Ad Valvas 1989-1990 - pagina 57

Arts e n schrijver dr. I van Wolffers g a a t a a n d e VU doceren

'Studenten klinische kijk moeilijk af te leren' Hij m a a k t e hoorspelen over diarree, e e n cursus voor Diana Doornenbal beginners in d e liefde voor d e VPRO­televisie, schreef reisverhalen in Avenue e n speelde in e e n toneelstuk cent v a n d e studenten wü dokter over terminale patiënten. worden met e e n hoofdletter." Vanaf deze m a a n d is deze duizendpoot zo nu en d a n op Wolffers is a a n g e s t e l d voor é é n d a g in d e week bij d e vak­ d e VU te zien; als bijzonder h o o g l e r a a r gezondheids­ sociale g e n e e s k u n d e . zorg in ontwikkelingslanden. Arts e n schrijver dr. Iva n groep Meer wil hij ook niet, twee d a ­ Wolffers wU d e studenten die bij h e m colleges zullen g e n zou h e m al te veel zijn. "I k volgen vooral iets afleren: hun klinische apemaniertjes. h e b e e n heel leuk leven, doe Wolffers is net terug uit Bangla­ desh, w a a r hij onder meer heeft gekeken of er geschikte stage­ plaatsen voor studenten te vin­ d e n zijn. "Weet je w a a r ik zo v a n baal?, vertelde i e m a n d m e d a a r , die studenten zitten hier twee of drie m a a n d e n w a a r i n ze heel goedkoop leven e n veel le­ ren. D a a r n a g a a n ze als d e blik­ sem n a a r I ndonesië v a n al het geld d a t ze hier h e b b e n uitge­ spaard, want eigenlijk willen ze hier h e l e m a a l niet zijn. Nou, dat vind ik toch wel zó beledigend voor Bangladesh! I n d a t land leer je tien keer zoveel als in Indonesië, al die problemen, d a a r a a n is niet te ontgaan." En dat wil Wolffers (41) straks met z'n studenten bereiken. Ze moeten weten wat er speelt in e e n land. W a n n e e r studenten n a a r hun oom in Kenia g a a n om d a a r half vakantie te h o u d e n e n af e n toe e e n s e e n kijkje in het ziekenhuis te n e m e n of eeuwig met hun neus in d e b o e k e n blij­ ven zitten, komen ze dat nooit te weten. De medische opleiding is niet g e n o e g om in ontwikke­ lingslanden te kunnen werken, meent Wolffers. "Ze moeten weten hoe e e n dorp in Bangladesh er uitziet, h o e het

E

M>\F3J^PS

8 SEPTEMBER 1989

is om in kleihuizen te wonen, hoe het is om in d e modder te liggen. Pas als je weet hoe d e m e n s e n leven, d a n weet je wat voor gezondheidszorg ze nodig hebben, 't G a a t niet om prikkel­ hoest of huiduitslag, het g a a t om m e n s e n die in b e p a a l d e soci­ aal­economische omstandighe­ d e n moeten overleven."

Te klinisch Wolffers vindt dat d e arts v a n nu veel te klinisch is opgeleid. "Ze leren ziektes uit het hoofd e n wachten in d e spreekkamer op d e patiënt met é é n v a n die ziek­ tes. Met d e rest weten ze g e e n raad." Volgens Wolffers moet d e boel worden omgedraaid: eerst moet je je richten op d e problemen van m e n s e n e n d a n kijken of je d a t g e n e wat je weet op h e n kunt toepassen. Dat wil hij stu­ denten duidelijk maken, alhoe­ wel hij er e e n z w a a r hoofd in heeft om dat in twee keer twee uur per week te realiseren: "Het is niet te beschrijven hoe moei­ lijk je studenten die klinische kijk afleert, w a n t dat is heel hun status, dat vinden ze prachtig, dat is p a s echt. Negentig pro­

veel leuke dingen e n dat wil ik zo houden. Eén zo'n d a g is voor mij net g e n o e g om geïnspireerd vorm te g e v e n a a n onderwijs. Voor d e studenten hoeft het trouwens niet bij die twee uur­ tjes college te blijven. Het feit dat ik besta, dat ik af e n toe stukjes schrijf in d e krant, dat is ook educatie voor hun, via e e n omweg dan." Naast artikels in d e krant heeft Wolffers e e n hele ris b o e k e n op z'n n a a m s t a a n . Hij schreef bij­ voorbeeld d e r o m a n s De la a tste handelsreiziger. Het a a l tste eiland en Het zout va n de Dode Zee. Bij z'n boek De la nge reis van Chero en Opa m a a k t e hij ook d e illustraties. D a a r n a a s t schreef hij veel over gezondheid. Een dezer d a g e n komt e e n boek uit over s l a a p ­ stoornissen. Zijn boek Medicij­ nen m a a k t e v a n h e m e e n be­ kend m a n . Van d e eerste zes edities gingen 250.000 exempla­ ren over d e toonbank. I n no­ vember verschijnt d e zevende editie. Het is e e n handleiding met alle geneesmiddelen die in ons land worden voorgeschre­ ven, gekocht e n geslikt. "Toen ik n o g huisarts w a s voel­ d e ik me zo lullig dat ik met mijn kennis geneesmiddelen mocht voorschrijven. Net als m'n colle­ g a ' s wist ik nauwelijks w a t ik gaf," geeft Wolffers als reden w a a r o m hij ooit a a n Medicijnen begon.

Klus

Receptie wordt 'cliëntgerichter' Onze portiers, die joviale m a n n e n bij d e hoofdingang v a n d e VU, zijn niet meer v a n deze tijd, het roer moet om. D a a r o m is nu d e counter vernieuwd e n zvJlen dit n a j a a r ook d e portiers in bewakingsuniform worden v e r v a n g e n door vrouwen è n e e n enkele m a n met e e n uitnodigender voorkomen om zo d e balie e e n m o d e m e r aanzicht te geven. Net als het geval is bij d e congresbalie voor d e m e n s a , worden representatie e n cliëntgerichtheid, n a a r d e recentste inzichten a a n g a a n d e het baliewezen, voor d e nieuw te w e r v e n krachten, verplichte kost. "We moeten toe n a a r e e n situatie w a a r i n wij achter d e balie blij m o g e n zijn informatie a a n onze klanten te verstrekken. Het moet niet meer zo zijn dat d e klant blij m a g zijn informatie te krijgen," aldus mevrouw A.H. Fitters v a n d e afde­ ling huishoudelijke zaken. De niet­representatieve portiers ver­ dwijnen n a a r d e achtergrond. "I n het k a d e r v a n d e emancipatie worden er vrouwen geworven voor d e balie. Het is voor d e representativiteit niet goed als er, zoals nu, aUeen m a a r m a n n e n werken," licht mevrouw Fitters d e gewijzigde beleidsinzichten toe.

(Mark Plekker)

Omdat in 1992 d e grenzen zul­ len verdwijnen wU Wolffers ook nog eens e e n Europese versie maken. "Het is wel e e n onge­ looflijke klus, m a a r ik b e n nooit b a n g geweest voor werk. CU­ Medicijnen moet ook elke twee j a a r worden a a n g e p a s t . Hon­ d e r d e n artikelen moet ik d a n doorspitten. M'n zoon houdt ge­ lukkig het archief bij, d a a r ver­ dient hij wat mee." Wolffers studeerde medicijnen e n culturele antropologie. Tot 1977 w a s hij huisarts in Utrecht. Ook o p e n d e hij d e eerste ge­ zondheidswinkel in Utrecht e n richtte s a m e n met z'n vrouw, d e psychologe e n schrijfster Ma­ rion Bloem, d e eerste zelfhulp­ groep voor hyperventilatie op. D a a r n a a s t werkt hij als advi­ seur voor gezondheidszorg in ontwikkelingslanden e n voor gezondheidseducatie. Nooit doet hij iets met tegenzin e n nooit loopt hij te lanterfanten: "Mijn leven is é é n grote hobby. Ik b e n g e e n feestvarken. I k werk zeven d a g e n per week, m a a r doordat ik voor veel af­ wisseling zorg, houd ik het vol. Ik lees e e n boek per d a g , tus­ sendoor, want ik moet m e ook voorbereiden op d e Marathon v a n New York in november. Ja, ik sport erg veel. Als ik vastzit, d a n p a k ik d e fiets e n als ik d a n terugkom g a a t 't weer fantas­ tisch!" "Ik wil nu ook Thais g a a n leren. Dat verlang ik v a n studenten die n a a r Thailand g a a n , dus ik

moet het zelf ook doen. I k vind dat ik dat wel v a n ze k a n eisen. Het is toch voor hun carrière? Om in e e n l a n d rond te lopen zonder d e taal te beheersen, dat is zinloos." Het professoraat past n o g wel in Wolffers' bedrijvige leven: "Het is e e n kwestie v a n hygiënisch met je tijd omspringen. Zo vind ik het zonde om veel te v e r g a d e ­ ren. Wat moet ik bespreken? Met m'n collega's wU ik wel af e n toe overleggen, m a a r dat zal toch niet iedere week hoeven? Nou ja, a n d e r s h e b b e n ze wel e e n beetje pech."

platteland gelezen kunnen wor­ den. Als ze g e n o e g kwaliteit hebben, kunnen ze d a a r m e e helpen, m a a r als ze het niet kun­ n e n d a n kunnen ze het niet. Veel vitamines worden ten onrechte gekocht. De m e n s e n worden verlakt. Ze komen voedsel tekort omdat ze die pillen kopen, ter­ wijl d e vitamines a a n d e b o m e n groeien."

Dynamisch Wolffers wil niet dat alleen d e studenten beter worden v a n d e stages: "Dat is puur kolonialis­

Wolffers: 'Eén da g per week is voor mij net genoeg om geïnspireerd vorm te geven a a n onderwijs'. Foto Bram de Hollander Wolffers g a a t zo'n vier keer per j a a r n a a r ontwikkelingslanden. Ook nu d e VU h e m in huis heeft g e h a a l d : "Jazeker, dat moet. Als ik twee m a a n d e n w e g ben, d a n b e n ik er dus niet. Zo simpel ligt dat. Dat is ook afgesproken. Tij­ d e n s d e collegeperiodes kun­ n e n d e studenten echter op m e rekenen." In Bangladesh, I ndia, I ndone­ sië, Marokko, Sri Lanka e n Thai­ land heeft Wolffers het meeste werk verricht. Voornamelijk on­ derzoek, advies g e v e n e n voor­ lichting. Ook voor z'n a a n s t a a n ­ d e studenten ziet hij wel iets in die voorlichting. Bijvoorbeeld informatiefolders m a k e n over vitamines, folders die ook op het

me, er moet ook iets tegenover staan. Het moet e e n beetje e e n dynamisch v a k worden." Zo k a n d e VU helpen met het opleiden v a n artsen voor het platteland. Ook zou Wolffers g r a a g e e n s in d e p a a r j a a r e e n bijeenkomst voor d e betrokken m e n s e n uit d e ontwikkelingslanden organi­ seren, om over hun problemen in het onderwijs te praten. "Natuurlijk moet ik dat met d e faculteit b e s p r e k e n want zoiets kost geld. M a a r voor wat hoort wat, d a a r zullen ze toch niet wakker v a n liggen. Doen ze dat wel, d a n is het ook niet zo erg, er zijn beroerdere dingen om wak­ ker v a n te liggen."

Uilenstede is linkse meerderheid kwijt O p Uilenstede h a a l d e n d e Par­ tij v a n d e Arbeid en Groen Links (PSP, PPR, EVP, CPN) voor het eerst in d e g e s c h i e d e ­ n i s v a n deze s t u d e n t e n w o o n ­ wijk g e e n a b s o l u t e meerder­ heid bij d e verkiezingen voor d e T w e e d e Kamer. Links h a a l ­ d e w o e n s d a g 45% (PvdA 28% e n Groen Links 17%), terwijl d a t in 1986 n o g iets meer d a n 50% e n in 1977 zelfs 60% w a s . D66 w a s d e grote w i n n a a r met 23% (in 1986 15%). De coalitie VVD­CDA h a a l d e 29% (was 31% in 1986). De flats met VU­stu­ d e n t e n e n d e flats met voorna­ melijk UvA­studenten vertoon­ d e n ongeveer hetzelfde stem­ gedrag. De Centrum­Democraten sleepten 0,5% v a n d e s t e m m e n b i n n e n (ongeveer tien stem­ men). De partij v a n J a n m a a t h a a l d e in Amstelveen a l s ge­ heel slechts 0,1% v a n d e stem­ men. O p Uilenstede woont het hoogste p e r c e n t a g e vreemde­ lingen (8%) v a n Amstelveen. Van d e 3000 b e w o n e r s v a n Uilenstede zijn er meer d a n vierhonderd niet in N e d e r l a n d geboren.

De opkomst w a s op Uilenstede met 74% 11% lager d a n in 1986. De w a a r d e v a n b o v e n s t a a n d e cijfers voor e e n inzicht in d e po­ litieke kleur v a n d e Amster­ d a m s e s t u d e n t e n is relatief, o m d a t er op Uilenstede inmid­ dels ook jongeren w o n e n die niet s t u d e r e n .

(Frank va n

KoUschooten)

Foto Sidney

Vervuurt,

AVC/VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen