Ad Valvas 1989-1990 - pagina 380
PAGINA 16
Quotes
AD VALVAS 1 MAART 1990
'Heren, niet zo blasé, ik wil innerlijke drang'
"Ik heb wel een s iets moeten schrijven voor een geden kboek over leven sverzekerin gen , ne zelfs dat werd op den duur heel boeiend." De Leidse emeritushoogleraar geschiedenis I. Schöffer in De Tijd.
"Ethiek als universitaire discipli ne is een luxe die wij on s kun n en veroorloven op basis van een rijk ontwikkelde cultuur." De Kamper hoogleraar ethiek dr. G. Manenschijn in Kladschrift (faculteit sblad wijsbegeerte VU).
"Ik schaf de geslachtsdaad niet af, maar ik verzet me tegen de heilige koe die men er van maakt." De sociologe Iteke Weeda in Else
"Als blijkt dat men de onderwer pen van mijn colleges niet leuk vindt, dan moet men zeker niet op een departemen t gaan zitten . In die zin zal m'n werk op de VU voor studen ten ook het karakter van een beroepsoriën tatie heb ben. " Drs. Gerrit Zakn, directeur van het Centraal Planbureau en sinds vorige maand bijzonder hoogle raar aan de VU, in het Parool.
Het VU-koor repeteert op de Carmina Burana Mark Plekker
"Ik zie de voortgaande emancipa tie als een kracht die elke ideologie achter zich laat." De VUeconoom prof. Bob Goudzwaard in Hervormd Ne derland.
"Elke un iversiteit heeft voor som mige vakken de toppers en voor andere vakken de dombo's. Da's niks erg. Je kun t prima men sen afwijzen die weliswaar heel kn ap zijn, maar de doelstelling van de VU n iet on derschrijven ." Prof.dr. A.T. Bos, hoogleraar an tieke filosofie aan de VU, in het faculteitsblad Kladschrift.
"Een complete gelijke behan de ling van vrouwen en man n en is pure onzin. Dat zou discrimin atie zijn." De hoogleraar interne organisatie Schieman (Erasmus Universiteit) in het hogeschoolblad Trajecta.
JOOL HUL
"Ik wil buiken zien!" schreeuwt de dirigent. Het koor begrijpt wat hij wil. Gehoorzaam stoot het de kre ten "Ha! Ha!" ditmaal krachtiger en korter vanuit het middenrif de kerkzaal in. Er zijn nog drie repeti ties te gaan. Dan moet het VUkoor klaar zijn om op 9 maart de Carmi na Burana van Carl Orff ten gehore te brengen. Het koor repeteert altijd in de kerkzaal op de zestiende verdie ping van het hoofdgebouw. Rond de zeventig mensen vulden afgelo pen dinsdag vanaf een uur of vijf dit hoogste plekje op de VU. Dirigent JeanMarie ten Velden laat zijn zangers eerst wat armbe wegingen maken. Zo worden de longen voorbereid op twee uur in tensief ploeteren op het profane muziekstuk van Orff. Na de longen krijgen de stemban den een fitnessoefening. Een paar toonladdertjes. Er wordt hoog be gonnen. Met de sopranen de bas sen staan nog buiten spel, die halen dit niet. Wanneer de toonladder naar beneden glijdt, komen achter elkaar de alten, de tenoren en de bassen aan bod. Het klinkt alsof er
in het koor een estafettestokje wordt doorgegeven. De sopranen starten. Even verder op de toonlad der wachten de alten om het stokje over te nemen. En zo langs alle re gisters. Het koor beproeft zijn stembereik. Even hollen en dan weer rusten. De voertaal in de Carmina Burana is latijn en oudDuits. Kerk en staat worden in het stuk op de hak geno men. Toepasselijk dat een studen tenkoor het nu zingt. De liederen zijn geschreven door 13e eeuwse werkstudenten, vaganten. Ze zon gen de liederen destijds om, zeg maar, hun studieflnanciering rond te krijgen. Om hun gehoor te beha gen, zongen de studenten wat het publiek wilde horen. "Daar stond een meiske loos als een rode roos; haar gezichtje gloeide, haar lief mondje bloeide. Eia!," zingen de VUstudenten nu in het latijn. "Op nieuw!" maant de dirigent, "Eia! moet korter en gelijk." De componist van het stuk, Carl Orff, is niet onbesproken. NRCco lumnist Martin van Amerongen ty peerde hem eens als 'maffer en een onderkruiper', aangezien hij onder het waarderend oog van de 'cul tuurpolitici van het Derde Rijk'
Foto Bram de Hollander
zijn werk bleef doen. Het koor heeft er wel over gepraat. Het gege ven was geen reden het populaire stuk, 50 jaar later, niet uit te voe ren. Dirigent Ten Velden is gewild bij zijn koor. Hij hoeft weinig te zeg gen of te doen of het koor lacht om hem. In een stilte in het stuk valt er per ongeluk een potlood. "Dat heb ik niet in mijn partiture staan," zegt hij. Het koor lacht. De uitspraken van de dirigent zijn zelfs zo favoriet dat het koor er in zijn clubblad een apart rubriekje voor heeft vrijge maakt. Wanneer de dirigent de mannen in het koor halverwege de repetitie aanspoort een gevoelige passage met wat meer overgave te zingen, zie je het rubriekje zich vullen. "Heren, innerlijke drang wil ik ho ren. Op deze manier is het blasé. Jullie zingen alsof je het allemaal al zo vaak hebt mee gemaakt." Het werkt. Het koor heeft de Carmina Burana in december al twee keer opge voerd. Toen echter ter ondersteu ning van het Rotterdams Opera koor en het J. Pzn. Sweelinckor kest. Ook het Delfts jongenskoor De Buddy's waren als hulptroepen
door Aad Meijer
in geroepen. De VUstudenten hebben het stuk dus al aardig on der de knie. De uitvoering waar ze nu voor oe fenen zal niet met een compleet or kest zijn. Een selectie moet voor de instrumentale begeleding volstaan. Wanneer het koor om half zeven de repetitie onderbreekt, ontstaat er in de kerkzaal een bloeiende handel in het 'promotieCDtje' van de VU. "Jezelf op CD terughoren, dat is toch prachtig," vertelt een van de koorleden. "Er zitten een paar lelij ke geluidsovergangen in," meent een ander lid. Terwijl het stembandminnende ge zelschap zich tegoed doet aan een kopje koffie, steken dirigent en pia niste een sigaretje op. Na de pauze komen de 'swingende' gedeeltes van het stuk aan bod. "We gaan nog apart trainen op het stilstaan. Bij een uitvoering mag het koor niet teveel bewegen, dat is storend voor de toehoorders," ver telt de voorzitster van het koor. Het kroegelied is inderdaad riskant in dit opzicht. "Als we in de kroeg vertoeven, kan de dood ons niet be droeven. Neen het is om vreugd te scheppen, dat wij ons steeds der waards reppen. Hoe het in de kroeg gesteld is, waar de opper schenker 't geld is. Dat moet nodig bestudeerd: Hoor dus wat mijn lied u leert," zingen de studenten hun 13e eeuwse collega's na. Daar kan het VUcorps nog wat van leren. Tegen het einde van de repetitie splitst de dirigent zijn koor in twee groepen. Ze moeten tegen elkaar opzingen. Dat gaat makkelijker als je fysiek ook tegenover elkaar staat. Wanneer dezelfde passage even la ter in de gewone kooropstelling ge zongen wordt, gaat het een stuk stroever. Er rest nog één gewone en een ge nerale repetitie om dit onder de knie te krijgen. VU-koor, Carmina Burana, op 9 maart (20.00 uur) in de aula van de VU. Kaartem è S gulden
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 augustus 1989
Ad Valvas | 576 Pagina's