Ad Valvas 1989-1990 - pagina 468
AD VALVAS 12 APRIL 1990
PAGINA 12 I
Quotes
'Notice the water is higher than the land'
"Studenren protesteren alleen nog als ze persoonlijk in kun be staan bedreigd worden, e n moet je zie n hoe braaf ze dat doe n." Rob Ehrenstein, hoofddocent Theaterwetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam in het Groningse universiteitsblad UK.
"Aan de universiteit zijn e r altijd meuwe proble me n. Dat is ve e l aantrekkelijker dan in he t hoger beroepsondenoijs, daar zijn de menseti toch minde r spranke ^ lend." Drs. U.J. de Boer, hoofd Finan ciële Z aken aan de Universiteit van Amsterdam m Folia
"fk he b alt)ld ge ze gd: Nederland is het cnimneelste land van liuro pa. Xu ge e ft de statistiek mij ge lijk. Maar daar zal ive l neer mee gefraudeerd zijn." Fons Jansen in Hervormd Kcdcr land.
"''X'aar ik me zo aan geërgerd htb! Zo gauiv je me t je proe fschrift zogenaamd be tce ze n he bt dat je zelfstandig onde rzoe k kunt doe n, hoef je ge e n onde rzoe k me e r te verrichten. Ze ke r tachtig procent van de ge promove e rde n doe l daarna me ts mee aan onde rzoe k." De diergeneeskundige dr. T. El singhorst in het Utrechtse univer siteitsblad Ublad.
"Met uitste rve n be dre igd icorden is de be ste PRactivite it die een diersoort zich kan we nse n." Stelling bij het proefschrift van W.J.A.M. Hartman (Nijmegen).
"Al in de 17e eeuto nam de mi licuvermetiging zo'n omvang aan dat die voor de toenmalige mensen waarschijnlijk he e l wat zicht baarder Was dan de huidige mi lieucrisis het i^oor ons is. Hoe zou een onttoikke ling, die ondanks drie eeuwen waarschuwingen, als een stoomiuals voortrolt, nu in eens me t e e n laatste waarschu wing in de ze lfde trant kunne n worden afge rond?" De filosoof prof Hans Achterhuis in zijn inaugurele rede aan de Landbouwuniversiteit Wagenin gen.
JOOL HUL
Foto Bram de Hollander
Emo Eskens Het weer hebben ze alvast mee. De aan de VU studerende buitenlan ders kunnen geen betere dag tref fen. De zon komt al fel door de ra men van de bus heen. En dat ter wijl het nog voor negenen is. Een bus vol buitenlandse studenten trekt erop uit om te ontdekken dat Nederland groter is dan Amster dam. De halve wereld lijkt te zijn verte genwoordigd in de bus. Om mij heen klinkt Duits, Engels en Spaans met soms een woordje Ne derlands. Om het allemaal nog wat verwarrender te maken begint een Mexicaan Spaans te spreken met een studente uit Curasao en spreekt een Palestijn Duits met zijn Engelse vriendin. Een Zweedse gooit nog wat Nederlands door haar Engels. "Heb ik geleerd bij het Taaicentrum, goed hè." Als we eenmaal door de polders toeren zijn de sociaalgeografen Van Westrhenen en Van der Schee beiden zijn als 'reisleider' aange trokken door het organiserende TaaicentrumVU in hun element. Zij geven tekst en uitleg bij de ex cursie. Grootse landkaarten doen de ronde in de bus. Vooral de ver halen over de droogmaking van de polders vinden een aandachtig oor. Voor velen is het een eerste kennis
making met molens en polderland schap. Een enkeling blijkt zelfs sinds zijn komst naar de VU nog nooit buiten Amsterdam geweest te zijn. De studie laat klaarblijkelijk niet veel ruimte om door de lande rijen te trekken en wat van Neder land te zien. Plotseling staan we stil voor een vi aduct. Even ziet het er naar uit dat we rechtsomkeert moeten maken. Het viaduct is net niet hoog ge noeg. Met een zacht gemompel ("ik hoor niets, ik hoor niets") waagt de bestuurder het er uiteindelijk toch maar op. Langzaam schuift de bus onder het viaduct door, zodat de weg naar Alkmaar toch nog ver volgd kan worden. D.aar is het tijd voor een kopje kof fie op het zonnige Waagpiein. Het zonnige Hollandse decor is voor de studenten geen reden om hun me ningen te herzien. Het eigen land blijft mooier dan Nederland. "Ne derland is een mooi land, maar jul lie hebben van die gekke gewoon ten. Alleen al het eten. Jullie eten altijd maar vlees en jullie hebben totaal geen verstand van vis," grapt een Zweedse quasiserieus. Een beetje heimwee heeft iedereen wel aan het tafeltje. "We missen onze vrienden en families." Een paar Engelse studenten vertellen met zichtbare blijdschap dat ze binnen kort naar Engeland zullen terug
gaan. "Ja, Nederland is leuk, maar Engeland is thuis." Een half uurtje later komen we bij de drie molens in de Schermer aan. De uitleg laat aan helderheid niets te wensen over: "Notice the water is higher than the land." En plotse ling blijkt iedereen dan een foto toestel bij zich te hebben. Het re gent plaatjes. Bij het zien van de plaatsnaam Graft ontstaat er een spontane wedstrijd in het uitspreken ervan. "Gggrafft," klinkt het door de bus. De pogingen zijn niet onaardig, maar het blijft allemaal een beetje klinken als het gegrom van een ver kouden hond. Een duidelijke win naar is dan ook niet aan te wijzen. Intussen razen buiten de lammetjes voorbij. Hoewel Graft een mooi plaatsje is, blijken de straten niet echt op een bus berekend. De dakgoten van de minuscule huisjes schuiven akelig dicht langs de ramen van de bus. Als de excursiegangers bijna klem komen te zitten tussen het stadhuis en enkele groengeverfde huisjes, worden ze verrast door de sociaal geografen met het verhaal dat de staken op de huisjes oude vrucht baarheidssymbolen zijn. Het moet een vruchtbaar dorpje geweest zijn naar het aantal staken te oordelen. Het Erasmusproject heeft de meeste studenten naar de VU ge
door Aad Meijer
voerd, zo blijkt tijdens de lunch. Een enkeling heeft via persoonlijke kontakten van zijn docent de weg naar de VU gevonden. De opvang en begeleiding die men heeft gekre gen bij aankomst op de VU heeft daarbij nogal van persoon tot per soon gewisseld. Waar de ene stu dent het allemaal zelf heeft moeten zien te rooien, daar zegt de ander een perfecte opvang gehad te heb ben. "Ik werd zelfs van het station gehaald door iemand van het Taai centrum," zegt een studente. "Bo vendien," vervolgt ze, "zitten we bijna allemaal in flats met meer mensen, dus we hebben snel kon takten kunnen leggen." Niet ieder een is echter even positief over de Kronenburgflat, waar de meeste buitenlanders gehuisvest zijn: "Ik mis er mijn privacy en ze stelen steeds mijn melk." Zo verdeeld als de meningen zijn over de opvang en de huisvesting, zo eensgezind is men over Almere, de volgende stop van de excursie. Het is een saaie stad zonder atmo sfeer, daar lijkt iedereen het over eens te zijn. Zelfs een op het stad huis getoonde propagandistische diavoorstelling, die het kaliber heeft van een propagandafilm uit oorlogstijd, kan aan die mening niets veranderen. Omdat niemand de neiging voelt langer in Almere te blijven dan de afgesproken tijd, weet de bus om precies vijf uur weer voor de VU te stoppen. Met een babbeltje en wat handen schudden wordt er punt achter de geslaagde excursie gezet. Of ook de toekomstige buitenland se studenten aan een dergelijke ex cursie kunnen meedoen is nog zeer de vraag, legt M. van Baaien van het Taaicentrum nog snel even uit. "Volgend jaar moeten de studenten de excursie volledig zelf gaan beta len. E^smus zal de excursie niet meer direct subsidiëren." Overi gens wordt het Taaicentrum ook zelf getroffen door de bezuiginings driften van Erasmus. De taal en cultuurcursussen staan op de tocht. "Maar", voegt Van Baaien toe, "misschien dat we het wel redden als we commerciëler gaan werken. We zijn bezig daar over na te den ken."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 augustus 1989
Ad Valvas | 576 Pagina's