Ad Valvas 1989-1990 - pagina 408

PAGINA 12 I

Quotes

AD VALVAS 15 MAART 1990

'Als we winnen ga ik op vaiiantie'

"Over tien jaar is het onderscheid tussen universitair en hoger be­ roepsonderwijs zoals we dat nu kennen, verdmenen...Welkonder­ wijs een universiteit biedt en hoe het programma van een hoge­ school eruit ziet, is dan waar­ schijnlijk met meer op voorhand te zeggen. Er zal meer worden gekeken naar het soort onderwijs ­ en in dat geval maakt het niet zoveel uit of dat aan een universi­ teit of aan een hogeschool wordt gegeven." De voorzitter van de HBO­raad H.J. Kemner in NRC Handels­ blad.

"De meestvoorkomende leesvol­ gorde van een proefschrift onder wetenschappelijke onderzoekers is: stellingen, curriculum vitae, dankwoord, re f erentielijst, in­ houdsopgave en de verdere in­ houd van het proef schrif t. Dit geeft aan dat wetenschappelijke onderzoekers gelukkig ook men­ sen zijn." Stelling bij het proefschrift van A.Algra (Erasmus Universiteit).

"Binnen dit vak meet je iets, vaak op een abstract niveau. Naar mijn idee kunnen daar weinig seksistische elementen insluipe­ n...Ik heb ook geen idee wat vrou­ wenstudies aan onze faculteit zou kunnen toevoegen." De scheikundige en assistent­in­ opleiding mevr. Jowi Bijsterbosch in Folia.

"Mijn grootste bezwaar tegen de automatisering in dit land, en de manier waarop overheid en be­ drijfsleven daar gebruik van ma­ ken, is dat alles op zo'n verborgen, versluierende manier gebeurt. Het is een soort salamitactiek. Steeds meer wordt er een stukje extra van onze privacy af genk­ nabbeld." De journalist mr. Frank Kuiten­ brouwer, die komend halfjaar aan de rijksuniversiteit Utrecht de Belle van Zuylenleerstoel bezet, in De Tijd.

"Om de werking van de hersenen te begrijpen, zullen de hersenen nog heel wat werk moeten ver­ richten. " Stelling bij het proefschrift van J.H.H.M. van Daal (Katholieke Universiteit N ijmegen).

Foto Bram de Hollander

Vrijdag 9 maart 9.30 uur. In de In­ tercity knaagt nog de twijfel. "Of je nou voor je salaris naar de rechter moet gaan... Ik weet het eigenlijk niet", aarzelt één van de aio's. De Staat der N ederlanden voor het ge­ recht slepen uit financiële overwe­ gingen doe je blijkbaar niet zomaar. Maar spannend is het natuurlijk wel, een zaak waarbij je eigen posi­ tie in het geding is. Bovendien, ver­ telt de letterkundige van de UvA, heeft zij sinds de middelbare school geen rechtszaal van binnen gezien. Dus toch maar meegegaan met de groepsreis voor UvA­aio's, naar het kort geding voor de Haag­ se rechtbank. Eisers: het Landelijk Aio Overleg (LAAIO) en tien indivi­ duele aio's, die met terugwerkende kracht het volledige salaris in schaal 10 wensen te ontvangen. Bij de rest van het gezelschap, dat ook enkele aio's van de VU telt, be­ staan minder scrupules over juridi­ sche acties tegen de karigheid van het onderwijsministerie. Het lijkt wel of de ontwikkelingen van de laatste maanden een nieuwe, zelf­ bewuste aio hebben doen opstaan die, weliswaar op uiterst zorgvuldi­ ge wijze, eindelijk een vuistje durft te ballen. Na jaren van vruchteloos en grotendeels onopgemerkt geble­

ven overleg op alle niveaus gebeurt er nu tenminste iets. Zelfs TV­kij­ kend N ederland kent onderhand de problemen waarmee de werk­ paarden van de wetenschap kam­ pen. De uitspraken van minister Ritzen, zojuist gedaan in de univer­ siteitsbladen, wakkeren het vuurtje verder aan. "Hij wil ons eerder minder dan meer geld geven!", ver­ telt men elkaar door. "Hij vindt dat aio's eigenlijk studenten zijn!". Boos, echt boos, dat zijn ze niet. In de treincoupé heerst eerder een kalme gemeenschappelijke veront­ waardiging over de flagrante mis­ kenning van het aio­schap. Deze groep is op weg om haar recht te halen. En als dat deze keer niet lukt, dan de volgende. Vooral het ontstaan van een echte organisatie heeft de emancipatie van de aio compleet gemaakt. N a­ tuurlijk, het LAAIO bestond al lan­ ger, maar tot voor kort wist eigen­ lijk niemand dat. Tegenwoordig zijn er al contactpersonen op elke faculteit, vertelt Harm N iederlan­ der, de laconieke chemicus die de aio­activiteiten aan de VU coördi­ neert. Het lijkt wel alsof alle aio's jarenlang zwijgplicht gehad heb­ ben, zo druk worden er nu ervarin­ gen uitgewisseld. Plotseling blijken

letterkundigen en fysici een geza­ menlijk belang te hebben, en de nieuwverworven solidariteit is bij­ na voelbaar. Deerniswekkende ver­ halen over collega's gaan van mond tot mond. Zoals over die aio die brieven moest uittikken en de lunch halen voor haar hoogleraar. "Wat doe je d'r aan? Veel aio's zijn nog steeds als de dood om hun mond open te doen!" Bij aankomst in de Hofstad blijkt dat van verschillende universiteiten in totaal zo'n 120 belanghebbenden op zijn komen dagen. Van de VU zijn ze nog steeds op de vingers van een hand te tellen. Het juridisch steekspel, waarom het allemaal begonnen was, is uit­ eindelijk toch minder enerverend dan verwacht. De wat haastig voor­ gelezen pleitnota van LAAIO­advo­ caat Jan de Koning vergt van niet­ ingewijden een opperste concenta­ tie. De strekking is duidelijk: aio's krijgen nauwelijks onderwijs en hebben de korting op hun salaris dus niet verdiend. Maar bij de juri­ dische uitwerking daarvan, waarbij niet alleen het Bezoldigingsbeluit in het geding is (BBRA, artikel 5a), maar ook artikel 12 van het WWM, benevens artikel S3, lid 6 van het RRWO (om te zwijgen van het

door Aad Meijer

JOOL HUL

'S 1 \

^i

jT^

1 X

\\

­j

^^^^^^Hi K\

^^HRI^^

^ f0

„

^m Iw 1 .:^^m

J^\

\l^

.­,..j

L l ^ ~

É

^^^^^^11

^

\

^

W UiM^^L ^(S^ M ^

h

^

11

^ ­ .

^———­tfïï\

*'"

^

Wf^ ^:;r^^K^

ARAK en artikel l673c van het Bur­ gerlijk Wetboek), raakt menigeen het spoor bijster. De aandacht ver­ plaatst zich op die momenten naar het ondoorgrondelijke gezicht van de rechter of naar de glimlachende vorstin in haar hermelijnen mantel, recht boven hem. Tijdens de pleitnota van de lands­ advocaat, mr. J.L. de Wijkerslooth, kan de zaal af en toe een veront­ waardigde kreet niet binnenhou­ den. Vooral als hij nog eens fijntjes benadrukt dat aio's bij hun aanstel­ ling toch echt stukken minder we­ ten dan promovendi­oude stijl. Na afloop ontlaadt de spanning zich. Hongerig van twee uur proce­ deren strijkt de harde kern neer in een restaurant in het winkelcen­ trum Babyion. Bij tosti's Hawaï en broodjes lever wordt de zitting nog eens doorgenomen. De sfeer doet denken aan de anti­climax na een eindexamen: het karwei is ge­ klaard, maar de uitslag laat nog we­ ken op zich wachten. Tot die tijd is speculeren een aardig tijdverdrijf. De etalage van een reisbureau biedt inspiratie genoeg. "Als we winnen ­ ik zeg niet dat het gebeurt, maar als ­ dan ga ik op vakantie naar een of ander zonnig eiland", klink het hoopvol. Juridisch minder ge­ schoolde aio's laten zich alle opties nog eens uitleggen. Wat is nou pre­ cies sprongcassatie} Zou een bo­ demprocedure misschien zinvol zijn? Over de kans dat de rechter ­ "een leukerdje", vonden vooral de da­ mes ­ de aio's in het gelijk zal stel­ len, laat advocaat De Koning zich wijselijk niet uit. De aio's hebben echter goede hoop op zo'n afloop, die Ritzen tientallen miljoenen zou kosten. Sinds Wijnholt Deetman de les las weet je immers maar nooit. Uitspraak 23 maart.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen