Ad Valvas 1989-1990 - pagina 367

PAGINA 3

AD VALVAS 1 MAART 1990

Hoogleraar moet student laten slagen College van Beroep oneens met herberekening tentamencijfer Frank van Ko lfscho o ten

Het College van Beroep voor de Examens heeft prof.dr.mr. J. van Baars voor de tweede maal opge­ dragen om de tentamenuitslag van een van zijn studenten econo­ mie te herzien. Van Baars was in december weliswaar akkoord ge­ gaan met de uitspraak van het College van Beroep, maar kwam ook bij een tweede berekening van het cijfer tot de conclusie dat de student gezakt was. De student J.N . meende dat Van Baars bij de berekening een verkeerde schaal had gebruikt en het College van Beroep gaf hem daarin gelijk. Een zes üjkt de student nu niet meer te kunnen ontgaan. De verwarring was groot vorige week maandag tijdens de zitting van het College van Beroep voor de Exa­ mens. De hooggeleerde Van Baars deed vergeefse pogingen om duidelijk te maken hoe het cijfer vijf van stu­ dent J.N . nu precies tot stand was gekomen. De voorzitter van het College van Beroep, prof.mr. W.H. Heemskerk, snapte er na een half uur nog steeds niets van: "Het systeem is blijkbaar zo ingewikkeld dat wij het niet goed kun­ nen weergeven. Het is dermate duis­ ter en onbegrijpelijk dat niemand het begrijpt. Het is de vraag of u het zelf begrijpt." Van Baars verdedigde zich door te zeggen dat het ook allemaal al zo lang geleden was. Hij had het ten­ tamen Inleiding Recht al op 22 juni 1989 afgenomen tenslotte. Over één ding was iedereen het eens: J.N . had 55,5 punten gehaald. Volgens Van Baars moest dit aantal echter gedeeld worden door 112, en niet door 100 zoals de student beweer­ de. In het eerste geval kreeg de stu­ dent een vijf en in het tweede geval net een zes.

Wisselgeld

een student een tien kreeg als hij 112 punten had, maar ook als hij 100 punten had. Deze 'wisseltruc' had hij ingebouwd om eindeloze discussies met studenten te ontlopen over halve puntjes. Dit wisselgeld bestond alleen in het hoofd van Van Baars, want hij had de studenten tijdens het tentamen niet op de hoogte gesteld van de bereke­ ningsmethode. Het College van Be­ roep had in december al uitgesproken dat Van Baars zijn studenten had moeten inlichten over zijn eigenaardi­ ge berekeningswijze. De kwestie was toen of Van Baars een student kon laten zakken als deze minder dan 36 punten haalde voor het tweede deel van het tentamen, zonder hem te wij­ zen op het bestaan van deze drempel. Van Baars bleef van mening dat studenten niet bekend hoeven te zijn met de norm die hij hanteert bij de berekening van een cijfer. Een aantal studenten zal na de uit­ spraak van het College van Beroep vermoedelijk ook op een zes uitko­ men. Als Van Baars althans besluit om ook hun tentamenuitslagen op­ nieuw te bekijken. Formeel hoeft dat niet, omdat een hoogleraar alleen een cijfer hoeft te herzien als de desbetref­ fende student ook in beroep gaat. Al­ leen J.N . was echter in beroep ge­ gaan. Het gecijfer van Van Baars vormde een zware beproeving voor voorzitter Heemskerk, die als jurist niet erg ge­ oefend is in rekenen. Hij voegde de fotograaf toe: "Zou u willen stoppen met foto's maken, dat werkt aflei­ dend." Maar misschien is de voorzitter ook wel publiciteitsschuw. Ad Valvas kon hem, ondanks hardnekkig aandrin­ gen, niet verleiden tot een interview. "Ik ben zes jaar geleden al geïnter­ viewd. Bovendien verlaat ik per 1 maart de VU." Heemskerk was sinds 1 januari 1982, toen het College van Beroep voor de Examens werd inge­ steld, voorzitter.

Van Baars had 'wisselgeld' inge­ voerd bij de beoordeling. Dat wil zeg­ gen dat hij soms extra punten gaf voor bepaalde antwoorden. Daarom kwam hij niet uit op een totaal van 100, maar van 112 punten. Dat betekende dat

Foto Sidney Vervuurt AVC/VU

Het College van Beroep.

Aan de andere kant van de tafel Hoogleraar Van Baars haalde in oktober 1988 al eens de kolommen van Ad Valvas, toen hij in slaaphouding werd aangetroffen tijdens de dies natalis. Het onderwerp: statistiek. Van Baars ontkende toen overigens dat hij in slaap was gevallen. Hij is in het dagelijks leven zelf lid van het College van Beroep voor de Examens. Deze keer zat hij echter als verweerder aan de andere kant van de tafel. In een kort vraaggesprek gaf de jurist Van Baars nog eens blijk van zijn voorkeur voor welovergewogen woordgebruik: Is het geen vreemd gevoel om aan

de andere kant van de tafel te moeten zitten? "Nee hoor, dit is gewoon een zakelijk geschil." Heeft u een oordeel over de uitspraak? Ku nt u zich er bij neerleggen? "Dat zijn mooie vragen die u zich stelt." Ja, maar heeft u er ook een antwoord op? "Nee, ik denk dat dat verder irrelevant is." Diverse studenten zou den volgens de nieuwe rekensom moeten slagen. Stelt u alsnog het cijfer bij of redeneert u heel formeel en zegt u dat ze dan maar beroep hadden moeten

aantekenen? "Ik zal de zaak eens even bekijken en wat ik er verder mee doe, dat is dus verder een zaak die dan nog netjes in het vat zit." Maar wat vindt u van de uitspraak of heeft u er geen mening over? "Ik geef daar uiteraard geen enkel commentaar op." Hoezo 'u iteraard'? "Het is een uitspraak van het college en die ligt daar." Maar daar vindt u toch iets van? "Nee hoor." Daar vindt u niets van? "Daar vind ik niets van. Hij ligt daar." Frank van Kolfschooten

Filosofen stellen onderwijsherziening uit 'Respect voor visitatiecommissie' wint het van vernieuwingsdrang Martin Enserink

Moeten er consequenties worden getrokken uit de kritiek van een visitatiecommissie op het onder­ wijsprogramma? Dat was onlangs de kernvraag in een discussie van de faculteitsraad Wijsbegeerte. 'Ja', luidde de eindconclusie. D e filosofen lieten er voorlopig de herziening van het doctoraalpro­ gramma voor schieten. De komende jaren kunnen alle stu­ dierichtingen een bezoek van een visi­ tatiecommissie verwachten. Zo'n commissie, bestaande uit deskundi­ gen van buitenaf, voert gedurende een paar dagen een groot aantal ge­ sprekken met docenten en studenten. Op basis daarvan vormt men zich een oordeel over de kwaliteit van het gele­ verde onderwijs. Voorafgaand aan het

bezoek dient de faculteit al in een zelfonderzoek schriftelijk inzage te ge­ ven in haar doen en laten. Twee weken geleden kwam de ze­ venkoppige visitatiecommissie Wijs­ begeerte bij de VU op bezoek. De faculteit had er handenvol werk aan gehad. Achteraf waren de filosofen redelijk tevreden: met de commissie viel goed te praten en de sfeer was positief geweest. Toch kreeg de faculteit ook een waslijst van kritiekpunten te verwer­ ken, waarvan er enkele directe conse­ quenties hadden voor de ingrijpende herziening van het doctoraalprogram­ ma die de faculteit na vele maanden van discussie wilde doorvoeren. Zo pruttelde de commissie bij her­ haling tegen het voornemen in het nieuwe doctoraalprogramma een scriptie van 26 punten (weken) op te nemen. Volgens de visitatiecommissie

was dat veel te lang; zestien weken zou veel beter zijn. Verder had de commissie de indruk dat de filosofie­opleiding weliswaar zeer breed was, maar dat het program­ ma wel wat samenhangender zou kunnen, bijvoorbeeld door Ethiek of Logica als centraal thema te kiezen.

Knoop doorhakken Op de faculteitsraadsvergadering van vorige week moest de knoop doorgehakt worden: de plannen voor het nieuwe doctoraalprogramma doorzetten, om het per 1 september ingevoerd te krijgen; of de woorden van de commissie ter harte nemen en de vernieuwing andermaal in overwe­ ging nemen, hetgeen een jaar uitstel vrijwel onvermijdelijk zou maken. Prangende en nog niet te beant­ woorden vraag daarbij: welk gewicht zal het oordeel van de visitatiecom­ missie in de schaal leggen? De com­

missie rapporteert aan de onderwijsin­ spectie en de minister. Heeft het brus­ keren van zo'n gezelschap wellicht tot gevolg dat onverhoopte reorganisatie­ rondes slechter uitpakken voor de VU? Bovendien, zoals iemand het uit­ drukte, zou het niet "raar staan naar het college van bestuur toe", om de kritiek aan de facultaire laars te lap­ pen? "Zo'n uitspraak leg je niet zo­ maar opzij, die commissie verdient respect", vond een raadslid. Maar anderzijds, uitstel zou beteke­ nen dat de voortvarendheid waarmee tot nu toe gewerkt was, verloren zou gaan. Bovendien, de faculteit had zelf uitgebreid over het nieuwe program­ ma gediscussieerd. "Je moet zo'n commissie ook weer niet zo serieus nemen dat je jezelf niet serieus neemt", stelde iemand. Het zelfres­ pect van de filosofen stond op het spel.

Uiteindelijk won de voorzichtig­ heid het. De beslissing over de herzie­ ning van het programma werd voor­ lopig uitgesteld, zodat de opmerkin­ gen van de visitaüecommissie nader bestudeerd en overwogen konden worden. Hoewel de raad zei te hopen dat die discussie voor de zomer afge­ rond kan worden, is het twijfelachüg of het nieuwe doctoraalprogramma nog per 1 september van start kan. Een extra handicap vormt het feit dat de visitatiecommissie pas eind dit jaar, nadat alle universiteiten aan de beurt geweest zijn, met een schriftelijk eindoordeel komt. Tot die tijd zullen de filosofen het moeten het doen met het mondelinge relaas dat aan het einde van de visitatie werd gehouden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen