e v e n te pakken e n we kunnen w e e r e e n a v o n d vullen." Want d e h e r e n v a n Zak e n As maken maatschappijkritisch cabaret? Niet dus. "Wij spreken liever v a n menskritiek", zegt Van Muiswinkel. "Aan deze voorstelling zul je niet d e indruk overhouden dat wij erg linkse jongens zijn, zoals destijds Freek e n Bram. Van e e n beetje kritisch cabarettier wordt altijd gedacht dat hij ergens links v a n d e PvdA staat. Dat wU m e n al
Zak en As, met v.l.n .r. Diederik van Vleute n , Erik van Muiswin kel, Justus van Oei. tijd g r a a g horen, m a a r voor ons g a a t dat niet op. Misschien h e b b e n w e zelfs wel meer kritiek op links d a n op rechts. Ons pro g r a m m a g a a t over macht e n machtsmisbruik, over het g e zonde volksgevoel e n dergelij ke, m a a r wij suggereren niet e e n b e p a a l d e oplossing, in wel ke richting d a n ook. Voor e e n serieus ethisch of sociaalpoli tiek referaat kun je beter n a a r d e Balie g a a n . " Van Oei: "Een goed voorbeeld is onze steUingname over d e doodstraf. A a n je ideeën d a a r over wordt v a a k je menselijk heid afgemeten. Nou, ik wil je eerlijk bekennen, ik b e n er nog niet echt uit. In De Nationaal Kampioen zingen w e e e n lied dat d e z a a k d a n ook op e e n interessante manier in het mid d e n laat. Alle a r g u m e n t e n zitten erin, voor e n tegen. De eerste regels, door mij gezongen, laten dat al e e n beetje zien: 'Wat h e b
Foto André Beekman
ik a a n m'n mensenrechten op mooie schone s t r a t e n / als ieder e e n het recht heeft d a a r zijn hond op uit te laten.' W a a r o p twee mongolen, Erik e n Diede rik dus, uitbarsten: 'De dood straf, d e doodstraf, dat ruimt zo lekker op'. K ijk, wij zullen niet zeggen w a t goed e n k w a a d is. Dit soort zaken proberen w e ge n u a n c e e r d te zien, g e n u a n ceerd e n vooral vrolijk." En vooral cynisch. Te cynisch misschien? Van Oei: "Dat wordt wel e e n s beweerd, ja. M a a r ik vind dat d e m e n s e n niet zo mo ralistisch moeten doen. Per slot v a n rekening zou het best zo kunnen zijn, dat wij in d e voor stelling enige foute trekjes in onszelf aanwijzen. M a a r dat is toch niet meer d a n eerlijk?"
C a b a r e t Zak en As, De Nationaal K am pioen IS te zien in De Kleine Komedie, v a n 19 tot en met 23 september, 20.15 uur. Tel. 240534.
Gavin Friday gooit niet meer met modder In Fassbinders 'Querelle' wordt op e e n g e g e v e n mo ment e e n liedje g e z o n g e n door Jeanne Moreau. Tegen e e n achtergrond v a n op sex beluste en welgevormde, m a a r meedogenloze matrozen zingt het verlopen hoofd met d e n e e r h a n g e n d e mondhoe ken "Each m a n kiUs the thing h e loves". En w e geloven h a a r graag. Ook Gavin Friday gebruikt dit aforisme v a n Oscar Wüde, als titel e n tekst voor zijn elpee. Dit eerste soloproject kenmerkt zich door e e n subtiele melan cholie e n dat is e e n groot con trast met d e b a n d w a a r Friday zich eerder e e n zekere f a a m m e e verwierf, d e Virgin Pru nes. Met modder gooiend e n gekleed in jurken e n jarretels trokken d e Prunes als d e m e n t e bohémiens l a n g s d e Europese podia. Gavin Friday loeide als e e n sirene e n d e bassist speel d e rustig d e hele a v o n d e e n e n dezelfde noot. Nadat de band was opgehe ven trok Friday zich terug uit het muzikale leven e n wijdde zich, thuis in Ierland, a a n het schüderen. Pas toen hij in a a n raking k w a m met muziek v a n Jacques Brei kreeg hij weer e e n idee v a n d e richting w a a r in zijn muziek zich zou moeten ontwikkelen. Weg v a n d e Ier se traditie v a n culureel mysti cisme. Het continent, geperso nifieerd door Brei e n Bertolt
Brecht werd zijn oriëntatie punt. En zo ontstond uiteindelijk 'Each man kills the thin g he loves'. Dankzij Michael Blair (percussie) e n Marc Ribot (gi taar), bekend v a n hun werk met Tom Waits, d e Newyorkse a v a n t g a r d e gitarist Bill Frisell w e r d d e muziek e e n sfeervolle samensmelting v a n stijlen: a a n K urt Weil v e r w a n t e hoe
kigheid, het rammelige v a n Tom Waits e n ijle atmosferi sche klanken bij d e Dylanco ver 'Death is not the end'. Tegen dit muzikale decor b e zingt Gavin Friday met g e tergde stem zijn levensvisie. Hoe somJaer deze ook m o g e zijn, het weerhoudt h e m er niet v a n om bijvoorbeeld d e fata listische b o o d s c h a p v a n het ti telnummer te verpakken als zeeroverswalsje. Het nihilisme uit d e tijd v a n d e Virgin Prunes heeft p l a a t s ge m a a k t voor meer realisme. En dat dit realisme v a a k e e n ne gatieve teneur heeft is volgens zijn zeggen vanzelfsprekend, w a n t "niet alleen ontstaat d e meeste kunst nou e e n m a a l uit pijn, bovendien zou het bela chelijk zijn te z e g g e n 'life is wonderful' als je kijkt n a a r aUe onrechtvaardigheid in d e w e reld." Binnenkort is hij op tournee in ons land. Zonder d e jurken e n d e modderrituelen v a n d e d a g e n v a n weleer, m a a r in p a k e n op stevige schoenen. Bijge s t a a n door cellisten e n blazers zal d e sfeer v a n het album waarschijnlijk goed w e e r g e g e v e n kunnen worden. A a n grijpend en sober, "I've d o n e my s h a r e of screaming, after all I'm older now, aren't I". (Hesther Carvalho) Gavin Friday a n d the Man Seezer, 19 September in Paradiso, ƒ 12,50. Voorverkoop e e n week v a n te voren.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 augustus 1989
Ad Valvas | 576 Pagina's